Ciekawostki ze świata wody - Wodociągi Siemianowickie Aqua-Sprint Sp. z o.o.

Znajdź na stronie
Przejdź do treści

Menu główne:

Ciekawostki ze świata wody

O FIRMIE



Czynne w dniach:
Poniedziałek od 7:00 do 17:00
Wtorek - czwartek od 7:00 do 15:00
Piątek od 7:00 do 13:00

Dział Eksploatacji Sieci
od 7:00 do 15:00 od pon. do pt.

        32 753 53 83

Miejskie Centrum Zarządzania
Kryzysowego

czynne całą dobę
        32 220 01 80

Sprawy związane z:
- rozliczeniem za zużytą wodę i odprowadzanie ścieków,
- wymianą wodomierza,
- umową oraz jej zmianą
      32 753 53 72

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Infiltracja wód powierzchniowych przez złoża wodonośne jest wstępnym uzdatnianiem wody. jest wykorzystywany w Europie i coraz częściej w Stanach Zjednoczonych. Warto tutaj podkreślić, że nawet 16% wszystkich niemieckich przedsiębiorstw wodociągowo – kanalizacyjnych wykorzystuje ten proces.
Jego podstawą jest przepuszczenie wody powierzchniowej pochodzącej z rzeki albo jeziora poprzez naturalne porowate złoża warstw wodonośnych, które działają jak naturalny filtr. Jeśli lokalizacja studni ekstrakcyjnej (lewarowa) jest w bliskiej odległości od brzegu rzeki albo jeziora, w znacznym stopniu ogranicza to potrzebę tworzenia specjalnych stawów infiltracyjnych. W tym przypadku woda przepływa w sposób bezpośredni z rzeki albo jeziora, przez materiał oraz osady denne, a dopiero później, przez warstwo wodonośne i przedostaje się w ten sposób do studni.  

Na skutek tego procesu, dalsze uzdatnianie sprowadza się do zastosowania specjalnego granulowanego węgla aktywnego, który pozwala na pozbycie się wszelkich mikrozaniczyszczeń organicznych, a także pozwala na napowietrzenie albo ozonowanie wody celem usunięcia manganu oraz żelaza.
Jeśli system działa poprawnie, wówczas można nie przeprowadzać końcowej dezynfekcji. Inną zaletą tego systemu jest również brak obowiązku zastosowania specjalnych środków chemicznych oraz prosta sterowność czy przeprowadzanie kontroli całego procesu. Dzięki temu ogranicza się poziom stężenia wielu zanieczyszczeń, a także łagodzi wszelkie skutki incydentalnych skażeń czy tez okresowego wzrostu ładunku zanieczyszczeń pojawiających siew w wodach powierzchniowych oraz kompensuje to zmiany temperatury wody.
Najważniejszą wadą rozwiązania jest brak możliwości przeprowadzenia pełnej kontroli szybkości prowadzonej infiltracji oraz całej trasy przepływu wody. zachodzi tutaj również ryzyko wystąpienia skażenia wody patogenami oraz innymi zanieczyszczeniami, które pochodzą z różnego rodzaju osadów dennych i warstwo wodonośnych.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Jednym z działań podejmowanych przez przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne jest dopasowywanie się do nowych regulacji prawnych, które są tworzone jako odpowiedź na zmieniające się oczekiwania i potrzeby. Normy te wymagają, aby zachowań na możliwie jak najniższym poziomie wszelkie uboczne produkty dezynfekcji, skuteczna dezaktywacja patogennych mikroorganizmów, usuwanie wszelkich mikrozanieczyszczeń nieorganicznych oraz organiczny, optymalizowanie metod analitycznych, dzięki którym można wykrywać wszelkie niezbędne substancje znajdujące się na poziomie 1 nanograma w litrze, a także przyczyniają się do służb technologicznych oraz laboratoryjnych.
Wprowadzanie kolejnych unowocześnień jest konsekwencją zaostrzenia przepisów, które wymagają tego przez skalę kontroli kosztów. Okazuje się, że konsumenci nie chcą płacić więcej za wodę i każdorazowa interwencja w tej sprawie kończy się sporami i problemami. Mimo, że decydują się oni na kolejne opłaty (nie mają na to wpływu) to samodzielnie starają się ograniczyć ilość spożywanej wody i oszczędzają, tak aby rachunki utrzymać na jednym poziomie.
Obecnie, do uzdatniania wody wykorzystuje się takie działania jak koagulacja, s sedymentacja, filtracja oraz dezynfekcja są metodami wiodącymi, to coraz częściej stosuje się bardziej innowacyjne rozwiązania. Wprowadza się alternatywne metody dezynfekcji, które ukierunkowane są bardziej na ograniczenie produktów ubocznych. Stosowane są tutaj media filtracyjne jednorazowego użytku, które w znacznym stopniu usuwają arsen, a niskociśnieniowe systemy membranowe, które stanowią istotny układ filtracyjny pozwalający na usuwanie mikroorganizmów, przy jednoczesnym ograniczaniu czy całkowitym eliminowaniu stosowania koagulacji.
Stopniowo dzięki postępowi technologicznemu, coraz częściej wykorzystuje się alternatywne metody, które są o wiele tańsze, a jednocześnie o wiele bardziej efektywne. W ten sposób przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne zapewniają swoim klientom maksymalny komfort użytkowania instalacji, a tym samym pozwalają na znaczne ograniczenie kosztów eksploatacji. W ten sposób firma dysponuje większymi środkami, które można przeznaczyć na modernizacje posiadanych instalacji, co także pozwala na poczynienie znacznych inwestycji.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Od początku lat 90., w Polsce zauważalne jest, że w kraju prowadzony jest intensywny proces wprowadzania różnego rodzaju rozwiązań o charakterze materiałowym i konstrukcyjnym, do budowy oraz modernizacji istniejących już sieci wodociągowych i kanalizacyjnych. Ważny udział mają tutaj wyroby wykonane z tworzyw termoplastycznych, a do najważniejszych z ich zalicza się wyroby z PVC czy PE, przy czym w przypadku tego drugiego, częściej stosuje się PE drugiej oraz trzeciej generacji. Jak wynika z prowadzonych badan, okazuje się, że najczęściej stosowanym materiałem jest żeliwo szare (41,7%). Zdecydowanie rzadziej stosuje się stal (22,6%) oraz PVC (22,0%). Najrzadziej, choć w dalszym ciągu, stosuje się azb-c (6,3%) oraz PE (4,0%).
Z racji tego, że w Polsce wiąże się ze zwiększeniem zapotrzebowania na wyroby wykonane z tworzyw termoplastycznych wykorzystywanych na potrzeby rozwoju wodociągów oraz kanalizacji, co jest odzwierciedleniem najważniejszych tendencji światowych.
Potrzebę wykorzystywania najnowszych rozwiązań w zakresie materiałowych wynika przede wszystkim z takich powodów jak:
  • uzyskiwanie produktów (rury, elementy wyposażenia), które nie będą oddziaływać niekorzystnie na wodę pitną,
  • ułatwienie oraz przyspieszenie całego procesu budowy działającej sieci,
  • dążenie do zredukowania nakładów inwestycyjnych oraz kosztów użytkowania, przez skrócenie cyklu budowy oraz zredukowanie poziomu chropowatości.

Proces wprowadzonych zmian w zakresie struktury materiałowej w ramach danej sieci wodociągowo – kanalizacyjnej, stanowi również przedmiot podejmowanych regularnych badań prowadzonych przez specjalistyczne ośrodki badawcze. W oparciu o przygotowane analizy można zdefiniować, które z rozwiązań jest najbardziej efektywne, które przynosi przedsiębiorstwu najwięcej korzyści i które z nich powinno być wykorzystywane przez przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne, jeśli te chcą zwiększyć nie tylko komfort użytkowania, ale i jakość wody, która trafia do wszystkich użytkowników.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Najważniejszym zadaniem, które stoi przed każdym przedsiębiorstwem wodociągowo – kanalizacyjnym jest zapewnienie wszystkim mieszkańcom korzystającym z usług firmy, wody o najwyższej jakości i czystości. Dotyczy to nie tylko dostarczanej wody, ale również odprowadzanych ścieków. W tym przypadku, chodzi przede wszystkim o zapewnienie odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa – zarówno dla mieszkańców jak i dla całego środowiska naturalnego. Ważne jest tutaj, aby ograniczyć możliwość wycieku i przedostania się zanieczyszczeń do wód gruntowych, do źródeł, z którego firmy wodociągowo – kanalizacyjne czerpią wodę. Firmy muszą także przestrzegać wszystkich ustaleń, wytycznych i regulacji wynikających z prawa krajowego oraz międzynarodowego.
Do tego, aby móc sprostać wszystkim standardom, każde przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne musi przejść wiele rygorystycznych procesów certyfikacji, wprowadzenia najnowocześniejszych technologii jak również wykonuje systematycznie badania, niezbędne do tego, aby kontrolować stan i jakość wody.
Najważniejszym priorytetem dla działań przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego jest przede wszystkim doskonalenie technologii wykorzystywanych do oczyszczenia ścieków oraz do uzdatniania wody pitnej.
Celem tego wprowadzane są modernizacje, które skupiają się głównie na dopasowaniu technologii oczyszczania do wymaganego przez normy unijne dotyczące poziomu redukcji poszczególnych związków azotu oraz fosforu, zagospodarowania osadów pościekowych czy też modernizacyjnych w ramach części osadowej oczyszczalni. Pomaga również w likwidowaniu uciążliwych zapachów, na zastosowaniu biogazu oraz znacznego zredukowania energochłonności procesu oczyszczania ścieków.
Wszystkie te działania pozwalają na zaspokojenie podstawowych potrzeb lokalnej społeczności, które sprowadzają się do tego, by móc korzystać z czystej i bezpiecznej wody, a ścieki które są odprowadzane nie stanowiły zagrożenia dla ich lokalnego środowiska. Oczekiwania względem przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego tworzą niejako pewnego rodzaju presję, która motywuje do tego, by podejmować dalsze działania modernizacyjne czy usprawniające działania instalacji wodociągowo – kanalizacyjnej.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Jednym z bardziej innowacyjnych rozwiązań, które stosowane są w przedsiębiorstwach wodociągowo – kanalizacyjnych jest wprowadzenie praktycznej całkowitej automatyzacji w zakresie większości wykorzystywanych procesów technologicznych. Zwiększono także energochłonność, co korzystnie oddziałuje na wykorzystanie wszelkich zdolności produkcyjnych. Zdecydowano się również na wprowadzenie innowacyjnego systemu komputerowego, który pozwala na efektywne monitorowanie całej pracy sieci wodociągowej i na kontrolowanie ciśnienia wody w najważniejszych punktach całej sieci wodociągowo – kanalizacyjnej jak również nadzorujący prace pompowni.
Celem wprowadzenia rozwiązania jest nie tylko budowa i promowanie zrównoważonej ekogospodarki. Pozwala również na wprowadzenie poprawy ogólnego stanu środowiska, w tym również czystości wody, gleby oraz atmosfery. Pomaga również w pozytywnym oddziaływaniu na jakość życia mieszkańców, którzy korzystają z wprowadzonych rozwiązań.
Zastosowane w przedsiębiorstwie wodociągowo – kanalizacyjnym metody pozwalają również na to, aby znacznie ograniczyć straty wody w sieci. Było to możliwe głównie poprzez wprowadzenie modernizacji w zakresie działającej sieci wodociągowej i znaczne ograniczenie możliwych źródeł występowania zanieczyszczeń wszystkich wód gruntowych i powierzchniowych w formie indywidualnych zbiorników bezodpływowych. Dzięki wdrożonym rozwiązaniom możliwe było także zredukowanie negatywnego oddziaływania działania całego systemu kanalizacyjnego na wody podziemne czy poprawienie i znaczne usprawnienie działania oczyszczalni ścieków.
Wszystkie te działania znacznie wpłynęły nie tylko na obniżenie ryzyka występowania ewentualnych awarii i problemów technicznych, ale również na ogólną poprawę komfortu życia użytkowników sieci oraz zwiększenie zakresu efektywności działania całego systemu wodno – ściekowego i poprawę możliwości rozwoju całego regionu. W ten sposób przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne może działać o wiele bardziej skutecznie i łatwiej definiuje ewentualne problemy, co znacznie usprawnia możliwość ich wykrycia czy wskazuje na miejsca, które wymagają modernizacji i remontu, w  pierwszej kolejności.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
System zarządzania korozyjnego, który został wdrożony w jednym z przedsiębiorstw wodociągowo – kanalizacyjnych zakłada przedstawienie wszystkich wyników szybkości korozji i zasady aktywnego monitoringu pracy parametrów wyjściowych uwzględnionych w stacji katodowej. Warto tutaj podkreślić, że jest to pierwszy, tego rodzaju system działający w Polsce, a który pozwala na monitorowanie postępów korozji oraz ochrony przed korozją instalacji przekazującej wodę pitną. Dotychczas, w żadnym przedsiębiorstwie wodociągowo – kanalizacyjnych nie stosowano tak zaawansowanych systemu zarządzania poszczególnymi procesami korozyjnymi.
We wspomnianym przedsiębiorstwie mierzy się online szereg parametrów fizykochemicznyh z zewnątrz oraz pochodzących z wnętrza rurociągu. Szczegółowe dane można przeglądać w przeglądarce internetowej, na ogólnodostępnej stronie. Kontroluje się tutaj takie poziomy jak: szybkość korozji metodą LPR, temperatura, zawartość tlenu, przewodnictwo, monitoring ochrony katodowej. Są one wyświetlane w zgodzie z ustalonymi poziomami bezpieczeństwa. W formie wykresów wizualizuje się ostatnich 200 pomiarów albo uśredniony od samego początku prowadzony pomiar.
Dzięki systemowi możliwe jest wprowadzenie całkowitego monitoringu dostępnego potencjału działających w ramach przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego systemu wodociągowego.
Wprowadzony system monitorowania pozwala na mierzenie zróżnicowanych parametrów fizykochemicznych jak również poziomu prędkości występowania korozji. W ten sposób przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne ma możliwość odpowiednio wczesnego reagowania na pojawiające się problemy i  ograniczać ryzyko ich pogłębiania się, a tym samym eliminuje się ryzyko wystąpienia poważniejszych awarii czy problemów. Dlatego też wydaje się, że w połączeniu właściwego zarządzania korozyjnego z efektywnym systemem ochrony czynnej rurociągów pozwala na efektywne działania, których celem jest ograniczenie ryzyka wystąpienia ryzyka pojawiania się awarii czy katastrofy wodociągowej. Pozwala to również na efektywne obniżenie ekonomicznego planowania prowadzonych renowacji czy modernizacji sieci wodociągowo – kanalizacyjnej.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
System zarządzania korozja to łańcuch powiązanych ze sobą w różnym stopniu działań. Pozwalają one na przekształcenie zebranych danych wejściowych w przydatne dane wyjściowe. Jego najważniejszym celem jest skuteczne zarządzanie, w tym ustalenie, udokumentowanie, wprowadzenie oraz utrzymanie systemu zrządzania i jego nieustanne rozwijanie czy zwiększanie poziomu efektywności.
W jednym z dużych przedsiębiorstw wodociągowo – kanalizacyjnych stworzono nawet zintegrowany system zarządzania korozją, który w dużej mierze sprowadza się do wykorzystania nowoczesnych i często niestosowanych jeszcze w Polsce rozwiązaniach. System powstał przy współpracy z naukowcami działającymi w ramach Akademii Górniczo – Hutniczej. Efektem tych działań było realizowanie wspólnego projektu mającego charakter badawczo – rozwojowy (B+R). Projekt otrzymał również dofinansowanie z funduszy UE. Całkowity koszt projektu to 2.292.960.00zł (dofinansowanie: 1.462.140.00zł).

Podstawowym zadaniem wyznaczonym w projekcie było zweryfikowanie wszystkich przyczyn występowania awarii korozyjnych oraz typów korozji, które dotychczas pojawiały się w instalacjach należących do krakowskiego przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego. Dodatkowo, skupiono się także na określeniu zagrożeń korozyjnych, które pojawiają się w przypadku konstrukcji podziemnych w wybranych rejonach. Analiza opiera się na definiowaniu wcześniejszych problemów, z którymi jednostka zmagała się wcześnie. Obejmowała ona agresywność korozyjną gleby jak również ogólną charakterystykę produktów korozji wszystkich materiałów, które stosuje się do produkcji rurociągów. Dodatkowo, przeprowadzono tutaj: dokładną analizę gruntów w miejscach, które są wstępnie wytypowane do przeprowadzenie monitoringu, analizy mikrobiologicznej gleby jak również analizowanie produktów korozji stali z zebranych próbek rurociągów, analizę aktualnego stanu magistralnej sieci wodociągowej, która uwzględnia średnice rurociągów, szybkość przepływów czy typ materiałów. Wykonano tutaj również szczegółową analizę systemu dystrybucji wody w oparciu o skład fizykochemiczny wody. Pozostałe elementy przeprowadzonych badań to: analiza systemu biorącego pod uwagę metody zabezpieczenia przed korozją, analizowanie systemu dystrybucji z uwagi na ogólną awaryjność systemu, analizowanie sytuacji terenowej pod kątem źródeł pól elektrycznych stałych oraz zmiennych.
Na skutek przeprowadzonej analizy danych można było wybrać konkretne miejsca reprezentatywne z perspektywy monitorowania każdego zagrożenia korozyjnego oraz wykonanie tam stacje monitoringu.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Jednym  z ważniejszych problemów, z którymi muszą zmagać się wszystkie przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne jest problem korozji rurociągów. Stanowi to istotne zadanie, z którym wszystkie instytucje muszą sobie poradzić. Jest to o tyle ważne, że praktycznie w każdym przedsiębiorstwie wdrożone są specjalne systemu zarządzania ryzykiem, które wiąże się z korozją rur oraz zarządzaniem korozją. Należy tutaj podkreślić, że zwalczanie wszelkich skutków korozji jest niezbędne i przynosi szereg wymiernych korzyści. Ograniczenie problemu pozwala bowiem na zwiększenie niezawodności systemu i poziomu jego bezpieczeństwa. Oznacza to, że woda jest mniej zanieczyszczona produktami korozji, co automatycznie wpływa na jakość wody. To z kolei, w znacznym stopniu oddziałuje również na środowisko naturalne ponieważ pozwala na ochronę przed zmniejszeniem strat przesyłowych. Ważne są także korzyści ekonomiczne, które w znacznym stopniu sprowadzają się do możliwości ograniczenia wszelkich kosztów eksploatacji sieci, przez zredukowanie liczby przeprowadzanych remontów.
Należy tutaj podkreślić, że zarządzanie korozja stanowi wieloetapowy i bardzo złożony proces. Samo zagrożenie korozyjne stanowi zespół zróżnicowanych czynników o charakterze fizykochemicznym, który oddziałuje na korozję całej konstrukcji jak również poszczególnych obiektów. Wpływa również na określone wskaźniki środowiska albo strefy działania prądów błądzących.
Celem walki z korozją konieczne jest przeprowadzenie szeregu zróżnicowanych badań czy analiz, które pozwalają na ocenienie zagrożenia. Umożliwia podjęcie efektywnej decyzji dotyczącej konieczności zastosowania czy tez wyboru typu stosowanej ochrony korozyjnej. Pozwala także na zidentyfikowanie działających procesów korozyjnych i zniszczeń, które pojawiają się w ramach funkcjonującego systemu. Ocenia się tutaj nie tylko poziom zniszczeń, ale również ryzyko dalszego niszczenia czy też konsekwencji zniszczeń.
Tylko w ten sposób możliwe będzie podjęcie odpowiednich działań mających na celu znaczne ograniczenie dalszego ryzyka wystąpienia zagrożenia oraz pozwala na odpowiednio wczesne reagowanie na pojawiające się problemy. Jednocześnie umożliwia wdrożenie szeregu działań prewencyjnych pozwalających na wyeliminowanie ewentualnego ryzyka wystąpienia dalszych zniszczeń.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Prowadzona modernizacja sieci wodociągowo – kanalizacyjnej ma na celu przede wszystkim wprowadzenie znacznych usprawnień w zakresie funkcjonowania czy też zwiększenia poziomu niezawodności albo dopasowania sieci do zupełnie nowych zadań, które wyznaczano przedsiębiorstwom wodociągowo – kanalizacyjnych. ich celem jest również znaczne obniżenie wszystkich kosztów eksploatacyjnych. Najczęściej zakres podejmowanych prac modernizacyjnych powinien spełniać wszystkie oczekiwania.
-
Jeśli wprowadzone zostanie udoskonalenie całego układu geometrycznego sieci umożliwia:
  • powiększenie poziomu niezawodności całego systemu dystrybucji całej wody,
  • znaczne zwiększenie poziomu dostaw wody do wszystkich odbiorców,
  • zredukowanie wszystkich strat hydraulicznych pojawiających się w sieci, a  także podwyższenia oraz ustabilizowania ciśnienia,
  • zredukowania wysokości podnoszenia pomp czy też wszystkich kosztów eksploatacji całej pompowni.

Dzięki podejmowanej renowacji czy też wybrania wszystkich rurociągów pozwala nie tylko na znaczne zredukowanie poziomu i zakresu pojawiających się uszkodzeń całej sieci czy kosztów prowadzonych napraw. Dodatkowo, pozwala na zwiększenie poziomu niezawodności sieci czy zwiększenia poziomu i ustabilizowanie ciśnień w sieci. Pozwala także na ogólną poprawę jakości wody w sieci oraz na zredukowanie wysokości podnoszenia pomp oraz wszystkich kosztów pompowni.
Przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne mogą stosować różne metody pozwalające na renowację poszczególnych przewodów. Najczęściej odnosi się do bezokrywkowego oczyszczania sieci wodociągowo. Oczyszcza się go z osadów, inkrustacji czy  też z korzeni drzewa, a  później również wykonanie w nim powłoki czy też wykładziny o charakterze izolacyjno – wzmacniającym.
Przebieg planowanych prac powinien być ustalony w taki sposób, aby w jak najmniejszym stopniu stanowiły one uciążliwość dla lokalnej społeczności oraz aby jakość wody nie obniżyła się. Celem nadrzędnym każdego przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego jest bowiem zapewnienie najwyższego komfortu świadczonych przez siebie usług.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne ma wdrożony System Informacji Geograficznej, a także System Informacji o Terenie. To one tworzą System Informacji Przestrzennej. Są one wykorzystywane celem regularnego gromadzenia, aktualizowania oraz przetwarzania czy udostępniania wszystkich informacji przestrzennych na temat każdego z identyfikowanych obiektów.
Można je wykorzystać do tego, aby:
  • utrzymać efektywność i poprawność działania całej infrastruktury technicznej,
  • planowania przestrzennego oraz do ochrony środowiska,
  • utrzymanie odpowiedniego ładu prawnego pozwalającego na zapewnienie właściwego zagospodarowania całego terenu,
  • zarządzanie oraz gospodarowanie całym majątkiem wykorzystywanym przez poszczególne podmioty gospodarcze oraz instytucje, a także wyznaczanym, zróżnicowanym celom.

Można tutaj wyszczególnić kilka odmiennych poziomów funkcjonowania całego systemu informacyjnego. Jest on dopasowany do poziomu szczegółowości wszystkich baz danych, które odnieść można do wykorzystywanych map numerycznych oraz do właściwego typu.
Najważniejszym celem, dla którego wprowadza się system GIS jest przede wszystkim podjęcie usprawnień zarządzania całego majątku firmy, dzięki której możliwe jest spójną bazą aktualne dane wspomagające podejmowanie racjonalnych decyzji. Odnosi się do bieżącej eksploatacji oraz modernizacji. Do tego, aby cel ten można było osiągnąć wymaga się przede wszystkim: rzetelnego oraz stałego aktualizowania prowadzonych inwentaryzacji każdego z obiektów,  przeprowadzanie rejestracji oraz kontroli wszystkich parametrów pozwalających na charakteryzowanie obowiązującego stanu oraz odpowiedniego działania wszystkich obiektów,  przeprowadzania usprawnień rejestracji występowania oraz usuwania poszczególnych uszkodzeń,  scentralizowanie wszystkich danych pozwalających na usprawnienie kontroli oraz całej pracy obiektów,  znaczne ułatwienie dostępu oraz korzyści płynących z posiadanych danych,  umożliwienie przeprowadzenia symulacji działania poszczególnych obiektów w dowolnie wybranych warunków na potrzeby planowania, modernizacji oraz ogólnego rozwoju wszystkich systemów oraz usprawnienia obsługi wszystkich użytkowników systemów.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
W sprawdzeniu skuteczności, bezpieczeństwa oraz w ocenie poziomu awaryjności sieci wodociągowo – kanalizacyjnej, każde przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne może wykorzystać odpowiednie badania. Ich zakres powinien być w znacznym stopniu dopasowany do tego, jaki przewidziano plan przeprowadzonej modernizacji konkretnego odcinka sieci.
Ich wynik pozwala na określenie takich elementów jak:
  • wskaźników poziomu uszkadzalności wszystkich elementów tworzących sieć oraz ogólnych kosztów ich napraw, które są obliczone w oparciu o przynajmniej dziesięcioletnie notowania,
  • aktualny rozkład, dobowy i godzinowy zapotrzebowania na wodę oraz poszczególnych sieciowych strat wody, które odnotowano w czasie przynajmniej jednego tygodnia, szczególnie w określonych rejonach całej sieci,
  • wysokość ciśnień w określonych węzłach sieci, a także w źródłach jej zasilania w wodę, w czasie odnotowywania zróżnicowanych poborów wody,
  • oporności hydraulicznych poszczególnych rurociągów,
  • jakość wody, które przepływającej całą siecią wodociągowo - kanalizacyjnej z możliwie najdłuższego czasu.

W ten sposób możliwe jest scharakteryzowanie całej sieci daje podstawy do prognozowanego stanu po kolejnej eksploatacji. Jednocześnie przygotowany w ten sposób programowanie działań modernizacyjnych, które pozwalają na dopasowanie sieci wodociągowo – kanalizacyjnej do kolejnych jej zadań. Ważne jest, aby dzięki zamianom można było zaoszczędzić środki finansowe. Badania te zwykle są przeprowadzone razem z inwentaryzacją pozwalającą na wykazanie zróżnicowanych nieprawidłowości w pracy całej sieci wodociągowo – kanalizacyjnej oraz wyjaśnienie wszelkich przyczyn, dla których poszczególne awarie w ogóle występują.
Wszystko to powoduje, że im dokładniej badanie i inwentaryzacja będzie przeprowadzona, im bardziej szczegółowe dane zostały wykorzystane, tym lepsze rezultaty zostaną osiągnięte. Oznacza to, że na tej podstawie można opracować dokładny plan działania i przeprowadzeniu każdych prac remontowych, które są podejmowane przez przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Działania modernizacyjne prowadzone przez sieci wodociągowo – kanalizacyjne muszą być prowadzone po uprzednim zweryfikowaniu realnych potrzeb. Do tego celu należy przeprowadzić inwentaryzację sieci. Powinna ona określić takie elementy jak: przebieg poszczególnych tras oraz profilów podłużnych zaliczanych do poszczególnych przewodów danego systemu, rozmieszczenia na sieci zróżnicowanych elementów (w tym armatury, obiektów urządzeń pomiarowych i innych), materiał, rok budowy oraz przygotowanie nominalnego przekroju poprzecznego w każdym odcinku całej sieci wodociągowo – kanalizacyjnej. Dodatkowo musi sprawdzić także pojawiające się wszelkie uszkodzenia przewodów oraz wycieków wody czy też ścieków oraz infiltracji stosowanej w przypadku wody podziemnej.
Do tego, aby zdefiniować wszystkie trasy, zgłębienia oraz poszczególne miejsca wycieków wody z poszczególnych przewodów wodociągowych, wykorzystywane są do tego specjalistyczne urządzenia. Ustalenie miejsca oraz typu uszkodzenia jest możliwe przy zastosowaniu techniki wideo.
W oparciu o przygotowaną inwentaryzację możliwe jest opracowanie szczegółowego planu sytuacyjnego i wysokościowego danej sieci. Konieczne jest zdefiniowanie w niej wszystkich tych miejsc, w których pojawia się armatura jak również poszczególne obiekty sieciowe i miejsca uszkodzeń czy wycieków albo infiltracji wody. Dodatkowo, plan ten musi być uzupełniony o specjalne plany rysunkowe, w której przedstawiono wszystkie, zinwentaryzowane obiekty. W planie pojawia się także tabela, gdzie umieszczono poszczególne pomiary i obserwacje sieci oraz obiekty oraz parametry cechujące wybrane odcinki przewodów. Dzięki tym informacjom można zastosować do budowy komputerowego modelu sieci.
Okazuje się, że najbardziej wiarygodną oraz miarodajną oceną obecnego istniejącego oraz prognozowanego stanu technicznego całej sieci wodociągowo – kanalizacyjnej. Można ją przygotować w oparciu o szczegółową inwentaryzację, a także szereg kompleksowych badań technicznych, które są uzupełnione o wszelkie analizy i specjalne, symulacje komputerowe. Cały program badań może być opracowany w odniesieniu o dane na temat funkcjonowania systemu wprowadzonego w konkretnym przedsiębiorstwie wodociągowo – kanalizacyjnym.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Z roku na rok coraz więcej przedsiębiorstw wodociągowo – kanalizacyjnych decyduje się na prowadzenie działań modernizacyjnych. Ich celem jest nie tylko zwiększenie poziomu i standardu i jakości życia wszystkich mieszkańców, ale również zminimalizowanie strat wody, a tym samym zwiększenie efektywności świadczenia usług oraz optymalizowania kosztów działania przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego.
Decyzja na temat modernizacji sieci wodociągowo – kanalizacyjnych podejmowana jest najczęściej wtedy, kiedy cały system nie spełnia wszystkich swoich zadań merytorycznych, albo wtedy kiedy okazuje się, że jest zbyt energochłonny oraz kapitałochłonny lub kiedy nie jest w stanie sprostać znacznie zwiększonemu zakresowi realizowanych przez przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne zadań.
W pierwszym przypadku, przyczyną dla której podejmuje się działania modernizacyjne jest brak wystarczającej bezbłędności działania całego systemu, a które mogą wynikać z takich elementów jak:
  • wadliwe rozwiązania stosowane w zakresie technicznego systemu,
  • utrzymujące się niskie ciśnienie wody w całej sieci wodociągowej,
  • zbyt duża oporność hydrauliczna rurociągów,
  • wtórnego zanieczyszczenia wody pojawiającej się w sieci wodociągowej,
  • zwiększenie zapotrzebowania na wodę albo odpływu wszystkich ścieków ponad przepływność sieci wodociągowo – kanalizacyjnej,
  • nadmierne odkładanie się wszystkich osadów w poszczególnych przewodach kanalizacyjnych.
Z kolei w drugiej sytuacji, modernizacja sieci wymagana jest w przypadku:
  • znaczna uszkadzalność poszczególnych elementów tworzących sieci,
  • znaczne straty wody pojawiające się w sieci wodociągowej albo znacznej infiltracji wykorzystywanych wód podziemnych, a które trafiają do sieci kanalizacyjnej,
  • znaczne ciśnienie w sieci wodociągowej.

Każdy z tych elementów w mniejszym lub większym stopniu wpływa na konieczność wprowadzenia działań modernizacyjnych prowadzonych w ramach danego przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego. Jeśli prace nie zostaną podjęte w odpowiednim czasie, może się okazać, że uszkodzenia będą zdecydowanie poważniejsze, a koszty naprawy będą o wiele wyższe niż planowane na początku.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Systemy ciśnieniowe z PVC-U stanowiły pewnego rodzaju przełom w zakresie wykorzystania tworzyw sztucznych w dystrybucji wody pitnej. N chwilę obecną wykorzystanie zróżnicowanych systemów ciśnieniowych z PVC-U zwykle ogranicza się do samych sieci dystrybucyjnych dotyczących średnic od 90 mm do 400 mm a sporadyczne także takich do 630 mm. System ten, przy użyciu odpowiedniego montażu oraz przy użyciu walorów użytkowych zaczął być stosowany wszędzie tam, gdzie niezbędne było szybkie i tanie stworzenie całej sieci wodociągowej, zwłaszcza w miejscach niezurbanizowanych. W zestawieniu ze stosowaną armaturą żeliwną, która otrzymuje prosty w montażu system dla prostych sieci wodociągowych.
Dodatkowo, rozwój technologii dotyczący produkcji stosowanych systemów z PE przyczynił się do tego, że materiał jest najczęściej stosowany, a tym samym z najlepszym materiałem do budowy wszystkich sieci wodociągowych. W odróżnieniu od tych materiałów, które były dotychczas stosowane, przy użyciu rur oraz kształtek PE można stworzyć całą sieć. Zaczyna się tutaj nawet od najmniejszej średnicy – 25 mm, ustalanych na przyłączach domowych, a później przez kolejne, które są wykorzystywane do budowy sieci rozdzielczych, aż po te największe, które pozwalają na montaż magistrali wodociągowych.
Istotną przewagą systemów tworzonych z PE jest duża dostępność w zakresie kształtek, które pozwalają na dowolne tworzenie sieci, jeszcze na etapie projektowania oraz budowy. W tym przypadku rynek ma w swojej ofercie zupełnie nowe, fabrycznie wtryskiwane kształtki bose oraz elektrooporowe, które są przeznaczone do zgrzewania. Tworzone są tutaj także elementy armatury (zawory kulowe, nawiertaki z zaworami). Uzupełnieniem dla całego zestawu jest złącze mechaniczne zarówno skręcane jak i kołnierzowe.
System pozwolił na wprowadzenie rur z warstwami ochronnymi, które nazywa się rurami specjalnymi. Mimo, że stworzono je celem przeprowadzenia rehabilitacji rurociągów, to również w standardowej aplikacji można je zastosować także przy budowie rurociągów, zwłaszcza w trudnych warunkach gruntowych oraz przy zastosowaniu najbardziej nowoczesnych technik montażu. Ich zadaniem jest zapewnienie znacznie wyższej wytrzymałości na działanie niekorzystnych zjawisk oraz na różnego rodzaju zarysowania czy mechaniczne uszkodzenia zewnętrzne.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Jednym z podstawowych elementów tworzących całe przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne jest przesyłanie wody pitnej. Jest to podstawowy aspekt rozwoju cywilizacyjnego i występował nawet w czasach starożytnych. Wówczas funkcje te pełniły rury drążone z pni drzew, a obecnie częściej stosuje się rury stalowe oraz żeliwne czy takie, które wykonywane są z tworzyw sztucznych, w tym przede wszystkim PE albo PVC-U oraz z materiałów kompozytowych z żywic, które są wzmacniane włóknem szklanym GRP.
Najczęściej wybieranym przez firmy wodociągowo – kanalizacyjne rozwiązaniem są systemy przygotowywane z PE oraz z PVC-U. Początki ich zastosowania datuje się jeszcze na lata 50te XX wieku, również jeśli chodzi o PE jak i o PVC-U. obecnie, tworzenie sieci wodociągowych na obszarach cechujących się dużym stopniem uzbrojenia oraz poziomem złożoności całej sieci to domeny PE. Z kolei w miejscach, które są mniej zurbanizowane, a co za tym idzie cała sieć nie jest tak silnie zróżnicowana wykorzystuje się systemy ciśnieniowe przygotowywane z PVC-U.

Warto tutaj podkreślić, że zastosowanie w instalacjach wodociągowo – kanalizacyjnych tworzyw sztucznych, umożliwiły wprowadzenie wielu zróżnicowanych udogodnień. Zwiększył się także znacznie standard, jeśli chodzi o dostarczanie do odbiorców wody. Wszystko to możliwe było dzięki kilku kluczowym zaletom tworzyw sztucznych. Do najważniejszych z nich zalicza się przede wszystkim:
  • odporność chemiczną – dzięki której możliwe jest zapewnienie braku oddziaływania tworzywa na jakość wody,
  • znaczna odporność na korozję, a tym samym brak inkrustacji oraz zarastania rurociągów,
  • niewielka chropowatość, która zapewnia trwale wysokość efektywność hydrauliczną,
  • wytrzymałość i możliwość wykorzystania w całkowitym zakresie wykorzystywanych ciśnień roboczych w poszczególnych sieciach wodociągowo – kanalizacyjnych.

Okazuje się zatem, że wykorzystanie tworzyw sztucznych w sieciach wodociągowo – kanalizacyjnych znacznie zwiększa poziom i jakość świadczonych usług, a tym samym klienci zyskują większą pewność, że otrzymają zdrową i bezpieczną dla nich wodę.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Nowoczesne systemy wykorzystywane w przedsiębiorstwach wodociągowo – kanalizacyjnych wymagają ciągłego dopasowywania się do potrzeb poszczególnych użytkowników oraz inwestorów czy firm wykonawczych charakteryzujących się nowoczesnymi technologiami służącymi do układania rur.
Jednym z takich rozwiązań jest stosowanie tworzyw sztucznych, dzięki którym możliwe jest otrzymywanie niezawodnych układów pozwalających na dystrybucję wody oraz znacznego ograniczenia wpływu wszelkich zanieczyszczeń komunalnych oraz deszczowych oddziałujących na środowisko zewnętrzne.

Dzięki zastosowaniu tworzyw sztucznych można danemu przedsiębiorstwu wodociągowo – kanalizacyjnemu zapewnić o wiele niższy poziom awaryjności sieci, tym bardziej jeśli zestawi się go z innymi grupami materiałów, w tym z materiałami sztywnymi. Zarówno tempo rozwoju jak i wdrażanie kolejnych procesów budowlanych powoduje, że inżynierowie i konstruktorzy mają coraz więcej powodów do tego, aby regularnie podejmować próby znalezienia nowoczesnych, trwałych rozwiązań materiałowych oraz konstrukcyjnych w obszarach, w których tradycyjne materiały czy konstrukcje nie zawsze się sprawdzają lub wykazują niższą efektywność. Wielokrotnie również dochodzi do sytuacji, w których konieczne jest zastępowanie dotychczasowych rozwiązań nowymi, gdyż tamte nie spełniają wszystkich potrzeb i oczekiwań stawianych przed przedsiębiorstwami wodociągowo – kanalizacyjnymi. Jednocześnie, generują one wyższe koszty, a większość firm wodociągowo – kanalizacyjnych decyduje się na wprowadzanie takich zmian, które pomagają w optymalizowaniu kosztów i zwiększeniu jakości świadczonych usług.
Warto tutaj również podkreślić, że systemy wodociągowe oraz kanalizacyjne niemalże od kilkudziesięciu lat powstają z termoplastycznych tworzyw sztucznych, które najczęściej poddawane są zróżnicowanym procesom ciągłego rozwoju, dzięki czemu zyskują obszary zastosowań, dla których zestawienie różnych walorów użytkowych, a także o charakterze ekonomicznym oraz duża łatwość montażu staje się jednym z najodpowiedniejszych i najbardziej atrakcyjnych rozwiązań.
Wydaje się, że stosowane rozwiązania spełniają wszystkie najważniejsze oczekiwania i potrzeby generowane zarówno przez samych klientów jak i przez inne podmioty, które w jakikolwiek sposób podejmują współpracę z przedsiębiorstwami wodociągowo – kanalizacyjnymi.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Wydaje się, że wykorzystanie energetyki rozproszonej jest jednym z podstawowych kierunków rozwijania swojej działalności firm zaliczanych do branży wodociągowej. Posiadają one bowiem zarówno właściwą infrastrukturę jak również wyspecjalizowaną kadrę, która pozwala na bieżące utrzymanie całego systemu małych elektrowni wodnych. Ciekawym rozwiązaniem jest system zastosowany w krakowskim Miejskim Przedsiębiorstwie Wodociągowym i Kanalizacyjnym. Wykorzystuje on w swoim systemie magistralnym nadwyżki ciśnienia, które najczęściej traci się w układzie redukcyjnym. Wprowadzono tutaj system wykorzystania asynchronicznego, klatkowego o mocach 1600, 1150 i 800kW. Zadaniem zainstalowanej pompy jest transportowanie ujętej wody do przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnych, a później również do uzdatniania. Odbywa się to przy wykorzystaniu dwóch rurociągów mających średnicę 1000 i 1400 oraz ok. 1800 m długości.
W zastosowanym systemie woda jest tłoczona do poziomu 68 m wysokości, gdzie trafia do zbiornika kontaktowego umieszczonego w zakładzie uzdatniania. W dalszej kolejności przechodzi proces uzdatniania. Kiedy się kończy, woda przeznaczona do spożycia jest przekazywana dalej z zakładu uzdatniania. Do tego celu wykorzystuje się specjalne zespoły pompowe.
Najważniejszą funkcją pompowni jest tłoczenie wody do całego kompleksu zbiorników zlokalizowanych w pobliżu. Woda jest tutaj przenoszona, przy użyciu dwóch rurociągów. Ze zbiorników woda przepływa w sposób grawitacyjny rurociągami do dalszych odbiorców.
Z uwagi na specyfikę ukształtowania terenu, przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne, musi mierzyć się z problemem zróżnicowanych poziomów i nadmiaru ciśnienia dyspozycyjnego, która może być doprowadzona do wartości zgodnej z bieżącymi potrzebami, które generowane są układu hydraulicznego, tak aby odbiorcy nie odczuli ewentualnych problemów czy tez negatywnych konsekwencji pojawiających się różnic. Przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjna stosuje do tego celu zasuwy pierścieniowo – tłokowe, dzięki którym dochodzi do redukcji ciśnienia do wymaganej wartości. Dodatkowo, specjalna osoba zatrudniona w przedsiębiorstwie wodociągowo – kanalizacyjnym ma możliwość samodzielnego i ręcznego sterowania, jeśli dojdzie do konieczności zwiększenia przepływu wody.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne coraz częściej poszukują alternatywnych rozwiązań, które można zastosować w ich firmie, a które będą wskazywały na ich świadomość ekologiczną i troskę o najbliższe otoczenie. jednocześnie, podejmują działania, których celem jest optymalizacja kosztów.

Jednym z takich działań jest zastosowanie energii ze źródeł odnawialnych. Z jednej strony umożliwiają one znaczny wkład w ochronę środowiska, a z drugiej strony pozwalają na znaczne obniżenie ogólnych kosztów działania przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego. Okazuje się bowiem, że sam koszt energii elektrycznej to ok. 10% ogółu wszystkich kosztów, które są ponoszone przez przedsiębiorstwo. Działania takie podejmują krakowskie wodociągi.
Pierwsze zmiany wprowadzono w 1999 roku. Wtedy wprowadzono do użytku biogaz. Stosowano go do ogrzewania i do celów technologicznych w pobliskiej oczyszczalni ścieków. W 2002 roku zainstalowano generatory wykorzystywane do produkcji energii elektrycznej oraz do ciepła. Najważniejszym celem uruchomienia w oczyszczalniach efektywnego systemu kogeneracji jest produkowanie energii elektrycznej, a także ciepła. Praca kogeneratów umożliwia wykorzystanie powstającego w czasie fermentacji osadów ściekowych biogazu, który jest zbierany w specjalnych zbiornikach biogazu. Z racji tego, że zbiorniki cechują się ograniczoną pojemnością, przy braku wykorzystania biogazu, konieczne jest spalenie jego nadmiaru, w specjalnej instalacji nazywanej pochodnią gazową.
Zastosowanie biogazu w działaniu przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego jest jednym z podstawowych, a jednocześnie jednym ze skuteczniejszych działań pozwalających na efektywne wykorzystanie posiadanych zasobów. Dzięki temu w krótkim czasie, przy niewielkich nakładach inwestycyjnych można optymalizować wszystkie swoje wydatki i stworzyć system, który będzie przynosił wiele oszczędności. Wydaje się bowiem, że jednym z poważniejszych problemów, z którymi zmagają się wszystkie przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne sprowadzają się w dużej mierze do tego, że nie są one w stanie poczynić oszczędności na swojej codziennej działalności.
Z biegiem czasu coraz więcej przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjnych decyduje się na zastosowanie takiego rozwiania również u siebie, gdyż w krótkim czasie pozwala na poczynienie znacznych oszczędności, a dodatkowe środki finansowe można przeznaczyć na modernizację instalacji czy rozbudowę sieci – co jest szczególnie ważne w miejscach, gdzie przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne nie działają skutecznie.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Jak wynika z obserwacji i badań prowadzonych przez przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne, najniższym poziomem awaryjności cechują się przede wszystkim przewody tranzytowe oraz części magistralnych (mających średnicę przynajmniej 300 mm), a które pracują przy stabilnym ciśnieniu oraz takim samym przepływie. Okazuje się, że ogólny poziom awaryjności oraz ich intensywność mieści się w przedziale od 0,04 – 0,1 uszk/km x rok. Przewody sieci wodociągowych, w tym przewody rozdzielcze, które działają przy dynamicznie zmieniających się ciśnieniu oraz w przepływie, przewyższają pod tym względem awaryjność jaka została zdefiniowana w przypadku przewodów tranzytowych (zwykle jest to średnio jeden rząd wielkości. Najwyższy poziom awaryjności, spośród wszystkich typów przewodów mają przyłącza wodociągowe (zwykle cechujące się średnicą niższą niż 50 mm). W tym przypadku można je porównać z sieciami wodociągowymi, które układane są na terenach szkód górniczych, gdzie grunt cechuje się dużą niestabilnością. W tym przypadku, pozom intensywności poszczególnych uszkodzeń zmniejsza się wraz ze zwiększeniem średnicy wykorzystanego przewodu.
Niestabilność gruntu może w znacznym stopniu oddziaływać na poziom awaryjności przewodów wodociągowych. Wpływ ten można zaobserwować bez względu na materiał oraz ciśnienie przy, którym działają przewody. Awaryjność przewodów, które są ułożone na obszarze szkód górniczych znacznie przewyższa (najczęściej przeszło dwukrotnie) awaryjność przewodów, które są ułożone na terenach, na których szkody te nie występują. Utrzymuje się na poziomie od ok. 0,3 do 5,5 uszk/km x rok, ale w czasie badań dało się także zaobserwować zdecydowanie wyższy poziom intensywności. W skrajnych przypadkach osiągał on poziom nawet 8-10 uszk./km x rok.
Na redukcję poziomu intensywności uszkodzeń poszczególnych przewodów, w znacznym stopniu wpływa obniżenie ciśnienia występującego w danej sieci wodociągowej. Jest to możliwe bez względu na wiek oraz średnicę danego przewodu. Przykładem tego  było obniżenie ciśnienia wody w zachodnich osiedlach Wrocławia – nawet o 40%, dzięki czemu liczba oraz intensywność pojawiających się uszkodzeń zredukowała się o ok. 41%.
Najmniej awaryjne są przewody wykonywane z tworzyw termoplastycznych (PE oraz PVC), a także z żeliwa sferoidealnego. Natomiast największą awaryjnością cechują się standardowe przewody stalowe.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Awaryjność całej sieci to proces, na który najczęściej oddziałuje szereg zróżnicowanych czynników. W mniejszym lub większym stopniu wpływają one na poziom świadczonych usług oraz na jakość i standard wody.
Do czynników związanych z przewodem, a także z jakością jego wykonania zalicza się przede wszystkim: typ oraz materiał, z którego przygotowany jest przewód, a także sposób przeprowadzenia jego zabezpieczenia (antykorozyjnego), wielkość przekroju albo średnicy danego przewodu, metody przeprowadzenia łączenia poszczególnych elementów przewodu, a także ogólna liczba połączeń, obowiązujący wiek przewodu, ciśnienie w poszczególnych przewodach ciśnieniowych, prędkość przepływu wody albo ścieków, jakość wody oraz ścieków, które przesyłane są przy pomocy infrastruktury, a poziomu korozyjności każdego z tych mediów względem do materiału, z którego wykonany jest przewód.
Czynnikami, które są związane z otoczeniem, w którym znajduje się dany przewód są:
  • rodzaj oraz wilgotność gruntu, definiowana jako poziom agresywności gruntu, w którym umiejscowione są przewody,
  • ogólny charakter obciążeń zewnętrznych (mogą być dynamiczne albo statyczne),
  • niestabilność gruntu – w tym np. możliwość występowania na danym obszarze szkód górniczych.

Ostatnia grupa to czynniki związane z eksploatacją przewodu. W tym przypadku chodzi głównie warunki ich eksploatacji, w tym:
  • zakres oraz intensywność prowadzonych działań o charakterze konserwacyjnym,
  • zakres oraz częstotliwość prowadzonych prac remontowych oraz wszelkich napraw wykonywanych przez przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne,
  • zakres monitoringu sieci,
  • szybkość lokalizowania oraz usuwania pojawiających się awarii i problemów.

Każda z tych grup czynników może występować jednocześnie lub pojedynczo. Nie ma znaczenia w jakim natężeniu i z jaką częstotliwością. Każdorazowo mogą one utrudnić korzystanie z usług wodociągowo – kanalizacyjnych, a tym samym mogą obniżać poziom zadowolenia klientów i komfort usług.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Najważniejszym źródłem wiedzy na temat stanu technicznego oraz poziomu awaryjności sieci wodociągowych oraz kanalizacyjnych są prowadzone badania eksploatacyjne niezawodności, zwykle są prowadzone w naturalnych warunkach funkcjonowania oraz eksploatacji każdego z obiektów tworzących przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne. nadrzędnym celem prowadzonych badań jest zdefiniowanie ogólnej wartości wskaźników niezawodności, bez których trudno sobie wyobrazić wiarygodną ocenę poziomu niezawodności albo awaryjności poszczególnych obiektów wodociągowych oraz kanalizacyjnych. jednocześnie przeprowadza się także identyfikację typów oraz efektów uszkodzeń oraz ich najważniejszych przyczyn.
Jak wynika z dotychczasowych doświadczeń, które sa nabywane w czasie prowadzonych prac badawczych pozwoliło na przygotowanie specjalnego programu badań eksploatacyjnych w zakresie niezawodności. Składa się ona z takich etapów działań jak:
  • Etap wstępny, czyli przygotowanie badań,
  • Analizowane struktury obiektów, a także całego procesu ich eksploatacji oraz funkcjonowania,
  • Pozyskanie oraz sprawdzanie danych pochodzących z eksploatacji,
  • Przetwarzanie pozyskiwanych danych oraz definiowanie charakterystyk zawodności poszczególnych obiektów tworzących sieć wodociągowo – kanalizacyjną,
  • Wykorzystanie wszystkich zebranych i przetworzonych danych – wyniki badań.

Prowadzona analiza poziomu awaryjności, obejmujące typy, przyczyny oraz efekty uszkodzeń, jest jedynie wyjściowym etapem działań, które zmierzają do przeprowadzenia oceny stanu technicznego poszczególnych przewodów wodociągowych czy też kanalizacyjnych. W oparciu o przeprowadzone analizy przygotowuje się odpowiednie wartości liczbowe poziomu intensywności ewentualnych uszkodzeń. Zwykle, wysoki poziom awaryjności przewodów jest stwierdzona w badaniach potwierdza się dokładniejszymi badaniami technicznymi. W ten sposób można wybrać najbardziej racjonalne działania, które odnoszą się do sposobu oraz kolejności przeprowadzana odnowy poszczególnych przewodów.
Dzięki temu klienci korzystający z usług danego przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego mają pewność, że otrzymają odpowiednią jakość i zachowane będą zasady gwarantujące bezpieczeństwo.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Miarą niezawodności działania całej infrastruktury wodociągowej oraz kanalizacyjnej jest niezawodność całego systemu. Jest to właściwość, która sprowadza się do ocenienia zdolności całego systemu do tego, aby mógł efektywnie wykonywać swoje funkcje w konkretnych warunkach istnienia oraz eksploatacji oraz w określonym czasie. W przypadku systemu wodociągowego funkcje te sprowadzają się do ciągłego dostarczania wody do miejsc jej użytkowania. Musi to być odpowiednia ilość, w odpowiedniej jakości oraz w wymaganym ciśnieniu oraz o każdej, wybranej przez użytkownika porze dnia. Z kolei funkcje systemu kanalizacyjnego odnoszą się do konieczności odprowadzania z wybranego obszaru, do konkretnych odbiorników, ścieków. Ustalone są konkretne ilości ścieków, które są pobierane od mieszkańców.
Występowanie chwilowych przerw w dostawie wody czy też znaczne obniżenie poziomu funkcjonowania sieci wodociągowej powoduje znaczny dyskomfort dla użytkowników. Nazywane są niezawodnością funkcjonowania. Z kolei zdarzenia, które przyczyniają się do rozwoju chorób lub nawet do zgonów, zalicza się do zdarzeń z obszaru niezawodności bezpieczeństwa. Utrata którejkolwiek z tych niezawodności zwykle występuje z określonym prawdopodobieństwem, a przypadku utraty życia zdarzają się sporadycznie. Zwykle pojawiają się wtedy, gdy dochodzi do celowego skażenia ujęcia wody lub zakażenia wynikającego z zanieczyszczenia wód gruntowych czy ujęć wody, z których dane przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne czerpie wodę.
Każdy obiekt wodociągowo – kanalizacyjny, do tego aby ograniczyć ryzyko awarii czy skażenia, jest regularnie remontowany i modernizowany. Częstotliwość prowadzenia takich prac uzależniona jest od indywidualnych badań i analiz. Jeśli są dobrze zaplanowane, a wszelkie awarie czy problemy odpowiednio wcześnie wychwytywane wówczas ryzyko utrudnień dostaw wody czy odprowadzania ścieków jest ograniczone do minimum. Dlatego też tak ważne jest, aby regularnie monitorować stan sieci wodociągowo – kanalizacyjnej. Tylko w ten sposób można odkryć ewentualne problemy jak również zweryfikować czy stan techniczny infrastruktury wodociągowo – kanalizacyjnej pozwoli na zapewnienie wszystkim mieszkańcom takiej samej (wysokiej jakości i bezpieczeństwa) realizowanych dostaw. Jeśli nie, konieczne jest sprawdzenie, co utrudnia ich realizację i należy usunąć pojawiające się problemy.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Analizując całą strukturę materiałową, z której stworzona jest sieć wodociągowo – kanalizacyjna  cechuje się odmienną strukturą, choć mimo wykorzystania materiałów starszej generacji to stanowi ona (do pewnego stopnia) odzwierciedlenie światowych tendencji dotyczących aplikacji tworzyw termoplastycznych oraz żeliwa sferoidalnego wykorzystywanego do budowania wodociągów oraz kanalizacji.
Należy tutaj podkreślić, że ze względu na pojawiające się braki w zakresie odpowiednich danych inwentaryzacyjnych niezwykle trudno jest jednoznacznie zdefiniować dokładny wiek sieci wodociągowych oraz kanalizacyjnych w kraju. W oparciu o przeprowadzane badania może określić że w większości dużych polskich miast przewody wodociągowe mają nawet przeszło 50 lat. W tym wieku może być nawet do 50% wszystkich sieci. Z kolei 30-45% wszystkich sieci wodociągowych ma od 25 do 50 lat.
Uwzględniając przyjmowane w Polsce okresy trwałości technicznej wodociągowych przewodów stalowych szacuje się na ok. 50 lat natomiast przewodów z żeliwa szarego to 75-80 lat. Oznacza to, że niezależnie od ich kondycji, większość z nich wymaga wymiany. Przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne mają świadomość tego, że przeprowadzane modernizacje są niezbędne.
Podjęcie odpowiednich działań modernizacyjnych powoduje, że infrastruktura sieciowa  - zarówno wodociągowa jak i kanalizacyjna, wpływa na poziom działania całego systemu zaopatrzenia mieszkańców w wodę i kanalizację. Z tego też względu można założyć, że sprawność funkcjonowania całej sieci stanowi miernik efektywności działania całego systemu. jest to szczególnie ważne z uwagi na fakt, że awarie i problemy w sprawnym realizowaniu usług wodociągowo – kanalizacyjnych zdarzają się coraz częściej, co znacznie obniża nie tylko komfort i jakość życia osób korzystających z systemu, ale również poziom zadowolenia z oferowanych usług.
W przypadku sieci wodociągowej zwiększa się odporność hydrauliczna poszczególnych przewodów oraz ogranicza się ich przepływności a jednocześnie woda może ulegać kolejny zanieczyszczeniom. Natomiast w sieci kanalizacyjnej, która zdarza się przy małych przepływach ścieków, mogą powodować gromadzenie się osadów, a tym samym mogą powstawać przykre zapachy w pobliżu sieci kanalizacyjnej. W ten sposób następuje niedociążenie oczyszczalni, co negatywnie oddziałuje na poprawne funkcjonowanie całego systemu wodociągowo – kanalizacyjnego funkcjonującego w ramach danej miejscowości.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Sieć wodociągowo – kanalizacyjna cechuje się zróżnicowaną strukturą materiałową w kraju. Od początku 1990 roku systematycznie zmienia się. zakres tych zmian pokazuje, że coraz częściej do ich budowy wykorzystuje się rury oraz kształtki tworzone z polietylenu (PE) w przypadku sieci wodociągowej, a także z polichlorku winylu (PVC) w odniesieniu do sieci wodociągowej oraz kanalizacyjnej. Zauważalny jest także systematyczny przyrost sieci wodociągowych, które tworzone są z żeliwa nowej generacji, czyli z żeliwa sferoidalnego.
Omawiane powyżej tendencje zauważalne są także w przypadku kiedy prowadzone są prace renowacyjny oraz dotyczące wymiany bezwkopowej oraz wymiany wykopowej, które odnoszą się do przewodów wodociągowych, gdzie stare przewody stalowe wykonane z żeliwa szarego oraz azbestowo – cementowych są zwykle wymieniane na rurociągi zrobione albo z PE albo z żeliwa sferoidalnego. Podobne zmiany zachodzą w przypadku tworzenia sieci kanalizacyjnych. Także w tym przypadku wszystkie kanały wymienia się na instalacje, które w całości wykonane są z PVC. W efekcie podejmowanych prac modernizacyjnych oraz dotyczących budowy nowych instalacji coraz częściej zmniejsza się ilość wykorzystania takich materiałów jak stal i żeliwo szare, które stosuje się do budowy sieci wodociągowej jak również do kamionki, betonu oraz żelbetonu do budowy kanalizacyjnej.
Choć sieci wodociągowo – kanalizacyjne są nieustannie rozbudowywane i przeprowadza się wymianę starych przewodów na te wykonywane  nowych materiałów, to w ogólnej strukturze materiałowej całej sieci wodociągowej często nadal są wykonane z żeliwa szarego (36,9%) oraz ze stali (12,7%). Jednocześnie, w wielu przypadkach sieci zbudowane są jeszcze z azbesto – cementu (4,4%). Poszczególne przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne starają się systematycznie je wymieniać, jednak instalacje przygotowane z tego materiału są wciąż obecne – zarówno w dużych jak i w małych miastach. Należy tutaj podkreślić, że materiał ten jest szkodliwy dla zdrowia, co kładzie dodatkową presję na podmioty zarządzające przedsiębiorstwami wodociągowo  - kanalizacyjnych. w ich strategii działania i planach na przyszłość określa się ilość prowadzonych remontów i modernizacji jak również koszty tych działań. W ten sposób mogą również odpowiednio wcześnie przygotować mieszkańców do tego, że przez jakiś czas nie będą mogli efektywnie korzystać z sieci wodociągowo – kanalizacyjnej. Pozwala to na znaczne ograniczenie dyskomfortu wynikającego z ograniczeń w regularności i ciągłości dostaw realizowanych przez poszczególne przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
System zaopatrzenia w wodę, a także system kanalizacji są systemem technicznymi na temat struktury przestrzennej. Realizują najważniejsze zadania w zakresie dostaw konkretnych usług na wybranym terenie. Systemy w tak dużej skali działają na terenie kraju przez przeszło 120 lat, a na świecie nawet 140 lat.
Jednocześnie, w ciągu ostatnich 20 lat można zauważyć intensywny rozwój całej struktury infrastruktury wodociągowej oraz kanalizacyjnej. Najważniejszym miernikiem poziomu rozwoju tej struktury jest znaczne rozbudowane sieci wodociągowej oraz kanalizacyjnej. Regularnie podejmuje się także prace modernizacyjne ujęć wody, pompowni jak również stacji uzdatniania wody oraz oczyszczania ścieków.
W kraju, w ostatnim czasie eksploatowane było przeszło 26200 km wszystkich sieci wodociągowych jak również blisko 95000 km  działającej sieci kanalizacyjnej. Z sieci wodociągowej we wszystkich systemach zaopatrzenia w wodę, w sumie korzystało prawie 84% wszystkich mieszkańców. Z kolei dostęp do sieci wodociągowej ma łącznie 53% mieszkańców całego kraju.
Jak wynika z przeprowadzonych analiz, co roku na terenie całego kraju przybywa ok. 8900 km sieci wodociągowych jak również ok. 3600 km sieci kanalizacyjnych. Rozwój całej infrastruktury kanalizacyjnej, na przestrzeni ostatnich lat stanowi najważniejsze odzwierciedlenie priorytetów dotyczących generowanych potrzeb inwestycyjnych, a akuratne tempo rozwoju całej infrastruktury było prowadzone do 2015 roku, czyli do tego, aby możliwe było zakończenie Krajowego Programu Oczyszczania Ścieków Komunalnych (KPOŚK). Kosztował on łącznie ok. 73 mld zł.
Warto tutaj podkreślić, że pomiędzy poszczególnymi jednostkami mieszkaniowych, występują znaczne różnice w zakresie budowy i rozwoju sieci wodociągowej oraz kanalizacyjnej. Sieć wodociągowa jest prawie trzy razy bardziej rozbudowana niż sieć kanalizacyjna. Jednocześnie, poziom wyposażenia w infrastrukturę wodociągowo i kanalizacyjną jest mocno zróżnicowany i uzależniony od tego czy funkcjonuje ona w miastach czy w ośrodkach wiejską. W przypadku działania sieci kanalizacyjnej udział mieszkańców korzystających ze zbiorowych systemów kanalizacyjnych, jest niemalże cztery razy większe w miastach niż na obszarach wiejskich. Z kolei poziom zaopatrzenia w wodę nie jest już tak widoczny jak dawniej. Wynosi on ok. 21 punktów procentowych.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Występowanie katastrof kanalizacyjnych jest niekorzystne dla wszystkich – zarówno dla przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego, a także dla lokalnej społeczności, a nawet dla jednostek samorządowych. Wynika to przede wszystkim z faktu, że każdy z tych podmiotów musi (w związku z wystąpieniem katastrofy kanalizacyjnej) ponieść konkretne koszty z niej wynikające. Dla firmy wodociągowo – kanalizacyjnej jest to przede wszystkim koszt remontu uszkodzonego elementu oraz drogi i otoczenia, które na skutek awarii uległo zniszczeniu. Najczęściej, na terenie zapadlisk uszkodzona zostanie nie tylko sieć kanalizacyjna czy wodociągowa. Może zniszczyć się także sieć gazowa, ciepłownicza czy kable energetyczne i telekomunikacyjne. Z kolei dla jednostek samorządu terytorialnego to konieczność poniesienia części kosztów napraw podejmowanych przez przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne. dla lokalnej społeczności to nie tylko uciążliwość wynikająca z braku dostępu do konkretnych usług, ale również narażenie zdrowia i życia, jeśli dojdzie do skażenia gleby czy wód powierzchniowych.  Jeśli uszkodzeniu uległo więcej mediów, to mieszkańcy są pozbawieni dostępu do nich przez cały czas trwania awarii i usuwania jej skutków. Jednocześnie, jeśli do powstałego zapadliska wpadli ludzie czy inne pojazdy, szkody są zdecydowanie większe.
Jak zostało już wspomniane wcześniej, wystąpienie katastrofy kanalizacyjnej to przede wszystkim konsekwencje finansowe. Wiążą się z koniecznością przepompowania ścieków z obszaru zapadliska jak również konieczności odtworzenia całej konstrukcji uszkodzonego odcinka  albo stworzenie tzw. by-passów sieciowych na czas prowadzenia konkretnych prac.
Do tego, aby nie dopuścić do pojawiania się katastrof kanalizacyjnych czy też ograniczenia ich liczby konieczne jest przygotowanie w ramach przedsiębiorstw wodociągowo – kanalizacyjnych specjalnych strategii kanalizacyjnych dotyczących uszkodzeń kanałowych, a także by przystąpić do systematycznej planowanej odnowy sieci. Kluczowe jest tutaj również opracowanie konkretnych strategii wykonywania badań diagnostycznych całej sieci wodociągowo – kanalizacyjnej, w tym przede wszystkim badań inspekcyjnych kanałów prowadzonych techniką video, badań ich szczelności, a także niezbędnych do przeprowadzana realizacji ekspertyz konstrukcyjnych.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Występowanie katastrofy kanalizacyjnej, z którymi muszą liczyć się przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne, najczęściej poprzedzone jest specyficznym przemieszczeniem się całego gruntu z zewnątrz konstrukcji kanałowej aż do jej wnętrza. W sytuacji kiedy grunt jest odpowiednio nawodniony oraz dochodzi tutaj do infiltracji wód gruntowych do wnętrza kanału, proces ten może cechować się przyspieszonym przebiegiem. W przypadku kiedy kanał będzie okresowo podtapiany i pracuje pod odpowiednim ciśnieniem oraz eksfiltracji ścieków z kanału do gruntu, proces ten może znacznie przyspieszyć i zwiększyć zakres ewentualnej katastrofy. Oznacza to również znaczne zwiększenie kosztów  naprawy awarii, które będzie musiało ponieść przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne.
W sytuacji kiedy dominują tutaj grunty suche, szybkość przenikania gruntu do wnętrza kanału jest uzależnione od wymiarów obszaru ubytku, które ma bezpośredni kontakt z danym gruntem. Jeśli mamy do czynienia z niewielkimi szczelinami, proces ten jest zdecydowanie wolniejszy. Natomiast, jeśli ubytek jest większy, grunt może przemieszczać się szybciej. Jeśli grunt jest nawodniony, woda przechodząca do wnętrza kanału, cały proces zdecydowanie szybciej postępuje, a jego konsekwencje, dla przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego będą o wiele poważniejsze.
Im szybciej postępuje ten proces tym zdecydowanie trudniej jest kontrolować pojawianie się katastrofy oraz jej konsekwencji. Możliwe jest ograniczenie negatywnych skutków odczuwanych przez mieszkańców i ograniczenie ewentualnego zagrożenia dla ich zdrowia i życia. Osoby zarządzające firmą wodociągowo – kanalizacyjną mają zdecydowanie mniejsze możliwości na ograniczenie negatywnych skutków. W dalszym ciągu, kiedy do niej dojdzie, konieczne będzie przeprowadzenie stosownych prac remontowych. Wiąże się to z odbudową uszkodzonego kanału oraz infrastruktury drogowej. Ważne jest także odpowiednie wzmocnienie całej konstrukcji, aby w przyszłości móc maksymalnie ograniczyć ryzyko wystąpienia katastrofy ponownie. Najczęściej bowiem, w miejscu kiedy wystąpiła ona raz, jeśli wszystkich czynników nie uda się wyeliminować, może ona pojawić się po raz kolejny, a przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne musi przeprowadzić następne prace remontowe.
Wszystko to powoduje, że chcąc zminimalizować ryzyko ponownego pojawienia się katastrofy w tym samym miejscu, przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne musi zlokalizować wszystkie czynniki, które za nią odpowiadają.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Działanie sieci wodociągowo – kanalizacyjnej i przedsiębiorstw wodociągowo – kanalizacyjnych to również możliwość wystąpienia katastrof kanalizacyjnych. Są to zdarzenia, które polegają najczęściej na tym, że zapada się grunt pod danym kanałem. Dochodzi do tego razem z całą nawierzchnią uliczną albo terenem cechującymi się innym zagospodarowaniem w kierunku całej konstrukcji wybranego kanału. W szczególnych przypadkach, mogą ucierpieć też ludzie oraz pojazdy, które znajdują się w chwili katastrofy na danym terenie.

Katastrofy te mogą występować w różnych miejscach, w różnych częściach globu. Przykładowo, tylko w samej Wielkiej Brytanii odnotowano ich ponad 5000 rocznie. Najczęściej są one nie tylko niebezpieczne, ale przede wszystkim uciążliwe – dla codziennego życia lokalnej społeczności (utrudnienia w eksploatacji sieci, brak dostępu do usług, utrudnienia w ruchu, konieczność przeprowadzenia remontu, straty materialne, jeśli na skutek katastrofy dojdzie do zniszczenia domu czy pojazdu lub do uszczerbku na zdrowiu). Dodatkowo, katastrofy odnotowywane w ramach infrastruktury należącej do przedsiębiorstw wodociągowo – kanalizacyjnych mogą powodować także poważne katastrofy środowiskowe. Może się okazać, że na skutek tego zdarzenia może dojść do wycieku nieczystości do gleby czy do wód gruntowych. Wówczas automatycznie dochodzi do skażenia, co stanowi niebezpieczeństwo dla zdrowia i życia lokalnej społeczności.
Jeśli w efekcie katastrofy kanalizacyjnej dojdzie do zagrożenia dla środowiska naturalnego, usuwanie szkód jest zdecydowanie bardziej kosztowne i znacznie wydłużone w czasie. Jednocześnie,  często wiąże się to z koniecznością ograniczenia możliwości korzystania z dostępnych zasobów (np. nie można korzystać z wody, gdyż jej ujęcia zostały skażone, a wody w lokalnych rzekach czy jeziorach mogą być niebezpieczne i nie można się w nim kąpać czy korzystać w jakikolwiek inny sposób (np. łowienie ryb) tak długo, aż nie zostanie oczyszczony. Wszystkie te działania generują także dodatkowe koszty, które zwykle musi ponosić przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne. Oznacza to, że środki, które można byłoby przeznaczyć na modernizację posiadanej przez przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne infrastruktury konieczne jest naprawianie awarii i usuwanie wszystkich jej skutków. Tylko w ten sposób można będzie przywrócić bezpieczeństwo dla lokalnej społeczności oraz dla środowiska naturalnego.
CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Każde przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne, które chce znacznie ograniczyć koszty wynikające z ponownego oczyszczania wody i dopasowywania jej do obowiązujących norm jakości, musi wdrożyć kilka zasadniczych rozwiązań.

Musi także pamiętać o tym, aby:
  • dobór materiałów instalacyjnych był starannie dopasowany do właściwości korozyjnych, które wykazuje woda,
  • o regularnym czyszczeniu wylewek oraz wszystkich ich akcesoriów (czyli wszystkich sitek, elementów giętkich, natrysków),
  • regularnego oczyszczania zbiorników, które są wykorzystywane do tego, aby magazynować wodę (są to najczęściej różnego rodzaju bojlery, przydomowe hydrofory,
  • niepozostawienie wylewek, co znacznie ograniczy ryzyko zassania wody, w przypadku kiedy obniży się ciśnienie do sieci,
  • niedopuszczenie do występowania zastojów w sieci, a w przypadku kiedy one powstaną, niezbędne jest przepłukanie całej sieci.

Wszystkie te działania powinny być podejmowane regularnie i niemal automatycznie. W ten sposób  można będzie powiedzieć, że podjęło się wszelkie działania prewencyjne, które pozwoliły na ograniczenie ryzyka wystąpienia ponownego zakażenia. Niemniej jednak, należy tutaj pamiętać, że nie zawsze takie sytuacje dają się wyeliminować całkowicie. W wielu przypadkach są to sytuacje losowe, nad którymi nie ma się kontroli. Oznacza to, że nawet zachowując wszystkie zasady bezpieczeństwa może dojść do ponownego skażenia wody.
Zadaniem przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego, w takiej sytuacji jest przede wszystkim posiadanie odpowiednich narzędzi i mechanizmów, które pozwolą nie tylko na szybkie zlokalizowanie źródła problemu, ale również spowodują, że koszty całej interwencji będą niewielkie. Chodzi tutaj zarówno o koszty finansowe, ale również o te społeczne. Każdorazowa awaria sieci wodociągowo – kanalizacyjnej powoduje utrudnienia dla codziennego funkcjonowania mieszkańców. Im są one dłuższe tym problem się nasila i poziom zdenerwowania czy odczuwanego dyskomfortu jest mniejszy. To z kolei przekłada się na negatywne postrzeganie efektywności funkcjonowania danego zakładu wodociągowo – kanalizacyjnego.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Materiałem, który powoduje zanieczyszczenie wody oraz obniża jej jakość są tworzywa sztuczne. Zwykle są one odporne na wszelkie właściwości korozyjne, którymi może cechować się woda. Może ona zostać zanieczyszczona substancjami, które pochodzą z wykorzystanego do produkcji, materiału instalacyjnego. Jednocześnie, pojawiające się zanieczyszczenie może być konsekwencją przenikania różnego rodzaju substancji przez powierzchnię rur otoczenia zewnętrznego. Wszystkie to substancje mogą powodować tworzenie się specjalnego biofilmu na powierzchniach, które kontaktują się z wodą. Warto tutaj jednak podkreślić, że tworzenie tego biofilmu nie jest typowe jedyne dla instalacji wodociągowo – kanalizacyjnych, które są wykonane z tworzyw sztucznych. Mogą one pojawić się także w instalacjach, które pracownicy przedsiębiorstw wodociągowo – kanalizacyjnych, wykonują z innych materiałów.
Powstanie omawianego tutaj biofilmu nie musi być jednak równoznaczne z zagrożeniem zdrowotnym. Wszystkie mikroorganizmy z niego pochodzące są uwalniane wyłącznie w sytuacjach awaryjnych, czyli np. po tym jak nastąpiła dłuższa przerwa w dostawie wody.
Jednocześnie, należy podkreślić również, że zwiększony poziom rozwoju mikroorganizmów może być zauważalny w tych elementach tworzących sieć wodociągowo – kanalizacyjną, która znajduje się w nieeksploatowanych urządzenia oraz w częściach instalacji, gdzie woda podlega zróżnicowanym procesom gnilnym.
Problematyczne jest tutaj także niewłaściwe użytkowanie całej armatury wodociągowo – kanalizacyjnej. Przykładem tego jest stosowanie nieoczyszczonych sitek znajdujących się na końcówkach wylewek czy nieodpowiednie eksploatowanie filtrów. To właśnie w tych miejscach dochodzi najczęściej do rozwoju mikroorganizmów.
W przypadku cofnięcia się wody, na skutek zmiany ciśnienia jaka zachodzi w sieci wodociągowo – kanalizacyjnej, przy pozostawieniu wylewki w zbiorniku ze zużytą już wodą może doprowadzić do sytuacji, w której dojdzie do zassania jej do sieci wodociągowej, a tym samym może dojść do skażenia wtórnego.
Jak wynika z powyższej analizy, każdy z tych elementów może wpłynąć na znaczne pogorszenie się jakości wody. Dodatkowo, dla przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego jest to generowanie dodatkowych kosztów, które muszą zostać poniesione, aby ponownie oczyścić wodę i zwiększyć jej jakość i poziom dostosowania do obowiązujących norm.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Elementami konstrukcyjnymi sieci wodociągowo – kanalizacyjnej, które w znacznym stopniu mogą wpływać na pogorszenie się jakości wody jest materiał, z którego jest ona wykonana. Przykładem tego, jest zastosowanie stali ocynkowanej. Była ona zwykle używana w instalacjach wewnętrznych. Jej popularność wynikała w dużej mierze z faktu, że był to materiał tani i łatwo dostępny. Należy tutaj podkreślić, że jest to jednak rozwiązanie, które można stosować wyłącznie w przypadku kiedy woda wodociągowa nie cechuje się właściwościami korozyjnymi. Jeśli będzie takowe posiadała, wówczas przepływając przez instalację wykonaną ze stali ocynkowanej, automatycznie pochłania zanieczyszczenia związkami żelaza oraz cynku. w ten sposób pogarsza się smak wody, zwiększa się mętność wody oraz jej barwa – co jest automatycznie zauważane przez użytkowników danej sieci wodociągowo – kanalizacyjnej.
Jednocześnie, korozyjność wody, a także pochłanianie szkodliwych substancji, w znacznym stopniu wpływa na warunki pracy całej instalacji – zwłaszcza jeśli chodzi o ciepłą wodę użytkową. Odkładają się one w świetle przewodów.
Należy tutaj oczywiście podkreślić, że ogólny poziom zanieczyszczenia wody nie jest uzależniony od stopnia i zakresu jej korozyjności. Jest to wynik także ogólnego stanu technicznego całej instalacji, a także wielkości rozbioru wody. zwykle, największe zmiany w zakresie jakości wody stwierdza się po znacznej przerwie w poborze oraz w dłuższym zaleganiu wody w ramach sieci.
Kolejną materiałem zwiększającym poziom zanieczyszczenia wody w sieci wodociągowo – kanalizacyjnej jest miedź. Jest to materiał, który jest zdecydowanie bardziej odporny na wszelkie właściwości korozyjne wody niż omawiana powyżej stal ocynkowana. W tym przypadku, woda pobierana z instalacji, która jest zasilana z wodociągu publicznego nie może zawierać ponadnormatywnych ilości miedzy. Zwiększenie miedzi w wodzie może być zauważalne głównie w przypadku kiedy woda zalega w sieci. Wyższe stężenie miedzi może także pojawić się we wszelkich instalacjach, które są zasilane wodą nieuzdatnioną, czyli taką która np. pochodzi z potoków górskich. Zwiększenie miedzi w wodzie można zaobserwować także wtedy kiedy woda zalega w sieci. W ten sposób zyskuje ona cierpki posmak. Dodatkowo, może ona zabarwiać wszystkie urządzenia sanitarne, zostawiając na nich charakterystyczny osad.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Woda znajdująca się w systemie wodociągowo – kanalizacyjnym może ulec wtórnemu zanieczyszczeniu. Wynika to z drogi przepływu jaką pokonuje pomiędzy stacją uzdatniania wody a konkretnym odbiorcą. Zanieczyszczenie może nastąpić i w sieci wodociągowej jak i w poszczególnych instalacjach wewnętrznych dostarczających zarówno ciepłą jak i zimną wodę przeznaczoną do użytku codziennego.
Na pogorszenie się ogólnej jakości wody może wpływać przede wszystkim:
  • znaczne pogorszenie się wszystkich właściwości organoleptycznych,
  • zmiana ogólnych właściwości fizykochemicznych przez to, że przenikają do niej substancje, które mogą pochodzić z materiałów instalacyjnych,
  • wtórne zanieczyszczenie mikrobiologiczne wody.
Należy tutaj podkreślić, że ogólny charakter oraz ogólna intensywność zmian jest uzależniona od takich elementów jak:
  • skład wody, który jest określany jako ogólne właściwości korozyjne,
  • typ wykorzystywanych materiałów instalacyjnych,
  • metody eksploatacji całej sieci wodociągowej oraz poziom utrzymania jej stanu technicznego.
Na pogarszanie się ogólnej jakości wody we wszystkich instalacjach wewnętrznych funkcjonujących w ramach danego przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego, ma wpływ najczęściej typ materiału, z którego wykonana jest cała sieć wewnętrzna. Dodatkowo, oddziałują na to również przyjęte właściwości korozyjne wody, a także ogólny stan techniczny oraz zasady użytkowania całej sieci wodociągowo – kanalizacyjnej.  
Każdy z wymienionych powyżej elementów może przyczyniać się do tego, że woda, choć poddawana oczyszczaniu, w dalszym ciągu nie będzie spełniać wszystkich, przypisanych jej warunków. W efekcie tego, do użytkowników będzie docierać w gorszej jakości, co wpłynie na obniżenie komfortu życia.  Może się to także przyczynić do zwiększenia liczby awarii i konieczności podejmowania przerw w dostawie wody, gdyż konieczne będzie usunięcie wszelkich nieprawidłowości. Jeśli będą one trudne do zlokalizowania, naprawa może potrwać nawet kilka dni, co sprawi, że część osób może być pozbawiona dostępu do bieżącej wody.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Analizując polskie sieci wodociągowo – kanalizacyjne zauważalne jest swoiste przewymiarowanie całej infrastruktury. Oznacza to, że sieci budowane kilkadziesiąt lat temu, zakładały zdecydowanie szybszy rozwój miasta. Budowano je zatem dla innych wytycznych, które nie znalazły odzwierciedlenia w stanie faktycznym i pojawiających się uwarunkowaniach. Większość miast nie rozwinęło się do poziomu jaki początkowo zakładano. Liczono także, że poziom zużycia wody będzie zdecydowanie się zwiększał (obecnie zauważalna jest zupełnie odwrotna tendencja i coraz więcej osób używa mniejszej ilości wody). Dzięki temu, nie trzeba w Polsce budować zupełnie nowych wodociągów. Niższe zużycie natomiast powoduje wiele problemów związanych z ogólną jakością wody.

W efekcie tego, przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne muszą częściej podejmować prace związane z dokładnym płukaniem sieci wodociągowej. Do tego celu używa się specjalnego programu przeznaczonego do modelowania sieci wodociągowo – kanalizacyjnych. W ten sposób można dokładnie zaplanować najbardziej optymalny poziom płukania sieci. Wykorzystuje się do tego celu odpowiednie zawory, bez konieczności bardziej zaawansowanej ingerencji w hydraulikę całego systemu. Działanie to pozwala na znaczne ograniczenie dyskomfortu związanego z brakiem dostaw wody u użytkowników.
Oczywiście zastosowanie takiego narzędzia nie zwalnia przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego z podejmowania regularnych prac związanych z wymianą rur. Powinno być to działanie prowadzone niezależnie od reszty. Muszą uwzględniać nie tylko te najbardziej wyeksploatowane odcinki, ale również te, które są wykonane z niezdrowego czy nietrwałego materiału.
Należy tutaj jednak podkreślić, że w wielu wypadkach (jeśli nie ma żadnych dodatkowych wskazań czy czynników osłabiających efektywność sieci wodociągowo – kanalizacyjnej) wystarcz sama wymiana rur, aby poprawić jakość przepływu wody oraz zwiększyć skuteczność. W ten sposób, automatycznie podnosi się również komfort życia wszystkich użytkowników sieci. Zyskują oni zdecydowanie większą pewność, że woda która jest im dostarczana spełnia wszystkie normy.
Wszystko to powoduje, że system wodociągowy i kanalizacyjny może funkcjonować o wiele bardziej efektywnie, przy jednoczesnym minimalizowani generowanych kosztów.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Modelowanie i monitoring może być także wprowadzany w małych miastach. Niezależnie bowiem od swojej wielkości, nawet najmniejsze miejscowości mogą cechować się bardzo rozbudowaną i złożoną strukturą, przez co znalezienie źródła problemu bywa niezwykle problematyczne. Dlatego też wdrażanie wszelkich rozwiązań pozwalających na uproszczenie tej procedury jest ważne także dla przedsiębiorstw wodociągowo – kanalizacyjnych, które działają także w małych miejscowościach.
Rozbudowa sieci kanalizacyjno – wodociągowej w małych (pod względem liczby ludności) miastach, wynika ze zdecydowanie większego rozproszenia gospodarstw domowych. W tym przypadku bowiem sieci są dłuższe, bardziej zawiłe, by dotrzeć do każdego, nawet najbardziej oddalonego od centrum miejsca. Zarządzanie tego rodzaju siecią wodociągowo – kanalizacyjną jest dla przedsiębiorstwa szczególnie dużym wyzwaniem. Dodatkowo, komplikują to generowane straty wody, których źródło jest trudne do ustalenia.
Problem ten dotyczy zarówno sieci wodociągowej (do której mogą dostawać się zanieczyszczenia) jak również o sieć kanalizacyjną, do której mogą przedostawać się niepożądane wody przypadkowe czy też infiltracyjne. Ich obecność w znacznym stopniu podnosi ogólny koszt oczyszczania ścieków i znacznie wydłuża czas trwania całego procesu. Dzięki wprowadzonemu monitoringowi, możliwe jest określenie tego, gdzie oraz w jakiej ilości występują konkretne nieszczelności. W ten sposób definiowany jest priorytet podejmowanych prac renowacyjnych, które musi wdrożyć dane przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne.
Wszystko to powoduje, że wprowadzenie modelowania i monitoringu doskonale sprawdza się nie tylko w przypadku bieżącego zarządzania, ale również zdecydowanie ułatwia planowanie kolejnych inwestycji. W ten sposób przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne ma możliwość weryfikowania poziomu i zakresu swojej efektywności, a jednocześnie zyskuje efektywne narzędzie pozwalające na planowanie działań remontowych czy modernizacyjnych na najbliższe 5-10 lat. Ułożone w ten sposób plany mogą znacznie przyspieszyć pracę oraz sprawić, że zarówno przedsiębiorstwo jak i całe miasto będzie się rozwijało w odpowiednim tempie. Jednocześnie, jeśli zostaną one odpowiednio przemyślane i zaplanowane wg otrzymanych danych, zwiększy się także komfort życia i funkcjonowania mieszkańców, którzy mogą korzystać z sieci. Dodatkowo, pozwala to także na przeanalizowanie wielu zróżnicowanych scenariuszy, przy pomocy których można sprawdzić czy planowane inwestycje będą tak efektywne jak się zakłada.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Istotnym elementem poprawnego funkcjonowania sieci wodociągowo – kanalizacyjnej jest odpowiednie ciśnienie w rurach. Jest to jedno z kluczowych kryteriów, jeśli chodzi o codzienną eksploatację sieci wodociągowo – kanalizacyjnej. Wynika to z faktu, że ma ono bezpośrednie przełożenie na ilość zużytej wody oraz na ponoszone straty wody czy też ogólną żywotność rurociągów.
Najmniej pożądaną reakcją w zakresie pojawiających się nieprawidłowości dotyczących działania sieci wodociągowo – kanalizacyjnych są skoki ciśnienia, które wynikają np. ze spadku napięcia czy też braku prądu na przepompowni. Z tego pochodzą różnego rodzaju uderzenia hydrauliczne. W czasie tych urządzeń tworzone jest nadciśnienie albo podciśnienie. W ten sposób, do sieci wodociągowej mogą być zasysane różnego rodzaju zanieczyszczenia, a w skrajnych przypadkach może dojść nawet do zniszczenia całej sieci, a także do armatury wodociągowej.
Do tego, aby zapewnić właściwe ciśnienie przeciwpożarowe, możliwe było zastosowanie odpowiednich modeli hydraulicznych. Przez prowadzone analizy ustala się niezbędne do podjęcia inwestycje, które pozwalają na maksymalne zwiększenie poziomu bezpieczeństwa przeciwpożarowego całego systemu.
Jest to szczególnie ważne kiedy w danym mieście funkcjonuje wiele ujęć wody. Wtedy wybrany model może pomóc w zdefiniowaniu tego, jaka ilość wody jest pobierana z każdego źródła. W ten sposób można wykryć zagrożenie wynikające z pojawiających się zanieczyszczeń. Wówczas przewiduje się, które ujęcia należy zamknąć, aby można było szybko dany problem opanować.
Rozwiązanie to pozwala na zyskanie szerszego obrazu całej sieci wodociągowej. W ten sposób przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne mogą odpowiednio wcześnie podjąć działania zapobiegawcze i sprawić, że zanieczyszczenia nie przedostaną się do szerszej grupy odbiorców. W ten sposób ryzyko negatywnych konsekwencji dla zdrowia użytkowników danej sieci wodociągowo – kanalizacyjnej, będzie zdecydowanie obniżone. Pozwoli to również na zredukowanie ryzyka rozprzestrzenienia się zagrożenia, co znacznie obniża koszty ponownego oczyszczania czy usuwania skażonej wody (w zależności od rodzaju skażenia).

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Mimo tego, że większość przedsiębiorstw wodociągowo – kanalizacyjnych korzysta z nowoczesnych rozwiązań technologicznych pozwalających na zapobieganie skażeniu wody czy też zwiększa poziom bezpieczeństwa przeciwpożarowego to nie zawsze jest to efektywne.
Ważnym narzędziem, który się do tego celu wykorzystuje jest modelowanie oraz monitorowanie całej dostępnej sieci wodociągowo – kanalizacyjnej. Jest to odpowiednie narzędzie hydrauliczne, które służy do przedstawienia wszystkiego tego, co dzieje się w sieci wodociągowej, kanalizacyjnej oraz deszczowej. Odpowiednio zaprojektowany i zbudowany, a także właściwie zweryfikowany model sieci wspiera w jej eksploatacji i projektowaniu oraz w prowadzeniu analiz i opracowaniu strategiach jej rozwoju. Jest niezwykle przydatny, gdyż umożliwia zyskanie realnych korzyści technicznych i finansowych. Stanowi on swoiste uzupełnienie dla wprowadzonego modelu systemu monitoringu.
System ten, w wielu miasta funkcjonuje niezależnie i działa wyłącznie w postaci monitoringu, bez specjalnego programu pozwalającego również na modelowanie. Zdecydowanie efektywniej jednak kiedy systemy te działają wspólnie. Warto tutaj podkreślić, że zanim wprowadzony zostanie odpowiedni model hydrauliczny, poszczególne firmy wodociągowo – kanalizacyjne mają wprowadzony już system monitoringu. Należy tutaj podkreślić, że monitoring, sam w sobie także jest efektywny. Pokazuje bowiem to co dzieje się wybranych miejscach w sieci. Dzięki nim można stwierdzić czy jest ona szczelna, czy nie pojawiają się tutaj awarie oraz wszelkie inne nieprawidłowości. Wprowadzając do niego jeszcze modelowanie hydrauliczne można natomiast znacznie zwiększyć zakres posiadanej wiedzy. w ten sposób bowiem możliwe jest nie tylko zdiagnozowanie konkretnych punktów, gdzie działa monitoring, ale także pozwala na przeprowadzenie kompleksowej analizy całego systemu w praktycznie każdym, dowolnie wybranym miejscu w sieci, czy zweryfikować czy pompa pracuje w najbardziej optymalnym miejscu, czy zużywa się minimum niezbędnej energii czy też pozwala na efektywne określenie źródła oczyszczonej wody.
Wydaje się zatem, że  ile sam system monitorowania sieci sprawdza się bardzo dobrze, to zdecydowanie więcej korzyści dla przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego przynosi wprowadzenie złożonych rozwiązań. W ten sposób firmy wodociągowo – kanalizacyjne mają możliwość zapewnienia kompleksowych usług dla wszystkich klientów. Zwiększa się także jakość przesyłanej do klientów wody.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
To, jaką wodę piją mieszkańcy danego regionu jest wyłącznie uzależnione od ogólnej kondycji i stanu sieci wodociągowo – kanalizacyjnej oraz zastosowanych w nich rozwiązań technologicznych, które pomagaj w oczyszczeniu wody.
Ocenę tej jakości prowadzi najczęściej powiatowa Stacja Sanitarno – Epidemiologiczna. W badaniach prowadzona jest jakość wody z ujęć podziemnych oraz tej wody, która trafia bezpośrednio do użytkowników. W większości wypadków, oceny te wypadają pozytywnie, co wynika z szybkiego postępu technologicznego oraz wprowadzanych innowacji i kolejnych inwestycji podejmowanych przez poszczególne przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne. Jednocześnie, wiąże się to również z wymaganiami jakie stawia się wodzie. Są one mocno zaostrzone, przez co ilość ewentualnych problemów czy uchybień ograniczona jest do niezbędnego minimum. Sytuacje skażenia wody czy też pojawiających się w niej różnego rodzaju zanieczyszczeń, w większości wypadków, stanowi konsekwencję awarii lub celowego (lub niezamierzonego) działania człowieka.
Przykładem takiej kontroli jest działanie podejmowane przez sieradzką Powiatową Stację Sanitarno – Epidemiologiczną. W przeprowadzonych badaniach, w roku 2016 skontrolowano 53 urządzenia wodociągowe, które wykorzystywane były do zbiorowego zaopatrzenia. Zbadano łącznie 290 próbek, z czego tylko 11 nie spełniało wszystkich wymagań. Najważniejszym problemem, w tym przypadku była zbyt duża zawartość manganu i żelaza. Dlatego też większość analizowanych stacji, w których problem ten pojawił się (choć także powinny być wdrożone w innych punktach – jeśli takich rozwiązań jeszcze nie mają) nowoczesne technologie pozwalające na ich wytrącanie się z wody przeznaczonej do spożycia.
Jest to o tyle istotne, że zbyt duża zawartość żelaza oraz manganu powoduje, że woda może być mętna, a później mogą na niej powstawać brunatne zacieki. To również niebezpieczna sytuacja dla zdrowia. W wielu opracowaniach naukowych pojawiają się informacje na temat tego, że zbyt duża ilość manganu i żelaza może znacznie zaburzać pracę wątroby (w przypadku żelaza).
Poza kontrolami prowadzonymi przez sanepid, również sieci same przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne przeprowadzają liczne kontrole jakości wody. Dzięki temu, odpowiednio wcześnie można wykryć pojawiające się problemy i zagrożenia. Przykładem tego było wczesne wykrycie formaldehydu w wodzie (gmina Miedźno). Przez podjęte niemal natychmiast odpowiednie działania, można było szybko wyeliminować problem przez co mieszkańcy nie odczuli żadnych problemów związanych ze skażeniem wody.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Postęp technologiczny  powoduje, że nawet najtrudniejsze awarie występujące w sieciach wodociągowo – kanalizacyjnych zdecydowanie łatwiej jest zlokalizować. Okazuje się, że nawet pęknięcie rury jest możliwe do zdiagnozowania niemal natychmiast po jego wystąpieniu, czyli nawet jeszcze zanim skutki awarii będą odczuwalne dla lokalnej społeczności.

Jest to możliwe głównie ze względu na fakt, że większość przedsiębiorstw wodociągowo – kanalizacyjnych decyduje się na wprowadzenie systemu czujników, które są umieszczane w rurociągach. To one zbierają i przesyłają dane, które po odpowiednim zinterpretowaniu pozwalają na ustalenie na jakim obszarze występuje awaria. Jest to o tyle ważne, że rzadko kiedy woda pojawia się w faktycznym miejscu, w którym pękła rura. Oznacza to, że sam wyciek czy gromadzenie się wody nie oznacza automatycznie tego, że w tym miejscu można znaleźć dany problem. To znacznie utrudniało poszukiwanie źródła problemu, a tym samym maksymalnie wydłużało czas pracy pracowników firmy wodociągowo – kanalizacyjnej, którzy mieli usunąć awarię.
Jeszcze przed wprowadzeniem omawianego tutaj rozwiązania, diagnosta musiał przeszukiwać kolumnę po kolumnie i sprawdzać, w którym miejscu pojawiają się jakiekolwiek odstępstwa od normy. Jego praca mogła trwać od kilku godzin do nawet kilku dni  (jeśli system był bardzo rozbudowany). Na chwilę obecną, wprowadzony system niemal natychmiast alarmuje, jeśli odnajduje jakąkolwiek awarię czy odstępstwa od normy.
Wprowadzony system jest niezwykle czujny i wyposażony w szereg wrażliwych mikrofonów. Ich zadaniem jest nasłuchiwanie czy z rurociągów nie wycieka woda. Zwykle bowiem wyciekająca woda generuje specyficzny i łatwy do rozpoznania szumy. Najłatwiej jest je zlokalizować oczywiście nocą, kiedy do minimum ograniczone jest oddziaływanie czynników zewnętrznych.
Wprowadzony system pozwala poszczególnym przedsiębiorstwom wodociągowo – kanalizacyjnym na zaoszczędzenie nawet kilku milionów złotych rocznie. Oszczędności te wynikają przede wszystkim z faktu, że znacznie skraca się czas trwania awarii – a więc straty wody, jakie w tym przypadku są odczuwalne również są o wiele mniejsze. Dodatkowo, dzięki szybkiemu wykryciu ewentualnych nieprawidłowości, także sami mieszkańcy nie odczuwają zbyt dużego dyskomfortu, który najczęściej pojawia się przy prowadzeniu prac naprawczych.
Wydaje się, że omawiany system powinien funkcjonować we wszystkich miastach – niezależnie od ich wielkości. Zwiększa on bowiem efektywność działania przedsiębiorstw wodociągowo – kanalizacyjnych.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Zwykle odbiorcy usług wodociągowych jak również kanalizacyjnych jak również dla firm wodociągowo – kanalizacyjnych cenią sobie efektywność, regularność oraz wysoką jakość świadczonych usług. Dlatego też, jednym z kluczowych zadań, jakie stawiane jest przed przedsiębiorstwem wodociągowo – kanalizacyjnym jest regularna odnowa infrastruktury. Do tego celu można wykorzystać kilka zasadniczymi metodami. Są to:
  • tradycyjna metoda wykopowa,
  • renowacja,
  • rekonstrukcja,
  • wymiana bezwykopowa.

Renowacja zwykle wykorzystywana jest w sytuacjach, w których podstawowa konstrukcja jest jeszcze dobrze zachowana i nie stanowi zagrożenia, co oznacza, że cechują się odpowiednią wytrzymałością mechaniczną. Tutaj stosuje się wiele zróżnicowanych technologii, które wykorzystują wykładziny wewnętrzne, w tym wykładziny z rur ciągłych, segmentowych oraz spiralnie zwijane czy też ściśle pasowane oraz wykładziny elastyczne, które są utwardzone na miejscu. Dodatkowo można zastosować także metodę wykładzin, które tworzone są na miejscu, jako specjalne powłoki ochronne.
W przypadku kiedy dany przewód utracił swoją wytrzymałość mechaniczną można zastosować tutaj technologię polegająca na rekonstrukcji. Jej najważniejszym celem jest poprawienie wzmocnienia całej konstrukcji przewodu. Dodatkowo ma ona pozwolić na znaczną poprawę wszystkich warunków hydraulicznych przepływu czy to wody czy to ścieków.
Ostatnia technologia to wymiana bezwykopowa, która sprowadza się do tego, by nie niszczyć dawnej infrastruktury wodociągowej czy kanalizacyjnej. Na jej miejsce zostaje wciągnięta nowa. Do tego celu stosowane są metody, które różnią się od siebie sposobem niszczenia starego rurociągu, a także właściwym zagospodarowaniem jego odłamków. Mogą one pozostać w gruncie albo mogą zostać usunięte na zewnątrz.
Poszczególne przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne stosują te metody, które wydają się najbardziej odpowiednie dla konkretnego miejsca i które sprawdzają się najlepiej w danych warunkach.  Nie trzeba wszędzie i za każdym razem korzystać z tego samego rozwiązania. Musi być ono dopasowane do potrzeb oraz wymagań danego odcinka. Tylko w ten sposób możliwe będzie zapewnienie efektywności podejmowanych działań oraz optymalizowanie kosztów.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Okazuje się, że stan techniczny całej infrastruktury kanalizacyjnej znajdującej się na terenie Polski. Skutkiem awarii kanałowych są najczęściej: eksfiltracja ścieków do gruntu a także infiltracja wody gruntowej do kanałów. Każde z tych zjawisk jest niezwykle niekorzystne.
Eksfiltracja to skażenie ściekami gruntu oraz wód gruntowych. Z kolei na skutek infiltracji może dość do znacznego przeciążenia  hydrauliczne kanałów oraz oczyszczalni ścieków. W przypadku kiedy ścieki mieszają się z wodami infiltracyjnymi, które dopływają do danej oczyszczalni są bardziej rozcieńczone, co w znacznym stopniu zakłóca wszelkie procesy biologicznego ich dokładnego oczyszczania.

Poza pojawiającymi się problemami, obecnie sieci wodociągowo – kanalizacyjne muszą mierzyć się również z przepełnianiem się sieci deszczowych oraz ogólnospławnych na skutek pojawiających się na skutek zbyt intensywnych opadów deszczu oraz ze względu na znacznego uszczelnienia zlewni, w tym tych miejskich (które cechują się nową zabudową, licznymi ulicami i parkingami, czyli dużą ilością terenów zabetonowanych). Często awarie te prowadzą do poważnych katastrof kanalizacyjnych. Dodatkowo również mogą przyczyniać się do poważnych utrudnień lokalnych. Problemy z nadmiernymi opadami mogą powodować lokalne podtopienia.
Prowadzenie badań eksploatacyjnych poszczególnych sieci kanalizacyjnych są prowadzone celem określenia wskaźników awaryjności, stosowane jest bardzo rzadko. Zdecydowanie rzadziej się je prowadzi niż badania sieci wodociągowych. Większość badań określa ocenę trwałości kanałów, a także analizę rodzajów oraz kategorii przyczyn oraz efektów pojawiających się najczęściej awarii, które występują w sieci kanalizacyjnej,
Do najczęściej wymienianych przyczyn pojawiania się awarii obiektów kanalizacyjnych ujmuje się w kilku zasadniczych kategoriach. Są to: błędy, które pojawiają się jeszcze na etapie projektowania całej sieci, nieodpowiednie ułożenie czy też montaż poszczególnych przewodów, a także nieodpowiednie wykonanie poszczególnych robót ziemnych. Często pojawiają się zaniedbania w eksploatacji.
Do skutków wymienionych powyżej awarii zalicza się: infiltracja wód gruntowych do kanału, eksfiltracja ścieków do gruntu jak również utrudniony czy też niemożliwy przepływ ścieków w kanale oraz pojawiające się utrudnienia w zakresie eksploatacji oraz wszelkie, związane z nimi koszty utrzymania całej sieci kanalizacyjne w odpowiednim stanie technicznym.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Do najczęściej wymienianych przyczyn, które powodują uszkodzenie przewodów wodociągowych, które są zarejestrowane w polskich wodociągach, zalicza się:
  • pojawiające się błędy projektowe,
  • niewłaściwe wykonanie przewodów, które służą do realizowania usług wodociągowych i kanalizacyjnych,
  • wady materiałowe rur, kształtek oraz armatury,
  • najważniejsze obciążenia dynamiczne jakie pojawiają się od pojazdów oraz związana z nim lokalizacja przewodów, w tym pojawiających się wzdłuż ruchliwych ciągów komunikacyjnych,
  • uderzenia hydrauliczne, zwłaszcza te, które zachodzą w sieci przewodów rozdzielczych,
  • korozyjność gruntu,
  • korozyjność wody, która jest przesyłana za pośrednictwem sieci,
  • zmiany temperatury gruntu oraz wody w sieci,
  • brak stabilności gruntu, co najczęściej wynika z eksploatacji górniczej,
  • prądy błądzące – jest to zjawisko, które występuje w dużej mierze w miastach oraz na terenie zakładów przemysłowych,
  • nadmierne ciśnienie oraz zmiany ciśnienia w sieci,
  • nieodpowiednie uszczelnienie połączeń kielichowych rur wykonanych z żeliwa szarego, przy pomocy materiałów o charakterze zastępczym, w tym folii aluminiowych, żelaza gąbczastego,
  • wieloletnia eksploatacja oraz związane z nimi naturalne zużycie materiału rur oraz uszczelnienie wszelkich złączy.
Brak utrzymania nawet minimalnego przykrycia wszystkich przewód, w tym w szczególności na końcach sieci, gdzie w niewielkich przewodach mogą występować niewielkie przepływy wody, mogą pojawiać się uszkodzenia wynikające z zamarzania w nich wody. Wydaje się, że w obecnych warunkach klimatycznych, jest to najpoważniejszy problem, z którym muszą zmagać się wszystkie przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Najważniejszym źródłem wiedzy na temat stanu technicznego oraz poziomu awaryjności danej sieci wodociągowej czy kanalizacyjnej są prowadzone badania eksploatacyjne w zakresie niezawodności. Najważniejszym celem prowadzonych badań jest zdefiniowanie wartości kluczowych wskaźników niezawodności. Bez nich nie można określić odpowiedniej oceny poziomu tej niezawodności czy też stopnia awaryjności poszczególnych obiektów wodociągowych oraz kanalizacyjnych. Jednocześnie pozwala na zdefiniowanie najważniejszych typów pojawiających się uszkodzeń oraz ich efektów, a także umożliwia zlokalizowanie źródeł i przyczyn, które je wywołują.
Lata doświadczenia pozwoliły na opracowanie efektywnego programu prowadzeni badan eksploatacyjnych niezawodności. Jest on złożony z takich etapów działania jak:
  • część wstępna, czyli przygotowanie badań,
  • analizowanie struktury wszystkich obiektów, a także szczegółowego procesu prowadzonej eksploatacji oraz ich działania
  • pozyskiwanie oraz weryfikowanie wszystkich danych pochodzących z tej eksploatacji,
  • odpowiednie przetwarzanie wszystkich zebranych danych, a także zdefiniowanie charakterystyk zawodności poszczególnych obiektów,
  • zastosowanie odpowiednio przetworzonych danych i opracowanie wyników badań.
Prowadzona analiza awaryjności odnosi się do przyczyn, a także rodzajów oraz efektów uszkodzeń, jest to wyjściowa faza prowadzonych działań, których celem jest ewaluacja konkretnego stanu technicznego wszystkich przewodów. Wartości uzyskane z tych analiz znajdują swoje odzwierciedlenie w wartościach liczbowych wskazanej intensywności uszkodzeń. Zwykle, największy poziom awaryjności przewodów, który stwierdzono w czasie badań, potwierdza się dokładnymi badaniami technicznymi, które pozwalają na przeprowadzenie bardziej racjonalnych działań odnoszących się do zakresu, sposobu oraz kolejności odnowy poszczególnych przewodów.
W ten sposób można określić, które czynniki, w największym stopniu determinują powstawanie wszelkich awarii oraz w jaki sposób można je eliminować. Dzięki temu dużo szybciej można usunąć ich przyczyny, a tym samym ograniczyć dyskomfort wywołany brakiem ciągłości usług realizowanych przez przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
O niezawodności infrastruktury wodociągowej oraz kanalizacyjnej, a także o efektywności działania całego przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego najczęściej świadczy poziom awaryjności całej instalacji.
Niezawodność jest rozumiana jako zdolność danego systemu do realizowania powierzonych mu funkcji w konkretnych warunkach istnienia oraz eksploatacji oraz w ciągu ustalonego odgórnie czasu. W przypadku systemu wodociągowego, większość tych funkcji sprowadza się do dostarczania wody do wszystkich miejsc, w których jest ona użytkowana (bez względu na sposób jej wykorzystania), w niezbędnej ilości, a także przy zachowaniu określonych standardów jakości, konkretnym ciśnieniu i dowolnej, wybranej przez użytkownika sieci wodociągowo – kanalizacyjnej porze. Z kolei kluczowe funkcje przypisane do systemu kanalizacyjnego sprowadzaj się w dużej mierze do odprowadzania z konkretnego obszaru czy odbiornika, ścieków o charakterze sanitarnym i deszczowym, w przewidzianej ilości, po wcześniejszym przeprowadzeniu ich oczyszczania. Powinno ono zostać przeprowadzone w taki sposób, który jest wymagany przez konkretny odbiornik. W tym wypadku może być to gleba czy ciek wodny.

Sytuacje, które mogą doprowadzić do znacznego obniżenia poziomu działania lub spowodować okresowe braki wody rozważane są zwykle w obszarze tzw. niezawodności funkcjonowania. Z kolei wszelkie zagrożenia, które przyczyniają się do wystąpienia chorób czy zatruć lub zgonów zalicza się do grupy zdarzeń z zakresu niezawodności poziomu bezpieczeństwa. Wiąże się ona z wystąpieniem konkretnego prawdopodobieństwa utraty zdrowia czy życia. Choć w dzisiejszych czasach są to przypadki, które spotykane są bardzo rzadko i często są wynikiem niewłaściwej działalności czy celowej ingerencji człowieka.
Należy tutaj podkreślić, że wszystkie obiekty zaliczane do infrastruktury wodociągowej oraz kanalizacyjnej najczęściej są obiektami odnawialnymi czy też naprawialnymi natomiast czas tej regeneracji można dokładnie określić, dzięki czemu można maksymalnie zwiększyć skuteczność jego działania.
Wszystko to powoduje, że każdorazowo poziom niezawodności zarówno sieci wodociągowej jak i kanalizacyjnej opisuje się głównie przy użyciu modelu losowego procesu z odnową niezerową. Pozwala on ocenić prawdopodobieństwo jak i czas, który jest niezbędny do tego, aby obiekt wrócił do pełnej sprawności. Dzięki temu z kolei można do niezbędnego minimum wyeliminować ewentualny dyskomfort jaki pojawia się wśród użytkowników sieci wodociągowo – kanalizacyjnej w czasie awarii.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Mimo postępu technologicznego okazuje się, że wiele gmin położonych na wschodzie Polski, w  dalszym ciągu, praktycznie co trzecie gospodarstwo nie posiada w domu toalety. Wyniki te z jednej strony pokazują, że w tych miejscach może nie być dostępu do bieżącej wody jednak jak wyjaśnia sam autor stworzonej mapy, jest to dowód na coś zupełnie innego. Trzeba tutaj bowiem brać poprawkę na to, że mapa przedstawia gospodarstwa domowe, a nie odnosi się do liczby mieszkańców. Tzw. Polskę B (w tym przede wszystkim województwo podlaskie) charakteryzuje również to, że wiele z gospodarstw jest w ogóle niezamieszkana lub zamieszkana przez pojedyncze osoby.
Obszary ze wschodniej części Polski to przede wszystkim wsie, gdzie w dalszym ciągu pojawiają się wychodki, które wydawać by się mogło, że nie są już wykorzystywane. Tutaj nie są rzadkim widokiem i bardzo często nadal się z nich korzysta. Co więcej, część osób może posiadać w domu łazienkę jednak z niej nie korzysta. W dużej mierze jest to stosowane przez osoby starsze (co wynika z ich przyzwyczajeń i dotychczasowego stylu życia), a także osoby samotne. One najczęściej zamiast z wanny korzystają również z miski zamiast z wanny, jeśli chodzi o kąpiele (nie są one zażywane codziennie).
Jak wynika z danych zebranych przez GUS, łazienek nie ma w większości na wsiach. Nie ma jej co czwarte mieszkanie na wsi. Natomiast co dziesiąte nie posiada dostępu do bieżącej wody. Zwykle korzystają oni ze studni czy też z innych, dostępnych ujęć wody.
Brak tak podstawowego rozwiązania wiąże się z brakiem wystarczających środków finansowych pozwalających na przeprowadzenie inwestycji. Zwykle, domy w których mieszkają te osoby, nie są przystosowane do podłączenia sieci wodociągowej czy kanalizacyjnej. Oznacza to, że poza kosztami, które należałoby ponieść na rzecz przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego wykonującego przyłączenie, to również trzeba byłoby zainwestować dodatkowe środki w remont.
Wydaje się zatem, że obecnie brak dostępu do bieżącej wody czy też do kanalizacji często wynika głównie z braku odpowiednich środków finansowych mieszkańca niż z możliwości technicznych jakimi dysponuje dane przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne. Choć trzeba tutaj przyznać, że nie w każdej wsi, taka możliwość jest udostępniana. Niemniej jednak przedsiębiorstwa wodociągowe regularnie pracują nad tym, aby wprowadzić tutaj odpowiednie zmiany w tym zakresie. Dlatego też, z roku na rok dostępność się poprawia.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Celem zapewnienia wszystkim mieszkańcom stałego dostępu do bieżącej wody przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne może podejmować szereg działań, które pozornie stanowią naruszenie dóbr osobistych. Przykładem takiego działania jest możliwość poprowadzenia sieci wodociągowej przez cudzą działkę, nawet  jeśli okaże się, że będzie ona doprowadzać wodę tylko do jednego domu. Jest to potwierdzone wyrokiem wydanym przez Naczelny Sąd Administracyjny. Wynika to z faktu, że jeśli nie zostaną podjęte odpowiednie działania, to jeden dom zostanie bez wody (do tego nie można dopuścić).
Sytuacja taka miała miejsce na jednej z krakowskich działek, gdzie właścicielka nie zgadzała się na poprowadzenie nitki wodociągowo – kanalizacyjnej przez swój teren. Planowana rozbudowa sieci miała na celu doprowadzenie wody do jednego domu. W przekonaniu właścicielki działki inwestycja ta nie ma celu publicznego, gdyż nie służy większej grupie osób.
Ze zgłaszaną argumentacją nie zgadzało się początkowo Samorządowe Kolegium Odwoławcze i Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Uznał on, że nawet, jeśli inwestycja jest prowadzona wyłącznie dla jednej osoby to ma ona charakter publiczny. Właścicielka posesji zaskarżyła wyrok do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Ten, po wysłuchaniu wszystkich argumentów stwierdził jednoznacznie, że podane przez właścicielkę argumenty nie maja zasadności, a co za tym idzie wydany wcześniej wyrok zostaje w całości podtrzymany.
Dodatkowo, podkreślono tutaj, że dostarczanie wody stanowi jeden z podstawowych i najważniejszych wymogów cywilizacyjnych, a także kluczowych zadań, które musi wypełnić każda gmina. Dlatego też, niezależnie od stosowanej argumentacji, jeśli wszystkie inne domy w okolicy zyskały podłączenie do sieci to również ten jeden ma do tego pełne prawo. Nie może on, jako jedyny zostać pozbawiony tego prawa. Co więcej, zawsze (niezależnie od podejmowanych działań) pozostanie ktoś kto znajduje się na końcu tej nitki wodociągowo – kanalizacyjnej. Nie można zatem pozbawiać go prawa dostępu do bieżącej wody i do kanalizacji.
Jednocześnie, podkreślono tutaj, że zmiana tego wyroku doprowadziłaby do precedensu, który sprawiłby, że nowym domom znacznie utrudniono by dostęp do sieci wodociągowo – kanalizacyjnej. Na jego podstawie bowiem (jeśli byłoby to ostatni dom bez takiego przyłącza) można byłoby domagać się przerwania prac mających na celu wykonanie tego przyłącza. Dlatego też, argumenty wykorzystywane przez właścicielkę posesji zostały w całości odrzucone.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Przeprowadzając ogólną ocenę stanu materiałowego działającej na terenie kraju sieci wodociągowo – kanalizacyjnej można określić, że zaczyna ona przypominać standardy światowe i tendencje, które obowiązują w innych państwa, a które dotyczą aplikacji tworzyw termoplastycznych oraz takich wykonanych z żeliwa sferoidalnego.

Warto jednak podkreślić, że ze względu na pojawiające się braki w zakresie inwentaryzacji trudno jest ustalić szczegółowy wiek wykonanej sieci wodociągowych i kanalizacyjnych. W oparciu o przeprowadzone badania można zauważyć, że w większości większych polskich miast cechuje się siecią wodociągowa, która działa przeszło 50 lat (50%) natomiast w większości miast przewody w wieku 25 -50 lat stanowiły 30-45% długości sieci.
Uwzględniając standardy trwałości technicznej sieci wodociągowej, które obowiązują w Polsce, dla przewodów stalowych (50 lat) oraz dla przewodów wykonanych z żeliwa szarego (70-80 lat) można powiedzieć, że większość przewodów wymaga już wymiany. Poszczególne przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne podejmują działania mające na celu modernizację i wymianę całej sieci jednak jest to proces kosztowny i długotrwały. Jednocześnie, chcąc zapewnić klientom maksymalny komfort użytkowania, możliwe jest prowadzenie odcinkowych napraw. Oznacza to, że są one znacznie wydłużone w czasie. mimo pojawiających się problemów i trudności, większość przedsiębiorstw wodociągowo – kanalizacyjnych decyduje się na wymianę zaczynając od tych przewodów, które są najstarsze i wykonane z materiałów najgorszej jakości, a także tych które najczęściej ulegają awarii.
Specyfika infrastruktury sieciowej, ze względu na bezpośrednie realizowanie zadań dotyczących odbiorców usług wodociągowych (niezawodne dostarczanie wszystkim klientom wody zdatnej do spożycia) oraz kanalizacyjnych (sprowadza się to przede wszystkim do efektywnego i bezpiecznego odbioru i oczyszczania ścieków), decyduje o skuteczności działania wszystkich systemów zaopatrzenia w wodę czy kanalizację. W ten sposób również wszyscy odbiorcy postrzegają efektywne funkcjonowanie sieci wodociągowe i kanalizacyjne. oznacza to, że dla większości użytkowników, skuteczność działania sieci jest miernikiem poprawności działania całego systemu i zasad wg, których funkcjonuje dane przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne. Oznacza to, że jeśli firma nie będzie wywiązywała się ze swoich obowiązków, czyli nie będzie dostarczała wody czy odbierała nieczystości (bez względu na przyczynę) zostanie negatywnie oceniona. Dlatego też wszelkie działania, które mogą ograniczyć czy zmniejszyć jakość świadczonych usług powinny być ograniczone do minimum.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Struktura sieci wodociągowo – kanalizacyjnej to nie tylko jej zróżnicowana ilość, ale również struktura materiałowa, z której wykonano obydwa typy sieci. Cecha ta najczęściej jest mocno powiązana z ich stanem technicznym.

Warto tutaj podkreślić, że cała struktura materiałowa sieci wodociągowej oraz kanalizacyjnej w kraju regularnie się zmienia. Jest uzależniona od trendów, które obowiązują w międzynarodowym budownictwie. Większość zmian wiąże się z szerokim zastosowaniem rur i kształtek z politetylenu w wodociągach, a także z z polichlorku winylu, jeśli chodzi o sieci wodociągowe i kanalizacyjne. zauważa się tutaj również zwiększenie liczby sieci wodociągowych, które budowane są z żeliwa nowej generacji, czyli z żeliwa sferoidalnego.
Identyczne przyzwyczajenia można zauważyć w przypadku odnowy, prowadzonej czy to w formie renowacji, wymiany bezwykopowej czy to wymiany wykopowej, jeśli chodzi o wymianę przewód wodociągowych. W tym przypadku, stare przewody stalowe, które są wykonywane z żeliwa szarego i azbestowo – cementowego zastępuje się nowymi, rurociągami z PE, a także z żeliwa sferoidalnego.
Podobne działania można zaobserwować w przypadku sieci kanalizacyjnych. W tym przypadku, stare kanały są wymieniane na rurociągi tworzone z PVC. W efekcie tego, razem z postępującym rozwojem sieci budowlanych, które są tworzone z nowych materiałów następuje także redukcja wykorzystania materiałów tradycyjnych. Dotychczas najczęściej. Do budowy sieci wodociągowej stosowano stal czy żeliwo szare. Z kolei do budowy sieci kanalizacyjnych wykorzystywano kamionki, beton oraz żelbeton.
Warto tutaj podkreślić, że pomimo intensywnej rozbudowy czy przeprowadzenia wymian starych przewodów na zupełnie nowe przewody wykonanych z nowych materiałów, w strukturze materiałowej najczęściej wykorzystuje się żeliwo szare. Jak pokazują dane, 36,9%, a także ze stali – wykonano z niej 12,7% wszystkich konstrukcji. Co ciekawe, mimo tego, że materiał ten jest coraz częściej wycofywany z użytku, to w dalszym ciągu pojawiają się również rurociągi z azbestocementu – 4,4%. To one najczęściej są wymieniane w pierwszej kolejności na przewody wytworzone z takich materiałów jak PE czy żeliwo sferoidalne. Na popularności zyskują również przewody, które wykonane są z PYC – 27,3% oraz z PE (15,1%).
Stosowanie konkretnych materiałów w dużej mierze jest uzależnione od tego jaką politykę działania przyjęło dane przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacje, a także jakie standardy obowiązują w danym  okresie czasu.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
System zaopatrzenia w wodę, a także rozwój całego systemu kanalizacji to systemy techniczne, cechujące się strukturą przestrzenną. Realizują one jednocześnie wszystkie swoje funkcje na wydzielonym obszarze. Systemy o tak szerokiej skali działania występują na całym terenie kraju, od przeszło 120 lat. Na świecie wprowadzono je 140 lat temu.
W ostatnich 20 latach w kraju dominuje ciągły rozwój infrastruktury wodociągowej oraz kanalizacyjne. poszczególne przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne dokładają wszelkich starań, aby swoim klientom dostarczać jak najlepszą jakość usług. najważniejszym miernikiem tego rozwoju wydaje się być podejmowana nieustannie rozbudowa całej sieci wodociągowo – kanalizacyjne. Ważnym elementem tego działania jest również ciągła modernizacja ujęć wody, pompowni oraz stacji uzdatniania wody oraz oczyszczalni ścieków.
Tylko w 2008 roku, na terenie całego kraju eksploatowano przeszło 262000 km sieci wodociągowych, a także blisko 95000 km sieci kanalizacyjnych. Jednocześnie, należy tutaj podkreślić, że z dostępnej sieci wodociągowej w zbiorowych systemach zaopatrzenia w wodę korzysta przeszło 84% mieszkańców natomiast z sieci kanalizacyjne jedynie 53% wszystkich ludzi.
Warto tutaj podkreślić, że jak wynika z analizy, która przeprowadzona została w okresie 1990 – 2008 w kraju, przybyło rocznie ok. 8900 km sieci wodociągowych oraz 3600 km sieci kanalizacyjnych. Można przypuścić, że szybki ich rozwój wynika przede wszystkim z faktu, że zmieniają się przyjmowane priorytety inwestycyjne, które pokazują jak zmieniają się potrzeby społeczne oraz oczekiwania społeczne względem przedsiębiorstw wodociągowo – kanalizacyjnych.
Program ten, mimo dotychczasowych postępów w dalszym ciągu jest rozbudowywany. Dąży się do tego, by jak największa liczba osób miała ciągły dostęp do sieci wodociągowej i kanalizacyjnej. Jest to szczególnie ważne na terenach wiejskich, gdzie poziom tego dostępu jest zdecydowanie mniejszy niż w większych miastach. Dlatego też kluczowym zadaniem każdego przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego jest podejmowanie licznych działań, które pozwolą na zmianę tego stanu rzeczy. Tylko w ten sposób możliwe będzie zapewnienie odpowiedniego poziomu i standardu życia, który w XXI wieku powinien być standardem we wszystkich domach.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Wydaje się, że stosowanie nowoczesnych technologii jest ułatwienie wyłącznie dla firmy, która je wdraża. W ten sposób można bowiem wprowadzać oszczędności, optymalizować działania i powodować, że firma więcej środków może przeznaczyć na swój dalszy rozwój. Dodatkowo, może dystansować konkurencję (choć w przypadku przedsiębiorstw wodociągowo – kanalizacyjnych, nie ma to większego znaczenia). Nie jest to jednak do końca prawda. Nowoczesne technologie to również wiele korzyści dla użytkowników i klientów firmy.
W przypadku przedsiębiorstw wodociągowo – kanalizacyjnych chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość dostarczenia klientom wody o najlepszej jakości, wolnej od poważnych zanieczyszczeń czy substancji, które po spożyciu mogą przyczynić się do pojawienia się chorób i innych problemów zdrowotnych. Nowoczesne technologie pozwalają nie tylko filtrować wodę, ale również odpowiednio wcześnie wykrywają ewentualne zagrożenia (np. skażenie wody przez człowieka i przez jego zamierzone lub niezamierzone działania).
Kolejna możliwość zastosowania nowoczesnych technologii to ograniczenie występowania awarii. Dzięki nim, klienci mają pewność, że ryzyko przerwania dostaw wody jest ograniczone do minimum. Poprawia to komfort użytkowania sieci wodociągowo – kanalizacyjnej, a także zwiększa poziom zadowolenia ze świadczonych usług. W ten sposób bowiem klient ma pewność, że firma wodociągowo – kanalizacyjna działa poprawnie i dba o to, aby dostarczyć mu usługi i produkt najwyższej jakości.
Z powyższym argumentem wiąże się także zapewnienie ogólnego komfortu użytkowania poprzez dopasowanie ciśnienia wody, które także powoduje, że korzystanie z wody nie jest uciążliwe. Jeśli ciśnienie będzie zbyt niskie, wówczas dużo trudniej jest brać kąpiel czy zmywać lub wykonywać inne czynności wymagające użycia wody pod odpowiednim ciśnieniem.
Dodatkowo również, nowoczesne technologie to stosowanie bardziej ekologicznych rozwiązań. Jak wiadomo bowiem woda jest zasobem na wyczerpaniu, który należy oszczędzać. Jeśli awarie sieci wodociągowo – kanalizacyjnej będą się nasilać i występować przez dłuższy czas, duże zasoby wody się zmarnują, a przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne straci pieniądze wykorzystane w procesie uzdatniania wody. Zasoby, które zostały utracone w czasie awarii są nie do odzyskania, a firma musi ponieść koszty.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Po wejściu do Unii Europejskiej zwiększyły się wymagania dotyczące zasad funkcjonowania przedsiębiorstw wodociągowo – kanalizacyjnych. oznacza to, że każdy podmiot działający na rynku musi podjąć szereg działań mających na celu nie tylko zwiększenia jakości dostarczanej wody, ale również zwiększenia efektywności funkcjonowania i minimalizowania występowania awarii czy przerw w dostawach. Celem tego prowadzone są liczne prace modernizacyjne. Poszczególne przedsiębiorstwa wodociągowe – niezależnie od ich wielkości i obszaru działania, coraz chętniej inwestują w nowoczesne rozwiązania technologiczne, które mają usprawnić ich funkcjonowanie.

Podejmowane inwestycje przeprowadzane w ramach procesu dostarczania wody, sprowadzały się głównie do automatyzacji większości procesów technologicznych oraz do zwiększenia poziomu ich niezawodności. Dodatkowo również zmniejszono energochłonność, co równocześnie wpłynęło pozytywnie na znacznie lepsze wykorzystanie zdolności produkcyjnych, które posiada dane przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne.
Ciekawym rozwiązaniem, które zdecydowano się tutaj wprowadzić było wprowadzenie innowacyjnych systemów komputerowych pozwalających na monitorowanie pracy całej sieci wodociągowej. Pozwala także na nadzorowanie ciśnienia wody w strategicznych punktach sieci, a także pozwala nadzorować pracę pompowni.
Wszystkie te inwestycje pozwalają każdemu przedsiębiorstwu wodociągowo – kanalizacyjnemu świadczyć usługi na najwyższym poziomie. Dla klienta oznacza to nie tylko możliwość korzystania z zasobów wody o wysokiej jakości, ale również otrzymywanie wody płynącej pod stałym i dobrym ciśnieniem oraz wyeliminowanie pojawiania się kolejnych awarii i przerw w dostawach. Wszystko to powoduje, że klienci, choć nie mają świadomości tego, jakie działania podejmują przedsiębiorstwa wodociągowo  - kanalizacyjne (najczęściej ludzie nie interesują się tego rodzaju informacjami) mogą zauważyć poprawę, po tym jak realizowane są dostawy wody. Z tego też względu, zdecydowanie lepiej oceniają oni ogólną pracę zakładu i są bardziej zadowoleni z efektu. Z kolei dla przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego to przede wszystkim oszczędności. Poprzez nowoczesne technologie zdecydowanie szybciej można zlokalizować wszelkie awarie, a tym samym ograniczyć do minimum ewentualne wycieki i związane z tym straty.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Ciekawym rozwiązaniem, które zostało udostępnione dla przedsiębiorstw wodociągowo – kanalizacyjnych jest system iniekcji gazu. Jest to metoda, która sprowadza się do tego, że należy wtłoczyć do rurociągu (może być pusty lub znajdować się pod ciśnieniem) gazu znacznikowego. Gaz ten, przez to, że w sieci występują nieszczelności może przedostawać się na zewnątrz. Jednocześnie przy pomocy prowadzonego badania stężenia gazu, które prowadzone jest przy użyciu odpowiedniego analizatora po trasie rurociągu (znajdującego się na powierzchni gruntu) dodatkowo stwierdza się, w którym miejscu mogła pojawić się ewentualna awaria.

Gazy znacznikowe, które wykorzystuje się do wykrywania wszelkich nieszczelności rurociągów muszą charakteryzować się takimi właściwościami jak:
• stałość,
• niski poziom koncentracji w atmosferze,
• muszą być lżejsze od powietrza,
• cechować się wysoką stałą dyfuzją,
• brak aktywności fizjologicznej (mają zatwierdzenie do tego, aby wchodzić w kontakt z wodą pitną i nie tworzą żadnego zagrożenia dla użytkowników korzystających z zasobów udostępnianych przez przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne.
Na chwilę obecną, przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne, do przeprowadzania badań wykorzystują dwa rodzaje gazów. Pierwszy z nich to wodór (z domieszką ok. 5% azotu) oraz hel. Należy tutaj podkreślić, że nie jest gazem wybuchowym, dzięki czemu można go wykorzystywać w zdecydowanie większych stężeniach. Dzięki temu gaz utrzymuje się zdecydowanie dłużej w gruncie, co w znacznym stopniu determinuje efektywność tej metody. Z kolei wodór, z racji tego, że jest lżejszym gazem cechuje się też zdecydowanie mniejszą lepkością. Z tego też względu ma on lepszą dyfuzję zarówno w rurociągu jam i w gruncie. To, a także znaczna różnica w cenie powoduje, że to właśnie wodór jest najchętniej wybierany przez przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne. warto tutaj również podkreślić, że usługa lokalizowania wycieku przy użyciu helu jest wyłącznie usługą, która może być realizowana przez producenta danej technologii. To także generuje dodatkowe koszty, które przyczyniają się do tego, że przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne niechętnie stosują tę właśnie metodę.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Jeszcze inną technologią wykorzystywaną przez przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne, do lokalizowania awarii, jest urządzenie do inspekcji inline. Dzięki tej technologii możliwe jest wprowadzanie do rurociągu specjalnego urządzenia, które spełnia takie funkcje jak:
• mikrofon,
• kamera inspekcyjna,
• ultradźwiękowa analiza grubości ścianki.

Całe urządzenie inspekcyjne jest podłączone przy użyciu specjalnego kabla, który wyposażony jest w wyświetlacz oraz specjalne urządzenie do obróbki przekazywanego sygnału, który znajduje się na powierzchni. Odpowiedni sensor może przemieszczać się w wzdłuż rurociągu i jest unoszony wzdłuż rurociągu, przez znajdującą się tam wodę. W przypadku kiedy zauważy się jakiekolwiek szumy, które mogą sugerować awarię, operator urządzenia zatrzymuje je w rurociągu. Następnie, przy pomocy odpowiedniego lokalizatora definiuje jego położenie. W ten sposób, pracownicy sieci wodociągowo – kanalizacyjnej mają możliwość niemal natychmiastowego zlokalizowania problemu i usunięcia go.
Dla celów technologii ważne jest aby jeden punkt dostępu do wybranego rurociągu, którym może być albo połączenie poszczególnych zaworów napowietrzająco – odpowietrzających czy też hydrant albo specjalnie przygotowane do tego celu włączenie.
Warto tutaj podkreślić, że urządzenie najlepiej sprawdza się w mniejszych i prostych rurociągach ciągnących się na odległość ok. 2km. Dowolny jest natomiast materiał, z którego powinny być wykonane. W ten sposób mogą one efektywniej funkcjonować, a dzięki temu, że analizowane są niewielkie odcinki, awarie lokalizowane są jeszcze szybciej, a mieszkańcy przez o wiele krótszy czas mogą być pozbawieni dostępu do bieżącej wody.
Wydaje się, że urządzenie to, jest na chwilę obecną jednym ze skuteczniejszych sposobów na wykrywanie awarii oraz ich szybkie usuwanie. Dlatego też, coraz więcej przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjnych, zwłaszcza tych, które funkcjonują w mniejszych miejscowościach przynosi zdecydowanie lepsze rezultaty działania całego przedsiębiorstwa i gwarantuje lepszą jakość świadczonych przez firmę usług.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Ciekawym rozwiązaniem, które jest stosowane coraz częściej w przedsiębiorstwach wodociągowo – kanalizacyjnych są hydrofony. Są to specjalne urządzenia, które montuje się na hydrantach. Do swojego działania wykorzystują zasadę funkcjonowania echosondy. Generowane przez dane urządzenie odpowiednie uderzenie hydrauliczne wprawiają w drgania rurociągi, które są wypełnione wodą (rezonans). Wytworzona w ten sposób fala ciśnienia przesuwa się wewnątrz danego rurociągu i jest odbijana przez występujący tutaj wyciek. Miejsce wycieku wyznacza się na podstawie zarejestrowanego czasu odbicia się danej fali.

Z racji tego, że dany impuls będzie przemieszczał się po rurociągu tam i z powrotem, aż do jego ostatecznego wyciszenia się, dla wyznaczenia konkretnego miejsca wycieku należy odnotować przede wszystkim miejsce pierwszego odbicia. To ono sugeruje, gdzie ewentualny problem może się pojawić i gdzie, w pierwszej kolejności należy go szukać.
Hydrofony zwykle najlepiej sprawdzają się w przypadku: rurociągów wykonanych z tworzyw sztucznych, a także dla rurociągów magistralnych oraz przesyłowych cechujących się dużą średnicą oraz długimi odcinkami rurociągów bez uzbrojenia, w miejscach cechujących się wysokim natężeniem szumów, które pochodzą z otoczenia, w tym m.in. z centrum miasta czy z okolicznych zakładów przemysłowych albo z wybranych urządzeń elektrycznych.
Rozwiązanie to, mimo że posiada pewne braki czy wady, wydaje się być rozwiązaniem, które w znacznym stopniu uprości funkcjonowanie każdego przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego. Mając je na swoim wyposażeniu znacznie obniża się czas poszukiwania awarii. Dzięki niemu, pracownik przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego uzyskuje wszystkie niezbędne informacje do tego, aby awarię móc zlokalizować i usunąć w jak najkrótszym czasie.
Prostota funkcjonowania tego urządzenia, a także jego sprawność powoduje, że coraz więcej firm wodociągowo – kanalizacyjnych decyduje się na wyposażenie się właśnie w takie narzędzie. Oczywiście, zwykle stanowi ono uzupełnienie dla szeregu innych technologii, które wykorzystuje się do sprawnego usuwania awarii.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Jednym z najnowocześniejszych rozwiązań, które wykorzystywane jest przez przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne, a które do swojego działania wykorzystuje loggery szumu z funkcją weryfikacji oraz korelacji, a także z możliwością transmisji danych, jest stacjonarny system przeznaczony do wykrywania wycieków pojawiających się na sieci wodociągowej (AMI). W jego skład wchodzą: loggery szumu posiadające funkcję korelacji i weryfikacji, które są wyposażone w moduł radiowy, nadajniki (3G/4G/GSM/GPRS itp.), odbiornik i oprogramowanie przeznaczone do wizualizacji i analiz, dostępne także w wersji przeglądarki internetowej.

System ten pozwala na automatyczne wykrywanie pojawiających się na danej sieci awarii. Komunikat taki wysyłany jest tuż po tym jak loggery zarejestrują szum. Dodatkowo wysyłane są także szczegółowe informacje co do lokalizacji ich wystąpienia. W ten sposób pracownicy przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego mogą je niemal natychmiast odnaleźć.
Warto tutaj podkreślić, że system AMI i jego specjalistyczne oprogramowanie umożliwia również przeprowadzenie wizualizacji za pomocą Google Maps i Street View, każdej informacji jaka pojawia się na temat sieci wodociągowej, lokalizacji przestrzennej wszystkich loggerów, a także przeglądania przy użyciu skali kolorystycznej odpowiedniego oraz częstotliwości wszystkich zarejestrowanych szumów, odsłuchu ich oraz automatycznej korelacji między poszczególnymi loggerami celem zdefiniowania miejsca wycieku z dokładnością co do 1m. System pozwala także na zarządzanie całymi grupami remontowymi działającymi w ramach danego przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego.
System ten z powodzeniem sprawdza się w wielu miastach na świecie (Eislinger, Albstadwerke). W tych miejscach w znaczący sposób poprawił jakość funkcjonowania lokalnych przedsiębiorstw wodociągowo – kanalizacyjnych oraz sprawił, że do minimum ograniczono pojawiające się straty wody, jakie dotychczas odnotowywały sieci wodociągowo – kanalizacyjne, przez skrócenie całego czasu lokalizowania występującej awarii.
Wydaje się, że zastosowanie tego systemu stanowi obecnie jedno z ważniejszych rozwiązań, które zapewnia uzyskanie odpowiedniej wartości wskaźnika, przez maksymalne zmniejszenie czasu trwania danego wycieku. Oznacza to, że każde przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne, które dąży do optymalizowania swoich działań i zwiększenia komfortu użytkowania danej sieci, powinno zdecydować się na wdrożenie u siebie tego systemu.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne, do swojego działania i poprawy jego efektywności, coraz chętniej wykorzystują nowoczesne technologie. Za ich pomocą możliwe jest szybsze lokalizowanie pojawiających się wycieków na danej sieci wodociągowej.
Jednym z takich rozwiązań są tzw. loggery szumu. Są to urządzenia akustyczne, które są rozmieszczane na całym uzbrojeniu danej sieci wodociągowo – kanalizacyjnej. Programuje  się je w taki sposób, aby rejestrowały natężenie oraz częstotliwość szumów. Ma to miejsce w godzinach cechujących się najmniejszymi rozbiorami, czyli pomiędzy 2-4 w nocy.

Można wyszczególnić trzy podstawowe rodzaje loggerów szumu. Są to:
• podstawowe loggery szumu – najczęściej składają się one z odpowiedniej sygnalizacji świetlnej, która informuje o zarejestrowaniu potencjalnych szumów awaryjnych. Urządzenia te nie pozwalają jednak na automatyczne eliminowanie zakłóceń. W efekcie tego trzeba podjąć dodatkowy osłuch uzbrojenia celem zweryfikowania zarejestrowanego szumu oraz przeprowadzenia pomiaru. Wykonuje się go przy użyciu korelatora lub geofonu, na wybranym odcinku wodociągu. W ten sposób możliwe jest wskazanie miejsca wycieku,
• loggery szumu z funkcją weryfikacji – urządzenia mają zdolność rejestracji poziomu oraz częstotliwości szumu. W ten sposób możliwe jest wyeliminowanie zakłóceń. Ważne jest jednak, że także w tym przypadku konieczne jest przeprowadzenie dodatkowego domiaru, przy użyciu korelatora albo geofonu, celem ustalenia konkretnego miejsca wycieku,
• loggery szumu z funkcją weryfikacji i korelacji – po przeprowadzeniu weryfikacji odnotowanych szumów można przeprowadzić korelacje między sąsiednim Glogerami, a tym samym szczegółowo wskazać miejsce pojawienia się awarii.
W zależności od wybranego typu urządzenia możliwe jest również komunikowanie SMS oraz przysyłania wszystkich rejestrowanych danych przy użyciu takich technologii jak: 3G/4G/GPRS/Local Radio. Dzięki zastosowaniu takiego rozwiązania (zwłaszcza tych bardziej zaawansowanych modeli) zdecydowanie łatwiej i szybciej można nie tylko wykryć ewentualną awarię, ale również automatycznie ją usunąć, bez konieczności ograniczenia dostępu do wody dla mieszkańców. Często bowiem okazuje się, że w podejmowanych przez przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne, działaniach naprawczych, najbardziej uciążliwe są braki wody, które mogą trwać nawet do kilku godzin. Dla wielu mieszkańców stanowi to bardzo duży kłopot. Dlatego też wdrożenie technologii ograniczających konieczność przerywania dostaw wydaje się być korzystne dla każdej ze stron.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Wydaje się, że stosowanie nowoczesnych technologii jest ułatwienie wyłącznie dla firmy, która je wdraża. W ten sposób można bowiem wprowadzać oszczędności, optymalizować działania i powodować, że firma więcej środków może przeznaczyć na swój dalszy rozwój. Dodatkowo, może dystansować konkurencję (choć w przypadku przedsiębiorstw wodociągowo – kanalizacyjnych, nie ma to większego znaczenia). Nie jest to jednak do końca prawda. Nowoczesne technologie to również wiele korzyści dla użytkowników i klientów firmy.
W przypadku przedsiębiorstw wodociągowo – kanalizacyjnych chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość dostarczenia klientom wody o najlepszej jakości, wolnej od poważnych zanieczyszczeń czy substancji, które po spożyciu mogą przyczynić się do pojawienia się chorób i innych problemów zdrowotnych. Nowoczesne technologie pozwalają nie tylko filtrować wodę, ale również odpowiednio wcześnie wykrywają ewentualne zagrożenia (np. skażenie wody przez człowieka i przez jego zamierzone lub niezamierzone działania).
Kolejna możliwość zastosowania nowoczesnych technologii to ograniczenie występowania awarii. Dzięki nim, klienci mają pewność, że ryzyko przerwania dostaw wody jest ograniczone do minimum. Poprawia to komfort użytkowania sieci wodociągowo – kanalizacyjnej, a także zwiększa poziom zadowolenia ze świadczonych usług. W ten sposób bowiem klient ma pewność, że firma wodociągowo – kanalizacyjna działa poprawnie i dba o to, aby dostarczyć mu usługi i produkt najwyższej jakości.
Z powyższym argumentem wiąże się także zapewnienie ogólnego komfortu użytkowania poprzez dopasowanie ciśnienia wody, które także powoduje, że korzystanie z wody nie jest uciążliwe. Jeśli ciśnienie będzie zbyt niskie, wówczas dużo trudniej jest brać kąpiel czy zmywać lub wykonywać inne czynności wymagające użycia wody pod odpowiednim ciśnieniem.
Dodatkowo również, nowoczesne technologie to stosowanie bardziej ekologicznych rozwiązań. Jak wiadomo bowiem woda jest zasobem na wyczerpaniu, który należy oszczędzać. Jeśli awarie sieci wodociągowo – kanalizacyjnej będą się nasilać i występować przez dłuższy czas, duże zasoby wody się zmarnują, a przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne straci pieniądze wykorzystane w procesie uzdatniania wody.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Po wejściu do Unii Europejskiej zwiększyły się wymagania dotyczące zasad funkcjonowania przedsiębiorstw wodociągowo – kanalizacyjnych. oznacza to, że każdy podmiot działający na rynku musi podjąć szereg działań mających na celu nie tylko zwiększenia jakości dostarczanej wody, ale również zwiększenia efektywności funkcjonowania i minimalizowania występowania awarii czy przerw w dostawach. Celem tego prowadzone są liczne prace modernizacyjne. Poszczególne przedsiębiorstwa wodociągowe – niezależnie od ich wielkości i obszaru działania, coraz chętniej inwestują w nowoczesne rozwiązania technologiczne, które mają usprawnić ich funkcjonowanie.
Podejmowane inwestycje przeprowadzane w ramach procesu dostarczania wody, sprowadzały się głównie do automatyzacji większości procesów technologicznych oraz do zwiększenia poziomu ich niezawodności. Dodatkowo również zmniejszono energochłonność, co równocześnie wpłynęło pozytywnie na znacznie lepsze wykorzystanie zdolności produkcyjnych, które posiada dane przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne.
Ciekawym rozwiązaniem, które zdecydowano się tutaj wprowadzić było wprowadzenie innowacyjnych systemów komputerowych pozwalających na monitorowanie pracy całej sieci wodociągowej. Pozwala także na nadzorowanie ciśnienia wody w strategicznych punktach sieci, a także pozwala nadzorować pracę pompowni.
Wszystkie te inwestycje pozwalają każdemu przedsiębiorstwu wodociągowo – kanalizacyjnemu świadczyć usługi na najwyższym poziomie. Dla klienta oznacza to nie tylko możliwość korzystania z zasobów wody o wysokiej jakości, ale również otrzymywanie wody płynącej pod stałym i dobrym ciśnieniem oraz wyeliminowanie pojawiania się kolejnych awarii i przerw w dostawach. Wszystko to powoduje, że klienci, choć nie mają świadomości tego, jakie działania podejmują przedsiębiorstwa wodociągowo  - kanalizacyjne (najczęściej ludzie nie interesują się tego rodzaju informacjami) mogą zauważyć poprawę, po tym jak realizowane są dostawy wody. Z tego też względu, zdecydowanie lepiej oceniają oni ogólną pracę zakładu i są bardziej zadowoleni z efektu. Z kolei dla przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego to przede wszystkim oszczędności. Poprzez nowoczesne technologie zdecydowanie szybciej można zlokalizować wszelkie awarie, a tym samym ograniczyć do minimum ewentualne wycieki i związane z tym straty.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Ciekawym rozwiązaniem, które zostało udostępnione dla przedsiębiorstw wodociągowo – kanalizacyjnych jest system iniekcji gazu. Jest to metoda, która sprowadza się do tego, że należy wtłoczyć do rurociągu (może być pusty lub znajdować się pod ciśnieniem) gazu znacznikowego. Gaz ten, przez to, że w sieci występują nieszczelności może przedostawać się na zewnątrz. Jednocześnie przy pomocy prowadzonego badania stężenia gazu, które prowadzone jest przy użyciu odpowiedniego analizatora po trasie rurociągu (znajdującego się na powierzchni gruntu) dodatkowo stwierdza się, w którym miejscu mogła pojawić się ewentualna awaria.
Gazy znacznikowe, które wykorzystuje się do wykrywania wszelkich nieszczelności rurociągów muszą charakteryzować się takimi właściwościami jak:
• stałość,
• niski poziom koncentracji w atmosferze,
• muszą być lżejsze od powietrza,
• cechować się wysoką stałą dyfuzją,
• brak aktywności fizjologicznej (mają zatwierdzenie do tego, aby wchodzić w kontakt z wodą pitną i nie tworzą żadnego zagrożenia dla użytkowników korzystających z zasobów udostępnianych przez przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne.
Na chwilę obecną, przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne, do przeprowadzania badań wykorzystują dwa rodzaje gazów. Pierwszy z nich to wodór (z domieszką ok. 5% azotu) oraz hel. Należy tutaj podkreślić, że nie jest gazem wybuchowym, dzięki czemu można go wykorzystywać w zdecydowanie większych stężeniach. Dzięki temu gaz utrzymuje się zdecydowanie dłużej w gruncie, co w znacznym stopniu determinuje efektywność tej metody. Z kolei wodór, z racji tego, że jest lżejszym gazem cechuje się też zdecydowanie mniejszą lepkością. Z tego też względu ma on lepszą dyfuzję zarówno w rurociągu jam i w gruncie. To, a także znaczna różnica w cenie powoduje, że to właśnie wodór jest najchętniej wybierany przez przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne. warto tutaj również podkreślić, że usługa lokalizowania wycieku przy użyciu helu jest wyłącznie usługą, która może być realizowana przez producenta danej technologii. To także generuje dodatkowe koszty, które przyczyniają się do tego, że przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne niechętnie stosują tę właśnie metodę.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Jeszcze inną technologią wykorzystywaną przez przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne, do lokalizowania awarii, jest urządzenie do inspekcji inline. Dzięki tej technologii możliwe jest wprowadzanie do rurociągu specjalnego urządzenia, które spełnia takie funkcje jak:
• mikrofon,
• kamera inspekcyjna,
• ultradźwiękowa analiza grubości ścianki.

Całe urządzenie inspekcyjne jest podłączone przy użyciu specjalnego kabla, który wyposażony jest w wyświetlacz oraz specjalne urządzenie do obróbki przekazywanego sygnału, który znajduje się na powierzchni. Odpowiedni sensor może przemieszczać się w wzdłuż rurociągu i jest unoszony wzdłuż rurociągu, przez znajdującą się tam wodę. W przypadku kiedy zauważy się jakiekolwiek szumy, które mogą sugerować awarię, operator urządzenia zatrzymuje je w rurociągu. Następnie, przy pomocy odpowiedniego lokalizatora definiuje jego położenie. W ten sposób, pracownicy sieci wodociągowo – kanalizacyjnej mają możliwość niemal natychmiastowego zlokalizowania problemu i usunięcia go.
Dla celów technologii ważne jest aby jeden punkt dostępu do wybranego rurociągu, którym może być albo połączenie poszczególnych zaworów napowietrzająco – odpowietrzających czy też hydrant albo specjalnie przygotowane do tego celu włączenie.
Warto tutaj podkreślić, że urządzenie najlepiej sprawdza się w mniejszych i prostych rurociągach ciągnących się na odległość ok. 2km. Dowolny jest natomiast materiał, z którego powinny być wykonane. W ten sposób mogą one efektywniej funkcjonować, a dzięki temu, że analizowane są niewielkie odcinki, awarie lokalizowane są jeszcze szybciej, a mieszkańcy przez o wiele krótszy czas mogą być pozbawieni dostępu do bieżącej wody.
Wydaje się, że urządzenie to, jest na chwilę obecną jednym ze skuteczniejszych sposobów na wykrywanie awarii oraz ich szybkie usuwanie. Dlatego też, coraz więcej przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjnych, zwłaszcza tych, które funkcjonują w mniejszych miejscowościach przynosi zdecydowanie lepsze rezultaty działania całego przedsiębiorstwa i gwarantuje lepszą jakość świadczonych przez firmę usług.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Ciekawym rozwiązaniem, które jest stosowane coraz częściej w przedsiębiorstwach wodociągowo – kanalizacyjnych są hydrofony. Są to specjalne urządzenia, które montuje się na hydrantach. Do swojego działania wykorzystują zasadę funkcjonowania echosondy. Generowane przez dane urządzenie odpowiednie uderzenie hydrauliczne wprawiają w drgania rurociągi, które są wypełnione wodą (rezonans). Wytworzona w ten sposób fala ciśnienia przesuwa się wewnątrz danego rurociągu i jest odbijana przez występujący tutaj wyciek. Miejsce wycieku wyznacza się na podstawie zarejestrowanego czasu odbicia się danej fali.
Z racji tego, że dany impuls będzie przemieszczał się po rurociągu tam i z powrotem, aż do jego ostatecznego wyciszenia się, dla wyznaczenia konkretnego miejsca wycieku należy odnotować przede wszystkim miejsce pierwszego odbicia. To ono sugeruje, gdzie ewentualny problem może się pojawić i gdzie, w pierwszej kolejności należy go szukać.
Hydrofony zwykle najlepiej sprawdzają się w przypadku: rurociągów wykonanych z tworzyw sztucznych, a także dla rurociągów magistralnych oraz przesyłowych cechujących się dużą średnicą oraz długimi odcinkami rurociągów bez uzbrojenia, w miejscach cechujących się wysokim natężeniem szumów, które pochodzą z otoczenia, w tym m.in. z centrum miasta czy z okolicznych zakładów przemysłowych albo z wybranych urządzeń elektrycznych.
Rozwiązanie to, mimo że posiada pewne braki czy wady, wydaje się być rozwiązaniem, które w znacznym stopniu uprości funkcjonowanie każdego przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego. Mając je na swoim wyposażeniu znacznie obniża się czas poszukiwania awarii. Dzięki niemu, pracownik przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego uzyskuje wszystkie niezbędne informacje do tego, aby awarię móc zlokalizować i usunąć w jak najkrótszym czasie.
Prostota funkcjonowania tego urządzenia, a także jego sprawność powoduje, że coraz więcej firm wodociągowo – kanalizacyjnych decyduje się na wyposażenie się właśnie w takie narzędzie. Oczywiście, zwykle stanowi ono uzupełnienie dla szeregu innych technologii, które wykorzystuje się do sprawnego usuwania awarii.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Jednym z najnowocześniejszych rozwiązań, które wykorzystywane jest przez przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne, a które do swojego działania wykorzystuje loggery szumu z funkcją weryfikacji oraz korelacji, a także z możliwością transmisji danych, jest stacjonarny system przeznaczony do wykrywania wycieków pojawiających się na sieci wodociągowej (AMI). W jego skład wchodzą: loggery szumu posiadające funkcję korelacji i weryfikacji, które są wyposażone w moduł radiowy, nadajniki (3G/4G/GSM/GPRS itp.), odbiornik i oprogramowanie przeznaczone do wizualizacji i analiz, dostępne także w wersji przeglądarki internetowej.
System ten pozwala na automatyczne wykrywanie pojawiających się na danej sieci awarii. Komunikat taki wysyłany jest tuż po tym jak loggery zarejestrują szum. Dodatkowo wysyłane są także szczegółowe informacje co do lokalizacji ich wystąpienia. W ten sposób pracownicy przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego mogą je niemal natychmiast odnaleźć.
Warto tutaj podkreślić, że system AMI i jego specjalistyczne oprogramowanie umożliwia również przeprowadzenie wizualizacji za pomocą Google Maps i Street View, każdej informacji jaka pojawia się na temat sieci wodociągowej, lokalizacji przestrzennej wszystkich loggerów, a także przeglądania przy użyciu skali kolorystycznej odpowiedniego oraz częstotliwości wszystkich zarejestrowanych szumów, odsłuchu ich oraz automatycznej korelacji między poszczególnymi loggerami celem zdefiniowania miejsca wycieku z dokładnością co do 1m. System pozwala także na zarządzanie całymi grupami remontowymi działającymi w ramach danego przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego.
System ten z powodzeniem sprawdza się w wielu miastach na świecie (Eislinger, Albstadwerke). W tych miejscach w znaczący sposób poprawił jakość funkcjonowania lokalnych przedsiębiorstw wodociągowo – kanalizacyjnych oraz sprawił, że do minimum ograniczono pojawiające się straty wody, jakie dotychczas odnotowywały sieci wodociągowo – kanalizacyjne, przez skrócenie całego czasu lokalizowania występującej awarii.
Wydaje się, że zastosowanie tego systemu stanowi obecnie jedno z ważniejszych rozwiązań, które zapewnia uzyskanie odpowiedniej wartości wskaźnika, przez maksymalne zmniejszenie czasu trwania danego wycieku. Oznacza to, że każde przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne, które dąży do optymalizowania swoich działań i zwiększenia komfortu użytkowania danej sieci, powinno zdecydować się na wdrożenie u siebie tego systemu.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne, do swojego działania i poprawy jego efektywności, coraz chętniej wykorzystują nowoczesne technologie. Za ich pomocą możliwe jest szybsze lokalizowanie pojawiających się wycieków na danej sieci wodociągowej.
Jednym z takich rozwiązań są tzw. loggery szumu. Są to urządzenia akustyczne, które są rozmieszczane na całym uzbrojeniu danej sieci wodociągowo – kanalizacyjnej. Programuje  się je w taki sposób, aby rejestrowały natężenie oraz częstotliwość szumów. Ma to miejsce w godzinach cechujących się najmniejszymi rozbiorami, czyli pomiędzy 2-4 w nocy.


Można wyszczególnić trzy podstawowe rodzaje loggerów szumu. Są to:
• podstawowe loggery szumu – najczęściej składają się one z odpowiedniej sygnalizacji świetlnej, która informuje o zarejestrowaniu potencjalnych szumów awaryjnych. Urządzenia te nie pozwalają jednak na automatyczne eliminowanie zakłóceń. W efekcie tego trzeba podjąć dodatkowy osłuch uzbrojenia celem zweryfikowania zarejestrowanego szumu oraz przeprowadzenia pomiaru. Wykonuje się go przy użyciu korelatora lub geofonu, na wybranym odcinku wodociągu. W ten sposób możliwe jest wskazanie miejsca wycieku,
• loggery szumu z funkcją weryfikacji – urządzenia mają zdolność rejestracji poziomu oraz częstotliwości szumu. W ten sposób możliwe jest wyeliminowanie zakłóceń. Ważne jest jednak, że także w tym przypadku konieczne jest przeprowadzenie dodatkowego domiaru, przy użyciu korelatora albo geofonu, celem ustalenia konkretnego miejsca wycieku,
• loggery szumu z funkcją weryfikacji i korelacji – po przeprowadzeniu weryfikacji odnotowanych szumów można przeprowadzić korelacje między sąsiednim Glogerami, a tym samym szczegółowo wskazać miejsce pojawienia się awarii.
W zależności od wybranego typu urządzenia możliwe jest również komunikowanie SMS oraz przysyłania wszystkich rejestrowanych danych przy użyciu takich technologii jak: 3G/4G/GPRS/Local Radio. Dzięki zastosowaniu takiego rozwiązania (zwłaszcza tych bardziej zaawansowanych modeli) zdecydowanie łatwiej i szybciej można nie tylko wykryć ewentualną awarię, ale również automatycznie ją usunąć, bez konieczności ograniczenia dostępu do wody dla mieszkańców. Często bowiem okazuje się, że w podejmowanych przez przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne, działaniach naprawczych, najbardziej uciążliwe są braki wody, które mogą trwać nawet do kilku godzin. Dla wielu mieszkańców stanowi to bardzo duży kłopot. Dlatego też wdrożenie technologii ograniczających konieczność przerywania dostaw wydaje się być korzystne dla każdej ze stron.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Zarówno po stronie przedsiębiorcy jak i odbiorcy wody, przypisane są zróżnicowane prawa, których każda ze stron zobowiązuje się przestrzegać (w oparciu o podpisaną wcześniej umowę). Przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne ma tutaj zatem prawo do kontrolowania prawidłowości przeprowadzanych robót oraz oceny ich poziomu zgodności z wydawanymi przez nie uwarunkowaniami technicznymi. Dodatkowo również, może ono wymagać, jeszcze przed przeprowadzeniem ostatecznego uruchomienia danego przyłącza wodociągowego, aby inwestor przedstawił wszystkie dokumenty, które potwierdzają, że obiekt przygotowano zgodnie z obowiązującymi przepisami sanitarnymi oraz przepisami prawa budowlanego. Ważne jest również, aby możliwe było regularne kontrolowanie stanu technicznego wodomierza głównego, jak również wszystkich innych urządzeń czy instalacji wodociągowych (wykonuje to uprawniony do tego pracownik) oraz wstępu na teren danej nieruchomości czy obiektu budowlanego, jeśli zajdą ku temu określone przesłanki. Jednym z ważniejszych praw, przysługujących przedsiębiorstwu wodociągowo – kanalizacyjnemu jest możliwość odcięcia dostaw wody, jeśli stwierdzono nielegalny pobór wody lub stwierdzono awaryjny wyciek wody, który pojawił się na przyłączu, który znajduje się w posiadaniu odbiorcy (trwa to do momentu usunięcia stwierdzonej awarii).

Z kolei do najważniejszych praw przypisanych każdemu odbiorcy wody, który zawarł stosowna umowę z przedsiębiorstwem wodociągowo – kanalizacyjnym, zaliczyć należy prawo do: ciągłości dostaw wody o odpowiednim ciśnieniu oraz jakości (poza szczególnymi przypadkami, kiedy możliwe jest czasowe odcięcie wody czy też przerwy w jej dostawie), domagać się od przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego, aby przeprowadziło kontrolę działania wodomierza głównego. Dodatkowo również, ma on prawo do tego, aby domagać się odszkodowania za szkody, które powstały z winy firmy wodociągowo – kanalizacyjnej w związku z dostarczaniem wody, domagać się upustów, jeśli dostarczana woda nie cechowała się odpowiednią jakością, do uzyskania zastępczych źródeł wody, jeśli nastąpi jakakolwiek przerwa w dostawie. Może on również zgłaszać reklamacje, dotyczące naliczanych przez firmę opłat za wodę, czy też domagać się rozpatrzenia tej reklamacji w czasie nie dłuższym niż 30 dni.
Wszystkie te prawa zwykle są zawarte w podpisywanej umowie. Każda ze stron, chcąc uzyskać określone korzyści powinna koncentrować się na przestrzeganiu praw przypisanych drugiej stronie.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Zadaniem każdego przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego jest zapewnienie wszystkim użytkowników ciągłości dostaw wody. Muszą one spełniać wszystkie ustalone normy i standardy, dzięki czemu gwarantują bezpieczeństwo, a klientom zadowolenie z jakości świadczonych usług.
Ciągłość ta może zostać zakłócona poprzez ograniczenie albo wstrzymywanie dostawy wody z przyczyn zależnych albo niezależnych od danego przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego. Do przyczyn zależnych zalicza się przede wszystkim przeprowadzanie odpowiednich prac o charakterze remontowym lub budowlanym czy konserwacyjnym. Czas takiego ograniczenia czy wstrzymania dostarczania wody, firma wodociągowo – kanalizacyjna ogłasza w sposób zwyczajowo przyjęty. Ważne jest, aby odpowiednia wiadomość pisemna o planowanych pracach podana była na przynajmniej 48 h przed planowanym rozpoczęciem prac lub na 7 dni przed, jeśli przerwy w dostawie mają trwać dużej niż 12 godzin. Ważne jest, aby w takiej sytuacji, przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne, zagwarantowało mieszkańcom pozbawionym dostępu do wody, zastępczego punktu poboru.
Jak zostało wspomniane wcześniej, ograniczenie czy też wstrzymanie dostawy wody, może nastąpić także z przyczyn, które są całkowicie niezależne od działań podejmowanych przez przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne. W tym przypadku, czynnikami, które doprowadzają do takiej sytuacji są przede wszystkim: usuwanie awarii, wydawanie odpowiedniej decyzji przez organ Inspekcji Sanitarnej, wydanie odpowiedniej decyzji przez Prezydenta, Burmistrza, Wójta (jeśli wystąpi jakakolwiek siła wyższa), a także w przypadku potrzeby zwiększenia dopływu wody do hydrantów pożarowych.
Szczególną sytuacją, w której może dojść do przerwania lub ograniczenia dostępności wody, są przypadki kiedy dochodzi do klęski żywiołowej, zwłaszcza jeśli w jej efekcie doszło do zanieczyszczenia wody. W takiej sytuacji, obowiązkiem przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego jest ograniczenie dystrybucji wody. Jest ono jednak zobligowane do tego, aby powiadomić mieszkańców o takiej sytuacji, a także musi im zapewnić zastępcze źródło wody. Zwykle w takiej sytuacji, w konkretne miejsca wysyłane są beczkowozy, z których mieszkańcy mogą pobierać czystą wodę.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Każde przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne, poza standardowymi usługami może również świadczyć szereg innych, dodatkowych usług, które wiążą się z możliwością dostarczania wody oraz odprowadzaniem ścieków. Do takich działań zalicza się przede wszystkim: prowadzenie włączeń do sieci wodociągowej, poprzez nawiercanie (działanie to jest wykonywane na wniosek odbiorcy danej usługi), przeprowadzanie analiz fizykochemicznych wody oraz ścieków, a także ich analiz bakteriologicznych wody, przeprowadzanie remontów, legalizacji, ekspertyz oraz sprawdzeń wodomierzy oraz ich sprzedaż, wykonywanie wszelkich uzgodnień w zakresie dokumentacji technicznych, wypożyczanie wodomierzy hydrantowych, przeprowadzanie odbiorów technicznych realizowanych robót wodociągowych czy kanalizacyjnych, płukanie sieci wodociągowych, podejmowanie nadzoru nad nowymi włączeniami do istniejącej sieci wodociągowej albo kanalizacyjnej, przeprowadzanie nadzoru nad nowymi włączeniami, które są prowadzone do istniejących już sieci wodociągowych czy kanalizacyjnych.

Dodatkowo, do obowiązków tych zalicza się również przeprowadzanie czyszczenia kanalizacji sanitarnej oraz deszczowej, czyszczenie oraz nadzorowanie kanalizacji już działających, a także tych, które dopiero wybudowano. Wśród ich obowiązków znajduje się także czyszczenie obiektów na sieci kanalizacyjnej, czyli różnego rodzaju zbiorników, osadników, urządzeń podczyszczających, a także lokalnych pompowni ścieków, udrażnianie oraz czyszczenie przepustów drogowych jak również podejmowanie oceny stanu technicznego kanalizacji sanitarnej oraz deszczowej, przy użyciu odpowiedniego monitoringu, zamykanie poszczególnych przyłączy wodociągowych na wniosek odbiorcy oraz czasowy demontaż wodomierza głównego.
Każda ze wskazanych powyżej czynności, znajduje się w obszarze kompetencji całego przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego. Nie można tych działań jednak zaliczyć do głównego zakresu ich działań. Wszystkie wymienione powyżej czynności, pozwalają jednak firmie nie tylko na świadczenie usług cechujących się wyższą jakością, ale również gwarantują prawidłowe funkcjonowanie całej instalacji. Pozwalają także na ułatwienie klientom korzystania z instalacji. Można więc powiedzieć, że stanowią one wsparcie dla głównych obszarów zainteresowań i działań realizowanych na co dzień przez przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Zwiększający się poziom i zakres świadczonych usług – w praktycznie każdej branży i dziedzinie powoduje, że klienci zwiększają swoje wymagania, mają coraz wyższe oczekiwania zarówno względem usługodawców, jak i świadczonych przez nich usług. Sytuacja ta dotyczy także przedsiębiorstw wodociągowo – kanalizacyjnych. Klienci oczekują nie tylko odpowiedniej jakości wody, która będzie dla nich bezpieczna, a jednocześnie będzie się cechowała odpowiednim smakiem i zapachem (a właściwie ich brakiem). Dodatkowo oczekują, że będzie ona zdrowa i pozbawiona najbardziej szkodliwych substancji. Ponadto, chcą, aby każde przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne zapewniało najwyższą jakość w zakresie obsługi klienta oraz cechowało się odpowiednią szybkością w zakresie rozwiązywania pojawiających się problemów czy usuwanych awarii.
W przypadku przedsiębiorstw tego rodzaju, czyli firm wodociągowo – kanalizacyjnych, a także telekomunikacyjnych czy energetycznych, klienci wcześniej nie cechowali się tego rodzaju postawami. Zdecydowanie częściej akceptowali wszystkie, nawet najmniej korzystne dla nich rozwiązania i działania podejmowane przez daną firmę. Sytuacja ta zmieniła się dopiero, kiedy na rynku zaczęło pojawiać się więcej podmiotów oferujących podobny zakres usług. Odkąd jednak zrozumieli, że także i w tej kategorii usług mają oni wybór i nie muszą decydować się na jedno, konkretne rozwiązanie, mogą oczekiwać od firm znacznie więcej. Co prawda, w przypadku przedsiębiorstw wodociągowo – kanalizacyjnych tego zakresu swobody jeszcze nie ma, niemniej jednak, przyzwyczajenia i specyfika funkcjonowania sektora usług (który jest ukierunkowany wyłącznie na realizowanie jego potrzeb i oczekiwań), powoduje że klienci również w stosunku do tego rodzaju przedsiębiorstw, mają coraz większe oczekiwania.
Wszystko to sprawia, że każde przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne dopasowuje się do nowych wymagań rynkowych i stara się wychodzić naprzeciw generowanym przez klientów potrzebom i oczekiwaniom. W efekcie tego, zdecydowanie więcej czasu poświęcają one na obsługę klienta, na szkolenia pracowników w tej dziedzinie, a także na analizowanie potrzeb i oczekiwań klientów oraz dopasowywanie standardów oferowanych przez firmę do bieżących zmian zachodzących na rynku.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Do najważniejszych zadań przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego zalicza się przede wszystkim:
• Dostarczanie wody oraz odbiór ścieków
• Eksploatacja hydroforni oraz sieci wodociągowej na terenie danej gminy,
• Eksploatowanie komunalnych oczyszczalni ścieków, a także całej sieci kanalizacyjnej, która działa na terenie miasta,
• Prowadzenie prac modernizacyjnych, a także utrzymanie, budowa hydrantów przeciwpożarowych, które są zainstalowane na danej sieci wodociągowej,
• Wydawanie warunków technicznych na poszczególne przyłącza wodociągowe oraz kanalizacyjne, a także przejmowanie wybudowanych przyłączy od poszczególnych inwestorów.

Efektywnie funkcjonujące przedsiębiorstwo gwarantuje wszystkim swoim klientom dostęp do najwyższej jakości wody (oraz do odbioru ścieków), przy utrzymaniu jej odpowiednich standardów usług. Oznacza to, że każdy kto zdecydował się na podpisanie stosownej umowy z przedsiębiorstwem może oczekiwać, że firma dołoży wszelkich starań, aby spełnić wszystkie oczekiwania klientów. Jednocześnie, w przypadku kiedy pojawią się jakiekolwiek awarie, zostaną one usunięte w jak najkrótszym czasie, przy zachowaniu zasad bezpieczeństwa oraz w taki sposób, aby klienci odczuli negatywne konsekwencje w jak najmniejszym stopniu.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
W przypadku definiowania zagrożeń czy też w celu uzyskania całościowego obrazu funkcjonowania systemu dystrybucji wody, konieczne jest wskazanie połączeń wszelkich problemów oraz zagadnień z poszczególnymi elementami modelowania, czyli przewidywania przewodów wodociągowych, z jednoczesnym wykorzystaniem szeroko pojętych metod regresyjnych.
Zanim wprowadzony zostanie etap modelowania, konieczne jest przeprowadzenie standardowej analizy wszystkich zebranych dotychczas danych eksploatacyjnych oraz scharakteryzowanie właściwego stanu technicznego instalacji wodociągowo – kanalizacyjnej, a także zdefiniowanie ogólnego poziomu niezawodności działania całej sieci wodociągowej z zastosowaniem takich wskaźników jak, np.: wskaźnik intensywności uszkodzeń czy też wskaźnika gotowości. Każdy z tych elementów wydaje się być przedmiotem badań podejmowanych przez wiele jednostek naukowych zlokalizowanych na terenie całego kraju.
Warto tutaj podkreślić, że w latach 2008 – 2014 wskaźnik intensywności uszkodzeń wyznaczono w odniesieniu o dane eksploatacyjne, które zostały uzyskane z jednej firmy wodociągowo – kanalizacyjnej, zlokalizowanej w jednym z większych polskich miast. Jest ono zamieszkane przez ok. 230.000 mieszkańców. Jak wynikało z prowadzonych badań, w ramach całego systemu dystrybucji wody (jest on podzielony łącznie na 55 stref zasilania), w roku 2014, pobór wody ustalono na poziomie 101,1 tys. m3. Oznacza to, że do sieci wtłoczono łącznie 99,3 tys. m3. Łączna ilość sprzedanej wody wyniosła 88,1 tys. m3. Wszystkie te dane pokazują, że straty wody jakie poniosło przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne, utrzymywały się na poziomie 11,3%. Z kolei, awaryjność wszystkich przewodów rozdzielczych oraz przyłączy, została określona tylko w jednej z wydzielonych stref omawianego systemu dystrybucji wody. W tym przypadku, sieć wodociągowa musi obsługiwać mieszkańców jednej gminy, która jest częścią większej aglomeracji.
Najpoważniejszymi problemami, które tutaj zostały wykryte, to wahanie ciśnienia wody, wiek instalacji wodociągowej, brak szczelności oraz brak regularnych kontroli pozwalających na odpowiednio wczesne wykrycie ewentualnych awarii. Dodatkowo, do wielu mieszkańców, woda dostarczana jest z tzw. pomocniczego ujęcia wody, które składa się z jednej studni mającej głębokość 100m. To z niej czerpana jest woda z pokładu jury górnej. Łącznie pobiera się stamtąd ok. 1920 m3/d.
Pracownicy podejmują regularne działania mające na celu poprawę efektywności działania całej instalacji wodociągowo – kanalizacyjnej, a jednocześnie, mają na celu ograniczyć liczbę pojawiających się awarii czy mniejszych problemów.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Cały system dystrybucji wody oraz wszystkie jego elementy, w tym również zakłady wodociągowo – kanalizacyjne, stanowią jedną z kluczowych części tworzących krytyczną infrastrukturę komunalną. Specyfika dzisiejszych czasów powoduje, że niezbędne jest wprowadzenie odpowiednich działań ochronnych oraz czynności zabezpieczających obiekty systemu zaopatrzenia w wodę. Wynika to głównie z faktu, że w skali światowej i regionalnej zwiększa się poziom zagrożenia terrorystycznego.
Wszystko to powoduje, że ważne jest podejście do zarządzania infrastrukturą podziemną w sposób całościowy. Trzeba mieć tutaj na uwadze to, by realizować nie tylko doraźne zadania, które wiążą się z dostawą wody pod odpowiednim ciśnieniem, w wymaganej ilości oraz jakości. Dodatkowo również, konieczne jest rozpatrzenie każdej formy ryzyka zaistnienia sytuacji awaryjnych. W każdym przypadku konieczne jest ustalenie działań i rozwiązań, które pozwolą na odpowiednio wczesne zapobiegnięcie jej wystąpienia.
W chwili ustalania zasad zapewnienia bezpieczeństwa dla wszystkich odbiorców wody należy brać pod uwagę, przede wszystkim dywersyfikację zaopatrzenia w wodę, a także decentralizację realizowanych dostaw. Ważne jest także skuteczne i poprawne zarządzanie wszystkimi sieciami wodociągowymi. Do tego, aby przynosiło ono oczekiwane efekty powinno opierać się na wykonywaniu analiz przestrzennych, które wiążą się z wyznaczeniem najbardziej optymalnych dróg dojazdu dla pogotowia wodociągowego, do miejsc, w których wystąpiła dana awaria. Przeprowadzanie analiz może być wykonywane zarówno przy pomocy narzędzi matematycznych, odpowiednich urządzeń pomiarowych czy też wyspecjalizowanych systemów i programów komputerowych, które prowadzą wszelkie pomiary automatycznie i bez konieczności ingerowania czy podejmowania jakichkolwiek, dodatkowych działań przez człowieka.
Niezależnie od wyboru metody prowadzenia kontroli i zapewnienia bezpieczeństwa, należy regularnie usprawniać wszystkie procedury czy też wdrażać nowe rozwiązania, które powodują, że przeprowadzenie ewentualnego ataku jest zdecydowanie bardziej utrudnione. Dodatkowo, pozwalają one na odpowiednio wczesne wykrycie danego zagrożenia i ograniczenia do minimum ewentualnych jego konsekwencji. Tylko w ten sposób użytkownicy sieci wodociągowo – kanalizacyjnej, będą mieli całkowitą pewność, że pracownicy dbają o ich bezpieczeństwo, a dostarczana woda jest najwyższej jakości i nie stanowi dla nich żadnego większego zagrożenia.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Postęp technologiczny, jaki odnotowano przez minione dwie dekady w branży wodociągowo – kanalizacyjnej, jest oceniany przez ekspertów jako prawdziwa rewolucja. Z jednej strony jednak, są to nowe możliwości, efektywne realizowanie usług, zapewnienie wyższej jakości dostarczanej wody czy ograniczenie częstotliwości występowania poszczególnych awarii. Z drugiej strony nowoczesność i zwiększenie poziomu komputeryzacji wszystkich obszarów działania przedsiębiorstw wodociągowo – kanalizacyjnych, może powodować, że stanie się ono potencjalnym obiektem ataku terrorystycznego.

Zakłada się, że w przeciągu najbliższych kilku lat, sieci wodociągowe oraz kanalizacyjne będą zaliczane do sieci inteligentnych – tak jak obecnie już dzieje się w przypadku sieci gazowych i energetycznych. Dzięki innowacyjnemu zarządzaniu sieciami, możliwe będzie generowanie wielu korzyści zarówno dla przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego jak również dla samych użytkowników. Korzyści ekonomiczne, jakie może osiągnąć przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne, powinny przyczyniać się do tego, że każdy zarząd będzie dążył do szybkiego ich przeprowadzenia, przy jednoczesnym, szybkim planowaniu wszystkich inwestycji i modernizacji.
Należy tutaj jednak pamiętać, że poza oczywistymi korzyściami, jakimi są optymalizacja kosztów, efektywne działanie, ograniczenie awarii oraz zapewnienie większego bezpieczeństwa dostaw, pojawiają się zagrożenia. Wszystkie sieci inteligentne mogą być zaatakowane przez wirusy komputerowe, które mogą zakłócić prawidłowe funkcjonowanie całej instalacji, a jednocześnie odciąć użytkowników sieci od stałej dostawy wody.
Każde władze, zarządzające przedsiębiorstwami wodociągowo – kanalizacyjnymi, które decydują się na wprowadzenie w danym miejscu nowoczesnych technologii i inteligentnych rozwiązań, muszą również wdrożyć odpowiednie rozwiązania, które zwiększą poziom bezpieczeństwa. W przypadku firm wodociągowo – kanalizacyjnych, o bezpieczeństwo całej instalacji dba nie tylko zarząd, ale również państwo. Wynika to z faktu, że obowiązkiem państwa jest zapewnienie odpowiedniego poziomu ochrony wszystkich obiektów strategicznych. Firmy wodociągowo – kanalizacyjne, z uwagi na specyfikę swojego działania, bez wątpienia do takich obiektów się zaliczają.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Każde przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne musi zwracać szczególną uwagę na zagrożenia zewnętrzne, które wywoływane są przez zamierzone działania osób trzecich. Najczęściej, pod tym pojęciem kryje się atak terrorystyczny, jednak nie zawsze musi on być rozumiany w dzisiejszym znaczeniu tego słowa. Dziś jest on bowiem kojarzony głównie z działaniem podejmowanym przez terrorystów, którzy przeprowadzają ataki na terenie całej Europy (i nie tylko). W przypadku przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego oznacza to również, wszystkie te działania, które podejmowane są przez pojedyncze jednostki, a które zagrażają bezpieczeństwo użytkowników tej sieci.
Jednym z takich zagrożeń są czynniki chemiczne, czyli broń chemiczna. Są to różnego rodzaju trucizny, które przygotowywane są ze składników, których działanie może powodować śmierć albo osłabić człowieka lub sprawić, że będzie on niezdolny do podejmowania jakichkolwiek czynności. Ich działanie objawia się także w stosunku do zwierząt i roślin. W przypadku ataku na sieci wodociągowo – kanalizacyjne, zwykle stosowane są ciecze czy proszki, które szybko rozpuszczają się w wodzie i na początku nie są widoczne i wyczuwalne. Im mniej wyróżniająca się substancja, tym większe szanse na to, że dłuższy czas upłynie od wykrycia zagrożenia. W większości przypadków bowiem, to sami użytkownicy zgłaszają problemy z wodą (niewłaściwy zapach, smak czy kolor). Badania przeprowadzane są w regularnych odstępach czasu, ale jeśli osoba przeprowadzająca atak jest odpowiednio przygotowana, może wybrać na atak taki czas, aby szkodliwa substancja była wykryta jak najpóźniej.
Wszystko to powoduje, że wszyscy pracownicy zatrudnieni w przedsiębiorstwach wodociągowo – kanalizacyjnych muszą zachować szczególną czujność i monitorować jakość i poziom zabezpieczeń stosowanych przy ujęciach wody należących do przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego. Jednocześnie, konieczne jest zwiększenie częstotliwości podejmowanych badań oraz ustalenie innych terminów ich realizacji. Nie zawsze powinny one być przeprowadzone w regularnych odstępach czasu. Dodatkowo, wszystkie dane na temat zasad przeprowadzania badań oraz ich terminy, powinny być dobrze chronione tak, aby jak najmniej osób miało do nich dostęp. Tylko w ten sposób można zwiększyć poziom bezpieczeństwa całej instalacji, a jednocześnie zapewnić użytkowników o tym, że zasoby, z których korzystają nie są zagrożone.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
W dzisiejszych czasach, jednym z poważniejszych zagrożeń, z jakimi mierzy się współczesne państwo oraz społeczeństwo, jest terroryzm. Coraz więcej osób obawia się ataków terrorystycznych, które cechują się dużą szkodliwością społeczną. Przyczyniają się one do znacznego obniżenia poczucia bezpieczeństwa oraz obniżenia poziomu zaufania do instytucji i jednostek odpowiedzialnych za porządek publiczny.
Jednym z potencjalnych miejsc, które narażone jest na atak, a które najrzadziej jest rozważane, jako obiekt ataku, jest sieć wodociągowa. Jest on szczególnie atrakcyjny ze względu na potencjalne skutki społeczne i ekonomiczne, a także możliwość wystąpienia ewentualnego skażenia środowiska naturalnego, szczególnie zagrożone są zatem wszystkie obiekty gospodarki komunalnej oraz gospodarki wodnej, w tym przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne, ujęcia oraz oczyszczalnie, a także zbiorniki retencyjne czy zapory.
Okazuje się, że przeprowadzenie ataku na taki obiekt, może wywołać szkody trudne do oszacowania, ze względu na skalę oraz na wywołane szkody. Większość z nich powoduje straty na bardzo szerokim obszarze, a także liczne ofiary w ludziach.
W przypadku sieci wodociągowo – kanalizacyjnych, jako narzędzie ataku, może zostać wykorzystany wirus choroby zakaźnej czy śmiertelnej, przez którą w krótkim czasie, użytkownicy danej sieci wodociągowej mogą zostać narażeni na poważne niebezpieczeństwo. Mimo, że przeprowadzane są regularne testy bezpieczeństwa i jakości wody, to w przypadku ataku terrorystycznego, kiedy trudno go przewidzieć, zagrożenie może nie być od razu wykryte. Natomiast, nim zostanie wykryte, może przyczynić się do powstania wielu szkód.
Dlatego też zasady postępowania w przypadku ataku terrorystycznego, czy też lista działań jakie należy podjąć celem zniwelowania potencjalnego zagrożenia, zostały uwzględnione w uchwale nr 252 Rady Ministrów z dn. 9 grudnia 2014 roku w sprawie „Narodowego Programu Antyterrorystycznego na lata 2015 – 2019. W ten sposób, podmioty odpowiedzialne za zarządzanie przedsiębiorstwami wodociągowo – kanalizacyjnym oraz wszystkimi ich zasobami, mają świadomość tego, jakie procedury muszą być przestrzegane i jakie działania powinny wzbudzić ich niepokój. Celem zwiększenia poziomu bezpieczeństwa, przeprowadzane są także regularne kontrole i badania pozwalające na regularne monitorowanie stanu i jakości dostępnych zasobów.
CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Zagrożeniem, które z czasem może przyczynić się do zwiększenia poziomu awaryjności działania sieci wodociągowo – kanalizacyjnej, są problemy związane z nieprawidłowym jej wykonaniem.
Najczęściej pojawiające się problemy, wynikają z odstępstw wykonawczych w odniesieniu do projektu, a które dotyczą:
• technologii wykorzystanej do układania rur,
• metod wykonywanych połączeń między poszczególnymi odcinkami rur,
• brak uwzględnienia w wykonaniu, rur osłonowych niezbędnych do zbudowania przejść pod i przez przegrody,
• brak odpowiedniej ochrony przeciwkorozyjnej o charakterze biernym oraz czynnym,
• nieodpowiednio przeprowadzona próba ciśnieniowa czy brak właściwego zastosowania innych procedur odbioru.
Ryzyko wystąpienia każdego z tych problemów, może być w znacznym stopniu ograniczone przez zastosowane różnego rodzaju zabezpieczenia. Do najważniejszych z nich zalicza się, przede wszystkim wykorzystanie odpowiedniego nadzoru wykonawczego oraz inwestorskiego. Pozwoli to nie tylko na regularną weryfikację specyfikacji wszystkich materiałów niezbędnych do wykonania zlecenia, ale również zapewni maksymalną efektywność funkcjonowania całej instalacji, co poprawi jakość i standard świadczonych usług. Dodatkowo również, ważne jest regularne badanie skuteczności zastosowanej ochrony katodowej.
Wszystkich tych problemów można również uniknąć, jeśli wybierając wykonawcę danego zlecenia, zdecyduje się na specjalistyczną firmę budowlaną, doświadczoną w tego rodzaju pracach. Ważne jest, aby posiadała ona stosowny certyfikat ISO 9000. Tylko w ten sposób będzie można mieć całkowitą pewność, że firma nie tylko ma wiedzę na temat tego, jak przygotować się do takiego zlecenia, ale również, jak zaplanować prace i jak je wykonać, aby zapewnić efektywność i ograniczyć ryzyko wystąpienia awarii do minimum. Jednocześnie będzie się miało pewność, że przedsiębiorstwo przestrzega określonych standardów, co także ma wpływ na charakter prowadzonych działań i jakość wykonania każdego etapu prac.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Jednym z zagrożeń dla prawidłowego funkcjonowania sieci wodociągowo – kanalizacyjnej są wszystkie te problemy, które wiążą się z prawidłowym projektowaniem danej sieci wodociągowej.
Z kwestią tą związane są m.in. błędy wynikające z usytuowaniem poszczególnych odcinków sieci wodociągowej. Zalicza się do nich: nieprawidłowe rozpoznanie poszczególnych warunków gruntowych, niewłaściwy wybór trasy przebiegu danej sieci wodociągowej, czy też brak uwzględnienia aktywności gospodarczej podejmowanej na wybranym terenie przez osoby trzecie. Kolejny problem, to niewłaściwy standard przyjętych rozwiązań projektowych. W tym wypadku, chodzi przede wszystkim o nieprawidłowy dobór armatury, automatyki oraz ochrony antykorozyjnej, a także pojawiające się w rozwiązaniach hydraulicznych błędy. Problemem związanym z tą kategorią jest także fakt, że projekt może być wykonywany przez osobę, która nie dysponuje właściwymi uprawnieniami lub też nie ma pełnej dokumentacji podwykonawczej.

Chcąc uniknąć tego rodzaju problemów, konieczne jest wprowadzenie szeregu zróżnicowanych zabezpieczeń i rozwiązań, pozwalających na zniwelowanie ewentualnego ryzyka. Jednym z nich jest uwzględnienie wszystkich wymagań planu zagospodarowania przestrzennego, w tym wytyczenie odpowiednich stref kontrolowanych. Ważne jest także zastosowanie odpowiednich standardów związanych z projektowaniem, w tym przede wszystkim, zapewnienie zgodności z najlepszą dostępną technologią (BAT). Kluczowe jest tutaj również wybranie odpowiedniego biura projektowego, które będzie posiadało wszystkie niezbędne certyfikaty, gwarantujące odpowiednią jakość oferowanych usług. Ostatnim elementem, który pozwoli na znaczne ograniczenie wystąpienia tego ryzyka jest regularne przeprowadzanie zróżnicowanych analiz, związanych z niezawodnością systemu. Zwykle jest to opracowanie właściwych symulacji, przygotowane przy pomocy specjalnych programów komputerowych, które zagwarantują najbardziej miarodajne wyniki całego procesu.
Stosując się do powyższych wytycznych, w znacznym stopniu można ograniczyć ryzyko związane z możliwością uzyskania (i wdrożenia, a później również użytkowania) nieprawidłowo przygotowanego projektu. Im wcześniej uda się wychwycić ewentualne błędy i problemy, tym mniejsze będą koszty naprawy. Jeśli błędy uwidocznią się dopiero po uruchomieniu sieci, ich usunięcie może okazać się niemożliwe lub zbyt kosztowne. Dlatego też, od samego początku wymagana jest duża czujność i nieustanne monitorowanie wszystkich prac podejmowanych przez podmioty wykonujące dane zlecenie.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Przyczyny występowania awarii sieci wodociągowo – kanalizacyjnych mogą być bardzo zróżnicowane. Jedną z nich jest tzw. uderzenie hydrauliczne. Pojawia się ono na skutek zaistnienia nagłej zmiany prędkości w zakresie przepływu wody, która silnie oddziałuje na wnętrze rur przez które przepływa. Jeśli awaria jest wystarczająco silna, może ona doprowadzić nawet do pęknięcia całego korpusu rury. Wydaje się, że najbardziej odpornym na skutki takiego działania materiałem, z którego można wykonać rury, jest polietylen. Jego zaletą jest jego zdolność do sprężystego odkształcania się w czasie oddziaływania nadmiernego ciśnienia.
Inną przyczyną awarii, którą warto tutaj omówić i która pojawia się nadzwyczaj często jest brak zastosowania w instalacjach odpowiednich materiałów. Zwykle większość sieci wodociągowo – kanalizacyjnych jest wykonana z takich materiałów jak: żeliwo, PVC, PE, HD, stal czy AC. Jeśli materiał zostanie nieprawidłowo dobrany do warunków i zasad użytkowania danej sieci, może spowodować to niewłaściwe działanie. Zwykle wiąże się to z brakiem szczelności.
Dobranie odpowiednich materiałów, z którego wykonany będzie dana instalacja musi uwzględniać oddziaływanie szeregu czynników zewnętrznych. To one najczęściej mogą niszczyć sieć wodociągowo – kanalizacyjną i przyczynić się do obniżenia efektywności jej działania. Materiał wybrany do wykonania danej instalacji musi być zatem odporny na obciążenie dynamiczne, na nadmierne wstrząsy czy drgania. Tylko jeśli uwzględni on wszystkie zewnętrzne czynniki, które mogą wystąpić na danym terenie, można mieć pewność, że instalacja będzie działała w sposób prawidłowy i przez długi czas będzie można uniknąć ewentualnych awarii i problemów.
Ostatnim, omówionym czynnikiem powodującym awarie, jest przestarzałość rurociągu. Co ciekawe, nie zawsze starszy wiek instalacji wpływa na jego awaryjność. Czasem instalacje wykonane 70 lat temu są w lepszej kondycji niż sieci zbudowane później. Wynika to przede wszystkim, z jakości wybranych materiałów, dokładności wykonania oraz ze staranności przeprowadzenia montażu. Warto tutaj podkreślić, że po 1945 roku dokładność wykonywania tych instalacji znacznie się zmniejszyła, co wpłynęło również na znaczne obniżenie się parametrów technicznych. Choć oczywiście, należy również pamiętać, że samo starzenie się materiału może przyczyniać się do szybszego pojawiania się awarii i problemów.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Każdorazowo, awaria która pojawia się w danej sieci wodociągowej przyczynia się do powstania przerwy w ciągłości dostaw wody do wszystkich odbiorców. Zwykle wynika to z braku szczelności oraz odpowiedniej przepustowości czy z uszkodzenia uzbrojenia, które  wymagają napraw z zamknięciem dopływu wody w danej sieci wodociągowej.
Problemem może być m.in. nadmierne ciśnienie, które występuje w sieciach rozdzielczych. Zwykle wynika to z faktu, że w całej sieci wodociągowo – kanalizacyjnej pojawiają się różnice związane z odmiennym ukształtowaniem terenu, występują duże różnice w zakresie wysokości pomiędzy poszczególnymi ujęciami i zbiornikami wody, a wszystkimi odbiorcami. Dlatego też często pojawiają się tutaj obszary, gdzie pojawiają się nadwyżki ciśnienia. To powoduje awarie, zwłaszcza w przewodach, które są wykonane z różnego rodzaju materiałów, w gruntach o wysokim stopniu agresywności oraz do ogólnej utraty szczelności poszczególnych połączeń kielichowych rur żeliwnych oraz zasuw.
Problemem jest także nieprawidłowe ułożenie przewodów wodociągowych w gruncie. To z kolei przyczynia się do częstego powstawania uszkodzeń oraz nieszczelności w poszczególnych sieciach wodociągowych. Zwykle dotyczy to rur posadowionych w gruntach, które są w sposób nadmierny nawodnione, a także w ziemiach osiadających czy skalistych. Brak wystarczającego zagęszczenia gruntu, a także brak zastosowania odpowiedniej podsypki oraz obsybki nad rurą przewodową, może doprowadzić do powstawania uszkodzeń. Dochodzi do nich na skutek wystąpienia przesunięcia osiowego rury albo nacisku punktowego wywoływanego przez podłoże rodzime. W przypadku kiedy mamy do czynienia z połączeniami kołnierzowymi, dochodzi do przesunięcia osiowego rury, co może doprowadzić do pęknięcia korpusu przewodu. Trzeba tutaj również zwrócić szczególną uwagę na zwiększające się, negatywne skutki wynikające z wypływu wody. Może ona  przyczynić się do wypłukiwania spodniej warstwy podłoża, a to z kolei może prowadzić do znacznego rozszczelnienia się kolejnych odcinków. Jeśli problem występuje na wymienionych powyżej gruntach to zlokalizowanie i usunięcie awarii jest szczególnie trudne. Wynika to bowiem z faktu, że przez ziemie takie, woda najczęściej nie wypływa na powierzchnię, a więc jest zupełnie niewidoczna. To z kolei znacznie wydłuża czas niezbędny do zlokalizowana awarii i usunięcia jej skutków.
Jeśli awaria nie zostanie znaleziona odpowiednio szybko, jej negatywne skutki mogą się zwiększać, co sprawi, że firma będzie narażona na coraz większe straty i kolejne problemy. W znacznym stopniu wpłynie to także na ograniczenie komfortu użytkowania sieci przez klientów korzystających z usług przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Najczęściej, awarie sieci wodociągowo – kanalizacyjnych występują w przewodach liczących średnicę od 300 – 1400 mm. Ich występowanie powoduje znaczne oraz zauważalne zniszczenia jezdni, chodników, a także częste zalewnie piwnic i garaży budynków mieszkalnych czy też innych budynków użyteczności publicznej oraz powodują powstanie uszkodzeń infrastruktury podziemnej oraz budynków.
Większość awarii, bez względu na to czy mają charakter nagły czy stopniowy można opisać poprzez charakterystykę genezy jej powstania, a więc poprzez wyszczególnienie zestawu warunków oraz przyczyn, które odpowiadają za jej powstanie, a także wszystkie siły, które powodują zniszczenie wybranych elementów danego układu wodociągowego oraz ich najbliższego otoczenia. Ważna jest tutaj również objętość wody, która wypłynęła z uszkodzonego elementu, wraz z wyszczególnieniem wszystkich poawaryjnych konsekwencji jakie się z tym wiążą.
Najczęściej pojawiającymi się przyczynami wystąpienia poszczególnych awarii są; nieprawidłowa jakość wykonania poszczególnych elementów, nieodpowiedni poziom i zakres eksploatacji oraz wadliwe projektowanie całej instalacji.
Najważniejszym elementem procesu naprawczego jest oczywiście właściwe zdefiniowanie przyczyn danej awarii. W przypadku, kiedy nie ma możliwości ustalenia bezpośredniej przyczyny problemu, należy przeprowadzić szereg specjalistycznych badań, które pozwolą na odpowiednie jej zlokalizowanie. Do najczęściej prowadzonych badań zalicza się przede wszystkim zdefiniowanie stopnia korozji oraz przeanalizowanie ogólnej wytrzymałości danego materiału. Działania te pozwalają na ustalenie ogólnej kondycji instalacji oraz określenie, czy może ona być bezpośrednią przyczyną wystąpienia problemu.
Warto tutaj podkreślić, że awarie mogą zdarzać się często, ponieważ system dystrybucji wody, to układ hydrauliczny i dynamiczny, który nieustannie się zmienia, przez ciśnienie i wielkość przepływów. Dlatego też cała sieć wodociągowo – kanalizacyjna cechuje się dużą zmiennością w zakresie niezawodności. Potwierdzeniem tego, jest m.in. fakt, że ciśnienie wody nie stanowi wartości stałej, ale zmienia się w konkretnych godzinach czy dobach. W efekcie tego, może dochodzić do zmęczenia materiału, z którego utworzona jest cała instalacja, co prowadzi do zniszczenia jego wytrzymałości na skutek wielokrotnych obciążeń dynamicznych, które są powodowane ciągle zmieniającymi się wartościami ciśnienia wody czy też uderzeniami hydraulicznymi, związanymi z niewłaściwie prowadzoną gospodarką powietrzem w sieciach dystrybucji wody.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Awarie, które pojawiają się w sieciach wodociągowo – kanalizacyjnych najczęściej mają dwie kategorie. Pierwsza z nich to awarie nagłe, które pojawiają się na skutek zachodzących zmian w cechach wytrzymałościowych danego materiału, z którego zostały one wykonane. Ich wadą jest przede wszystkim całkowity brak przewidywalności. Trudno jest ustalić zarówno czas ich wystąpienia oraz okres przez jaki będą trwały. Z tego też względu stanowią one najpoważniejszą przyczynę problemów związanych z prawidłową eksploatacją sieci wodociągowej oraz oferowanej jakości świadczonych usług.
Kolejna kategoria to awarie stopniowe. Najczęściej pojawiają się one na skutek zachodzących w sieciach lub w poszczególnych odcinkach eksploatowanych materiałów, nieodwracalnych zmian, we właściwościach pierwotnych materiału. Zachodzą one zwykle na skutek znacznego zużycia technicznego czy też zmęczenia lub starzenia się całego materiału.
Zwykle, przyczyną awarii jest występujący brak szczelności oraz przepustowości rur, a także uszkodzenia uzbrojenia, które wymagają naprawy. Działania te najczęściej wiążą się z koniecznością zamknięcia przepływu wody w określonym odcinku sieci wodociągowej.
Warto tutaj podkreślić, że podstawowym problemem, który w znacznym stopniu oddziałuje na zwiększanie się wielkości strat wody przy jej występowaniu, jest czas który upływa od jej pojawienia się do jej usunięcia.
Każdorazowo, proces usuwania danej awarii jest podzielony na kilka zasadniczych etapów. Pierwszy z nich to najczęściej powiadomienie. Co ciekawe, czas który mija od chwili wystąpienia wycieku do odebrania określonego zgłoszenia przez przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne, średnio wynosi ok. 100 – 120 dni. Kolejna faza to odpowiednie zlokalizowanie awarii. W tym przypadku czas jest zróżnicowany i uzależniony od efektywności działania pracowników odpowiadających za znalezienie awarii. Ostatnia faza to naprawa właściwa. Jest to czas upływający od rozpoczęcia naprawy do czasu jej zakończenia.
Czas przeprowadzonej naprawy i ostatecznego usunięcia awarii jest uzależniony także od tego, jakim sprzętem pracownicy zatrudnieni w firmie dysponują, jakie jest ich doświadczenie, a przede wszystkim od tego, w jakim miejscu awaria jest zlokalizowana i jak trudno jest ją odnaleźć, przy wykorzystaniu dostępnych zasobów. Warto tutaj podkreślić, że im szybciej awaria jest usunięta, tym niższe będą straty generowane przez awarię, a komfort użytkowania sieci nie obniży się zbytnio.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Awarie pojawiające się w przedsiębiorstwach wodociągowo – kanalizacyjnych to najczęściej uszkodzenia przewodów lub uzbrojenia. Mogą one przyczyniać się do braku możliwości całkowitej albo częściowej dostawy wody do określonej grupy odbiorców, która czerpie wodę z konkretnej sieci.
Problemy te mogą mieć najczęściej charakter nagły – z dużym wypływem wody, albo stopniowy – początkowo mamy tutaj do czynienia z niewielkim poziomem wypływania wody w pierwszej fazie. Warto tutaj podkreślić, że wypływ ten może pojawić się na powierzchni danego terenu albo być niewidoczny. Ta druga sytuacja zdarza się zdecydowanie częściej.

Poszczególne awarie są najczęściej niechcianym elementem funkcjonowania przedsiębiorstwa. Utrudniają one nie tylko działania firm, ale również w znacznym stopniu ograniczają komfort i jakość życia ich użytkowników. Niezależnie jednak od podejmowanych przez poszczególne przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne działania, nie można ich w żaden sposób uniknąć, choć dzięki regularnym kontrolom i prawidłowemu użytkowaniu, można ograniczyć ryzyko ich pojawienia się. Wszystko to powoduje, że każde przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne musi być wyposażone w odpowiedni sprzęt pozwalający na wykrywanie oraz usuwanie awarii.
Jak zostało wspomniane wcześniej, problemy pojawiające się w sieci wodociągowo – kanalizacyjnej są zjawiskami losowymi. Dlatego też kluczowym zadaniem jest ustalenie miejsca jej pojawienia się. Zwykle jest to czynność utrudniona przez bardzo skomplikowany system ułożenia rur w gruncie. Trzeba tutaj bowiem podkreślić, że działające sieci wodociągowe, to najczęściej układy hydrauliczne i dynamiczne o nieustannie zmieniających się parametrach ciśnienia oraz natężeniach przepływu. Często staje się to przyczyną znacznego zmęczenia materiałów, z którego wykonane są rury oraz armatury. To z kolei może powodować obniżenie czy też znaczną utratę ich wytrzymałości.
Warto tutaj podkreślić, że nie wszystkie awarie mogą powodować przerwę w dostawie wody. Mimo, że dla odbiorców jest to dobra wiadomość, to dla pracowników przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego oznacza to, że znacznie trudniej jest odnaleźć awarię i usunąć jej przyczynę. Im dłużej trwa lokalizacja przyczyny, tym większe straty są generowane, a uszkodzenie może się zwiększać, co w efekcie końcowym może doprowadzić do poważniejszych problemów i do przerwania ciągłości dostaw. Dłużej trwająca awaria, to także dłuższy czas jej usuwania, co także może obniżać komfort użytkowania sieci oraz zwiększać koszt jej eksploatacji.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Na chwilę obecną, we wszystkich polskich miastach, ok. 95% ludności użytkuje miejski system wodociągowy, który jest nadzorowany przez poszczególne przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne. Każdy użytkownik oczekuje od nich, że będzie otrzymywać wodę najwyższej jakości, bezpieczną dla ich zdrowia. Ważne jest także utrzymanie dostaw na tym samym poziomie, czyli w wymaganej ilości oraz pod odpowiednim ciśnieniem.
Poszczególne wymagania, jakie stawiane są przed sieciami wodociągowo – kanalizacyjnymi są spełnione tylko wtedy, kiedy przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne utrzymuje je w dobrym stanie technicznym. To zwykle jest uzależnione od wieku i czasu, w którym instalacja powstała, zakresu i intensywności jej eksploatowania, a także regularności prowadzonych prac konserwacyjnych i naprawczych, jeśli pojawiają się jakieś usterki czy awarie.
Na terenie kraju, najwięcej sieci wodociągowych ma ok. 20 – 30 lat. Pojawiają się także instalacje liczące nawet lat 50 lub więcej. W niektórych miejscowościach sieć wodociągowa może liczyć nawet do stu lat. Miarą ich żywotności jest jednak stan techniczny oraz wynikająca z tego awaryjność. Dodatkowo, na żywotność sieci mają również wpływ zróżnicowane czynniki, w tym także typ materiału, z którego wykonano poszczególne przewody.
W przypadku kiedy sieć wodociągowa wykonana jest z żeliwa, to okres maksymalnej awaryjności ustalony jest na ok. 75 – 80 lat natomiast dla instalacji wykonanej z przewodów stalowych to ok. 50 lat. Jak nietrudno zauważyć, z terminem żywności wiąże się także pojęcie awaryjności. Ta jest ustalana przy pomocy tzw. wskaźnika awaryjności, która ustalana jest liczona jako liczba uszkodzenia na kilometr w roku. Dla większości polskich miast wskaźnik ten wynosi ok. 0,26 – 4,00 [uszk./km/rok].
Wysoki poziom awaryjności, a także długi czas eksploatacji poszczególnych instalacji powoduje, że kwestie związane ze starzeniem się sieci wodociągowej w Polsce oraz ich wpływ na poziom ich eksploatacji, jest jednym z ważniejszych przedmiotów prowadzonych badań naukowych.
Jednym z takich badań są działania naukowe podjęte przez Instytut Rozwoju Miast. Ich celem było wskazanie najważniejszych problemów, z jakimi muszą mierzyć się współczesne przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne. W oparciu o przeprowadzoną ankietę ustalono, że w strukturze materiałowej sieci, liczącej powyżej 30 lat, dominuje żeliwo oraz stal. Co ciekawe, ustalono, że wiek sieci nie zawsze jest najważniejszym czynnikiem determinującym poziom i częstotliwość awaryjności. Najczęściej pojawiającą się przyczyną awarii jest korozja oraz występujące uszkodzenia złączy rur.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne muszą nieustannie kontrolować stan techniczny posiadanych sieci wodociągowych. Jest to szczególnie ważne, kiedy użytkuje się sieci starsze, długo eksploatowane. Im okres ten jest dłuższy tym jakość przesyłanej wody może być gorsza. Znacznie zwiększa się także ryzyko wystąpienia awarii. Na zwiększony poziom awaryjności zwykle narażone są sieci zlokalizowane na terenach działalności górniczej, a więc na Śląsku. Tutaj poprzez często pojawiające się tąpnięcia i ruchy górotwórcze mogą przyczyniać się do znacznego obniżenia terenu na powierzchni, co z kolei przyczynia się do powstania poważnych uszkodzeń. W sieci wodociągowej i w rurach, z której są stworzone pojawiają się pęknięcia, rozszczelnienia oraz rozłączenia na poszczególnych połączeniach kielichowych.
Przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne, pośród wszystkich awarii, z którymi muszą się regularnie mierzyć, wymieniają także zanieczyszczenia osadami. Pojawia się to zwykle w przypadku, kiedy sieci są zażelazione i nie przeprowadza się ich regularnego czyszczenia czy wymian (jeśli są one niezbędne). Warto tutaj podkreślić, że zanieczyszczenia takie pojawiają się nie tylko w starych rurach. Zwykle wynika to jednak z nieprawidłowej eksploatacji całej sieci wodociągowej albo z nieodpowiednio dobranej średnicy samego przewodu. Oznacza to, że jeśli poziom zanieczyszczenia się zwiększa, wina leży po stronie pracowników przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego i tego, że nie przykładają oni wagi do regularnego czyszczenia całej instalacji.
Dodatkowo, do często pojawiających się awarii zalicza się także uszkodzenia na złączach, które wynikają z wykorzystania złego materiału złączy (stosowanie tzw. materiałów zastępczych) albo ze złego wykonania. Jeśli nie będą w odpowiedni sposób użytkowane, nie będą kontrolowane i monitorowane regularnie, wystąpi nasilenie się awarii. Wszystko to może w znacznym stopniu ograniczać efektywność funkcjonowania całej sieci, co obniża komfort i jakość świadczonych użytkownikom usług.
Dlatego też jednym z ważniejszych zadań jakie spoczywają na przedsiębiorstwie wodociągowo – kanalizacyjnym jest przeprowadzanie regularnych kontroli stanu technicznego sieci wodociągowych, którymi dysponują oraz utrzymanie ich w czystości.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne może funkcjonować efektywnie tylko, jeśli stan techniczny sieci wodociągowej, którą dysponuje jest zadowalający. Należy podkreślić tutaj, że jego kondycja jest najczęściej uzależniona od wieku i okresu, kiedy został on zbudowany. Obecnie, najwięcej sieci, którymi dysponują przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne mające ok. dwadzieścia czy trzydzieści lat. Choć w dalszym ciągu funkcjonują sieci liczące przeszło 50 lat. W tym pierwszym przypadku, są to zwykle sieci tworzone w latach 70. czy 80. ubiegłego wieku, kiedy to uzbrajano nowe osiedla mieszkaniowe w znacznym pośpiechu. Zwykle do tego celu nie wykorzystywano materiałów najwyższej jakości. Wykorzystywane są pięćdziesięcioletnie rury, a czasem nawet i stuletnie, co oznacza, że są one u kresu swojej wytrzymałości.
Starość użytkowanych przewodów i poziom czy zakres ich eksploatacji powoduje, że przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne będą musiały systematycznie wymieniać całą instalację.
Żywotność sieci wodociągowych najczęściej jest różnicowana poprzez okresy ich żywotności w zależności od typu materiału, z którego były tworzone. Zwiększa się ich odporność materiałów na korozję wewnętrzną powodowaną od wody, korozję zewnętrzną od gruntu, a także wytrzymałość mechaniczną pozwalającą na uniknięcie obciążeń statycznych oraz dynamicznych. Jednocześnie wiąże się to ze zwiększonym poziom odporności na wszelki uszkodzenia czy starzenie się złączy rur.
Decydując się na wymianę rur, przedsiębiorstwa wodociągowe muszą uwzględniać dwa kryteria. Zalicza się do nich:
• kryterium zwiększającej się częstotliwości pojawiania się awarii na skutek pogarszającego się ogólnego stanu technicznego, a także od poziomu zmęczenia materiału przewodów oraz połączeń, a także występującej korozji przewodów,
• kryterium utraty funkcjonalności na skutek znacznego ograniczenia poziomu przepustowości poszczególnych przewodów.
Wymiana instalacji jest konieczna po upływie określonego czasu. Dla wodociągów żeliwnych maksymalna awaryjność wynosi po 75 – 80 lat, a utrata funkcjonalności po 70 latach, dla wodociągów stalowych poziom awaryjności zwiększa się po ok. 50 lat, a utrata ich funkcjonalności po upływie 70 lat. Dlatego też każdorazowo konieczne jest kontrolowanie stanu technicznego sieci wodociągowej i wprowadzenie zmian, tak aby do minimum ograniczyć poziom awaryjności.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Jednym z poważniejszych współczesnych zagrożeń jest terroryzm.  Nasilanie się tego zjawiska w krajach europejskich powoduje, że służby wszystkich krajów postawione są w stan gotowości. Dotyczy to nie tylko policji, wojska czy służb odpowiadających za bezpieczeństwo. Jeszcze na początku rok 2017, niemieckie służby bezpieczeństwa zdecydowały się na wydanie odpowiedniego zalecenia, by odpowiednie jednostki zwiększyły poziom ochrony w miejscach, które mogą stanowić cel ataków bioterrorystycznych.
Mimo, że ataki takie dotychczas należały do rzadkości to okazało się że wzmożona kontrola jest tak czy inaczej potrzebna. Jeszcze w połowie lutego, na lotnisku w Hamburgu ktoś rozpylił gaz drażniący, który poprzez klimatyzację rozprzestrzeniał się do kolejnych pomieszczeń. Na skutek ataku poszkodowanych zostało ok. 70 osób, a paraliż lotniska trwał cały dzień. Akurat w tym przypadku nie doszło do nieszczęśliwego wypadku, jednak sytuacja ta pokazała jak poważnym problemem może stać się atak biologiczny.
Identyczne konsekwencje (choć na zdecydowanie szerszą skalę) mogą pojawić się w przypadku kiedy dojdzie do skażenia wody pitnej. Może się okazać, że jeśli przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne nie będą przywiązywać wystarczającej wagi do utrzymania bezpieczeństwa zbiorników wodnych, z których pozyskują wodę może się okazać, że zostaną one skażone poprzez działanie nieuprawnionych do tego osób.
Należy tutaj podkreślić, że ograniczenie dostępu do wody pitnej jest jednym z ważniejszych sposobów walki z przeciwnikiem. Odcinając dostęp do źródła wody lub doprowadzając do jej skażenia można w krótkim czasie osłabić całą lokalną społeczność za jednym razem. Metoda ta była wykorzystywana od zarania dziejów, gdyż okazało się, że jest to jedna z najbardziej efektywnych metod walki. Jednocześnie, im później zostanie ono wykryte tym większe jest zagrożenie.
O ile w Polsce poziom zagrożenia atakiem terrorystycznym jest stosunkowo niski, to w dalszym ciągu, zbiorniki wodne mogą stać się przedmiotem innych ataków czy niebezpiecznych żartów. Dlatego też każdorazowo, jednym z ważniejszych obowiązków jakie stoją przed współczesnymi przedsiębiorstwami wodociągowo – kanalizacyjnymi jest czuwanie nad bezpieczeństwem wszystkich ujęć wody oraz regularne kontrolowanie jakości wody. Oczywiście nie pozwoli to na całkowite wyeliminowanie problemu, ale sprawi, że ryzyko będzie znacznie niższe. Dodatkowo, odpowiednio wcześnie można będzie wyeliminować zagrożenie, które już się pojawiało, a które nie zdążyło się jeszcze rozprzestrzenić.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Funkcjonowanie przedsiębiorstw wodociągowo – kanalizacyjnych jest głównie regulowane przez rozporządzenia i ustawy. W każdym z przytoczonych przepisów przedstawiono nie tylko obowiązki każdego przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego dotyczące utrzymania i przestrzegania określonych norm w zakresie zapewnienia odpowiedniej jakości i poziomu bezpieczeństwa dla użytkowników korzystających z usług firm, ale również zasad podejmowania współpracy z firmami świadczącymi tego rodzaju usługi.
W obowiązujących przepisach określono najważniejsze zasady związane ze składaniem wniosków czy wszelkich formalności jakie muszą zostać spełnione po każdej ze stron, aby współpraca przebiegała w oparciu o jasne i klarowne warunki. Ustalane są zasady przyłączy i korzystania z nich czy też definiowany jest ogólny poziom jakości wody, który musi być przestrzegany, aby klienci otrzymali bezpieczny produkt. Dodatkowo, poprzez wyliczenie najważniejszych obowiązków jakie leżą po stronie usługodawcy, użytkownik ma świadomość tego, jakie powinien mieć oczekiwania i czego może się spodziewać po świadczonych usługach. Jednocześnie, w oparciu o poprawnie sporządzony dokument ma możliwość składania reklamacji czy też może domagać się utrzymania określonego standardu i jakości wody czy poprawnego funkcjonowania poszczególnych elementów tworzących instalacje.
Dodatkowo, przepisy nakładają na każdego dostawcę obowiązek przeprowadzania regularnych kontroli jakości wody i bezpieczeństwa odbieranych ścieków. W ten sposób, dużo łatwiej jest niwelować pojawiające się z czasem zagrożenia czy problemy. Odpowiednio wczesne wykrycie problemu ogranicza negatywny zasięg ich oddziaływania. Jeśli badania będą prowadzone w sposób wyszczególniony w przepisach, w odpowiednich przedziałach czasowych, możliwie jest uniknięcie poważnych problemów i zagrożeń jakie mogą wystąpić, jeśli zagrożenie będzie się rozprzestrzeniać.
Ten ostatni aspekt wydaje się szczególnie istotny przy zwiększającym się problemie terroryzmu. Jeśli źródła wody, z których korzystają firmy wodociągowo – kanalizacyjne nie  będą odpowiednio zabezpieczone i regularne sprawdzane mogą stać się przedmiotem ataku biologicznego. Im większy jest zasięg danej sieci wodociągowej tym problem jest poważniejszy (dotyczy to w szczególności dużych aglomeracji) choć także w mniejszych miejscowościach skażenie wody może stanowić poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa, zdrowia i życia użytkowników sieci.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Regulacje prawne definiujące zakres i metody funkcjonowania przedsiębiorstw wodociągowo – kanalizacyjnych oraz świadczone przez nich usługi czy relacje z użytkownikami tych sieci. Dzięki wdrożonym ustaleniom możliwe jest nie tylko egzekwowanie odpowiedniej jakości dostarczanej wody, ale również warunki użytkowania udostępnianych instalacji oraz ceny i stawki jakie obowiązują wszystkich, którzy decydują się z nich skorzystać.
Mimo, że przepisów prawnych determinujących zasady funkcjonowania przedsiębiorstw wodociągowo – kanalizacyjnych jest bardzo dużo, to wydają się one niezbędnym elementem tworzącym system. Jeśli każdy aspekt funkcjonowania tych relacji nie zostałby w odpowiedni sposób zdefiniowany pojawiałoby się wiele luk, które mogłyby być w niewłaściwy sposób wykorzystywane czy to przez same przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne czy to przez użytkowników tych sieci. Pojawiające się nadużycia mogłyby zakłócić funkcjonowanie gospodarki wodociągowo – kanalizacyjnej. Dodatkowo, dają one użytkownikom gwarancję, że świadczone przez przedsiębiorstwa usługi utrzymują odpowiedni poziom. Nakładają one bowiem szereg obowiązków w zakresie zapewnienia właściwej jakości i standardu wody czy bezpieczeństwa odprowadzanych nieczystości. Bez stosowania odpowiednich regulacji prawnych mogłoby się okazać, że firmy nie dokładają wszelkich starań do prowadzonych badań czy nie wdrażają rozwiązań pozwalających na uzdatnianie wody i zabezpieczenia jej źródeł przed ewentualnymi skażeniami.
Obowiązujące przepisy prawa udostępniają szereg narzędzi kontrolnych, dzięki którym wydaje się, że przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne przestrzega ustalonych norm w obawie przed ewentualnymi konsekwencjami i problemami. Dużo łatwiej jest bowiem w ten sposób zweryfikować czy ustalenia zawarte w regulacjach są przestrzegane, a dana firma szczegółowo i rzetelnie wywiązuje się ze wszystkich swoich obowiązków. Jeśli wymagania te nie są spełnione, na podstawie ustalonych zasad prawnych, możliwe jest wyciągnięcie odpowiednich konsekwencji.
Wydaje się, że obowiązujący system prawny stanowi obecnie jedną z kluczowych gwarancji umożliwiających każdemu użytkownikowi (bez względu na to czy jest to podmiot indywidualny czy prowadzący działalność gospodarczą) kontrolowanie poprawności funkcjonowania każdego przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Dokumentem regulującym zasady odbierania ścieków było rozporządzenie wydane przez ministra środowiska z dn. 24 lipca 2006 roku w sprawie warunków, jakie muszą zostać spełnione przy wprowadzaniu ścieków do wód albo do ziemi, a także w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego. W rozporządzeniu zdefiniowano najważniejsze substancje, które są szczególnie niebezpieczne dla środowiska wodnego i które mogą wpływać na zwiększenie poziomu zanieczyszczenia wód, a które musi być usuwane. Wyszczególniono także substancje, które muszą zostać ograniczone. Dodatkowo, wskazano także miejsce i minimalną częstotliwość pobierania próbek ścieków czy też prowadzonej metodyki referencyjnej całej analizy i metod prowadzenia oceny w zakresie tego czy ścieki spełniają wszystkie warunki. W rozporządzeniu zdefiniowano także warunki, które muszą zostać spełnione, przy wprowadzaniu ścieków do wód albo do ziemi, w tym także najwyższe dopuszczalne wartości zanieczyszczeń i warunki, które muszą być spełnione celem rolniczego wykorzystania odprowadzanych ścieków.
Ważne jest, aby ścieki bytowe nie mogły zawierać substancji zanieczyszczających  w ilościach, które przekraczają najwyższe, dopuszczalne wartości wszystkich wskaźników zanieczyszczeń zdefiniowanych w załącznikach do rozporządzenia. Mogą spełniać także minimalny procent redukcji zanieczyszczeń także ustalony w tym załączniku. Dodatkowo, ważne jest aby nie zawierały substancji zanieczyszczających w ilościach, które przekraczają najwyższe, dopuszczalne wartości wskaźników zanieczyszczeń czy też innych substancji, które nie zostały wymienione we wspomnianych tutaj załącznikach, a które powinny spełniać minimalny procent redukcji zamieszczeń zdefiniowanych w załączniku.
Do każdego badania, próbki powinny być pobierane w regularnych odstępach czasu w ciągu roku. Muszą być pobierane nieustannie w tym samym miejscu, skąd ścieki dopływają do danej oczyszczalni lub są wprowadzane do wód albo do ziemi, chyba że jest to konieczne to wówczas w innym miejscu reprezentatywnym dla ilości oraz ogólnej jakości tych ścieków. Jeśli chodzi o pobieranie próbek ścieków komunalnych, częstotliwość ich badania nie powinna być rzadsza niż raz na dwa miesiące.
Stosowanie się do tych zasad pozwala na zapewnienie odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa instalacji oraz weryfikują czy dostarczane ścieki nie stanowią bezpośredniego zagrożenia dla środowiska i dla człowieka, który w tym środowisku funkcjonuje.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Jednym z organów zajmujących się przeprowadzaniem oceny obszarowych w zakresie jakości wody czy też określania ryzyka zdrowotnego dla osób korzystających z zasobów jest Państwowa Inspekcja Sanitarna. Przygotowana przez nich ocena zawiera nie tylko wykaz wszystkich producentów wody, w którą są zaopatrywani mieszkańcy, ale również informacje na temat wielkości produkcji wody dostarczanej od poszczególnych producentów, na temat liczby ludności zaopatrywanej w wodę, a także na temat jakości wody czy przekroczeniach wartości dopuszczalnych parametrów jakości wody czy prowadzonych postępowaniach administracyjnych i wszelkich działaniach naprawczych, które są prowadzone przez firmy wodociągowo – kanalizacyjne.
Zwykle proces przygotowania oceny odnosi się zarówno do obszaru zaopatrzenia ludności w wodę, a także gminy, powiatu, województwa oraz kraju. Ocena powinna być przeprowadzona przynajmniej raz w roku. Może być również wydawana przez powiatowy czy graniczny lub wojewódzki inspektorat sanitarny.
Przeprowadzana ocena zwykle jest wydawana na podstawie dokumentacji projektowej. Zwykle zawiera ona nazwę oraz adres obiektu czy elementu obiektu, gdzie wykorzystano oceniany materiał czy wyrób używany do uzdatniania i dystrybucji wody, a także rodzaje zastosowanych wyrobów, materiałów, preparatów z obowiązującymi w danym momencie atestami higienicznymi odpowiedniej jednostki uprawnionej do wydawania takich atestów. Kolejny element tej dokumentacji to zdefiniowanie miejsca oraz przeznaczenia wykorzystania materiałów, wyrobów, preparatów, które są używane w procesie uzdatniania oraz dystrybucji wody. W odniesieniu do produktów biobójczych oraz dokument, który dopuszcza ten produkt do obrotu.
Każda przeprowadzona ocena musi być poparta stosownym wynikiem badania wody. Musi zostać on przeprowadzony przez odpowiedni, państwowy powiatowy czy państwowego granicznego inspektora sanitarnego. Dzięki temu można określi czy zostały spełnione wszystkie wymagania zawarte w załącznikach 1-4 dołączonych do rozporządzenia ministra zdrowia z dn. 29 marca 2007 roku w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi.
Obowiązkiem inspektoratu sanitarnego jest prowadzenie wykazu wszystkich wydawanych ocen na temat materiałów i wyrobów stosowanych do uzdatniania czy dystrybucji wody. Dodatkowo, prowadzony jest także wykaz parametrów wymagających monitorowania w wodzie, która jest dostarczana do odbiorców.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Ważnym dokumentem regulującym zasady i warunki dostawy wody jest Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dn. 29 marca 2007 roku w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi. Dokument definiuje wszystkie wymagania, które odnoszą się do jakości wody, która jest przeznaczona do spożycia, metody oceny jakości i przydatności wody, zakres badania wody czy programu monitoringu jakości wody i sposób nadzoru nad materiałami czy wyrobami, które stosowane są w procesach uzdatniania i dystrybucji wody. Dodatkowo, wyszczególniono także metody nadzoru nad laboratorium realizujących badania jakości wody, metody informowania konsumentów odnoszących się do jakości wody czy metody postępowania przed organami Państwowej Inspekcji Sanitarnej w przypadku, kiedy woda nie będzie spełniać wszystkich wymagań jakościowych.
Ustalono, że woda jest bezpieczna dla człowieka, jeśli jest wolna od mikroorganizmów chorobotwórczych czy pasożytów w liczbie, która może stanowić potencjalne zagrożenie dla zdrowia oraz wszelkich substancji w stężeniach stanowiących potencjalne zagrożenia czy też nie ma agresywnych właściwości korozyjnych oraz spełnia kilka zasadniczych warunków. Do najważniejszych z nich zaliczyć należy wypełnienie najbardziej podstawowych wymagań mikrobiologicznych jak również chemicznych, stawianych przed wodą dostarczaną wszystkim klientom. Wszystkie wymagania mikrobiologiczne, organoleptyczne czy fizykochemiczne i radiologiczne zdefiniowane zostały w rozporządzeniu i specjalnych załącznikach.
Wszystkie wymagania, które definiowane są w rozporządzeniu i dołączonych załączników dotyczą wody pobieranej z poszczególnych urządzeń oraz instalacji wodociągowych, pobieranej z indywidualnych ujęć wody, które zaopatrują przynajmniej 50 osób czy dostarczających przynajmniej 10 m3 na dobę lub w przypadku kiedy woda wykorzystywana jest w działalności handlowej i publicznej, pobieranej z cystern i zbiorników oraz wprowadzanej do jednostek opakowań.
Wszystkie badania weryfikujące jakość wody są prowadzone przez laboratoria i wyznaczone do tego celu jednostki. Każdorazowo, ustalenie zakresu tych badań uwzględnia takie czynniki jak: jakość i typ ujmowanej wody, wykorzystywane metody uzdatniania, długość sieci wodociągowej, materiałów wykorzystywanych do budowy sieci wodociągowej, wieku wodociągu, zanieczyszczeń, które pojawiają się w środowisku czy sytuacji epidemicznej oraz aktualnych potrzeb i celów badań.
Każde badania zakończone są przygotowaniem odpowiedniego sprawozdania.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Obowiązujący regulamin dostarczania wody określa także szczegółowe warunki przyłączania użytkownika do sieci wodociągowo – kanalizacyjnej.  W odniesieniu do przyjętych regulacji, każda osoba która ubiega się o wykonanie przyłączenia jej nieruchomości do sieci, musi złożyć odpowiedni wniosek o przyłączenie do odpowiedniego przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego. We wniosku, poza danymi osobowymi i adresowymi konieczne jest umieszczenie adresu nieruchomości, która ma zostać podłączona do sieci. Dodatkowo, w przypadku kiedy wniosek jest składany przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą, należy umieścić również adres nieruchomości, odpis z odpowiedniego rejestru, co wskazuje na sposób reprezentacji podmiotu, zdefiniowanie typu instalacji i urządzeń, które służą do odbioru usług, zdefiniowanie ilości przewidywanego poboru wody oraz jej przeznaczenia czy wskazane przewidywanej ilości odprowadzanych ścieków oraz ich rodzaju czy też zastosowany lub planowanych do wykorzystania urządzeń pełniących funkcje podczyszczające. Ważne jest także wskazanie planowanego terminu poboru wody i dostarczania ścieków. Do omawianego wniosku trzeba dołączyć także dokument, który udowadnia stan prawny danej nieruchomości, mapę sytuacyjną oraz odpowiedni wniosek (jego wzór powinien być udostępniony przez przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne).
Dokumenty te muszą zawierać również miejsce oraz sposób przyłączenia nieruchomości do sieci wodociągowej i kanalizacyjne, w tym również miejsce zainstalowania wodomierza głównego i innych urządzeń pomiarowych. Dodatkowo, również muszą definiować maksymalną ilość wody, która będzie dostarczana do nieruchomości z podziałem jej na określone cele oraz zawierać wszystkie informacje na temat rodzaju czy zawartości dokumentów, które trzeba przedłożyć czy wskazywać okres ważności wydanych warunków przyłączenia.
W przypadku kiedy użytkownicy spełniają wszystkie warunki techniczne, które pozwalają na podłączenie nieruchomości do sieci, firma wodociągowa – kanalizacyjna, w terminie 30 dni od otrzymania właściwie wypełnionego wniosku i złożenia go z kompletem dokumentów.
Wynagrodzenie firmy wodociągowo – kanalizacyjnej za wydanie warunków przyłączenia do sieci wodociągowej czy kanalizacyjne musi odpowiadać rzeczywiście poniesionym przez firmę wodociągowo – kanalizacyjnej, kosztom przygotowania danego dokumentu.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
W regulaminie dostarczania wody zawarto także metody rozliczeń w odniesieniu o ceny oraz stawki opłat jakie zostały ustalone w taryfach. Rozliczenie za usługi świadczone przez przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne prowadzone są w oparciu o ceny oraz stawki opłat zdefiniowane w ogłoszonych taryfach. Czas okresu obrachunkowego definiowany jest przez umowę, przy czym nie powinien być to okres nie krótszy niż jeden miesiąc, a jednocześnie nie krótszy niż sześć miesięcy. Należy tutaj podkreślić, że wprowadzenie nowych taryf nie jest równoznaczne z wprowadzeniem zmian w obowiązującej umowy. Stosowanie stawek i cen, które wynikają z nowych i prawidłowo upublicznionych taryf, nie wiąże się z koniecznością prowadzenia odrębnego informowania odbiorców o ich wysokości. Firma wodociągowo – kanalizacyjna, każdorazowo dołącza do umowy wszystkie, aktualne stawki taryfy albo ich wyciąg, który zawiera wszystkie ceny oraz stawki odpowiednie dla danego odbiorcy, który jest stroną umowy zawartej z firmą.
Wszystkie obciążenia naliczane są w oparciu o fakturę. Z kolei w przypadku budynków wielolokalowych, faktury wystawiane są na zarządcę albo na właściciela budynku oraz wyodrębnione faktury dla każdego lokalu.
Każdy odbiorca musi otrzymać fakturę, w czasie do 14 dni od chwili, w której przeprowadzony został odczyt czy też w sytuacji, kiedy ilość świadczonych usług definiowana jest na innej podstawie niż wskazania wodomierza lub każdego innego urządzenia pomiarowego. Dane te muszą zostać zebrane do końca trwania okresu obrachunkowego. Warto tutaj podkreślić, że nawet, jeśli odbiorca ma jakiekolwiek zastrzeżenia do faktury, zobowiązany jest do uregulowania wyznaczonych należności Jeśli stwierdzone zostały jakiekolwiek nieprawidłowości, a na ich skutek powstały nadpłaty, są one przekazywane na poczet kolejnych zobowiązań lub kwota ta zwracana jest użytkownikowi – w zależności od jego indywidualnych życzeń.
Jeśli okaże się, że wodomierz czy inne urządzenie pomiarowe nie działa poprawnie wyliczenie prowadzone jest w oparciu o średnie zużycie wody z ostatnich 6 miesięcy. W sytuacji, w której dane te są niedostępne, wówczas wykorzystuje się przeciętne normy zużycia, na podstawie których przeprowadza się stosowne wyliczenia.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Jednym z ważniejszych aktów prawnych regulujących zasady działania przedsiębiorstw wodociągowo – kanalizacyjnych zaliczyć należy  regulamin dostarczania wody i odprowadzania ścieków. Jak sam  tytuł wskazuje, definiuje on najważniejsze aspekty zbiorowego zaopatrzenia w wodę oraz zbiorowego odprowadzania ścieków, które realizuje się na terenie miast i gmin, również praw czy obowiązków leżących zarówno po stronie przedsiębiorstw wodociągowo – kanalizacyjnych i odbiorców.
Zadaniem firmy jest zapewnienie zdolności dostawczych posiadanego przyłącza wodociągowego, dzięki którym mogą zapewnić dostawę wody. Dodatkowo należy zagwarantować przepustowość posiadanego przyłącza kanalizacyjnego, dzięki czemu możliwe jest odprowadzanie ścieków czy dostawę wody o odpowiedniej jakości i przeznaczonej do spożycia przez ludzi oraz ciągłość i niezawodność realizowanych dostaw, budowę efektywnych urządzeń wodociągowo – kanalizacyjnych, zgodnie z obowiązującymi planami rozwoju oraz modernizacji. Kolejnym obowiązkiem jest zakup, instalacja oraz utrzymywanie wodomierza głównego i przeprowadzenie odbioru technicznego. Jednocześnie, każda firma wodociągowo – kanalizacyjna zobowiązana jest do tego, by systematycznie przeprowadzać bieżące kontrole jakości oraz ilości odprowadzanych ścieków bytowych oraz ścieków przemysłowych jak również prowadzenie kontroli przestrzegania umownych ustaleń, które odnoszą się do technicznych warunków przyłączenia wykonywanego do sieci wodociągowych oraz kanalizacyjnych.
W oparciu o zawartą z użytkownikami umowę, także oni mają szereg obowiązków. Do najważniejszych z nich zaliczyć należy utrzymać instalację wodociągowym w odpowiednim stanie technicznym, co uniemożliwia wtórne zanieczyszczenie wody skażeniem chemiczny czy bakteriologicznym oraz zabezpieczenie instalacji przed ewentualnym cofaniem się wody z instalacji wodociągowej czy powrotu ciepłej wody i  wody z instalacji centralnego ogrzewania. Kolejnym obowiązkiem jest natychmiastowe powiadomienie firmy wodociągowo – kanalizacyjnej o pojawiających się awariach lub zmianie jakości wody oraz niezmienienia uzyskanych warunków technicznych przyłączenia do sieci wodociągowej czy kanalizacyjnej. Użytkownik musi również utrzymywać wszystkie urządzenia w należytym stanie technicznym.  Każdy z użytkowników musi korzystać z wody oraz z sieci wodociągowo – kanalizacyjnej w sposób, który został zdefiniowany w zawartej z przedsiębiorstwem umowy.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Funkcjonowanie zakładów wodociągowo – kanalizacyjnych regulowane jest przez szereg przepisów. Jednym z nich jest prawo miejscowe, czyli regulamin dostarczania wody i odprowadzania ścieków. Kolejną kategorią przepisów jest ustawa o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków. Chodzi tutaj przede wszystkim o: Prawo miejscowe,  Regulamin dostarczania wody i odprowadzania ścieków,  Ustawa o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, Rozporządzenie w sprawie określania taryf, wzoru wniosku o zatwierdzenie taryf oraz warunków rozliczeń za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków,  Rozporządzenie w sprawie sposobu realizacji obowiązków dostawców ścieków przemysłowych oraz warunków wprowadzania ścieków do urządzeń kanalizacyjnych,  Rozporządzenie w sprawie określenia przeciętnych norm zużycia wody oraz Rozporządzenie w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi.
Kolejna kategoria przepisów to prawo wodne. Tworzone jest przez następujące regulacje: Prawo wodne,   Rozporządzenie w sprawie wymagań, jakim powinny odpowiadać wody powierzchniowe wykorzystywane do zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia,  Rozporządzenie w sprawie warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi, oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego,  Rozporządzenie w sprawie warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi, oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego,  Rozporządzenie w sprawie dopuszczalnych mas substancji, które mogą być odprowadzane w ściekach przemysłowych, oraz Rozporządzenie w sprawie wzorów tablic informacyjnych o strefie ochronnej ujęcia wody. Ostatnia kategoria przepisów to prawo ochrony środowiska, w tym: Prawo ochrony środowiska, a także Rozporządzenie w sprawie wzorów wykazów zawierających informacje i dane o zakresie korzystania ze środowiska oraz o wysokości należnych opłat,  Rozporządzenie w sprawie wysokości jednostkowych stawek kar za przekroczenia warunków wprowadzania ścieków do wód lub do ziemi oraz  Rozporządzenie w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji oraz pomiarów ilości pobieranej wody.
Każdy z przepisów prawnych reguluje inne zasady funkcjonowania zakładów wodociągowo – kanalizacyjnych i wyznaczają normy, których każde z przedsiębiorstw musi przestrzegać.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne, chcąc dostarczać wodę i odbierać ścieki od poszczególnych użytkowników zobowiązane jest do tego, aby podpisać z nimi odpowiednią umowę. Zawarcie umowy następuje dopiero po tym, jak przeprowadzony zostanie odbiór techniczny wszystkich prac, które są związane z koniecznością przyłączenia nieruchomości do sieci. Co ciekawe, każda spółka może odmówić zawarcia takiej umowy, jeśli nie zostaną spełnione wszystkie wymagania niezbędne do prawidłowego świadczenia usług czy to tych związanych z realizacją dostaw wody czy odprowadzania ścieków. Dodatkowo, każda umowa może zostać wypowiedziana przez przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne, jeśli okaże się, że użytkownik nie wywiązuje się ze swoich zobowiązań, w tym przede wszystkim jeśli nie reguluje należności za dostarczaną wodę i odprowadzane ścieki, w terminach zdefiniowanych przez umowę.
Wszyscy odbiorcy zobowiązują się do tego,  by korzystać z zaopatrzenia w wodę czy z odprowadzania ścieków w taki sposób, aby był on całkowicie zgodny ze wszystkimi przepisami i tak by nie pogorszyć jakości świadczonych usług i by nie utrudniać działalności firmy wodociągowo – kanalizacyjnej. Muszą oni korzystać z sieci wodociągowej w taki sposób, by eliminować występowanie wszelkich awarii czy skażenia sieci. Muszą montować i utrzymywać zawory antyskażeniowe, jeśli wymagają tego przepisy prawne. Ważne jest także, aby użytkować instalację tak, aby nie powodować zakłóceń działania sieci kanalizacyjnej. Obowiązkiem każdego użytkownika jest także informowanie przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego o posiadanych, prywatnych ujęciach wody. Konieczne jest także stosowanie wody oraz użytkowanie instalacji w sposób do tego przeznaczony i w celach zdefiniowanych w odpowiednich przepisach.
Każdy dokument musi uwzględniać wszelkie postanowienia związane z zasadami realizowania dostaw, z wyszczególnieniem praw i obowiązków każdej ze stron umowy. Każda z nich może zostać zawarta na czas określony lub nieokreślony. Musi ona zawierać także zasady pozwalające na jej rozwiązanie. Może to nastąpić za porozumieniem stron, przy zachowaniu stosownego okresu wypowiedzenia, który został przewidziany w umowie. Odstąpienie może nastąpić jedynie w przypadku kiedy specjalne oświadczenie zostanie dostarczone do odbiorcy przynajmniej na 20 dni przed ostatecznym terminem odcięcia dostawy wody czy też zamknięcia całego przyłącza kanalizacyjnego.
Rozwiązanie umowy wiąże się z zastosowaniem przez przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne stosuje odpowiednie środki techniczne, dzięki którym niemożliwe jest dalsze korzystanie z usług. Użytkownik chcąc przywrócić funkcjonalność urządzeń musi złożyć pisemny wniosek do przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Ważnym dokumentem regulującym zasady funkcjonowania przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego są uchwały dotyczące regulaminu dostarczania wody i odprowadzania ścieków. Definiuje on zasady i warunki prowadzenia oraz korzystania ze wszystkich usług związanych ze zbiorowym zaopatrzeniem wody zdatnej do spożycia przez ludzi, a dostarczanej do nich za pośrednictwem zróżnicowanych urządzeń wodociągowych oraz zbiorowego systemu odprowadzenia ścieków (przy wykorzystaniu urządzeń kanalizacyjnych).
Każde przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne jest zobowiązane do tego, aby w sposób ciągły, niezawodny i efektywny realizowała dostawy wody w ilościach, które wynikają z zawieranych umów oraz pod odpowiednim ciśnieniem. Są one zobowiązane również do tego, aby odprowadzać ścieki – także w sposób ciągły i niezawodny. Dodatkowo, świadczy także usługi związane z zaopatrzenie wody i odprowadzaniem ścieków w oparciu o specjalnie przygotowane umowy. Po stronie odbiorcy leży obowiązek racjonalnego zarządzania wodą oraz użytkowanie jej zgodnie z jej przeznaczeniem czy też wszystkimi warunkami, które zostały ujęte w specjalnie przygotowanej umowie (zawieranej z przedsiębiorstwem wodociągowo – kanalizacyjnym).
O ile ilość, jakość oraz ciągłość dostarczania wody czy odprowadzania ścieków jak również minimalną ilość dostarczanej wody i odprowadzanych ścieków określa regulamin, o tyle wymagane ciśnienie wody zdefiniuje Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75 poz. 690 z późn. zm.). Dostawca usług zobowiązuje się dostarczać wodę przy pomocy urządzeń pozostających w jego posiadaniu o ciśnieniu nie niższym niż 0,25 MPa.
Ważne jest, aby dostarczana przez przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne, woda spełniała wszelkie jakościowe wymagania, które zostały zdefiniowane w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 29 marca 2007 r. w sprawie wymagań dotyczących jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi (Dz.U. Nr 61 poz.417 z późn. zm.). Równocześnie, konieczne jest przestrzeganie dopuszczalnych poziomów zanieczyszczenia ścieków przemysłowych, a także szczegółowe warunki ich wprowadzania do urządzeń kanalizacyjnych reguluje Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 14 lipca 2006 r. w sprawie sposobu realizacji obowiązków dostawców ścieków przemysłowych oraz warunków wprowadzania ścieków do urządzeń kanalizacyjnych (Dz. U. Nr 136, poz. 964).

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Przedsiębiorstwo Wodociągowe z Głuchołaz zostało jednym z laureatów konkursu dla przedsiębiorstw „Diamenty Forbes”. Jest to doroczny konkurs przeprowadzany przez miesięcznik Forbes oraz wywiadownię gospodarczą Dun & Bradstreet, co roku przygotowuje specjalną analizę danych finansowych dla każdego podmiotu gospodarczego, który złoży raport do Krajowego Rejestru Sądowego.
W oparciu o zebrane dane, przygotowywana jest baza firm, którym wywiadownia decyduje się na przyznanie pozytywnych ratingów wiarygodności. Oznacza to, że firmy są rentowne, cechują się dobrą płynnością finansową i terminowym realizowanie wszystkich swoich zobowiązań. W dalszej kolejności, przy użyciu zróżnicowanych metod wyceny firmy tworzona jest lista Diamentów. Są to najlepsze przedsiębiorstwa, które działają na rynku w poszczególnych województwach. Tylko w 2010 roku były to firmy, które generowały przychody na poziomie od 5 do 50 mln zł (na terenie województwa opolskiego). Wśród 24 najlepszych firm (w 2010 roku) znalazła się także firma wodociągowa z Głuchołaz.
Wyróżnienie jest dla przedsiębiorstwa o tyle istotne, że wszelkie analizy były prowadzone za lata 2008 – 2009, czyli za czas, kiedy w kraju odnotowano znaczne spowolnienie gospodarcze. Co więcej, jest to jedyna firma z branży wodociągowo – kanalizacyjnej, która pojawiła się w całym zestawieniu. Oznacza to, że przedsiębiorstwo, jako jedno z nielicznych w całym sektorze nie tylko działa prawidłowo, ale również efektywnie, co przekłada się na generowanie zysków.
Mimo, że przedsiębiorstwa wodociągowe zaliczają się do wyjątkowo specyficznej branży i najczęściej nie mają one zbyt dużej konkurencji na rynku lokalnym to wyróżnienie takie jest ważne także dla klientów. Mają oni bowiem świadomość, że firma (mimo braku konkurencji) działa sprawnie, nieustannie się rozwija, a przede wszystkim dba o wysoką jakość świadczonych przez siebie usług. wszystko to automatycznie może przekładać się na poziom relacji budowanych z klientami i podejście do nich. Jest to o tyle istotne, że firmy wodociągowo – kanalizacyjne, nie zawsze na ten aspekt swojego działania zwracają większą uwagę. W efekcie tego są oni przekonani, że mogą liczyć na wsparcie w trudniejszych sytuacjach czy na odpowiednią jakość usług.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Odpowiednio prowadzona gospodarka ściekowa w znacznym stopniu oddziałuje na jakość oraz ogólny komfort życia całego społeczeństwa. Tym bardziej, że każdy mieszkaniec miasta ma możliwość (a najczęściej i obowiązek) przyłączenia się do istniejącej sieci kanalizacyjnej (jeśli jest to możliwe w danym mieście).
Na terenie każdej miejscowości zlokalizowane są również odpowiednie oczyszczalnie ścieków, gdzie nieczystości są poddawane kilkustopniowym procesem oczyszczania. W części mechanicznej usuwa się wszystkie materiały, które trafiają do ścieków. Zatrzymuje się je przy pomocy specjalnych krat, a w niektórych oczyszczalniach, do tego celu stosuje się również piaskowniki i osadniki. Z kolei część biologiczna procesu oczyszczania polega na stosowaniu wysoko efektywnych reaktorach osadu czynnego.

Po tym jak przeprowadzony zostanie proces oczyszczania, jakość oczyszczonych ścieków jest weryfikowana i kontrolowana, tak aby nie stanowiły one większego zagrożenia dla środowiska oraz by później były one w odpowiedni sposób ponownie wykorzystane. Analizy fizykochemiczne są wykonywane przez odpowiednie Laboratoria posiadające specjalną akredytację Polskiego Centrum Akredytacji. To na podstawie tych analiz możliwe jest określenie czy oczyszczone ścieki spełniają wszystkie wymagania pozwalające na wydanie pozwoleń wodnoprawnych.
Efektem ubocznym procesu oczyszczania ścieków jest powstawanie zróżnicowanych osadów ściekowych. Każda z nich może zostać poddana dodatkowej stabilizacji tlenowej. To pozwoli na ograniczenie negatywnego oddziaływania ścieków na środowisko naturalne. Chcąc zminimalizować ich masę możliwe jest przeprowadzenie procesu odwodnienia na prasach filtracyjnych albo w specjalnych odwadniarkach workowych.
Każda oczyszczania ścieków funkcjonuje wg ściśle określonych zasad i procesów, dzięki którym możliwe jest zdecydowane ograniczenie negatywnego oddziaływania ścieków na środowisko naturalne. Przeprowadzenie właściwego procesu oczyszczania  zmniejsza również poziom zagrożenia ścieków dla użytkowników. Dzięki temu, mogą być one zagospodarowane w odpowiedni sposób.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Teren ochrony pośredniej ujęć wszystkich wód podziemnych to obszary zasilania wszystkich ujęć, który został wyznaczony 25 letnim czasem wymaganym do wymiany wody w odpowiedniej warstwie wodonośnej. Wdrożono tutaj zakazy: wprowadzania ścieków do wód oraz do ziemi, tworzenie składowisk wszelkich odpadów komunalnych czy substancji niebezpiecznych oraz obojętnych, w pobliżu wód czy w miejscach do tego nieprzeznaczonych, przechowywanie oraz trzymanie odpadów promieniotwórczych, lokalizowanie na tym terenie cmentarzy czy grzebania zwłok zwierzęcych, tworzenia przydomowych oczyszczalni ścieków czy instalacji w rozumieniu ustawy z dn. 27 kwietnia 2001 roku Prawo ochrony środowiska, które mogą zanieczyszczać środowisko.
Każde przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne na swoich stronach internetowych umieszcza specjalne dyspozycje sugerujące w jaki sposób można oszczędzać wodę oraz jakie właściwie gospodarować nią, aby do niezbędnego minimum ograniczyć produkcję ścieków. Pojawiają się również informacje na temat tego czego nie należy odprowadzać do ścieków. Podkreśla się, że każdy człowiek, indywidualnie i we własnym zakresie ma możliwość ograniczenia szkodliwości ścieków dla środowiska naturalnego oraz by obniżyć koszt ich oczyszczania. Należy tutaj bowiem podkreślić, że nawet najbardziej nowoczesne systemy przeznaczone do oczyszczania ścieków, nie są w stanie efektywnie usunąć wszystkich zanieczyszczeń. Tymczasem ograniczenia jakie należy wprowadzić, aby proces ten uprościć już na etapie produkcji ścieków są proste do wprowadzenia i nie wymagają znacznego zaangażowania ze strony pojedynczych użytkowników.
Zarówno oleje silnikowe czy rozpuszczalniki należy przekazywać do specjalnego punktu odbioru tego rodzaju odpadów, gdzie są we właściwy sposób utylizowane, dzięki czemu nie stanowią większego zagrożenia dla środowiska naturalnego. Z kolei farby, lakiery, impregnaty czy przeterminowane leki należy przekazywać do odpowiednich punktów. Do urządzeń sanitarnych (w tym przede wszystkim do umywalek, zlewozmywaków, ubikacji czy kratek ściekowych) nie można wyrzucać: artykułów higienicznych (wata, pieluchy, podpaski), patyczków do czyszczenia uszu, resztek pożywień, olejów jadalnych czy też resztek materiałów i tekstyliów. W przypadku tych odpadów najczęściej osiadają się na dnie kanału sanitarnego. Stopniowo przyczyniają się do znacznego zmniejszenia ich średnicy, co obniża jego przepływ.
Warto tutaj podkreślić, że odpady, które się osadzają w kanale, prędzej czy później będzie musiało zostać usunięte. Jednak koszty przeprowadzenia całej procedury są zdecydowanie bardziej kosztowne. Dlatego też zdecydowanie ważniejsze jest prowadzenie właściwych działań uświadamiających użytkowników, by staranniej segregowali odpadki oraz nie wrzucali wszystkich odpadów do urządzeń sanitarnych. Jeśli będą oni częściej myśleć o tym, co trafia do ścieków tym łatwiej będzie później je oczyszczać, a i utrzymanie całej instalacji w należytym porządku będzie o wiele łatwiejsze i tańsze. Odpowiednio wdrożone działanie powinno znacznie ograniczyć koszty eksploatacji i czyszczenia. Ograniczy to także ryzyko występowania ewentualnych awarii czy innych problemów.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Z racji tego, że woda jest podstawowym elementem umożliwiającym życie, konieczne jest podjęcie odpowiednich działań mających na celu wprowadzenie działań ochronnych wód podziemnych. Ich celem jest uchronienie przed ewentualnymi zanieczyszczeniami jakie mogą się do nich przedostać, a które powstają na skutek prowadzonej przez człowieka działalności. Przyczyną tego jest wyrzucane śmieci czy odpadów niebezpiecznych w lasach i w miejscach do tego nieprzeznaczonych (rowy, nieczynne wyrobiska). Dużym problemem są również nieszczelne zbiorniki, w których przetrzymywane są ścieki czy też sytuacje, w których właściciele przydomowych szamb decydują się na wylanie nieczystości na łąki czy na obszary leśne.
Wprowadzenie ilościowej ochrony zasobów wód podziemnych sprowadza się do efektywnego eksploatowania wszystkich ujęć wody. Należy to robić w taki sposób, aby utrzymać odpowiedni poziom równowagi hydrodynamicznej między ilością wody, która jest pobierana a ilością wody, która będzie zasilać określoną warstwę wodonośną.
Z kolei w przypadku jakościowej ochrony wód podziemnych, mamy do czynienia z sytuacjami, w których konieczne jest zapobieganie ich wszelkim zanieczyszczeniom czy skażeniom. Może być realizowana przez zdefiniowanie określonych stref ochronnych. Jedna z nich to tereny ochrony bezpośredniej. Są one wyznaczone dla każdej studni głębinowej, a także dla obudowy studni. Na terenach tych trzeba przede wszystkim odprowadzić wody opadowe w sposób, który nie pozwoli na przedostawanie się ich do urządzeń, które są służące do poboru wody. ważne jest także odpowiednie zagospodarowanie całego terenu zielonego czy odprowadzania poza wyznaczoną granicę ścieków pochodzących z urządzeń sanitarnych, a które są przeznaczone do wykorzystania przez osoby zatrudniane przy obsłudze urządzeń do poboru wody. ostatnie działanie sprowadza się do znacznego ograniczenia do niezbędnego minimum potrzeb odnoszących się do przebywania osób niezatrudnionych przy obsłudze wszelkich urządzeń, które służą do poboru wody.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Istotnym elementem każdego przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego jest centralne laboratorium badania wody i ścieków. Jest to jednostka podlegająca zarządowi całej spółki.
Kluczowym zadaniem jakie zostało wyznaczone laboratorium jest nadzorowanie prawidłowej jakości wody, która jest wytwarzana przez przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne. definiowane jest to przez porównanie jej składu fizyko – chemicznego oraz mikrobiologicznego z aktualnie obowiązującymi normami sanitarnymi. To na ich podstawie określa się dopuszczalne wartości wszystkich substancji, które w wodzie mogą występować.

Większość kontroli przeprowadzanych jest każdego dnia. Kontrola analityczna wody sprowadza się przede wszystkim do: stałego monitorowania wód podziemnych, które są wykorzystywane przez przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne, przeprowadzanie kontroli jakości wody podawanej do sieci, gromadzonej w zbiornikach czy też wody znajdującej się w sieci wodociągowej i tej, która trafiła już do odbiorców. Dodatkowo, codziennie przeprowadzana jest kontrola procesów uzdatniających czy dezynfekujących wodę, kontrolę sieci wodociągowej po tym jak przeprowadzane zostały wszelkie naprawy czy konserwacje oraz kontrolę jakości wody u odbiorcy, jeśli będą składane jakiekolwiek skargi czy reklamacje.
Każde laboratorium może badać próbki wody oraz ścieków na zlecenie wydane przez: Zakłady Komunalne i Urzędy Gminy, szkoły, przedszkola oraz szpitale, firmy wodociągowo – kanalizacyjne czy instalacyjne, oczyszczalnie ścieków, lokali gastronomicznych, handlowych czy hoteli, a także zakładów produkcyjnych. Badania te mogą być również prowadzone dla klientów: indywidualnych, z branży hydrogeologicznej i branży budowlanej czy tych, które są związane z ochroną środowiska.
Dzięki podejmowanym przez laboratoria badaniom możliwe jest zagwarantowanie wszystkim klientom wysokiej jakości wody, która jest zgodna ze wszystkimi ustalonymi czy wdrożonymi normami. Jednocześnie, pozwala na ciągłe usprawnianie podejmowanych działań i definiowanie ewentualnych zagrożeń.  
Z racji tego, że z laboratorium świadczy usługi zarówno dla podmiotów indywidualnych jak i dla przedsiębiorców, każdy ma możliwość zweryfikowania jakości i standardów dostarczanej wody oraz na zweryfikowanie jej bezpieczeństwa.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
W miejskich oczyszczalniach ścieków rzadziej zastosowanie znajdują metody chemicznego oczyszczania. Zalicza się do nich przede wszystkim neutralizowanie ścieków, która jest stosowana w przypadkach, kiedy zmagamy się ze ściekami kwaśnymi albo zasadowymi. Wszystkie typy ścieków definiuje się w oparciu o wartość pH. Właściwy przebieg oczyszczania biologicznego wszystkich ścieków może pojawiając się kiedy 6,5 < pH <8,5. Inne wartości pH najczęściej wiążą się z koniecznością poddania ścieków dokładnemu procesowi neutralizacji. Ścieki kwaśne  są zobojętniane poprzez wprowadzenie do nich np. wapna palonego albo gaszonego. Wszystkie ścieki zasadowe mogą zostać zobojętnione przez wprowadzenie do nich np. dwutlenku węgla czy kwasu siarkowego.
Kolejną metodą oczyszczania ścieków jest redukcja. Proces ten sprowadza się do systematycznego redukowania poziomu utlenienia. Przykładem takiego działania jest przeprowadzanie procesu redukcji zawartego w ściekach, a który pochodzi z galwanizerni, chromu sześciowartościowego do chromu trójwartościowego, przy użyciu wprowadzonego do ścieków zasadowych siarczanu żelazowego natomiast do ścieków kwaśnych siarczynów.
Następna metoda to utlenianie, które stosuje się jedynie w przypadku kiedy biologiczny rozkład zanieczyszczeń nie jest całkowicie możliwy. Proces utleniania chemicznego poddaje się te ścieki, w których znaleźć można zanieczyszczania mineralne, czyli siarczany. Organiczne zanieczyszczenie, które wynika w ściekach poddaje się temu procesowi, jeśli składają się one z substancji trujących. W procesach utleniania wykorzystuje się zwykle chlor, wapno oraz chlorowanie czy dwutlenek chloru oraz podchloryn czy tlen.
Ostatnia metoda to wytrącanie, dzięki któremu możliwe jest usunięcie ze ścieków różnego rodzaju metali (w tym przede wszystkim Pb, Fe, Ni, Ag, Cr, Al).  
Jeśli w ściekach pojawiają się zanieczyszczenia w formie związków rozpuszczalnych (zalicza się do nich m.in. chloramin czy związki metali), a także nierozpuszczalne związki, usuwa się je ze ścieków przy pomocy odpowiedniej substancji wytrącającej.
Zastosowanie omówionych powyżej metod umożliwia efektywne oczyszczenie ścieków ze wszelkich substancji stanowiących realne zagrożenie dla bezpieczeństwa człowieka oraz dla środowiska naturalnego. Należy jednak podkreślić, że wykorzystanie jakichkolwiek substancji chemicznych, samo w sobie nie do końca jest właściwe, gdyż również one (jeśli nie zostaną usunięte ze ścieków czy nie zostaną zneutralizowane) mogą stanowić zagrożenie dla człowieka czy dla środowiska naturalnego.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Z uwagi na fakt, że produkcja ścieków jest coraz większa, niezbędne jest regularne tworzenie kolejnych oczyszczalni ścieków. Ich najważniejszym zadaniem jest zapewnienie odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa dla życia i zdrowia człowieka. Pozwalają one również na zapewnienie ochrony środowiska i umożliwiają ochronę zasobów czystej wody, z której w przyszłości mogą korzystać kolejne pokolenia.
Większość ludzi nie ma świadomości tego, jak ważne jest oczyszczanie ścieków, które pochodzą nie tylko z przemysłu, ale również z gospodarstw domowych. Dowodem na to jest niski odsetek domów, które są podłączone do kanalizacji. Jedynie 50% wszystkich gospodarstw jest podłączona do kanalizacji, choć jedynie 5% z nich jest podłączona do kanalizacji z oczyszczalnią ścieków.
Mało kto ma świadomość tego, że nawet w czasie wykonywania codziennych obowiązków domowych – sprzątanie, pranie, zmywanie, wykorzystuje się bardzo duże ilości wody oraz środków chemicznych, co przyczynia się do powstania dużych ilości ścieków. To właśnie one, w znacznym stopniu zagrażają zdrowiu, a w szczególnych przypadkach także życiu. Mogą także stanowić zagrożenie dla bezpieczeństwa zasobów wody pitnej. Jeśli nie będą w odpowiedni sposób oczyszczane a gospodarowanie nimi nie będzie przemyślane mogą one przedostać się do wód powierzchniowych czy do gleby powodując znaczne zagrożenie dla całego bezpieczeństwa i jakości wody pitnej. W skrajnych przypadkach może dojść do poważnego naruszenia równowagi ekologicznej.
Dlatego też, chcąc ograniczyć ewentualne ryzyko nasilenia się tego zagrożenia (zarówno dla mieszkańców jak i dla samego środowiska naturalnego) konieczne jest rozbudowywanie systemu oczyszczalni ścieków i systematyczne podłączanie do niego kolejnych gospodarstw domowych jak również przedsiębiorstw i punktów usługowo – handlowych.
Ważne jest aby oczyszczalnie funkcjonowały wg określonych schematów i przy użyciu właściwych do tego procesu. Warto jest także wyposażyć je w odpowiednie technologie, które maksymalnie usprawniają oczyszczanie i zwiększają poziom jego bezpieczeństwa.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne specjalizują się nie tylko w dostarczaniu wody do poszczególnych odbiorców, ale również w odbieraniu nieczystości. Specjalizują się także w oczyszczaniu ścieków, czyli usuwania ze ścieków wszelkich zawartych w nich substancji szkodliwych dla wód powierzchniowych czy gruntowych. Osiągnięcie maksymalnego poziomu oczyszczenia ścieków jest możliwe głównie poprzez zastosowanie szeregu zróżnicowanych i następujących po sobie procesów mających charakter fizyczny, chemiczny a także biologiczny.
Pierwszym działaniem jest oczyszczanie mechaniczne, kiedy to możliwe jest usunięcie wszelkich zanieczyszczeń nierozpuszczalnych. W tym przypadku, większe ciała pływające są zatrzymywane przez kraty i sita, ciężkie zawiesiny mające bardziej ziarnisty wygląd zatrzymywane są w piaskownikach, a tłuszcze czy oleje w odłuszczaczach, zawiesiny drobne znajdują się w osadnikach. Wszystkie te elementy są zatrzymywane i tworzą tzw. wstępne oczyszczanie, czyli mechaniczne. Kolejny etap to oczyszczanie ścieków miejskich oraz przemysłowych. Te najczęściej składają się z ze związków organicznych, w czasie prowadzonego procesu dochodzi do biochemicznego rozkładu każdego z tych związków. Jest to oczyszczanie biologiczne, a cały proces może się odbywać dzięki oddziaływaniu różnego rodzaju mikroorganizmów. Proces ten odbywa się głównie w rowach melioracyjnych albo w specjalnych komorach napowietrzania. Osad czynny, to bakterie, grzyby mikroskopowe czy pierwotniaki i wrotki. Dzięki specjalnej mikroflorze możliwy jest rozkład wszystkich związków organicznych, które występują w ściekach. Każdy z nich rozkłada się na substancje proste, w tym na dwutlenek węgla, wodę czy amoniak, który poprzez proce nitryfikacji utlenia się do postaci azotanów. Natomiast, jeśli chodzi o mikroorganizmy, mikrofauna odżywająca się zarówno bakteriami jak i grzybami pozwala na regulowanie poziomu ich obecności w biocenozie. Poziom trzeci oczyszczania ścieków to głownie usuwanie wszelkich substancji nieorganicznych, do których najczęściej zaliczają się głównie fosforany oraz azotany, które powstały w efekcie procesu drugiego stopnia oczyszczania ścieków. Jeśli nie dojdzie tutaj do całkowitego utlenienia amoniaku do azotanu, konieczne jest uzupełnienie procesu o nitryfikację. Azotany usuwa się w specjalnych reaktorach beztlenowych ze sflokulowaną czy nieruchomą biocenozą.
To podstawowe procesy pozwalające na przeprowadzenie oczyszczania neutralizującego podstawowe zagrożenia.
CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Wdrażane systemy informatyczne w przedsiębiorstwach wodociągowo – kanalizacyjnych pozwalają na zwiększenie poziomu optymalizacji ich funkcjonowania. Dają także możliwość gromadzenia zróżnicowanych danych i przeprowadzania ich analiz czy zestawień. W oparciu o przygotowywane raporty możliwe jest zaplanowanie ewentualnych prac remontowych czy modernizacyjnych oraz ustalenie harmonogramu w taki sposób, aby podejmowane działania były w jak najmniejszym stopniu uciążliwe dla użytkowników sieci wodociągowo - kanalizacyjnej.
Stosowanie systemów informatycznych powoduje również, że dany podmiot jest postrzegany jako bardziej nowatorski i mający świadomość tego, że efektywność obecnych procesów (niezależnie od dziedziny ich występowania) uzależniona jest od nowoczesnych technologii. To one pozwalają bowiem na efektywniejsze wprowadzanie zmian czy redukowanie kosztów jego funkcjonowania. Dla odbiorców sieci wodociągowo – kanalizacyjnej, jest to szczególnie ważne w kontekście możliwych oszczędności.
Stosowanie systemów komputerowych powala także na pozyskiwanie bardziej szczegółowych danych i informacji. To dzięki nim możliwe jest ustalenie, które z elementów systemu działają w sposób najbardziej efektywny, które są najmniej wydajne, a które wymagają zmian. System pozwala także na wykrywanie ewentualnych awarii czy problemów. Pozwala również przewidzieć rosnące zapotrzebowanie na wodę czy usługę związaną z odprowadzaniem nieczystości i skorelować ją z wydajnością sieci wodociągowo – kanalizacyjnej.
Omówione tutaj przykłady pokazują w jakim stopniu dobrze dobrany system komputerowy usprawnia pracę przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego i odciąża jego pracowników od obowiązkowego gromadzenia danych. Każdy system, bez względu na to jakie rozwiązanie zostanie wybrane, zdecydowanie dokładniej dokonuje pomiarów, przez co jest o wiele bardziej precyzyjny.
Chęć ograniczenia kosztów funkcjonowania czy zminimalizowania wydatków leżących po stronie odbiorców oraz zwiększenia poziomu efektywności działania podmiotu powodują, że większość przedsiębiorstw wodociągowo – kanalizacyjnych jest wyposażona w odpowiedni system komputerowy.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Chcąc prawidłowo zarządzać przedsiębiorstwem wodociągowo – kanalizacyjnym trzeba dysponować pełnymi oraz wiarygodnymi informacjami na temat kondycji technicznej i zasad funkcjonowania dostępnej sieci wodociągowo – kanalizacyjnej. Wynika to bowiem z faktu, że chcąc wydać jakąkolwiek decyzję, trzeba mieć świadomość tego, czym się zarządza, w jakim stanie jest instalacja oraz czy będzie ona zdolna do obsługi klientów wg nowych parametrów.
Podejmowanie decyzji wiąże się zatem z koniecznością uwzględnia wielu faktorów zewnętrznych i wewnętrznych, które mogą pojawiać się albo w danej chwili, albo w późniejszym terminie, a które mogą przyczynić się do wystąpienia problemów czy zakłóceń lub poważnych awarii.
Do tego, aby móc wydawać odpowiednie decyzje, przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne coraz częściej korzystają z stworzonych specjalnie dla tego sektora rozwiązań informatycznych. Dzięki temu możliwe jest dostosowanie działalności do zwiększających się wymagań odbiorców wody. zwykle wymagania te dotyczą konieczności dostarczania wody najwyższej jakości, w odpowiedniej ilości czy pod właściwym ciśnieniem. Wszystko to sprawiło, że konieczne było wprowadzenie działań mających na celu ograniczenie generowanych na bieżąco kosztów oraz strat. Najczęściej podejmowanymi działaniami umożliwiającymi podejmowanie tych czynności były:
• prowadzenie aktywnej kontroli wycieków,
• zarządzanie ciśnieniem jakie pojawia się we wszystkich sieciach wodociągowych,
• szybkość oraz jakość podejmowanych napraw,
• odnowa jak również przeprowadzanie wymian rur oraz całej armatury.
Do tego, aby możliwe było efektywne zarządzanie przedsiębiorstwem wodociągowo – kanalizacyjnym, stosuje się system informatyczny ERP. Dysponuje on ewidencją obiektów technicznych, gospodarkę remontową czy utrzymanie ruchu. Jednocześnie, jest to jedno z tańszych, choć efektywnych rozwiązań pozwalających na wsparcie funkcjonowania przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego – zarówno w mniejszych jak i większych miejscowościach. W przypadku użytkowania sieci wodociągowo - kanalizacyjnej jej najważniejszym modułem jest moduł Remontów oraz Obsługi Technicznej. To dzięki niemu możliwe jest skuteczne i optymalne dla użytkowników sieci, planowanie wszelkich działań remontowych czy modernizacyjnych. Jednocześnie, zastosowanie systemu pozwala na znaczne zredukowanie generowanych kosztów.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Jednym z ważniejszych wydarzeń organizowanych dla podmiotów działających w sektorze wodociągowo – kanalizacyjnym jest Kongres Enciocm Water. Jest to cykliczne spotkanie przedstawicieli świata biznesu, nauki oraz polityki, a którzy mają realny wpływ na kształtowanie się gospodarki czy branży wodociągowo – kanalizacyjnym. Jej celem jest dbanie o nieustanny i efektywny rozwój sektora, przy jednoczesnym podnoszeniu jakości świadczonych usług.
 
Kongres jest jednym z najlepszych miejsc pozwalających wszystkim uczestnikom na podejmowanie wymiany zarówno w zakresie zróżnicowanych doświadczeń czy też pinii oraz koncepcji odnoszących się do najważniejszego sektora gospodarki narodowej, czyli do gospodarki wodnej i kanalizacyjnej.
Kongres trwa dwa dni. W jego ramach organizowana jest wielka gala, w czasie której ogłaszane są wyniki konkursu na Managera Roku WOD – KAN jak również na inwestycje Roku WOD – KAN.
Do uczestniczenia w spotkaniach komitetu naukowego działającego przy kongresie zaproszenie zdecydowali się przyjąć: prof. dr hab. Inż. Marek Gromiec, dr hab. Inż. Tadeusz Pająk, Profesor AGH, dr hab. Inż. Marcie Morawiec, dr inż. Tadeusz Rzepecki, prof. dr hab. Bartosz Rakoczy, prof. dr hab. Inż. Zofia Sadecka, Paweł Chudziński, Ryszard Langer, Andrzej Wójtowicz, Henryk Milcarz oraz Ryszard Sobieralski.
Podejmowana jest tutaj również współpraca z partnerami, którzy zapewniają im możliwość pokazania swojej marki oraz oferty, wszystkim potencjalnym decydentom zajmujących się branżą wodociągowo – kanalizacyjną. Oznacza to, że Kongres oferuje swoisty i zamknięty rynek usług, które mogą być kierowane do najważniejszej grupy odbiorców, czyli decydentów działających w branży.
Firmy będące partnerami zyskują również możliwość merytorycznego partycypowania w prowadzonych dyskusjach panelowych czy prezentacjach. Dodatkowo, ich logotyp pojawia się we wszystkich materiałach i wydarzeniach, w tym również: mailing, drukowanie materiałów wysyłkowych czy przygotowywanie materiałów konferencyjnych czy zaproszeń. To z kolei wiąże się również z możliwością efektywnego wyeksponowania marki w czasie trwania wydarzenia.
Kongres ma na celu określenie przyszłego kierunku rozwoju całego sektora i działających w jego ramach przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjnych.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Współczesny świat, rynek i poszczególne sektory gospodarki zdominowane są w znacznym stopniu przez nowoczesne technologie. W każdej dziedzinie wdraża się coraz to bardziej nowatorskie rozwiązania pozwalające na znaczne usprawnienie ich działania. Stanowią także odpowiedź na zmieniające się potrzeby czy oczekiwania klientów. Z racji tego, że ich życie w znacznym stopniu także jest zdominowane przez różnego rodzaju technologie, oczekują oni, że firmy z usług których korzystają będą również z nich korzystać.
Zmiany te oraz postęp technologiczny nie ominął również przedsiębiorstw wodociągowo – kanalizacyjnych. Chcąc funkcjonować efektywnie na rynku i świadczyć usługi najwyższej jakości, muszą inwestować w coraz to bardziej innowacyjne rozwiązania. Dzięki nim mogą optymalizować swoje działania, zwiększać poziom bezpieczeństwa ekologicznego czy ograniczać koszty eksploatacyjne, co z kolei może wpłynąć na utrzymanie się cen wody czy odprowadzania nieczystości na stałym poziomie.
Warto tutaj podkreślić, że praktycznie każde przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne ma dostęp do podobnych rozwiązań usprawniających jego działania. jedynym ograniczeniem, jeśli chodzi o ich zastosowanie są możliwości finansowe danego podmiotu. Wprowadzanie innowacyjnych rozwiązań wiążę się bowiem z dużymi wydatkami. Nie każdy podmiot (zwłaszcza przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne działające w mniejszych miejscowościach) nie mogą sobie pozwolić na ich wdrożenie.
Celem zwiększenia poziomu dostępności do tego rodzaju usług, przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne (bez względu na ich kondycję finansową, specyfikę działalności czy wielkość) mogą ubiegać się o dodatkowe środki pochodzące czy to z budżetu miasta lub ministerstwa czy to ze środków unijnych. Pieniądze na inwestycje można otrzymać po złożeniu stosownego projektu. Jeśli koncepcja zostanie uznana za atrakcyjną, przydatną dla lokalnej społeczności oaz uwzględniającą aspekty ekologicznego funkcjonowania przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego, środki zostaną przyznane.
W efekcie tego, praktycznie każda firma ma dostęp do najnowszych rozwiązań, a tym samym może podejmować zróżnicowane działania pozwalające na dostosowanie przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego do obowiązujących w danym momencie uwarunkowań rynkowych.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Warszawskie przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne funkcjonuje w oparciu o jeden z najbardziej nowoczesnych systemów informatycznych. Dzięki niemu może maksymalnie zoptymalizować swoje działania, a przez to zaoferować wszystkim swoim klientom świadczenie usług najwyższej jakości. Odnosi się to zarówno do jakości dostarczanej wody czy bezpieczeństwa w zakresie odbierania nieczystości, ale również braku uciążliwości pojawiających się na skutek ewentualnych przerw w dostawie wody.
Możliwość korzystania z symulacji opierających się o zaawansowany model matematyczny ma bez wątpienia również wymiar ekonomiczny. Jest on ważny (i korzystny) zarówno dla samego przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego jak i dla jego użytkowników.
Jedną z pierwszych jego zalet jest możliwość ograniczenia (lub całkowitego wyeliminowania) nakładanych na przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne kar ekologicznych. Zwykle są one naliczane w przypadku kiedy na skutek zbyt intensywnych opadów, system kanalizacyjny nie nadąża z odprowadzaniem wody, a jej nadmiar (połączony razem z nieczystościami) wypływa na powierzchnię. Może się okazać (jeśli firma nie znajdzie innej możliwości wyjścia z zaistniałej sytuacji), że konieczne będzie odprowadzenia jej prosto do jeziora czy rzeki, bez przepuszczenia jej przez etap oczyszczania. Dzięki wdrożonemu systemowi możliwe jest odpowiednio wczesne zaplanowanie takich zdarzeń i podjęcie stosownych działań prewencyjnych.
Kolejna zaleta to optymalizowanie i usprawnianie działań mających na celu rozbudowę czy modernizację sieci. Przed wdrożeniem systemu często okazywało się, że planowane zmiany są uciążliwe dla klientów i uniemożliwiają im efektywne korzystanie z instalacji. W ten sposób można także odpowiednio wcześniej rozwiązywać wszelkie problemy jakie pojawiają się w czasie budowy czy prowadzenia prac modernizacyjnych. To pozwala nie tylko na ograniczenie występowania późniejszych awarii, ale również redukuje koszty ponoszonych później napraw czy zmian.
Model umożliwia również zweryfikowanie czy do sieci mogą zostać podłączeni nowy odbiorcy. Ukazuje także metody najbardziej efektywnego i najmniej inwazyjnego czy kosztownego przeprowadzenia tego procesu. Umożliwia on również znaczne ograniczenie wszelkich kosztów eksploatacji sieci wodociągowo – kanalizacyjnej.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne działające na terenie miasta stołecznego Warszawa S.A. wprowadziło jeden z najnowocześniejszych systemów pozwalających na zarządzanie jego działalnością i realizowanymi zadaniami.
Wdrożenie odpowiedniego systemu matematycznego modelowania sieci nastąpiło już po tym, jak Polska przystąpiła do Unii Europejskiej. Wtedy to bowiem pojawiła się konieczność przeprowadzania dodatkowych i bardziej precyzyjnych analiz dotyczących zasad funkcjonowania całej sieci wodociągowo – kanalizacyjnej. Należało także wdrożyć rozwiązania pozwalające na monitorowaniu całej jego pracy. wiązało się to z koniecznością zainstalowania specjalnych czujników. Były one zlokalizowane w miejscach postrzeganych jako najbardziej newralgiczne punkty całej sieci.
Do przygotowania modelu sieci kanalizacyjnej firma wodociągowo – kanalizacyjna działająca na terenie Warszawy zdecydowała się zatrudnić, jako wsparcie merytoryczne i techniczne, specjalistów pochodzących z Niemiec i Austrii. Co ciekawe, zatrudniono także taterników jaskiniowych. Ich zadaniem było zainstalowanie czujników w najmniej dostępnych i najbardziej niebezpiecznych miejscach. Czynność ta wiązała się prowadzenia bardzo intensywnego wietrzenia wszystkich kanałów. Wynikało to z faktu, że panowało w nich bardzo wysokie stężenie metanu, siarkowodoru oraz innych gazów, które stanowiły realne zagrożenie dla zdrowia i życia taterników. Jednocześnie, w miejscach tych było bardzo niewiele tlenu, co dodatkowo utrudniało prowadzenie całej akcji.
Efektem finalnym jest dysponowanie przez warszawskie przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne siecią 25 deszczomierzy, 55 przepływomierzy oraz 40 mierników napełnień. Warto tutaj nadmienić, że takimi zasobami nie dysponuje nawet najważniejszy w tym sektorze Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej. Jednocześnie, okazuje się że działający na terenie Warszawy monitoring całej kanalizacji jest o wiele bardziej zaawansowany niż sieci pomiarowe, które funkcjonują w innych miastach całej Unii Europejskiej. Wszystko to pokazuje jak dobrze i efektywnie rozwija się warszawskie przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne oraz w jaki sposób, regularnie i bez przerwy pracuje nad podniesieniem standardu i jakości świadczonych przez siebie usług. Stanowi to niewątpliwie jego najważniejszą zaletę i przewagę nad podmiotami działającymi w innych miejscach.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Każde przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjnego, niezależnie od miejsca swojego działania i wielkości aglomeracji, którą obsługuje, musi mierzyć się z negatywnymi konsekwencjami dużych i intensywnych opadów. Zarówno gwałtowne burze jak i obfite opady, a więc występują ekstremalne zjawiska atmosferyczne powodują, że kanały ściekowe funkcjonujące w miastach nie nadążają z odebraniem wszystkich opadów. To z kolei powoduje, że wylewają się z nich mieszaniny ścieków oraz wód opadowych. Często zdarza się, że na skutek takiego działania konieczne jest odprowadzenie ścieków z kanałów burzowych prosto do rzeki czy jeziora. Pomija się wówczas etap oczyszczania ścieków. To z kolei może przyczynić się do powstania poważniejszego zagrożenia ekologicznego. Zwiększa także poziom zanieczyszczenia wód (w tym również wód gruntowych). Wszystko to ma działanie szkodliwe również dla człowieka.
Każdorazowo, gdy zdarzy się sytuacja, w której firma wodociągowo – kanalizacyjna musi odprowadzić ścieki do rzeki czy jeziora, musi zapłacić stosowna karę ekologiczną. Jej wysokość najczęściej mocno obciąża budżet przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego. Jest to rozwiązanie tylko z jednej strony skuteczne. Choć pozyskuje się tutaj środki na ochronę przyrody czy też wprowadza się narzędzie pozwalające na odstraszanie przedsiębiorstwo od nagminnego stosowania takich rozwiązań, to szkody jakie zostały poczynione, nie mogą zostać cofnięte. Oznacza to, że mimo iż kara zostanie opłacona i pozyska się środki na walkę z problemami ekologicznymi, to tego konkretnego działania się nie cofnie, a więc zagrożenie pozostaje w dalszym ciągu realne.
Stosowanie odpowiednich modeli matematycznych i wdrożenie specjalnego systemu informatycznego daje warszawskiemu przedsiębiorstwu wodociągowo – kanalizacyjnemu możliwość do przewidzenia określonych zachowań systemu kanalizacyjnego w czasie, nawet najbardziej gwałtownych, opadów. Przy pomocy prowadzonych analiz możliwe jest odpowiednio wczesne zapobieganie pojawiającym się problemom. Firma może wcześniej opróżnić wybrane elementy tworzące układ kanalizacyjny, tak aby stworzyć dodatkowe miejsce pozwalające na przyjęcie większej ilości opadów.
Podejmowane działania chronią firmę wodociągowo – kanalizacyjną przed koniecznością opłacania surowych kar za ewentualne zanieczyszczenie środowiska naturalnego.
Model wdrożony przez warszawskie przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne pozwala także na zaplanowanie budowy odpowiedniego systemu pozwalającego na sterowanie całą siecią.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Stosowany w warszawskim przedsiębiorstwie wodociągowo – kanalizacyjnym model komputerowy pozwala przede wszystkim na efektywne zarządzanie całym procesem i układem dystrybucji wody. Dodatkowo również tworzy możliwość podejmowania decyzji odnoszących się do wprowadzania czy planowania kolejnych modyfikacji oraz dalszego rozwijania całej warszawskiej sieci czy to w odniesieniu do wodociągów czy kanalizacji. Jednocześnie, opracowany system pozwala na podejmowanie odpowiednich działań w chwili kiedy pojawi się jakakolwiek awaria systemu. Umożliwia także szybki dostęp do każdej, istotnej dla systemu wartości i dla wszystkich parametrów. Może to odnosić się do poziomu i stężenia chloru czy mętności wody. Jest to możliwe przy pomocy prowadzonych wizualizacji graficznych oraz opisowych. Wdrożone rozwiązanie pozwala również na prowadzenie symulacji pracy całego systemu. Uwzględnia przy tym prawidłowe dostawy wody w różnych warunkach, w tym także w pracy awaryjnej, w czasie podejmowanych remontów, po wyłączeniu określonych zakładów uzdatniania czy tez podczas prowadzania zmian w zakresie poziomu ich wydajności.
Opracowane bazy danych tworzące system gromadzą informacje na temat dat ułożenia poszczególnych przewodów, ich przepustowości, ewentualnych spadkach czy materiałach, z których zostały wykonane. Odnoszą się także do wartości ciśnień, średnic czy przekrojów przewodów. Poza tym, baza danych oraz mapa, w przypadku kiedy mowa jest o modelu kanalizacyjnym, pozwala na wskazanie kilkudziesięciu punktów pomiarowych, które regularnie przeprowadzają odczyt i jego wartości przekazują do dalszej analizy (przechowując wszystkie te informacje do dalszego użytku). Wykorzystując te informacje, system ma możliwość przeprowadzenia złożonych przeliczeń wg układów równań różniczkowych wyższego rzędu. To z kolei pomaga w obrazowaniu tego w jaki sposób funkcjonuje sieć kanalizacyjna oraz jakie działania należy podjąć celem zoptymalizowania jej działania z korzyścią dla użytkowników.
Dzięki systemowi możliwe jest zaplanowanie remontów całej sieci wodociągowo – kanalizacyjnej w taki sposób, aby była ona jak najmniej uciążliwa dla użytkowników. Dodatkowo, pozwala na określenie najbardziej optymalnych warunków jej działania oraz umożliwia dostarczanie wody o zdecydowanie wyższej jakości, poprze zamykanie tych odcinków, które są niepotrzebne lub przeprowadzając dobrze zaplanowane płukania kierunkowe. Jego zadaniem jest zatem dostarczanie wody w sposób jak najszybszy, im dłuższy jest czas stagnacji, tym szybsze procesy biologiczne mogą w niej zachodzić

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Specyfiką funkcjonowania warszawskiego przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego (choć dotyczy to również każdego innego podmiotu działającego w tym sektorze, na terenie całego kraju), jest nieustanne inwestowanie w nowoczesne technolgoiei i rozwiązania informatyczne. Pomagają one w znacznym stopniu zwiększyć poziom efektywności i jakość funkcjonowania przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego. Większość modernizacji, które były wprowadzane w warszawskiej jednostce sprowadzało się właśnie do wdrażania nowych technologii.
Działania te były możliwe w ramach trwania I i II fazy projektu, który był finansowany przez Unię Europejską, a który nosił tytuł: „Zaopatrzenie w wodę i oczyszczanie ścieków w Warszawie w Miejskim Przedsiębiorstwie Wodociągów i Kanalizacji m.st. Warszawa S.A”.
Prowadzony projekt pozwolił na wdrożenie systemu informatycznego przeznaczonego do zarządzania całą siecią wodociągową i kanalizacyjną. Był to tzw. model matematyczny sieci kanalizacyjnej oraz wodociągowej. Jest to nic innego jak bardzo szeroko rozbudowana baza danych GIS, a także mapa sieci, która została wpleciona w odpowiednie programy algorytmów o charakterze obliczeniowym.
Warto tutaj podkreślić, że spółka zdecydowała się na wprowadzenie właśnie takiego rozwiązania, po to, aby móc lepiej zarządzać siecią i sterować jej działaniami. Należy zaznaczyć, że żadne inne miasto nie dysponuje tak zaawansowanym i rozbudowanym systemem matematycznego modelowania (odnosi się to przede wszystkim do sieci kanalizacyjnej).
Prace nad scharakteryzowanym tutaj systemem trwały przez ponad trzy lata.  Ozwoli on przede wszystkim na zwiększenie poziomu oszczędności, przy prowadzeniu dalszych prac modernizacyjnych i rozbudowujących sieć. Jednocześnie, zapewni on wszystkim mieszkańcom Warszawy dostęp do wody o wyższej jakości. Pozwoli również na efektywniejsze i bezpieczniejsze odbieranie nieczystości.
Można więc powiedzieć, że wdrożony system pozwala na zdecydowane bardziej efektywne zarządzanie dostępnymi zasobami. Jednocześnie umożliwia firmie wodociągowo – kanalizacyjnej świadczenie usług o wyższej jakości czy też podejmowanie działan rozwojowych, przy ograniczeniu generowanych kosztów.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji działające w Warszawie zużytkowuje najdłuższą w całym kraju sieć wodociągową. Łącznie, osiąga ona długość ok. 32000 km. jednocześnie, przedsiębiorstwo eksploatuje również najdłuższą sieć kanalizacyjną, która osiąga długość ok. 2700 km. Mimo, iż już teraz są one najdłuższe to w dalszym ciągu są rozbudowywane i modernizowane, dzięki czemu ich użytkownicy mogą oczekiwać usług o najwyższym standardzie i jakości. Dzięki temu, woda dostarczana jest znacznie szybciej i nie ulega dodatkowym zanieczyszczeniom. Z kolei wprowadzanie ciągłych modyfikacji powoduje, że sieć jest bardziej efektywna, szczelna, a tym samym o wiele bardziej oszczędna. Podobnie jest w przypadku sieci kanalizacyjnej. Wprowadzane nieustannie zmiany powodują, że nieczystości odprowadzane są nie tylko szybciej, ale przede wszystkim stanowią mniejsze zagrożenie dla środowiska naturalnego. Zwiększenie szczelności instalacji powoduje, że mniej niepożądanych substancji dostaje się do gleby czy do wód gruntowych.
Każde wprowadzane rozwiązanie ma na celu nie tylko poprawić ogólną jakość funkcjonowania warszawskiego przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego, ale przede wszystkim ma zwiększyć poziom zadowolenia klientów. Dodatkowo, z uwagi na rosnącą świadomość ekologiczną i fakt, że przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne są jednym z tych podmiotów, które muszą ją promować, są bardziej ekologiczne i przyjazne dla środowiska.
Należy tutaj podkreślić, że kluczowy jest fakt, że wprowadzane zmiany pozwalają na ograniczenie wszelkich strat wody czy nieczystości. Zwykle generowane były one przez nieszczelne instalacje. Powodowały one, że z jednej strony, woda transportowana do klientów uciekała przez szczeliny, w efekcie czego więcej wody wysyłano z firmy wodociągowo – kanalizacyjnej niż dostarczano do klienta. Z drugiej strony, tworzone przez klienta nieczystości, nie trafiały w takiej samej ilości do przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego. Część z nich przedostawała się do gleby. Powtarzalność tego procesu mógłby doprowadzić do poważnego zagrożenia ekologicznego, jeśli nie zostałoby w porę wykryte.
Wprowadzane innowacyjne rozwiązania pozwalają również na zwiększenie oszczędności. Dotyczy to zarówno ilości zużywanej wody jak i wydatków ponoszonych na nieustanne naprawianie pojawiających się problemów czy usuwanie wszelkich usterek. Każdorazowo, mimo że modernizacje czy rozbudowy generują koszty, szybko okazuje się, że po kilku latach inwestycja nie tylko się zwraca, ale również zaczyna na siebie zarabiać. Korzyści z tego odczuwa i przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne jak i jego klienci, którzy mogą płacić niższe rachunki za wodę.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Metody odkażania oraz oczyszczania wody zaczęły być powszechnie stosowane w XIX wieku. Wówczas to zdecydowano się na zastosowanie zróżnicowanych środków chemicznych, które dodawano do systemów wodociągowych. Dzięki temu, do odbiorcy finalnego woda trafiła bardziej bezpieczna do spożycia.
Od 1857 roku, na terenie Europy jedną z częściej stosowanych metod pozwalających na oczyszczenie wody było zastosowanie wodorotlenku żelazowego. Z kolei od ok. 1880 roku, na terenie Stanów Zjednoczonych, na masową skalę wykorzystywano koagulację, przeprowadzaną przy użyciu wodorotlenku glinowego.  Metody te były stosowane w wielu krajach, gdzie działały systemy wodociągowe, przez dłuży czas i oceniano je jako skuteczne, choć oczywiście nie gwarantowały one całkowitego wyeliminowania wszystkich zagrożeń. Efektem tego były liczne epidemie, które mimo podejmowanych działań, w dalszym ciągu się rozpowszechniały i stanowiły jedno z poważniejszych zagrożeń dla ówczesnego społeczeństwa.
Pojawienie się epidemii tyfusu we włoskim mieście Pola w 1896 roku oraz w angielskim Maidstone (1897) spowodowało, ze zaczęto myśleć nad wprowadzeniem innych metod pozwalających na oczyszczenie wody. Wtedy to rozpoczęto odkażanie wody pochodzącej z sieci wodociągowych, przy pomocy chlorowania.  
Pierwsza instalacja pozwalająca na przeprowadzenie chlorowania została utworzona w 1920 roku. Wyposażony w nią został belgijski wodociąg położony w Middelkerke. Z kolei we Francji zdecydowano się na ozonowanie wody (w Niecei było to w 1906 roku).
Z kolei w krajach takich jak USA, Kanada, Anglia czy RFN stosowano fluoryzację wody. W ten sposób chciano walczyć z falą próchnicy.
Obecnie wykorzystywane metody oczyszczania wody, które są stosowane w przedsiębiorstwach wodociągowo – kanalizacyjnych gwarantują zdecydowanie większą jakość i bezpieczeństwo wody. Niemniej jednak, często uważa się, ze stosowane środki same w sobie stanowią zagrożenie dla tego bezpieczeństwa, gdy po procesie oczyszczania ich pozostałości nadal znajdują się w wodzie, a tym samym woda która trafia do kranu, mimo że jest wolna od pewnych zagrożeń to zawiera szkodliwe środki chemiczne (resztki), które były wykorzystywane do tego celu. Większość przedsiębiorstw wodociągowo – kanalizacyjnych dokłada jednak wszelkich starań, aby woda trafiająca do konsumenta była nie tylko najwyższej jakości, ale także aby była całkowicie bezpieczna dla jego zdrowia.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Pierwsze akwedukty tworzone były przede wszystkim z rur ołowianych. Jednak już wtedy, twórcy sieci wodociągowych (Witruwiusz I wiek p.n.e.)  mieli świadomość tego, że nie są one bezpiecznym dla zdrowia rozwiązaniem. Mimo tej wiedzy, zaczęto je wycofywać z użytku powszechnego dopiero pod wpływem opublikowanej w 1768 roku rozprawy autorstwa Beniamina Franklina.
W Polsce, pierwsze wodociągi pojawiły się dopiero w XIII wieku (we Wrocławiu – 1272, w Poznaniu – 1282, Mydlniki niedaleko Krakowa – 1286).

Z kolei w II wieku p.n.e. w Azji Mniejszej, dzięki zastosowaniu specjalnego syfonu można było zbudować pierwsze wodociągi ciśnieniowe. Powstały one w Smyrnie oraz w Pergamonie (osiągały ciśnienie do 20 atmosfer). Jak wynika z prowadzonych badań, do ich budowy wykorzystano przede wszystkim rury z brązu umieszczone w specjalnej, kamiennej obudowie. Jednak szybko zaprzestano ich stosowania z uwagi na problemy z konserwacją jak również ze względu na nieustające kradzieże rurociągów, które wykonywało z drogiego i wartościowego metalu.
Jednak dopiero w XVI wieku zdecydowano się na użycie pomp pozwalających na zasilanie wodociągów. Z kolei w 1570 roku, w Gdańsku wykorzystano koło wodne pozwalające na zasilenie wodociągów. Identyczną konstrukcję zbudowano w 1572 roku we Fromborku. Natomiast Sualema w Marly na Sekwanie stworzono potężny zespół składający się z 14 kół wodnych, które swoim działaniem napędzały 225 pomp, dzięki czemu możliwe było zaopatrzenie całego Wersalu w wodę. W tym przypadku zdecydowano się na wykorzystanie rur żeliwnych.
Pierwsza pompa parowa wykorzystana do tego, aby zasilić działanie wodociągów została użyta w 1713 roku w Londynie. Zastosowano tutaj pompę parową Y. Savery’ego. Kilka lat później (1725) udało się ją zastąpić maszyna parową opracowaną przez T. Newcomena. W 1779 roku maszynę parową sprowadzono do Francji, gdzie wykorzystano ją do zasilenia działania paryskich wodociągów.
Kolejnym rozwiązaniem, które pojawiło się w Londynie (Chelsea) to opracowanie w 1829 roku przez J. Simpsona systemu oczyszczania wody, przy użyciu filtra piaskowego. Został on usprawniony w 1880 roku.
Przedstawione rozwiązania systematycznie były usprawniane i modyfikowane pod wpływem pojawiających się coraz to nowych rozwiązań technologicznych.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czystość wody oraz jej bezpieczeństwo, a więc i zdatność do spożycia jest ważna nie tylko dziś. Już w starożytnym Rzymie ludzie zdawali sobie sprawę z tego, że dobra woda powinna być wolna od wszelkich zanieczyszczeń. Jeśli będzie brudna może przenosić choroby i być przyczyną licznych epidemii.
Wszystko to powodowało, że także w ówczesnym Rzymie stosowano liczne rozwiązania pozwalające na ocenę jakości wody. Dysponowano kilkoma podstawowymi metodami badania zdatności wody – choć oczywiście nie dawały one takich rezultatów jak dziś.
Jedną ze stosowanych metod pozwalających na badanie zdatności wody był test. Sprawdzano w nim czy woda nie powoduje plam na naczyniach z brązu. Dodatkowo, badano czy woda po przegotowaniu nie pozostawia specyficznego osadu na naczyniu. Jakość wody oceniana była po tym jak długo trzeba było gotować w niej zielone jarzyny. Im dłuższy był proces gotowania tym woda okazywała się bardziej zanieczyszczona.
Przeprowadzony w ten sposób test pokazywał do jakiej kategorii wodę można było zaliczyć. W efekcie tego można było wyróżnić akwedukty, które dostarczały wyłącznie wodę pitną, jeszcze inne dostarczały wodę przeznaczoną do podlewania ogrodów, a kolejne do prania (te ostatnie cechowały się najsłabszą jakością – nie była ona zdatna do spożycia jednak nie stanowiła realnego zagrożenia dla jej użytkowników, dlatego też można było ją wykorzystywać do przeprowadzania regularnych prac domowych czy do pielęgnacji terenów przydomowych).
Warto tutaj podkreślić, że mimo iż już wtedy zajmowano się badaniem jakości i kondycji wody oraz poziomu jej bezpieczeństwa, to dużo trudniej było wodę zanieczyszczoną dostosować do spożycia i przywrócić jej odpowiednią jakość. Ówczesne metody uzdatnia wody pozwalały jedynie na wyeliminowanie najbardziej widocznych zanieczyszczeń. Realne zagrożenie (jeśli takowe występowało w wodzie, i tak nie zostawało całkowicie usuwane). Twórcy systemu wodociągowego oraz sieci kanalizacyjnej mieli tego świadomość. Dlatego też starali się wdrażać takie rozwiązania, które do minimum ograniczą możliwość pojawienia się wszelkich zanieczyszczeń.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Jeszcze w czasach starożytnych wodę pozyskiwało się z rzek, a także z wykopywanych studni czy z wody deszczowej, która łapana była w specjalne zbiorniki. Ok. 2000 lat p.n.e. stosowano także system cystern. Ustawiano je w okolicach warowni lub miast. Często wodę czerpano także przy pomocy specjalnych akweduktów, które doprowadzały ją do miasta z okolicznych źródeł. System ten działał jednak najbardziej efektywnie w miastach zlokalizowanych tuż przy rzece, gdzie dużo łatwiej można było stworzyć całą instalację.
System wodociągowy oraz możliwość dostarczenia wody dla mieszkańców było niezwykle ważne. Trzeba bowiem podkreślić, że ówczesny Rzym potrzebował kilkakrotnie więcej wody niż większość dzisiejszych miast. Należy tutaj jednak podkreślić, że ówczesne wodociągi działały w oparciu o system stałego przepływu wody, przez co znaczna jej część nie mogła być wykorzystana i trafiała do systemu kanalizacyjnego.
W starożytnym Rzymie, woda do miasta doprowadzana była przy pomocy specjalnych zbiorników. Tutaj pozostała przez określony czas, aż wszystkie zanieczyszczenia mogły osiąść na dnie. Stąd, za pomocą specjalnych rur dostawała się do wieży ciśnień, a następnie do mniejszych zbiorników. Następnie trafiała do fontann, łaźni oraz do zakładów przemysłowych, a także do dolnych poziomów wybranych domów (nie wszystkie domy miały dostęp do tego systemu).
Dzięki sprawności zastosowanego rozwiązania do Rzymu trafiało nawet 200 mln litrów czystej wody w ciągu doby. Wszystkie akwedukty działające na terenie Rzymu to przeszło 400 km wodociągów oraz kanałów. Każde z tych urządzeń musiał mieć swój odpowiednich w funkcjonującym na tym terenie systemie kanalizacji. Było to ważne, gdyż woda, która po wykorzystaniu zamieniała się w ścieki musiała zostać wyprowadzona z miasta – nie można było do tego celu wykorzystywać tej samej konstrukcji. Już wtedy bowiem ludzie mieli świadomość tego, że wody nie może być zanieczyszczona, aby mogła być zdatna do spożycia.
System działający na terenie Rzymu, mimo pewnych wad wydawał się być bardzo efektywny. Wynikało to przede wszystkim z przepustowości oraz dokładności jego działania. Problematyczne było jedynie utrzymanie dostaw wody na terenach cechujących się różnym ukształtowaniem, gdzie woda nie zawsze mogła płynąc z takim samym ciśnieniem.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Jedną z najważniejszych budowli, które były wykorzystywane do doprowadzania wody pitnej do Konstantynopola był akwedukt, który powstał w 386 roku naszej ery. Była to konstrukcja dwupiętrowa, mająca wysokość 22,70 m oraz długość 1170 m. Był on używany nawet w XIX wieku, w sytuacjach kryzysowych.
Najciekawszą budowlą, która była stosowana przy transporcie wody był akwedukt starożytnej Kartaginy liczący długość 132 km, który zbudowany był przez Rzymian jeszcze w II wieku naszej ery. Zniszczyli go muzułmanie w XVII wieku. Mimo to, do dnia dzisiejszego zachował się odcinek tego akweduktu zlokalizowany w okolicach Tunisu. Jego wysokość liczy ok. 8 m, a rozstaw podpór to 4,5 m natomiast ich szerokość to 4,0m. Są miejsca, które mają wielkość nawet do 15 metrów.
Budując akwedukty w regionach cechujących się zimnym klimatem, zwłaszcza w okolicach dolin konieczne było uwzględnienie (przy budowie) wpływów termicznych. Chodziło tutaj głównie o zabezpieczenie kanału przed ewentualnym zamarznięciem wody w sezonie zimowym. Celem uniknięcia takiej sytuacji decydowano się na znaczne zwiększenie przyjętej grubości ścian, a także przekrycia. Używano do tego celu dodatkową warstwę gruntu, która równocześnie była skuteczną izolacją termiczną.
Na kontynencie, jedną z najbardziej znanych budowli jest akwedukt w Segovii w Hiszpanii. Liczy on długość 1800 m, a zbudowano go w latach od 98 do 117 naszej ery. Powstał z rozkazu cesarza Trajana. Jego konstrukcja to 177 łuków wykonanych z ciosów granitowych, które są ułożone bez zastosowania jakiejkolwiek zaprawy. Liczą długość nawet do 30 m. Należy tutaj podkreślić, że akwedukt ten przetrwał do naszych czasów.
Kolejną, równie znaną budowlą jest akwedukt Pont du Gard. Pochodzi z końca I w. p.n.e. Zbudowany jest w dolinie rzeki Gardon, leżącej w pobliżu miasta Nimes (płd. Francja). Najważniejszych elementem tego kanału są dwa łuki, na których wsparte są arkady tworzące oparcie dla całego kanału. Zbudowany jest on na poziomie 48 m nad dnem doliny. Przekrój stanowi prostokąt mający wysokość 1,3 m oraz szerokość 1,20 m. Kanał jest przykryty kamiennymi płytami. Grubość konstrukcji, z początku XX wieku to 0,30 m, natomiast szerokość kanału w świetle obniżono do 0,60 m.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Warto tutaj podkreślić, że stosowanie grawitacyjnego systemu pozwalającego na transport wody pitnej był bardzo trudny. Wynikało to przede wszystkim ze specyfiki ukształtowania tereny. Jeszcze w IV w. p..n.e. tworząc kanały, które odprowadzały wodę pitną do dalszych miast, często trzeba było walczyć z wieloma problemami technicznymi, które wiązały się z koniecznością przemierzenia w poprzek na głębokich dolinach.
Warto tutaj podkreślić, że stosowanie grawitacyjnego systemu pozwalającego na transport wody pitnej był bardzo trudny. Wynikało to przede wszystkim ze specyfiki ukształtowania tereny. Jeszcze w IV w. p..n.e. tworząc kanały, które odprowadzały wodę pitną do dalszych miast, często trzeba było walczyć z wieloma problemami technicznymi, któOdpowiedzią na te problemy były specjalne konstrukcje inżynierskie, które nazywane były akweduktami. Były one swoistymi pierwowzorami dla działających później sieci wodociągowych i kanalizacyjnych.
Budowa akweduktów była niezwykle kosztowna, a przede wszystkim pracochłonna. Dlatego też częściej decydowano się na stosowanie tańszych rozwiązań w formie przewodów ciśnieniowych (były to tzw., przejścia syfonowe). Pierwsze z nich pojawiły się ok. 180 r. p.n.e. Dzięki temu systemowi możliwe było również rozprowadzenie wody w miastach. Celem tego, zarówno w Grecji jak i w Rzymie często stosowano rury kamienne, ceramiczne oraz ołowiane. Z kolei w Chinach, w tym okresie, używano rur bambusowych.
Jednym z przykładów wykorzystania przejścia syfonowego, przy zastosowaniu rur ołowianych był romański akwedukt, który znajduje się pod Lyonem. Jest on złożony z dziewięciu, równoległych przewodów zbudowanych z rur ołowianych liczących od 300 do 450 mm średnicy, o grubości ścianki 25 mm, która pozwala na przeniesienie ciśnienia wewnętrznego, które dochodzi do 0,6 MPa (6atm).
Każdy akwedukt charakteryzuje się wąską i bardzo wysoką budową. Jest to murowana, łukowa konstrukcja (forma arkad), na których wspierały się kanały przyjmujące kształt rynny. Zwykle, do budowy wykorzystywano kostkę kamienną, a łuki były budowane z klińca. Celem przygotowania odpowiedniego zabezpieczenia przed wszelkimi zanieczyszczeniami czy też chcąc ograniczyć poziom nagrzania się wody promieniami słonecznymi kanały były przykrywane. Przekrój poprzeczny takiego kanału był bardzo zróżnicowany. W przypadku akweduktów wielopiętrowych, na kolejnych piętrach układano specjalne przewody, przy pomocy których do Rzymu można było dostarczać wodę do centralnego zbiornika (zamek wodny), skąd trafiała do indywidualnych odbiorców (przez zbiorniki boczne) oraz do łaźni czy fontann oraz zbiorników publicznych.
Jednym z pierwszych akweduktów, który zbudowano był Aqua Appia w Rzymie z 312 roku p.n.e. Co ciekawe, na wschodzie pierwsze akwedukty pojawiły się jeszcze w  wieku p.n.e.
e wiązały się z koniecznością przemierzenia w poprzek na głębokich dolinach.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Początkowy rozwój kanalizacji w starożytnym Rzymie jest ściśle związany z dotychczasowymi osiągnięciami opracowanymi przez kulturę etruską (VIII – IV w. p.n.e.). Wykorzystywano do tego celu uporządkowane planowanie miasta, które uwzględniają budowę otwarte kanałów wzdłuż najważniejszych ulic. Z kolei ok. 610 r. p.n.e. kiedy to panował piąty król Rzymu Lucjusz Tarkiwniusz Priscus utworzono efektywnie działający system odprowadzania ścieków miejskich. Trafiały one do Tybru, przy pomocy głównego kanału, który nazywany był Cloaca Maxima, który działa do dnia dzisiejszego.
Warto tutaj podkreślić, że w początkowym okresie swojego funkcjonowania kanalizacja najczęściej miała formę odkrytą. Wykorzystywana była głównie do tego, by regulować strumienie czy osuszać bagnistą ziemię położoną w kotlinach pomiędzy wzgórzami. Pomagała ona również odprowadzać nadmiar wody deszczowej. Stopniowo, do systemu tego zaczęły trafiać również ścieki. Jednak pod wpływem nieprzyjemnych zapachów konieczne było opracowanie kanałów zakrytych. Do tego celu, wykorzystywano stałe sklepienie. Pierwsze takie rozwiązania pojawiły się w II wieku p.n.e.
Przekrój poprzeczny wspomnianego tutaj kanału Cloaca Maxima cechował się dużą zmiennością. W pobliżu swojego ujścia był najszerszy. W niektórych miejscach, po kanale można było poruszać się nawet łodzią. Dno ego kanału zostało wyłożone tufem, czyli skałą która składała się przede wszystkim z piasku oraz z popiołów wulkanicznych. Co ciekawe, ten sam materiał był wykorzystywany do wykładania rzymskich ulic. Ściany boczne kanału utworzono z 3-5 warstw dużych bloków tufu. Pojedynczy blok maił szerokość 1 m i długość 2,5 m natomiast jego wysokość to 0,8 m. W spoinach nie umieszczono zaprawy, ale spinano je przy pomocy łukowatych klamer, które zostały pokryte ołowiem. Natomiast kolebkowe sklepienie kanału były utworzone z klińców, które poukładane były w siedmiu do dziewięciu warstwach. Każda z nich była ze sobą zespolona ponad krążyną.
Sporadycznie każdy kanał był przykryty jedynie grubymi płytami kamiennymi. Z kolei na innych odcinkach umieszczano sklepienie ceglane. Dodatkowo, w niektórych miejscach utworzono specjalne studzienki, do których można było odprowadzać ścieki domowe. Co ciekawe, rzymscy budowniczy byli perkursorami, jeśli chodzi o wykorzystanie współczesnego betonu. Do budowy sklepień w kanałach wykorzystywano specjalną mieszankę przygotowaną z zaprawy wapiennej oraz z kruszywa naturalnego albo z okruchów cegieł. Wylewano ją na wcześniej przygotowane deskowanie.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Jeden z dłuższych kanałów doprowadzających wodę pitną (do 70 km) został utworzony na przełomie IX i VIII wieku p.n.e. na obszarze Transkaukazji. Był on zbudowany w sposób w systemie mieszanym. Z jednej strony przebiegał on niektórymi odcinkami w skałach. Miał formę kanału otwartego powierzchniowego albo zagłębionego. Z drugiej strony jest to kanał w wykopie lub kanał drewniany. Jak wynika z napisu umieszczonego na konstrukcji kanału został on zbudowany na polecenie wydane przez króla Menuasa ok. 800 r. p.n.e. Co ciekawe, kanał ten działa do dnia dzisiejszego i pozwala na zaopatrzenie całego miasta Van w wodę. Jest ona wykorzystywana do nawadniania upraw rolnych czy ogrodowych.
Dodatkowo, na terenie starożytnej Smyrny (dzisiejszy Izmir) można do dziś znaleźć ślady przewodu, który był wówczas wykorzystywany do transportowania wody pitnej, a który został wbudowany odcinkami w mur obronny. Miało to miejsce ok. VIII – VII w. p.n.e. Cały kanał był wykonany ze specjalnie ułożonych kamieni. Identyczny kanał liczący 1,20 m. wysokości oraz 0,60 m szerokości zlokalizowany jest w Efezie.
Należy tutaj podkreślić, że w czasach starożytnych w państwach arabskich przewody wykorzystywane do przetransportowania wody były zwykle z rur ceramicznych. Ich średnica dochodziła do wielkości ok. 1000 mm w świetle.
Starożytna Grecja, do kwestii związanych z higieną i jej odpowiednim utrzymaniem, zaczęła przywiązywać wagę po tym, jak nawiązano bliższa więź z lepiej rozwiniętymi krajami Bliskiego Wschodu czy z Egiptem. Nasiliło się to zwłaszcza w okresie od 750 do 650 roku p.n.e. W samych Atenach system pozwalający na doprowadzanie wody pitnej (w niewielkim zakresie był on ciśnieniowy) oraz umożliwiające odprowadzanie ścieków pojawiały się ok. VI w. p.n.e. Powstały one w miejscu działających dotychczas dołów kloacznych. Kolejne stulecie to powstanie tzw. Wielkiego Kanału mającego przekrój prostokątny i miał ok. 1,0 m wysokości. Został zbudowany głównie z ciosów kamiennych, a przykrycie wykonano ze specjalnej płyty kamiennej. W czasie użytkowania, stopniowo dołączano do niego inne, zdecydowanie mniejsze kanały.
Zarówno w Grecji jak i w innych miastach Persji czy Syrii woda pitna była dostarczana do mieszkańców przy pomocy odpowiednich przewodów, które były wyposażone w specjalne studzienki wentylacyjne.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Jak pokazują dane zdobyte przez archeologów, ok. 2447 r. p.n.e. sumeryjskie państwo – miast o nazwie UR (dzisiejszy Irak) dysponowało efektywnie działającym i kompleksowym (jak na tamte czasy) systemem kanalizacyjnym. Dodatkowo, wykopaliska, które prowadzono czy to w Babilonie czy Ninivie (miasta zlokalizowane na terenie dzisiejszego Iraku) pokazują, że już w trzecim tysiącleciu przed naszą erą rozpoczęto ta budowę nie tylko kanalizacji komunalnej, ale również (w niektórych budynkach) umieszczano także specjalnie przygotowane spłukiwane toalety oraz umywalnie.
Przykładowym budynkiem wyposażonym w takie rozwiązania jest m.in. pałac królewski Tell Asmar, który wybudowano ok. 2350 r.p.n.e., a który zlokalizowany jest na terenie Mezopotamii. Umieszczono w nim aż sześć toalet oraz murowany kanał sklepiony, przy pomocy którego można było odprowadzać ścieki.
Od ok. 2000 roku p.n.e. kiedy to rozwijała się cywilizacja kreteńska, większość pałaców, które były budowane na tamtym terenie (np. pałac w Knossos na Krecie) wyposażony był zarówno w wodociągi jak i kanalizację, a także inne instalacje (przykładową jest np. ogrzewanie wszystkich pomieszczeń przy użyciu ciepłego powietrza).
Ok. 1810 roku p.n.e. w pałacu Mari (na terenie ówczesnej Mezopotamii) zbudowano podziemny system kanalizacyjny, który utworzono z glinianych rur, a który był połączony z miejską siecią kanalizacyjną. Natomiast w Egipcie ok. 1580 roku p.n.e. wykorzystano kanalizację z regulacją ilości przepływu wody. był to również okres kiedy udało się zakończyć budowę następnego pałacu w Knossos. Wyposażono go nie tylko w dobrze rozbudowany i efektywny system kanalizacyjny, ale również w luksusowe pokoje kąpielowe. Wodę czerpano ze studni oraz ze zbiorników gromadzących wody opadowe (wykorzystywano ją wyłącznie do celów stricte sanitarnych), a także z oddalonych źródeł skąd wodę czerpano przy użyciu systemu rur z wypalanej gliny.
Również w Jerozolimie, jeszcze za czasów władania króla Dawida (czyli ok. 1000 r. p.n.e.) tworzono liczne toalety oraz kanały. Powszechnie znany jest specjalnie wybudowany przykryty kolektor kanalizacyjny posiadający przekrój prostokątny i mający wymiary 2,0 x 0,6m, a także długość liczącą ponad 600 m. Jak głosi Stary Testament Izraelici przywiązywali dużą wagę do zasad higieny. Dlatego też dbali o to, aby powstający u nich system kanalizacyjny i wodociągowy działał efektywnie i był możliwie jak najbardziej higieniczny i bezpieczny (jak tam ówczesne możliwości).

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Pierwsze ślady świadczące o istnieniu kanalizacji odkryto w czasie badań, które prowadzone były przez archeologów niemieckich w okresie 1969 – 1975 na obszarze dzisiejszej północnej Syrii. W czasie wykopalisk prowadzonych na tym obszarze, udało się odkryć osadę zlokalizowaną nad brzegiem Eufratu, która leżała w okolicach miejscowości Habuba Kabira. W tym miejscu, w lata 2500 – 3000  r. p.n.e. działała tam wysoko rozwinięta cywilizacja. Świadczyły o tym przede wszystkim znalezione tam ślady kanałów cechujących się przekrojem prostokątnym oraz kołowym (z rur ceramicznych), które pomagają doprowadzać wodę pitną oraz odprowadzających ścieki bytowe. Poszczególne, prostokątne przekroje poprzeczne posiadały otwarte kanały.  Każdy z nich umieszczone były w gruncie, a tworzone były z krótkich rur cechujących się odmiennym przekrojem podłużnym, gdzie można było wyszczególnić koniec bosy oraz odpowiedni kielich.
W Egipcie największa rolę przywiązywano nie tylko do ludzkiego życia doczesnego, ale także tego po śmierci. Z tego też względu, w jednym z grobowców zlokalizowanych w pobliżu miejscowości Saqquara u ujścia Nilu (ok. 2700 r.p.n.e.) znaleziono grobowiec, gdzie umieszczono specjalną komorę, która była toaletą dla zmarłych.
Ciekawie działał także system odprowadzania ścieków i wód (czyli ówczesny system wodociągowo – kanalizacyjny). Był on zbudowany z rur utworzonych z blachy miedzianej. Został on odkryty w pobliżu świątyni zbudowanej dla króla Sahure (2455 – 2443 p.n.e.). Natomiast informacje o tym, że egipskie domy były wyposażone w toalety pojawiły się jeszcze w zapisach autorstwa Herodota.
Kolejna, warta wspomnienia cywilizacja, to kultury Środkowego oraz dalekiego Wschodu, czyli miasta Mezopotamii oraz te położone w okolicach rzeki Indus (teren współczesnego Pakistanu). Tworzono tam system kanałów przeznaczonych do odprowadzania ścieków. Kierowane były do miejskich dołów kloacznych. Co ciekawe, na terenie Mezopotamii używano toalet, z których można było wypłukiwać wszystkie fekalia bezpośrednio do poszczególnych kanałów ściekowych. Każdy z nich był odpowiednio rozgałęziony. Dlatego też boczne kanały mogły odbierać ścieki z domów. Wszystkie te kanały tworzone były z rur glinianych albo były murowane z wypalanych cegieł i przykrywane prostokątnymi płytami ceramicznymi. Układano je z dużym spadkiem podłużnym, przez co możliwe było szybkie odprowadzanie powstających ścieków do przeznaczonych do tego celu kanałów głównych. Budynki z kanałami bocznymi łączono przy pomocy pionowych rur odpływowych, które  były instalacją wewnętrzną. Każda z rur była przykryta płytami, w których znajdował się okrągły otwór wlotowy.
CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Chcąc zapewnić odpowiednią jakość i poziom czystości i bezpieczeństwa wody dostarczanej przez przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne konieczne jest przestrzeganie szeregu zaleceń. Są one przygotowane zarówno dla administratorów jak i dla użytkowników korzystających z wody kranowej.
Do najważniejszych z nich zaliczyć należy przede wszystkim:
• konieczność dbania o odpowiednią kondycje wszystkich instalacji wewnętrznych, chodzi tutaj zarówno o eliminowanie przecieków, wymian niesprawnie działające armatury, odłączenie niedziałających czy niewykorzystywanych odcinków instalacji,
• konserwowanie oraz kontrolowanie działania urządzeń, które zabezpieczają przed przepływem zwrotnym,
• przeprowadzenie cyklicznych kontroli stanu technicznego. Odnosi się to również do czyszczenia oraz przeprowadzenia dezynfekcji zbiorników działania instalacji wewnętrznych,
• czyszczenie czy też przeprowadzanie wymiany dodatkowych filtrów, które są zainstalowane w danym systemie wodociągowo – kanalizacyjnym, tak a by były one zgodne ze wszystkimi wytycznymi producenta,
• czyszczenie perlatorów oraz wylewek baterii czy pryszniców, regularnie usuwanie części stałych z filtrów siatkowych, które zapewniają odpowiedni poziom zabezpieczenia dla armatury,
• regularne sprawdzanie, a w razie konieczności również usuwanie pojawiających się nieszczelności w ramach armatury czerpalnej, czyli przeprowadzanie wymiany uszczelek, zaworów i innych elementów,
• dbałość o utrzymanie poziomu temperatury ciepłej wody na poziomie nie mniejszym niż 55C oraz nie wyższej niż 60C,
• prowadzenie regularnych dezynfekcji termicznych instalacji ciepłej wody, przy utrzymaniu temperatury wody na poziomie nie niższym niż 70C,
Jeśli będzie się przestrzegało tych zasad zmniejszy się prawdopodobieństwo zmiany właściwości i poziomu czystości wody.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Pogorszenie jakości wody w ramach danej instalacji może nastąpić przede wszystkim na skutek przepływu zwrotnego zużytej wody. Każda instalacja musi posiadać odpowiednie zabezpieczenie, które pozwoli zapobiec wtórnemu zanieczyszczeniu wody.
Najczęściej, najbardziej zagrożone wystąpieniem przepływu zwrotnego są wszystkie połączenia instalacji wodociągowej z pozostałymi instalacjami (np. połączenia z centralnym ogrzewaniem, klimatyzacją czy specjalnego przeznaczenia) oraz z urządzeniami sanitarnymi, które są zasilane woda dysponujące odpływem do kanalizacji.

Chcąc uniknąć przepływu zwrotnego konieczne jest stosowanie właściwego zabezpieczenia. Ważne jest, aby dopasowane było do wszystkich parametrów technicznych. do najważniejszych z nich jest: ciśnienie w instalacji, kategorii płynu, które mogą mieć odpowiedni kontakt z wodą pitną). Rozwiązania, które w tym mogą pomóc są przerwy powietrzne, izolatory przepływu czy zawory zwrotne anyskażeniowe.
Kolejna przyczyna pogorszenia się jakości wody pitnej jest zastosowanie niewłaściwych materiałów. Każdorazowo, tworząc instalacje wodociągowe trzeba dobrać takie materiały, które uwzględniają korozyjność wody.
Następna przyczyna to stagnacja wody w instalacji. pogarsza ona jakość wody przez znaczny wzrost stężenia substancji rozpuszczonych jak również zawieszonych i rozwój bakterii. Jest on uzależniony od typu materiałów, z których wykonana została dana instalacja jak również stanu technicznego oraz od składu wody dostarczanej od przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego.
Ostatnia przyczyna to niewłaściwe albo niewystarczające metody konserwacji instalacji wodociągowej. Jeśli nie będzie ona odpowiedni zabezpieczana, nie będzie regularnie badana czy sprawdzana pod kątem ewentualnych zanieczyszczeń lub usterek, których występowanie może znacznie pogarszać jakość wody.
Jeśli pojawią się jakiekolwiek z wymienionych powyżej czynników to działania mające na celu uzdatnianie wody podejmowane przez firmy wodociągowo – kanalizacyjne, nie przyniosą oczekiwanych efektów.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Poza tym, że każde przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne dba o odpowiedni standard i jakość dostarczanej wody i przeprowadza proces uzdatniania wody to każdy odbiorca korzystający z sieci wodociągowo – kanalizacyjnej, musi dbać o odpowiednią jakość i sprawne działanie instalacji. Jeśli w jego domu będą działać nieszczelne rury czy też wykonane z niebezpiecznego tworzywa lub przestarzałe instalacje, to do odbiorcy nie trafi czysta woda. Będzie ona bowiem zanieczyszczona przez ten właśnie system. Dlatego też, o odpowiednią jakość powinni dbać wszyscy, nie tylko firmy wodociągowo – kanalizacyjne.
Do zapewnienia najwyższej jakości wody konieczne jest przestrzeganie kilku zasad, które pozwolą dbać o najwyższą jakość sieci wewnętrznej. Pierwsza zasada to zadbanie o to, aby wewnętrzna instalacja musi być przygotowana ze specjalnych, a przede wszystkim z bezpiecznych materiałów, które nie stanowią zagrożenia dla zdrowia i życia. Każde z nich muszą posiadać stosowne atesty.
Druga zasada sprowadza się do tego, by w każdym budynku (wielorodzinnym i jednorodzinnym) regularnie przeprowadzono kontrole i przeglądy wewnętrznej sieci wodociągowej. W ten sposób, odpowiednio wcześnie można wykryć wszelkie awarie i problemy oraz je usunąć.
Kolejna zasada to obowiązek przeprowadzania cyklicznych badań poziomu jakości wody pochodzącej z wewnętrznej instalacji. W ten sposób również można regularnie kontrolować stan i poziom jakości wody.
Jednocześnie, należy sprawdzić czy sieć wewnętrzna działająca w ramach budynku musi być we właściwy sposób zabezpieczona, tak aby możliwe było uniknięcie przepływu zwrotnego. Jest to możliwe dzięki takich jak przerwy powietrzne, izolatory przepływu czy zawory zwrotne antyskażeniowe.
Ostatnia zasada to konieczność przeprowadzania regularnych czyszczeń i płukań wewnętrznej sieci wodociągowej. Dzięki temu, w rurach nie gromadzą się żadne osady, które stanowią źródło wtórnego zanieczyszczenia wody.
Przestrzeganie tylko tych zasad pozwala na zwiększenia bezpieczeństwa wody. Dzięki temu, do odbiorcy trafia woda zdecydowanie czystsza i wolna od dodatkowych zagrożeń. To powoduje, że proces uzdatniania wody prowadzony w przedsiębiorstwach wodociągowo – kanalizacyjnych, jest o wiele bardziej efektywne.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Metodą uzdatniania wody, która stosunkowo często jest wykorzystywana w przedsiębiorstwach wodociągowo – kanalizacyjnych jest odwrócona osmoza, czyli demineralizacja. Jest to proces membranowy, który pozwala odseparować zanieczyszczenia, które są rozpuszczalne oraz koloidalne o wielkości z przedziału 0,1 - 0,001 µm, które mogą pojawiać się w wodzie.

Do przeprowadzenia całego procesu stosowana jest osmoza, czyli transport rozpuszczalnika, a więc wody poprzez membranę półprzepuszczalną. Oznacza to, że jest ona przepuszczalna dla danego rozpuszczalnika natomiast nie przepuszcza substancji rozpuszczonych soli.
W procesie dozowania występuje różnica ogólnych stężeń rozpuszczonych soli we wszystkich roztworach rozgraniczonych przez wykorzystywaną membranę. Jest to siła, która determinuje tempo przebiegu całego procesu. Przyłożenie dobrze dobranego, wysokiego ciśnienia zewnętrznego może wywoływać przepływ wody w stronę przeciwną do naturalnego. To właśnie ten proces nazywa się odwróconą osmozą.
Każdy element tworzący urządzenie przeprowadzający odwróconą osmozę to moduł, który składa się z jednej albo z większej ilości membran. Wysokociśnieniowa pompa w sposób stały dostarcza wodę do danej obudowy, gdzie została zainstalowana półprzepuszczalna membrana. Strumień wody, który zasila urządzenie dzieli się na dwa strumienie. Jeden z nich ma niską zawartość soli (permeat) oraz zatężone sole (koncentrat). Zawór koncentratu wykorzystywany jest do regulowania stosunków każdego ze strumienia, a także umożliwia na utrzymanie odpowiedniego poziomu ciśnienia na poszczególnych membranach.
Do tego, aby we właściwy sposób można było przeprowadzić proces uzdatniania wody, przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne musi w odpowiedni sposób dobrać technologię oraz urządzenia. Celem tego należy przeprowadzić analizę wody surowej.
Przygotowana do procesu instalacja przeprowadzająca proces odwróconej osmozy musi być użytkowana w sposób ciągły. W przypadku kiedy jednak przedsiębiorstwo decyduje się na sporadyczne jej użycie, to tak czy inaczej trzeba ją uruchomić przynajmniej raz w ciągu doby, na ok. 20 min. Jeśli tej czynności się nie wykona, istnieje duże prawdopodobieństwo tego, że membrany trzeba będzie dodatkowo zdezynfekować. Dlatego też metody tej lepiej nie stosować, chyba że myśli się o tym, by urządzenia były wykorzystywane cały czas.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Jedną z najczęściej stosowanych metod uzdatniania wody, która jest zwykle stosowana przez przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne jest chlorowanie. Jej zastosowanie wynika z faktu, że jest to metoda najtańsza. Wykorzystuje związki chloru czy chloru w formie gazowej.
Najczęściej stosowanym środkiem do dezynfekcji wody jest roztwór podchlorynu sodu.  Stacje dozujące, które zbudowane są z pompy membranowej i polietylenowego zbiornika na roztwór. Dawka jest dopierana właściwie do jakości wody, tak by zapewniała konkretną ilość chloru użytecznego po upływie zdefiniowanego czasu od chwili wprowadzenia chloru.
Zwykle w efekcie zastosowania tej metody pogorszeniu ulega smak i zapach wody (chlor jest wyczuwalny). Jednocześnie, jeśli stosowane są zbyt wysokie dawki chloru konieczne jest przeprowadzenie procesu dechloracji. Wszystkie stacje, które specjalizują się w dozowaniu podchlorynu sodu muszą być umieszczone w niezależnym pomieszczeniu, wyposażonym w dobrą wentylację,  a także w najbliższe miejsce dozowania.
Kolejna metoda to stosowanie odpowiednich preparatów chemicznych. Do tego, aby był on bezpieczny konieczne jest przestrzeganie określonych warunków, tak aby do wody nie przedostało się za wiele środków czyszczących. Metody te najczęściej wykorzystywane są jednak w branżach przemysłowych jak również przy uzdatnianiu wody kotłowej czy chłodniczej lub technologicznej czy tej przeznaczonej do klimatyzacji albo dezynfekcji.
Dawkowanie przeprowadzane jest przy użyciu specjalistycznej stacji dozującej, która poza pompom membranową i zbiornikiem roztworowym wyposażona jest w przewody doprowadzające. Pompa można sterować przy użyciu odpowiednich impulsów, które są wysyłane z wodomierza kontaktowego.
Zastosowanie odpowiedniego środka, który będzie wykorzystany do uzdatniania wody jest uzależniony od typu wody i indywidualnych wymagań. Dlatego też konieczne jest zweryfikowanie do czego woda będzie wykorzystywana i dopiero wtedy wybrać środek, który spełni wszystkie oczekiwania, a jednocześnie zapewni odpowiednią jakość wody.
Omówione powyżej metody nie są do końca bezpieczne dla człowieka ponieważ nie wszystkie środki chemiczne mogą zostać usunięte. Jednocześnie, postęp technologiczny pozwala na stosowanie zdecydowanie bardziej efektywnych metod przy pomocy, których można uzdatnić wodę.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Każdego przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne podejmuje szereg działań mających na celu przeprowadzenie efektywnego procesu uzdatnia wody. To dzięki niemu klienci danego przedsiębiorstwa mogą liczyć na uzyskanie dostępu do czystej i zdrowej wody, która może być pita prosto z kranu.
Wszystkie parametry związane z jakością wody odnoszą się do jej wizualnej oceny oraz do analizy składu chemicznego. Pozwala to na ewaluację tego, które metody uzdatniania są najbardziej wskazane i które przynoszą najlepsze efekty. Można więc powiedzieć, że uzdatnianie wody jest procesem dopasowania jej wszystkich właściwości fizykochemicznych do wymagań, które wiążą się z jej odpowiednim przeznaczeniem. Najczęściej sprowadza się on do wybrania najbardziej odpowiednich filtrów oraz efektywności usuwania wszystkich zanieczyszczeń.
Cała ocena jakości wody opiera się na analizie fizykochemicznej, które jest przeprowadzona w specjalistycznym laboratorium. Są to stacje sanitarno – epidemiologiczne, albo laboratoria kontroli środowiska czy w laboratoriach prowadzonych na wyższych uczelniach.
To dzięki przeprowadzonej analizie możliwe jest wybranie właściwej metody uzdatniania wody. Działają one zwykle w oparciu i w odniesieniu do przepisów zawartych w rozporządzeniu ministra zdrowia z dn. 4 września 2000 roku. Oznacza to, że woda do picia, zanim trafi do ostatecznego użytkownika musi spełniać szereg wymagań i obostrzeń. Jak wynika z zapisów zawartych w rozporządzeniu, woda do picia musi odpowiadać pod względem bakteriologicznym wszystkim warunkom, które zawarte są w załączniku nr 1 do omawianego rozporządzenia; pod względem fizykochemicznym warunkom, które są ustalone w załączniku nr 2, organoleptycznym – warunkom, które zostały zdefiniowane w załączniku nr 3.
W rozporządzeniu ustalono także częstotliwość pobierania próbek wody oraz metody, które mogą być stosowane do tego, aby oczyścić wodę z zanieczyszczeń i przygotować ją do użytku codziennego. Musi ona spełniać również oczekiwania klientów, którzy chcą, aby produkt za który płacą, czyli woda, jest dla nich bezpieczna i mogą z niej bez obaw korzystać. Wszystko to powoduje, że coraz więcej przedsiębiorstw wodociągowo – kanalizacyjnych dokłada wszelkich starań, aby wybrane przez nie metody uzdatniania wody gwarantowały towar najwyższej jakości.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Po przejściu wstępnego oczyszczania woda cechuje się lepszym wyglądem, choć nie jest jeszcze krystalicznie czysta. Ostatni proces pozwalający na pozbycie się niewielkich kłaczków, żeli które pojawiają się w procesie koagulacji oraz pozostałości sedymentów, to stosowanie mechanicznego filtra żwirowo – piaskowego. Jest to proces, który stosowany jest w przedsiębiorstwach wodociągowo – kanalizacyjnych od dawna. Dzięki niemu, woda osiąga niemal nieskazitelny i kryształowy wygląd (nie trafia ona jednak w takim stanie do kranów ponieważ najczęściej podczas transportu przez rury wodociągowe ulega ona ponownemu zamuleniu. Mimo wszystko, sam wygląd wody nie świadczy jednocześnie o jej całkowitej czystości. Może się bowiem okazać, że w krystalicznie czystej wodzie nadal pojawiają się związki chemiczne, które są niebezpieczne dla zdrowia i życia, a których obecność jest niemal niewyczuwalna goły okiem.
Kolejny etap to dezynfekcja. Jest to etap, który pozwala na zapobieganie rozmnażaniu się bakterii w wodzie. Do tego celu używa się stosowanego od dawna chloru. Nie jest to rozwiązanie najbezpieczniejsze i najbardziej optymalne. Okazuje się bowiem, że chlorowanie wody może powodować m.in.: podrażnienie, suchość oraz pękanie skóry, obniżanie poziomu odporności na wszelkie zakażenia drożdżami, marskość wątroby, rak wątroby i nerek oraz rak pęcherza moczowego oraz prostnicy.
Mimo realnego zagrożenia oczyszczanie wody działa wg ściśle ustalonego procesu, który jest regularnie modyfikowany i usprawniany jednak najczęściej funkcjonuje w sposób znany od kilkudziesięciu lat.
Stopniowo przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne decydują się na wprowadzanie nowoczesnych rozwiązań technologicznych. Rozwija się tutaj bowiem świadomość tego, że ich podstawowym obowiązkiem jest nie tylko zapewnienie stałego dostępu do wody, ale również dbałość o jej jakość i utrzymanie jej na najwyższym poziomie. jest to o tyle istotne, że konsument się także rozwija i cechuje się coraz większymi oczekiwaniami – także w stosunku do przedsiębiorstw wodociągowo – kanalizacyjnych. Dzięki rosnącym oczekiwaniom, przed firmami stoją coraz większe wymagania i wyzwania, którym regularnie starają się sprostać.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Jednym z podstawowych etapów procesu oczyszczania wody jaki prowadzonych jest w zakładach wodociągowo – kanalizacyjnych jest proces sedymentacji. Wzburzona w rzece woda, która niesie za sobą muł czy też drobny piasek, ił oraz inne zanieczyszczenia, przybiera mętną barwę. W poszczególnych zakładach wodociągowych, dostaje się ona do należących do zakładów wodociągowo – kanalizacyjnych stawów sedymentacyjnych. Tutaj jej nurt się uspokaja, a część sedymentów będzie mogła opaść na dno. W ten sposób uzyskuje się wodę zdecydowanie bardziej klarowną i gotową do dalszych procesów. Tym bardziej, że środki chemiczne, które w takiej wodzie się zwykle znajdują nie są wychwytywane na tym etapie. Dlatego też woda w dalszym ciągu jest niezdatna do spożycia i nie może w takiej postaci trafić jeszcze do mieszkańców.
Z racji tego, że nie wszystkie zanieczyszczenia pozostaną na dnie stawów konieczne jest zastosowanie kolejnej metody oczyszczania. Jest to równocześnie drugi etap całego procesu, czyli koagulacja. Tutaj, do wody dosypuje się siarczanu żelazowo – aluminiowego. Za jego sprawą, wszystkie pozostające w wodzie zanieczyszczenia łączą się ze sobą w niewielkie zlepki czy klaczki, a w wodzie mogą utworzyć się charakterystyczne żele, które składają się właśnie z tych lżejszych sedymentów.
Stosowany do oczyszczana siarczan żelazowo – aluminiowy nie jest jednak najlepszym rozwiązaniem, które powinno być wykorzystywane przez przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne. okazuje się bowiem, że środek ten jest jedną z najczęściej wymienianych przyczyn pojawiania się choroby Alzheimera. Jednak z racji tego, że omawiana tutaj metoda w dalszym ciągu jest najbardziej efektywna i najtańsza siarczan jest nadal stosowany do usuwania wszelkich mętności i resztek zanieczyszczeń z wody.
Cały proces koagulacji nie powoduje tego, że woda staje się zdatna do spożycia. Dzięki niemu można jedynie poprawić ogólny wygląd wody i usunąć zanieczyszczenia. Nie poprawia się natomiast wartość zdrowotna wody.
W procesie tym nie eliminuje się nadal pozostających w wodzie związków chemicznych rozpuszczalnych w wodzie. Etap koagulacji nie umożliwia również pozbycia się z wody niewykorzystanych dotychczas siarczanów żelazowo – aluminiowych. W efekcie tego, przedostaną się one do kolejnych etapów, powodują tym samym, że woda będzie co prawda wyglądała nieco lepiej, ale nadal nie będzie się jej dało pić.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Woda w kranach jest całkowicie zdatna do spożycia. Dzięki temu prawie 50% społeczeństwa deklaruje, że pije wodę, która pochodzi z zakładów wodociągowych. Co ciekawe, 48% przyznaje, że pije wodę ze studni natomiast jedynie 2% osób pije wodę głębinową.
Mimo, że pierwsze wodociągi zaczęto budować jeszcze 100 lat temu, a ich zadaniem było podejmowanie działań mających na celu zapobieganie rozpowszechnianiu się bakterii, które były źródłem chorób i epidemii, to dopiero w ostatnich latach woda, która dostarczana była przez przedsiębiorstwa wodociągowe była całkowicie zdatna do spożycia. Wcześniej, przed jej wypiciem należało ją przegotować. Na chwile obecną jest ona gotowa do spożycia.
Co ciekawe, zakłady które budowane były kilkadziesiąt lat temu, w dalszym ciągu pracują wg tych samych technologii, podczas gdy nieustannie pojawiają się nowe drobnoustroje i bakterie, które stanowią coraz większe zagrożenie.
Problematyczny jest także ciągły rozwój chemii, przez który ciągle powstają nowe związki chemiczne, w tym te trujące i niebezpieczne dla zdrowia i życia, a które pojawiają się w wodzie. Okazuje się, że spośród 6 milionów związków chemicznych, aż 2300 z nich dobrze rozpuszcza się w wodzie, z czego 97% nie ma po rozpuszczeniu żadnego wyglądu, smaku czy zapachu, a wiec jest niewyczuwalna przez człowieka. Wszystkie te substancje przedostają się do wód, dlatego też jak wynika z przepisów zawartych w Ustawienie Ministra Ochrony środowiska jedynie rzeki zaliczane do I klasy czystości mogą stanowić źródło wody dla wszystkich zakładów wodociągowo – kanalizacyjnych. Ich obowiązkiem jest natomiast przerabianie tej wody na wodę zdatną do picia. Co ciekawe, w Polsce praktycznie nie występują rzeki I klasy. Najwięcej jest rzek III klasy czystości oraz rzek pozaklasowych. To właśnie z nich pobiera się wodę, która później zostaje poddana oczyszczeniu, dzięki czemu może następnie trafić z przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego do poszczególnych odbiorców.
Należy mieć tutaj jednak świadomość, że każdorazowo, woda poddana procesowi oczyszczenia jest badana przez specjalistów pod kątem poziomu jej bezpieczeństwa. Tylko woda, która została prawidłowo przepuszczona przez cały proces jest przekazywana do użytku. Dlatego też, możliwe jest picie jej bezpośrednio z kranu.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Obecnie woda płynąca w kranach najczęściej jest całkowicie bezpieczna dla zdrowia i można ja pić prosto z kranu. Przykładem takiej wody jest ta pochodząca z warszawskich wodociągów. Jakość tę gwarantują bardzo nowoczesne stacje uzdrowiskowe.

Pierwszą i najważniejszą stacją jest stacja uzdatniania wody „Filtry”. Z tego miejsca woda doprowadzana jest do osób zamieszkujących część centralną oraz południowo – zachodnią lewobrzeżnej części stolicy, a także pobliskich miejscowości: Piaseczno, Lesznowola, Raszyn, Pruszków, część Brwinowa, Piastów oraz Michałowic.
Kolejna  stacja uzdatniania to „Praga”. Stąd dostarczana jest do osób zamieszkujących takie tereny jak: Rembertów, Praga Południe, Mokotów, Wilanów, Wawer oraz Wesoła.
Ostatnią stacją zajmującą się uzdatnianiem wody jest Zakład Północny, który zaopatruję w wodę mieszkańców takich obszarów jak: Białołęka, Bielany, Bemowo, Targówek oraz Praga Północ czy Wola, Żoliborz, Praga Południe oraz Rembertów.
Woda dostarczana przez wymienione powyżej stacje, to woda o średniej twardości, dzięki czemu dostarcza cenne dla człowieka minerały, w tym przede wszystkim magnez oraz wapń. Każda stacja uzdatniania , ze względu na szereg zróżnicowanych czynników może dostarczać mniej lub bardziej bogatą w te składniki wodę. Najczęściej jest to uzależnione od źródła wody surowej (Wisła lub Jezioro Zegrzyńskie) czy wdrożonych metod uzdatniania wody.
Zakłady wodociągowo – kanalizacyjne wdrażają liczne procedury pozwalające czuwać nad każdym etapem realizacji uzdatniania wody oraz po wtłoczeniu jej do sieci wodociągowej. Choć na ostateczny smak, zapach oraz kolor wody wpływa także stan instalacji wewnętrznej danego budynku. Dlatego też, za każdym razem kiedy pojawiają się problemy, należy sprawdzić instalację. Może okazać się, że problem leży właśnie po stronie urządzeń, w które wyposażony jest dany budynek. Kontrolę taką może przeprowadzić pracownik zakładu wodociągowo – kanalizacyjnego, który przy pomocy odpowiednich urządzeń zweryfikuje poziom i stan utrzymania danej instalacji oraz zdefiniuje przyczyny zanieczyszczenia wody. może on również określić, czy problem leży po stronie zakładu czy danego budynku.
Problemem może być również instalacja w danym mieszkaniu – przestarzała czy zaniedbana instalacja w mieszkaniu także może determinować w znacznym stopniu ostateczny smak i kolor wody.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Istotnym elementem historii warszawskich wodociągów wydaje się być także utworzenie Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w m.st. Warszawie. Sieć wodociągowo – kanalizacyjna w Warszawie działa od 1881 roku. wtedy to Zarząd Miasta podpisał kontrakt na budowę wodociągów oraz kanalizacji (miał być to system zaprojektowany i zbudowany przez Lindleya). Prace budowlane ruszyły w 1883 roku, a już w 1886 roku woda mogła płynąć ze Stacji Filtrów o mieszkańców miasta. Dzięki temu, Warszawa była jednym z sześciu miast, w których działa nowoczesna sieć wodociągowa i kanalizacyjna.

1 stycznia 1924 roku utworzono Przedsiębiorstwo Wodociągi i Kanalizacja, a pierwszym dyrektorem zostaje inż. Edward Szenfeld. W 1930 roku zdecydowano się oddać do użytku nową siedzibę WiK. Budynek został zaprojektowany przez Romualda Millera. Trzy lata później uruchomiono jeden z nowocześniejszych obiektów znajdujących się na terenie Stacji Filtrów – Zakład Filtrów Pospiesznych.
25 września – 4 października 1939 roku wprowadzono pierwszą przerwę w funkcjonowaniu Stacji Filtrów. Została ona wywołana szkodami poniesionymi na skutek przeprowadzenia nalotu dywanowego na Warszawę. Druga, a jednocześnie ostatnia w historii przerwa w pracy miała miejsce w okresie od 22 września 1944 roku – 29 maja 1945 roku. Wtedy to Stacja Pomp Rzecznych zlokalizowana przy ul. Czerniakowskiej została zbombardowana. Natomiast wycofujące się wojska niemieckie ukradły znaczną część wyposażenia Stacji.
22 stycznia 1951 roku Wodociągi i Kanalizacja przekształcają się w firmę państwową i zaczynają funkcjonować pod obowiązującą do dnia dzisiejszego: Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji w m.st. Warszawie.
Po tych wydarzeniach jednostka była nieustannie modernizowana i uzupełniana o nowoczesne technologie. Dzięki temu może, bez większych zakłóceń funkcjonować do dnia dzisiejszego. Jest to jedna z trzech, największych sieci działających na terenie Warszawy. Jest to również obiekt historyczny, otwarty na zwiedzanie zarówno przez osoby indywidualne (w wyznaczonych terminach) oraz grupowe. W ten sposób możliwe jest poznanie nie tylko zasad działania dzisiejszego przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego, ale również historii powstawania kolejnych rozwiązań.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
W ostatnich tygodniach, dzięki niskiemu stanu wody na Wiśle możliwe było odkrycie jednego ze „smoków”, czyli niezwykle efektownej końcówki przewodu, przy pomocy, którego możliwe było czerpanie wody z Wisły w XIX wieku. Smoki zostały zauważone na lewym brzegu rzeki. Odkryto je na wysokości Stacji Pomp Rzecznych należących do Warszawskich Wodociągów.
Według opisu, jest to 6-metrowa efektownie zakończona głowica kończąca przewód ssawny. Dzięki niej możliwe było pozyskiwanie wody z rzeki. Całe urządzenie, na swojej długości posiadało specjalne otwory natomiast na końcu specjalną klapę, która przypomina poniekąd wygląd smoka.
Ich działanie było stosunkowo proste. Każda głowica jest ułożona pod kątem prostym w stosunku do przewodów ssawnych. W ten sposób, oś smoka jest równoległa do prądu wody w Wiśle. W jego górnej ścianie znajdują się specjalne otwory mające średnicę 15 mm, natomiast w końcowej części odpowiednią klapę, która otwiera się na zewnętrz. To przez nią przepuszcza się odpowiedni strumień wody płynący z przewodów tłoczonych pod ciśnieniem mającym ok. 3 atmosfer w czasie prowadzenia oczyszczenia przewodów czy też samych smoków.
Układanie dwóch smoków zakończono w 1899 roku natomiast trzeci położony został w 1899 roku. jednak dwa z nich zostały usunięte w czasie prowadzonych prac modernizacyjnych w 1928 roku oraz w 1934 roku. trzeci pozostał, aż do teraz. Był on jednak nieczynny. Można go oglądać tylko wtedy kiedy woda osiąga bardzo niski stan. Zwykle obszar ten jest dostępny wyłącznie dla pracowników wodociągów, przez co większość osób nie może go zobaczyć.
Jako ciekawostkę, można tutaj dodać, że obniżenie się poziomu wody w Wiśle spowodowało odkrycie także innych skarbów, które dotychczas były niedostępne. Jednym z nich był zatopiony wrak statku. Jednak nie ustalono jeszcze jaki jest to statek i z jakiego okresu dokładnie pochodzi.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Jednym z najstarszych, a zarazem największych warszawskich wodociągów jest Stacja Uzdatniania Wody „Filtry” należące do Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji. Swoim działaniem zapewnia wodę dla mieszkańców Warszawy od 1886 roku. obecnie, potrafi pokryć połowę całego zapotrzebowania stolicy na wodę.
Stacja służy mieszkańcom od ponad 130 lat. Została utworzona jedynie dzięki intensywnym działaniom jakie prowadził ówczesny prezydent miasta – rosyjski generał Sokrates Starynkiewicz. Projekt sieci wodociągowej i kanalizacyjnej został opracowany przez angielskiego inżyniera Wiliama Lindlea w 1879 roku.
Do najważniejszych obiektów zaprojektowanych przez inżyniera zalicza się przede wszystkim: zabytkową wieżę ciśnień (wyłączono ją z działania w latach 30. XX wieku), a także budynki pompowni oraz kotłowni (obecnie znajduje się tutaj muzeum wodociągów oraz kanalizacji), filtry powolne (używane do dziś) jak również zbiorniki wody czystej oraz surowej. Wszystkie te elementy powstały w okresie od 1883 – 1926. Dodatkowo, w 1933 roku do użytku oddano Zakład Filtrów Pospiesznych. Budynek jest ciekawym obiektem architektonicznym. Powstał w stylu art deco i cechuje się nietypową architekturą oraz bardzo unikalnym wnętrzem.
W czasie II wojny światowej oraz w czasie powstania warszawskiego zniszczono nie tylko obiekty jak i znaczną część całej sieci wodociągowo – kanalizacyjnej. Efektem tego 22 września 1944 roku w Warszawie nie było wody. Wodociągi zostały ponownie uruchomione dopiero 29 maja 1945 roku. Usunięcie wszystkich zniszczeń oraz ponowne skompletowanie maszyn, które niemieckie wojska wywiozły z Warszawy trwało kilka lat.
Na chwilę obecną Zakład Wodociągu Centralnego, w swoim działaniu wykorzystuje nowoczesne laboratorium, które analizuje wodę na każdym etapie uzdatnia oraz już po tym jak trafi do sieci wodociągowej.
Stacja Filtrów została wpisana do rejestru Zabytków Województwa Mazowieckiego. W 2012 roku uznano ją Pomnikiem Historii. Można ją zwiedzać odpłatnie, na zasadach określonych na stronie internetowej, przy czym osoby indywidualne mogą ją zwiedzać jedynie w specjalnie ustalone dni.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
W 1964 roku zdecydowano się na uruchomienie pierwszej w kraju, a także największej w całej Europie (również dziś) ujęcia filtracyjnego. Nazywano go Grubą Kaśką. Zlokalizowany był na 509 km Wisły – ok. 186 metrów od lewego brzegu rzeki.
Projektantami rozwiązania byli dwaj inżynierowie: Skoraszewski oraz Wojanrowicz. Zdecydowali się oni na wdrożenie, opracowanego jeszcze w XIX wieku pomysłu przygotowanego przez inż. Feliksa Pancera. W jego projekcie zakładano, że wodę ujmowano z dna Wisły.
Jeszcze w latach 1969 – 1970, po prawej stronie rzeki rozpoczęto ujmowanie wody infiltracyjnej, przez dwa ujęcia, które tworzyły Wodociąg Praski.
Kolejna modyfikacja miała miejsce w 1990 roku. Wtedy to na dnie rzeki umiejscowiono przewód mający średnicę ok. 1000 mm. Jego zadaniem było połączeniem „Grubej Kaski” z lewym brzegiem rzeki. Dzięki kanałowi grawitacyjnemu, który ciągnął się wzdłuż Osadnika Czerniakowskiego można było wodę przesyłać do pompowni, które przetransportowywały wodę do Stacji Filtrów. Woda, która została ujęta przy pomocy „Grubej Kaśki” pozwalała na bezpośrednie zasilenie lindleyowskich filtrów powolnych. Dzięki czemu, możliwe było automatyczne zwiększenie ich wydajności jak również znacznie poprawiło jakość przefiltrowywanej wody.
Z racji tego, ze rozwiązanie przyniosło pozytywne efekty, zdecydowano się na kolejną budowę ujęć infiltracyjnych zlokalizowanych właśnie po lewej stronie rzeki. W ten sposób, w okresie od 1992 – 1998 powstały kolejne, cztery ujęcia. Funkcjonowały one w oparciu o dokładnie takie same zasady jak „Gruba Kaśka”. Wprowadzono jedynie niewielkie zmiany konstrukcyjne. Budowli tych nie widać ani nad brzegiem czy nurtem Wisły. Większość mechanizmów ukryta jest pod ziemią. Na zewnątrz widoczne są jedynie metalowe pokrywy.
Każde z ujęć infiltracyjnych to studnie. Czerpią one wodę z głębokości 5-7 metrów jeszcze pod dnem Wisły, przy użyciu drenów czyli specjalnych rur mających średnicę 300 albo 400 mm z perforacją oraz specjalnymi otworami umieszczonymi po obwodzie. Każdy dren zlokalizowany jest w sposób promienisty wokół studni. Tutaj funkcjonuje również warstwa piasku, która pozwala na zatrzymanie największych zanieczyszczeń. W ten sposób woda, która wpływa do studni cechuje się o wiele lepszą jakością. Każdy dren ma długość od 90 do 165 m. Woda, która z nich przedostaje się do studni jest następnie tłoczona przy pomocy pomp w przewody, które łączą ujęcia z obiektami technologicznymi.
Woda z tych ujęć przekazywana jest do odpowiednich obiektów technologicznych należących do Zakładu Wodociągu Praskiego.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Istotnym elementem projektu sieci wodociągowej Lindleya są ujęcia wody. funkcjonują one od 1886 roku i zlokalizowane są na 509 – 510 km Wisły. Miejsce to zostało specjalnie wybrane przez samych projektantów.
Co ciekawe, kiedy trwała budowa Stacji Pomp Rzecznych w 1884 roku, na terenie tym była powódź. W efekcie czego koryto rzeki przesunęło się o prawie 300 metrów (na stronę wschodnią, czyli w stronę prawego brzegu). To sprawiło, że Stacja oddaliła się od wody. wszystko to doprowadziło do sytuacji, w której konieczne było regulowanie Wisły na całym odcinku warszawskim.
Początkowo, woda była pobierana przy pomocy specjalnych przewodów, które na swoich końcach miały tzw. smoki (głowice, które były zanurzone w nurcie rzeki). Jednak z uwagi na fakt, że często zapychały się piaskiem albo lodem, konieczne było zbudowanie specjalnych zatok przybrzeżnych. Dzięki nim możliwe było znaczne zredukowanie prędkości przepływu wody. Pierwsze trzy zatoki utworzono w okresie od 1906 – 1910 natomiast czwarta powstała w 1929 roku. Dodatkowo, 1928 na Stacji Pomp Rzecznych utworzono Osadnik Czerniakowski. Zajmował on powierzchnię 178 ha oraz pojemność 1275 tys. m3. Miał kształt trapezu, a jego dłuższe boki znajdowały się po stronie Wisły. Z kolei krótszymi bokami ustawiona był w stronę pompowni, która tłoczyła wodę na Stację filtrów. Jego najważniejszych zadaniem było klarowanie wody poprzez zatrzymanie wszystkich zawiesin, a następnie zbieranie wody.
Osadnik ten był połączony z rzeką przez zatoki. Wykorzystano do tego odpowiedni system przepustów. Największy z nich to wrota śluzowe, przy pomocy których możliwe było przemieszczanie się całego sprzętu pływającego. Można było także odciąć dopływ wody na wypadek powodzi czy też wystąpienia jakichkolwiek zanieczyszczeń czy problemów z poziom czystości wody.
Dodatkowo w czasie budowy, z ziemi która pozostawała, zdecydowano się na usypanie wału przeciwpowodziowego liczącego długość ok. 3020 m. Miał on na celu ochronę Stacji Pomp Rzecznych przed ewentualnym zalewem.
Z racji tego, że zły stan wody w rzece utrzymywał się przez dłuższy czas zdecydowano, że w 1964 roku zbudowana zostanie pompownia, która będzie zajmować się przetłaczaniem wody z rzeki do osadnika.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Kolejny wodociąg to wodociąg Praski Grotowskiego. Został on wybudowany na polecenie namiestnika carskiego Berga. Miało to miejsce po tym, jak w 1868 roku duży pożar pochłoną praktycznie całą część wschodniej Pragi.
Budowę powierzono Alfonsowi Grotowskiemu. Całość prac budowlanych zajęła mu niespełna rok. Utworzona przez niego konstrukcja działała do 1896 roku.

Działanie to sprowadzało się do funkcjonowania specjalnych pomp, które tłoczyły wodę do zbiornika mającego charakter strategiczny. Był on umiejscowiony w wieży ciśnień, mającej objętość znacznie powyżej 900 m3. Sieć była również zasilana przez 12 specjalnych zdrojów ulicznych oraz 28 hydrantów pożarniczych. Cała sieć wodociągowa swoim zasięgiem mogła bez większych kłopotów docierać do wielu budynków użyteczności publicznej.
Istotnym elementem sieci wodociągowej (uruchomionej ostatecznie 4 czerwca 1855 roku) była sieć pięciu wodotrysków. Pierwszy z nich to fontanna zlokalizowana w Ogrodzie Saskim. Jako jedyny wodotrysk zaprojektowany przez Marconiego, przetrwała również do dnia dzisiejszego. Następne działały w: ogrodzie Teatralnym (rozebrana w 1898 roku), wokół kolumny Zygmunta III (funkcjonował do 1928 roku) oraz na Rynku Starego Miasta, razem z syreną zaprojektowaną przez Hegla. Co ciekawe, dziś na tym samym miejscu również działa wodotrysk jednak z dawnego projektu została jedynie warszawska syrenka.
Każda z nich zasilana była w sposób szeregowy przelewowy. Woda, która spływała z fontanny w Ogrodzie Saskim, stanowiła jednocześnie zasilenie dla tej zlokalizowanej na Placu Teatralnym. Ta z kolei zasilała fontannę przy kolumnie Zygmunta, a ta zasilała fontannę działającą przy rynku Starego Miasta, skąd spływała do Wisły. Sieć była zatem dobrze ze sobą skomunikowana i funkcjonowała stosunkowo dobrze.
Piąta fontanna, która została podłączona do sieci Marconiego działała na Krakowskim Przedmieściu. Została jednak wybudowana przez Dziekanka, po tym jak wyburzono domy w 1862 roku. Projekt został przygotowany przez J. Orłowskiego. Fontannę, ostatecznie uruchomiono 10 lipca 1867 roku. Jednak z racji tego, że miejsce, w którym stała zostało przeznaczone pod budowę pomnika A.Mickiewicza, zdecydowano się na jej przeniesienie na Plac Bankowy. Tutaj była jedynie do 1951 roku. Ostatecznie umieszczono ją na skwerze przed kinem Muranów. Stoi do dnia dzisiejszego.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Pierwszym, najbardziej nowoczesnym projektem sieci wodociągowej był ten opracowany w 1836 roku przez H. Marconi i Andersona. Założeniem zasadniczym projektu było bezpośrednie korzystanie z ujęcia wody z Wisły. Miało ono znajdować się znacznie powyżej największej w mieście rzeźni na Solcu. Dodatkowo, źródło miało być wspierane także wodą pochodzącą przede wszystkim z ujęć gruntowych.
W projekcie uwzględniono zarówno ogólną jakość wody jak również wielkość zabudowy czy też fakt wytworzenia odpowiednio wysokiego ciśnienia. Wzięto tutaj pod uwagę potrzeby całego regionu. Jednak ze względu na ograniczenia finansowe, możliwe było zrealizowanie jedynie ujęcia najbliższego i najbardziej zaludnionego wtedy centrum Warszawy.
Dlatego też, w ostatecznym projekcie zdecydowano się na utworzenie pierwszego ujęcia wody przy ulicach: Karowa i Dobra, pozyskiwanej jest z Wisły. Z racji tego, że wybór tej właśnie lokalizacji warunkowany był motywami finansowymi (chciano jak najwięcej pieniędzy zaoszczędzić), okazało się, że woda niesie wiele odpadów pochodzących zarówno z rzeźni jak i z innych, umiejscowionych na warszawskim Powiślu zakładów. Dlatego też konieczne było wstępne oczyszczanie wody. Przepuszczana była przez specjalne filtry mechaniczne nazywane cedzidłami, a także przetrzymywano je w specjalnych osadnikach. Dopiero wtedy woda była prowadzona w górę, do wodozbioru zlokalizowanego w Ogrodzie Saskim. Praca całej sieci napędzana była energią, która pochodziła z maszyn parowych. Dzięki nim woda była tłoczona do poszczególnych elementów i dostarczana do mieszkańców. Tak działała pierwsza, nowoczesna sieci wodociągowa zainstalowana na terenie miasta.
Warto tutaj podkreślić, że zlokalizowany w Ogrodzie Saskim wodozbiór jest tam do dziś. Został wybudowany w okresie 1852 – 54, na specjalnym sztucznym wyniesieniu. W swojej konstrukcji przypominała świątynię Vesty. Były to dwa zbiorniki: górny (193 m) oraz dolny (107 m). To stąd woda, pod własnym ciśnieniem grawitacyjnym rozprowadzana była siecią wodociągową: przez Plac Teatralny, Senatorską, Plac Zamkowy i Stare Miasto, aż do ul. Świętojerskiej. Stąd łączyła się z drugą magistralą, która prowadziła od wodozbioru ulicami Żabią, Rymarską oraz Przejazd. Od każdej z magistral odchodziły linie boczne: do pałacu Kazimierzowskiego, do Szpitala Dzieciątka Jezus, do Placu Grzybowskego oraz do Rynku Nowego Miasta. W ten sposób mógł zasilać 16 zdrojów, śluz przeciwpożarowych i sieci pięciu wodotrysków. Pierwsza sieć została otworzona 4 czerwca 1855 roku.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
W początkowym okresie funkcjonowania miasta Warszawa, woda pozyskiwana była bezpośrednio z rzeki , czyli z Wisły lub ze źródeł, które pojawiały się zarówno na skarpie wiślanej jak również na jej wyniesieniach.
Dopiero w XV wieku w okolicach ulic Nalewki czy Franciszkańskiej przygotowano pierwsze ujęcia. Do tego celu wykorzystano liczne strumienie, które pojawiały się w tym miejscu. Woda była zbierana do specjalnych zbiorników. Warto tutaj podkreślić, że woda była do nich ręcznie nalewana. Nazywane były nalewkami.

Wiek XVII przyniósł modyfikację działającego dotychczas systemów. Od tego momentu woda ze zbiorników była przetransportowywana przy użyciu drewnianych rur do znacznie większego pojemnika. Zlokalizowany był on na Rynku Nowego Miasta. Można więc powiedzieć, że rozwiązanie to, było pierwszym wodociągiem miejskim. Cała linia przesyłowa funkcjonowała, aż do XVIII wieku. W drugiej połowie XVI wieku utworzono natomiast wodociąg, który pozwalał na doprowadzenie wody z poszczególnych źródeł na Działyńskiem. Tutaj, woda była zbierana. Następnie kierowano ją do zbudowanego na stałe, murowanego zbiornika zlokalizowanego na Rynku Starego Miasta. było to możliwe dzięki funkcjonowaniu dwóch, specjalnych, drewnianych rurociągów mających średnicę do 40 cm. Stopniowo wodociąg ten cechował się tym, że był ogólnodostępnym i przedłużonym odgałęzieniem prowadzącym aż do Zamku Królewskiego.
W tym samym czasie nieustannie kontynuowano kolejne, lokalne ujęcia wody. były to zarówno studnie jak i zdroje. Do połowy XIX wieku, na terenie tego (wówczas) niewielkiego miasta było ich przeszło 60.
Mimo rozbudowy sieci wodociągowej i kanalizacyjnej, tworzenia nowych rozwiązań okazało się, że stan sanitarny Warszawy jest jednak coraz trudniejszy. Z racji tego, że ludność miasta w szybkim tempie zwiększała się, a miasto było ciągle rozbudowywane, prowadziło to do zanikania źródeł oraz wyczerpywania się zasobów wód. Problemem było także funkcjonowanie nad brzegiem Wisły wielu rzeźni (i po stronie warszawskiej i praskiej). Te odprowadzały wszystkie swoje zanieczyszczenia do rzeki. Z tego też względu, woda która była tutaj pobierana (zwłaszcza ze stref przybrzeżnych) całkowicie nie była zdatna do spożycia.
Wszystko to powodowało, że budowa wodociągów była sprawą pilną. Pierwszymi wodociągami jakie powstały dla lewobrzeżnej Warszawy (H. Marconi) to wodociąg warszawski Marconiego (1855). Dla prawobrzeżnej Warszawy wodociąg praski, zaprojektowany przez Grotowskiego uruchomiono w 1869 roku. Wodociąg Centralny uruchomiono w 1886 roku (dla lewobrzeżnej) i w 1889 roku (dla prawobrzeżnej).

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Lindleyowie byli najlepszymi specjalistami w zakresie budowy sieci wodociągowo – kanalizacyjnych. dlatego też właśnie William Lindley opracował projekt kanalizacji dla całego miasto. Miało to miejsce 1878. Plany te miał realizować syn – William Heerleinow Lindley. W projekcie założono zbudowanie całego systemu wodociągowego z Centralną Stacją Filtrów. To w tym miejscu miało być prowadzone oczyszczanie wody, która była pobierana spod dna Wisły. Dodatkowo, w projekcie przewidziano także utworzenie dwóch innych kompleksów. Jeden z nich to stacja pomp rzecznych na Czerniakowie. To stąd możliwe było pozyskiwanie wody. Druga inwestycja to pompy kanałowe zlokalizowane na Powiślu. System ten miał być wzbogacony o gęstą sieć podziemnych kanałów ściekowych oraz burzowych, których celem było odprowadzanie wszelkich nieczystości, a także ścieków oraz wód opadowych.
Projekt w swoim założeniu miał doprowadzić wodę i odprowadzać nieczystości na terenie całego miasta, dzięki czemu znacznie poprawiłaby się jakość życia mieszkańców.
Mimo, że koncepcja powstania sieci wodociągowo – kanalizacyjnej oraz specjalnie stworzony przez Lindleya plan został opracowany (1878) w najdrobniejszych szczegółach i był zbliżony o rozwiązań stosowanych w innych miastach w Europie, nie spotkał się aprobatą ze strony wszystkich mieszkańców.
Ówczesny prezydent miasta – Starynkiewicz, zdecydował, że przed uruchomieniem prac budowlanych projekt musi zostać skonsultowany z lokalną społecznością. Rozmowy prowadzone były w prasie. Było to bardzo nowatorskie rozwiązanie, które dotychczas nie było stosowane przez żadnego innego prezydenta.
Co ciekawe, mimo silnej grupy zwolenników budowy sieci wodociągowo – kanalizacyjnej, pojawił się także opór. Najwięksi wrogowie pomysłu najczęściej byli popierani przez bogatych mieszkańców Warszawy. Technicy warszawscy sprzeciwiali się pomysłowi zgłoszonemu przez Lindleyów ponieważ uważali ich wyłącznie za konkurencję która odbiera im możliwość rozwoju. Przeciwnicy pojawiali się także wśród kamieniczników, którzy nie chcieli uczestniczyć w realizacji projektu, który mógłby wiązać się z dodatkowymi wydatkami również dla nich samych. Co ciekawe pojawiały się tutaj również populistyczne argumenty. Przekonywano ludność, że kanalizacja i wodociągi zniszczą rolnictwo ponieważ miasto nie będzie dostarczać nawozu. Podkreślano także, że kanalizacja i sieć wodociągowa jest mniej zdrowa niż dotychczas stosowane rozwiązania, a co za tym idzie ludzie nie powinni się  na to rozwiązanie zgadzać.
Problematyczna była również obecność Lindleyów w projekcie. Atakowano ich ze względu na fakt, że byli cudzoziemcami. Na skutek tych komentarzy, Lindley zdecydował się nie tylko na odwołanie swojego niemieckiego zastępcy, ale również od tej pory zatrudniał wyłącznie Polaków.
Jednak również to nie pomogło. Mimo, że na stanowisku zastępcy pojawił się polski inżynier Alfons Grotowski, to również w jego osobę wymierzano krytykę. Co więcej, w 1906 roku stał się celem zamachu. Na rogu ulic Nowogrodzkiej i Starynkiewicza, niedaleko przy Centralnej Stacji Filtrów strzelono do niego z rewolweru trzy razy. Na szczęście przeżył zamach. Sprawców nie udało się zlokalizować. Pojawiło się tutaj również przypuszczenie, że mogła być to pomyłka ponieważ od 1906 roku w Warszawie trwała rewolucja. Trudno było ustalić rzeczywiste przyczyny zamachu i czy miał on faktycznie związek z prowadzoną przez Grotowskiego działalnością.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Dzięki powstaniu systemu wodociągów oraz sieci kanalizacyjnej w Warszawie możliwy był pełny rozwój całej infrastruktury miejskiej. To dzięki sieci wodociągowej niewielkie miasto mogło zmienić się w nowoczesną i dobrze funkcjonująca metropolię.
Wpływ na taki stan rzeczy miał ówczesny prezydent Warszawy Sokrates Starynkiewicz. To dzięki zmianom, które zdecydował się wprowadzić, razem z pochodzącymi z Anglii inżynierami z rodziny Lindleyów, Warszawa jeszcze przed I wojną światową, bez większych problemów mogła konkurować z innymi, europejskimi miastami.
O rozwoju miasta świadczył fakt, że z roku na rok zwiększała się liczba osób posiadających podłączenie telefoniczne. W budynkach pojawiały się windy elektryczne, centralne odkurzacze oraz kuchenki gazowe, które były podłączane do funkcjonującej na terenie Warszawy sieci miejskiej. Otwierano także hale targowe, domy i galerie handlowe.
Celem prezydenta była walka z brudem, nieprzyjemnym zapachem i niewygodą mieszkańców, którzy za potrzebą musieli chodzić do innych budynków, korzystać z wychodków czy też zmuszeni byli do korzystania z różnych (niewygodnych, nieestetycznych) rozwiązań. Problem szczególnie nasila się latem kiedy nieprzyjemny zapach się nasilał. Tym bardziej, że chodniki od jezdni najczęściej oddziały rynsztoki, którymi przepływały wszystkie, miejskie zanieczyszczenia.
Problem był także z wodą pitną. Mimo, że wodociągi w mieście funkcjonowały od lat 50. XIX wieku to najczęściej dochodziły wyłącznie do niektórych dziedzińców. Dochodząca do nich woda najczęściej była mętnawa. Wynikało to także z faktu, że zwiększająca się zabudowa miasta powodowała zanieczyszczenia wody w studniach.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Sieci wodociągowe, regularnie rozwijały się również w Polsce. pierwsze wzmianki pojawiają się o pierwszych urządzeniach wodociągowych jeszcze w XIII wieku natomiast dokumenty świadczą, że zarówno w XIV jak i w XV wieku istniały pierwsze wodociągi.
W Warszawie budowę systemu wodociągowego rozpoczęto w 1851 roku. projekt nowych wodociągów został ukończony w 1878 roku natomiast ich budowa zaczęła się w 1881 roku.
Jak pokazują pierwsze dane statystyczne z kraju, w 1938 roku na terenie kraju funkcjonowało 214 czynnych wodociągów. Były to również podmioty budowane albo rozbudowywane. Przedstawione dane jasno pokazują, że polski system wodociągowy pozostaje mocno w tyle za innymi krajami. Trzeba tutaj bowiem podkreślić, że spośród wszystkich 636 gmin miejskich jedynie 33% z nich dysponowało odpowiednimi urządzeniami wodociągowymi. Oczywiście, w gminach tych mieszkało łącznie ok. 70% ogółu ludności. Jednak ze względu na zbyt niski poziom rozwoju sieci rozbiorczych z działania sieci i z wody bezpośrednio mogło korzystać łącznie ok. 70% badanych.
Produkcja wody we wszystkich działających wówczas zakładach wodociągowych to 120 miliony m3 rocznie.
Początkowo normy spożycia wody do celów gospodarstwa domowego przedstawiły się w sposób następujący: do picia, gotowania, mycia na dobę i na jednego mieszkańca to 20-30 litrów, do prania (10-15 litrów), na spłukanie klozetu (5-10), na jedną kąpiel w wannie 300 – 500 litrów), na jeden prysznic (40-80 litrów), na polewanie ogrodu w suchy dzień na 1 m2 (1,0-1,5 litra), pojenie i mycie konia lub dużej sztuki bydła na dobę (50 litrów), pojenie sztuki mniejszej bydła (15 litrów) oraz na jednorazowe wymycie wozu (200 – 300 litrów).
System wodociągowy funkcjonujący w Polsce początkowo nie był w stanie zaspokoić wszystkich, generowanych przez społeczeństwo potrzeb. Dopiero wraz z postępem technologicznym i wprowadzaną modernizacją poszczególnych rozwiązań możliwe było zwiększanie efektywności funkcjonowania przedsiębiorstw wodociągowo – kanalizacyjnych funkcjonujących w kraju.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Ciekawym elementem techniki wodociągowej w Stanach Zjednoczonych są rozwiązania stosowane w Kalifornii.
Doskonałym przykładem jest system składający się z ujęcia rzeki Colorado ze zbiornika, który został wytworzony przez zaporę Parkera o łącznej pojemności ok. 880 milionów m3, przy jej ogólnej wysokości (zapora betonowa) 100 metrów. Dodatkowo, składała się ona również z magistralnego przewodu, który prowadził wodę o długości 390 km. jednocześnie był złożony z 29 tuneli mających średnicę 4,9 metrów i całkowitej długości 150 km. złożony jest on także z 53 sekcji przewodu żelbetonowego mającego średnicę 4,9 metra oraz całkowitą długość 90 km. składa się także z: 98 odcinków kanału otwartego z wybetonowanym dnem oraz skarpami posiadającymi łączną długość 101 km, 146 syfonów całkowitej długości 46 km, trzech zbiorników mających długość 3 km oraz ogólną pojemność 140 mil. m3., 5 stacji pomp mających wysokość podnoszenia 490 m.

Całkowita wydajność omówionej tutaj magistrali jest wyliczana na 44m3/sek. Woda jest z niej doprowadzana do 13 miast przy pomocy odpowiedniej sieci rozdzielczej posiadającej łączną długość 277 km. jest ona złożona razem z 9 tuneli mających długość 26 km, a także z całego systemu zbudowanego z rur żelbetonowych i stalowych. Ich łączna długość szacowana jest na 251 km.
Jak wynika ze statystyk prowadzonych w Ameryce, w 1932 roku w całych Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej 10.789 miast było zaopatrzonych w wodę przy wykorzystaniu wodociągów.
Amerykański system rozwijany był nieco w inny sposób niż rozwiązania stosowane w Europie. Cechują się innymi rozwiązaniami pozwalającymi na dostarczanie wody i ich przepustowość. Niemniej jednak, dzięki wprowadzanym regularnie przekształceniom sieć ta była coraz bardziej efektywna i przynosiła coraz więcej korzyści swoim użytkownikom. Z roku na rok, wraz z postępem technologicznym nieustannie ją modyfikowano i wdrażano coraz to nowe usprawnienia.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Reforma w zakresie podejścia do techniki i funkcjonowania sieci wodociągowych zaczyna pojawiać się dopiero od czasów reformacji. To wówczas odkryto pewne zasady nauk sanitarnych, dzięki czemu zaczęto więcej wagi przywiązywać do jakości dostarczanej wody oraz do zasad funkcjonowania ówczesnych sieci wodociągowych.
Od XVI wieku naszej ery poszczególne urządzenia wodociągowe systematycznie, choć bardzo powoli rozwijają się. początkowo postęp ten widoczny był w największych miastach europejskich.
Jednym z nich był Londyn. To tutaj zainstalowano jedne z pierwszych pomp. Miało to miejsce w 1582 roku. Wtedy to mieszkańcy Londynu mogli cieszyć się wodą dostarczaną przez specjalną sieć przewodów. Były one utworzone z ołowiu oraz drewna.
Następnym miastem, które otrzymało dostęp do sieci wodociągowych był Paryż. Woda była tutaj doprowadzana przy pomocy niewielkich akweduktów. Jeden mieszkaniec mógł wykorzystać 1 litr wody na dobę. Oznacza to, że mimo tego iż wielu mieszkańców Paryża miało dostęp do bieżącej wody, jej ilość była bardzo niewielka i nie starczała na zaspokajanie wszystkich potrzeb.
W Niemczech wodociągi pojawiły się ok. 1412 roku. Pierwsze pompy wodociągowe zostały zainstalowane natomiast w Hanowerze w 1527 roku.
Wiek XVII nie przyniósł wielu zmian w zakresie rozwoju czy zasad funkcjonowania sieci wodociągowych. Dopiero wiek następny postęp ten nieco przyspieszył. Zwykle sprowadzał się on do znacznego udoskonalenia produkcji rur żeliwnych, a także wprowadzono rozwiązania wykorzystujące parę do pompowania wody. Od tego momentu widoczny jest znaczny postęp i duże przyspieszenie, jeśli chodzi o rozwój akurat rej dziedziny działalności. Dotyczy to wszystkich cywilizowanych krajów.
Wydaje się, że do szybszego rozwoju przyczynił się również wynalazek Pasteura oraz Kocha. Byli oni fundatorami nowoczesnej bakteriologii, w której starano się podkreślić znaczenie oraz konieczność dostarczania wszystkim użytkownikom ówczesnych sieci wodociągowych wody czystej pod względem bakteriologicznym.
W Stanach Zjednoczonych, pierwsze wodociągi powstały w 1652 roku i utworzono je w Bostonie, Filadelfii oraz w Nowym Jorku. Tam uruchomiono je w 1799 roku. Z czasem wprowadzano kolejne rozwiązania, których celem było udoskonalanie metod pozwalających na uzdatnianie wody. Do najważniejszych z nich zaliczyć można: filtry powolne (1866), filtry pośpieszne (1896) oraz sterylizację wody (1908).

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Rozwój techniki wodociągowej trwa niemal od początku istnienia ludzkości. Pierwsze informacje jakie posiada się na ten temat mówią, że w początkowych fazach rozwoju, jedynymi dostępnymi dla ludźmi wodami były wody źródlane oraz powierzchniowe. Dopiero kiedy wynaleziono pierwsze narzędzia metolowe, które pozwoliły na kopanie w ziemi, możliwe było wprowadzenie tutaj zmian.
Kiedy ludzie odkryli jak (i przy pomocy jakich narzędzi) kopać w ziemi oraz jak w niej wiercić zaczęto modernizować również działające systemy wodociągowe. Zaczęły powstawać ujęcia wody gruntowej. Przykładem takiego źródła była studnia Jakuba w Samarii. Została ona utworzona w skale, do głębokości 32 metrów, przy poziomie zwierciadła wody utrzymującym się na głębokości 27 metrów. Jej średnica to 30 metrów. Co ciekawe, korzysta się z niej do dnia dzisiejszego.
Jednak chyba najciekawszym przykładów funkcjonujących w starożytności ujęć wody jest studnia Józefa w Kairze. Ma ona głębokość 90 metrów. Jej dolna część to wymiary w planie 5,5 x 7,3 metry natomiast w górnej 2,7 x 4,6 metra. Dodatkowo, w studni występuje spiralnie ciągnące się przejście, które otacza górną część i ciągnie się od spodu do wierzchu. Było ono wykorzystywane jako droga dla wołów z powierzchni do pomieszczenia, które otaczało wierzch przygotowanej części dolnej.
Woły były wykorzystywane przede wszystkim do odpowiedniego poruszania łańcuchami z kubełkami pozwalającymi na podnoszenie wody z dna studni aż do małego zbiornika umieszczonego na wysokości 40 metrów. Identyczne urządzenie wykorzystywano również do podnoszenia wody ze zbiornika na powierzchnię (wysokość 50 metrów).
Omówiona tutaj konstrukcja pokazuje, jak bez nowoczesnej technologii i jedynie przy dostępnych w danym momencie narzędzi czy rozwiązań ludzie radzili sobie z wydobywaniem wody. Pierwotne narzędzia wymagały ogromnych nakładów pracy ludzkiej. Wszystkie studnie czy narzędzia wykonywane były przez człowieka i przy użyciu pracy jego rąk. zwierzęta stanowiły tutaj nieodłączny element poszczególnych konstrukcji. Było to pewne usprawnienie i przyspieszenie funkcjonowania całego systemu. jednocześnie, dzięki wykorzystaniu siły zwierząt możliwe było niejako odciążenie ludzi od obowiązku samodzielnego przemierzania tak długiego odcinka i samodzielnego przenoszenia wody. Wydaje się, że jak na ówczesne możliwości system ten był całkiem sprawny i pozwalała na zaopatrzenie lokalnej ludności w wodę, co było w tym momencie najważniejsze.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Każde przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne realizuje takie same zadania i przypisane są mu dokładnie takie same obowiązki czy możliwości. Bez względu a to w jakim regionie działa i jaki obszar obsługuje wyznaczone są takie same kierunki funkcjonowania.
Oznacza to, że każdorazowo, przedmiotem działalności przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego jest podejmowanie wszelkich czynności związanych z zaspokojeniem potrzeb generowanych przez mieszkańców. Dodatkowo, muszą one zaspakajać także potrzeby generowane przez zakłady przemysłowe, handlowe oraz usługowe, które działają na wybranym obszarze. Działania te najczęściej, sprowadzają się do zaopatrzenia oraz dystrybucji wody oraz odbioru i oczyszczania ścieków.
Do podstawowych kierunków podejmowanych przez wodociągi działań zalicza się: ujęcie wody surowej oraz jej odpowiednie uzdatnianie, rozprowadzanie wody na terenach, które są objęte ich zasięgiem, w zakresie zaopatrzenia oraz dystrybucji wody, a także odbioru i oczyszczania czy odprowadzania ścieków systemem kanalizacji sanitarnej i ogólnospławnej. Do zadań firm wodociągowo – kanalizacyjnych zalicza się także przeprowadzanie prac konserwacyjnych i remontowych zarówno w przypadku urządzeń służących do poboru i uzdatnia wody, a także sieci wodociągowej jak również urządzeń, które służą do oczyszczania ścieków i sieci kanalizacyjnej.
Obowiązkami tych firm jest również wykonywanie kolejnych przyłączy, prowadzenie stałej i regularnej laboratoryjnej kontroli jakości wody surowej i czystej, a także badanie ścieków jak również modernizacja urządzeń wodociągowych i kanalizacyjnych oraz prowadzenie komputerowej lokalizacji wycieków pojawiających się w należących do firmy instalacji wodociągowych.
Firma może również wynajmować sprzęt specjalistyczny i pozostających do dyspozycji środków transportu jak również prowadzenie wszelkich uzgodnień w zakresie obowiązującej czy tworzonej dokumentacji o charakterze technicznym.
Wymienione powyżej obowiązki są realizowane przez wszystkie przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne, które funkcjonują zarówno na terenie miast jak i gmin – w małych i dużych aglomeracjach. Największe miasta podzielone są pomiędzy działania kilka przedsiębiorstw wodociągowo – kanalizacyjnych, które obsługują określony obszar. Im mniejsza liczba mieszkańców i mniejszy obszar do zagospodarowania tym firm obsługujących jest również odpowiednio mniej.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Jednym z ważniejszych dokumentów definiujących funkcjonowanie przedsiębiorstw wodociągowo – kanalizacyjnych jest Strategia Rozwoju. Jest to dokument, który definiuje najważniejsze cele oraz kluczowe priorytety obowiązujące dla polityki rozwoju całego systemu, na określone lata. Odnosi się on również do uwarunkowań, które powinny być zachowane przy tym rozwoju. Dodatkowo również wyznacza określone standardy i pewne minimum, które bez względu na planowane działania musi zostać zachowane. Jest to istotne przede wszystkim dla zapewnienia ciągłości dostaw wody (i odprowadzania nieczystości) oraz dla zwiększenia poziomu i komfortu użytkowania sieci wodociągowo – kanalizacyjnej przez wszystkich jej użytkowników.
Co ciekawe, większość strategii zaczyna się od pewnego rodzaju utopii czy tez zdefiniowania marzeń czy pragnień, które podmiot tworzący strategię chce zrealizować w ustalonym przez siebie terminie. Są to cele i zadania, które nie zawsze mają realne szanse na spełnienie jednak wszystkie działania, które będą podejmowane w danym okresie będą próbą ich osiągnięcia. Oznacza to, że wdrażanie tej strategii sprowadza się głównie do tego, by z szeregu utopijnych marzeń opracować konkretne działania, które trzeba wdrożyć, aby choć w niewielkim stopniu przybliżyć się do ich realizacji.
Niezmienna w każdej ze strategii (bez względu na to, w jakich latach ona obowiązywała) jest misja oraz wizja. Zmieniają się natomiast cele. Każdorazowo bowiem, cele wyznaczane w poprzedniej wersji, wraz z ostatnim rokiem obowiązywania są w znacznym stopniu wdrożone i osiągnięte. Należy tutaj jednak podkreślić, że wprowadzenie nowej strategii i wyznaczenie nowych celów nie oznacza, że poprzednie cele zostają porzucone a ich realizacja przerwana. Nowa strategia zakłada wyznaczenie nowych zadań, przy jednoczesnym utrzymaniu tych rozwiązań i działań, które dotychczas zostały wypracowane. Oznacza to, że niezależnie od przyjętych założeń, nowa strategia nie może stanowić zaprzeczenia dotychczas podejmowanych działań. Powinna być ich kontynuacją lub prowadzić do ich modernizacji (przy podaniu odpowiedniego uzasadnienia dla tych działań).

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Obiektywna ocena stanu technicznego poszczególnych przewodów oraz intensywność pojawiających się uszkodzeń wymaga prowadzenia dokładnych statystyk. Należy w nich umieszczać typ uszkodzenia wraz z omówieniem jego przyczyny oraz rodzaju. Dzięki temu możliwe jest obserwowanie najczęściej występujących form uszkodzeń oraz zmian w trendach jakie pojawiają się na przestrzeni lat. W ten sposób można też lepiej i skuteczniej zaplanować harmonogram bieżących napraw sieci oraz remontów kapitalnych prowadzonych w zakresie funkcjonujących na danym obszarze instalacji wodociągowo – kanalizacyjnych. Pozwala to również na lepsze przewidywanie i prognozowanie liczby pojawiających się awarii.
Na podstawie takich analiz możliwe jest wykazanie występującej zależności jaka pojawia się pomiędzy typem uszkodzeń poszczególnych przewodów, a ogólną ich strukturą materiałową. Oznacza to, że materiał, z którego wykonany jest dany przewód czy też określony odcinek instancji, w znacznym stopniu może wpływać na poziom i zakres awaryjności.
Okazuje się, że występuje ścisła zależność pomiędzy typem uszkodzeń przewodów, a strukturą materiałową. W przypadku przewodów tranzytowych, magistralnych i rozdzielczych, najczęściej pojawiały się pęknięcie i złamania. Jest to cecha, która wyróżnia przewody zbudowane z tworzyw termoplastycznych.
Z kolei w przypadku uszkodzeń złączy, pojawiają się one najczęściej w przypadku przewodów, które zbudowane zostały z żeliwa albo z azbestocementu. Niemniej jednak wielokrotnie zdarzają się także w przypadku instalacji wykonanych ze stali czy PCV.
Często spotykanymi uszkodzeniami są również korozje. Odnosiły się one do praktycznie wszystkich przyłączy wodociągowych, jednak w największym stopniu obejmowały te, które wykonane były ze stali.
Wskazane powyżej typy uszkodzeń występują w konkretnych przypadkach, dzięki czemu można przewidzieć prawdopodobieństwo ich wystąpienia, co znacznie ułatwia zaplanowanie remontów poszczególnych odcinków. Jednocześnie, z uwagi na wysokie prawdopodobieństwo wystąpienia określonych awarii w przypadku określonych odcinków dużo łatwiej jest odnaleźć miejsce awarii i usunąć jej konsekwencje. Z tego też względu konieczne jest regularne sprawdzanie instalacji oraz wymienianie tych odcinków, które wykazują tendencję do częstych awarii.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Na efektywność działania sieci wodociągowo – kanalizacyjnych wpływa również ich struktura materiałowa. Każda sieć może być stworzona z różnych materiałów. Najczęściej wpływ ma na to dostępność wybranych materiałów na rynku i okresu, w którym dany odcinek był tworzony.
W Polsce można wyszczególnić trzy podstawowe okresy, w których tworzone były sieci wodociągowo – kanalizacyjne. Pierwszy z nich trwał do 1989 roku. Wiązał się on jeszcze z funkcjonowaniem poprzedniego systemu gospodarczo – społecznego. Z kolei drugi okres to lata 1990 – 1994. Jest to czas wzrostu liczby inwestycji wodociągowych oraz kanalizacyjnych. Jest mocno związany z rozwojem wprowadzanej w kraju gospodarki rynkowej. Wtedy też coraz częściej decydowano się na przejście z tradycyjnych do nowoczesnych rozwiązań materiałowych i konstrukcyjnych, ze znaczącym udział tworzyw termoplastycznych. Szczególnie popularne w tamtym okresie było tworzywo PVC oraz PE.
Ostatni okres trwa do dnia dzisiejszego. Uwidacznia się tutaj tendencja do porządkowania i systematyzowania rynku produkcji rur, a także innych wyrobów, które wykorzystuje się do budowy wodociągów.
Zróżnicowanie materiałowe uwidacznia się zarówno w przypadku przewodów tranzytowych jak i magistralnych. Najczęściej spotykanymi rozwiązaniami są tworzywa termoplastyczne. W starszych konstrukcjach dominuje nadal stal oraz żeliwo. Sporadycznie, w niektórych sieciach można znaleźć również azbestocement. Jednak akurat to ostatnie rozwiązanie jest coraz częściej zastępowane przez bardziej bezpieczne i nowatorskie rozwiązania.
Zmiany w zakresie struktury materiałowej są istotnym elementem w znacznym stopniu usprawniającym cały mechanizm funkcjonowania przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego. To również możliwość na zwiększenie bezpieczeństwa w zakresie utrzymania ciągłości dostaw wody (im starsze instalacje i materiały, z którego są wykonane tym większe prawdopodobieństwo pojawienia się awarii).
Dodatkowo, wprowadzone usprawnienia zwiększą efektywność dostaw, a tym samym mogą wpłynąć na ograniczenie strat jakie pojawiają się w przypadku przestarzałych i niesprawdzonych konstrukcji.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Jednym z najważniejszych czynników, który odpowiada za stan techniczny całej sieci wodociągowej jest wiek całej instalacji. Jest to również jeden z czynników powodujący największe straty i marnotrawstwo w zakresie zużycia wody. Często okazuje się, że przez zbyt wiekowe konstrukcje, przestarzałe instalacje poziom zużycia wody jest zdecydowanie wyższy niż w przypadku nowoczesnych konstrukcji.
Większość przewodów, które tworzą sieci wodociągowe są przewodami starszymi, co znaczenie wpływa na poziom i skalę pojawiających się uszkodzeń. Okazuje się, że długi okres eksploatacji przewodów również może oddziaływać na nadmierne zużycie materiału czy całej konstrukcji. Wynika to z narażenia całej instalacji na oddziaływanie czynników fizycznych oraz chemicznych jak również czynników zewnętrznych i wewnętrznych. To z kolei w znacznym stopniu potęguje wielkość i zakres występowania awarii wodociągowych. Problemy te mogą wpływać także na poziom szczelności całej instalacji. Może to przyczyniać się do przeciekania instalacji, co będzie powodowało znaczne straty dostarczanej wody (mniejsza ilość wody będzie dostarczana do poszczególnych użytkowników całej sieci niż jest w rzeczywistości pobierana ze źródła). To wpływa także na koszty funkcjonowania przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego. Ma to również negatywny wpływ na ekologiczne aspekty funkcjonowania sieci wodociągowo – kanalizacyjnej i szybsze uszczuplanie dostępnych zasobów wody.
Chcąc obniżyć poziom awaryjności całej sieci wodociągowej konieczne jest poddawanie jej renowacjom. Ważne jest także, aby najstarsze i najbardziej wyeksploatowane odcinki poszczególnych instalacji wodociągowo – kanalizacyjnych były systematycznie wymieniane i usprawniane.
Wymiany nie można jednak przeprowadzić w całym systemie jednocześnie. Wynika to nie tylko z faktu, że dany system wodociągowo – kanalizacyjny w regionie może być stworzony z elementów w różnym wieku (niektóre odcinki były wcześniej modernizowane), a więc nie każdy odcinek wymaga takiego usprawnienia. Jednocześnie, nie można wyłączyć z działania całego systemu, gdyż jego użytkownicy będą pozbawieni dostawy wody na czas trwania prac remontowych. Każde z tych działań natomiast powinno być prowadzone w taki sposób, aby w jak najmniejszym stopniu szkodzić użytkownikom – nie mogą oni odczuwać dyskomfortu w czasie trwania prac remontowych, a dostawy wody (czy wyłączenie funkcjonowania sieci wodociągowo – kanalizacyjnej) nie może być dłuższe niż kilka godzin.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Zadaniem każdej sieci wodociągowej i przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego jest odpowiednie zabezpieczenie i zaspokojenie potrzeb generowanych przez wszystkich odbiorców, którzy korzystają z danej sieci wodociągowej na określonym terenie. Jest to możliwe do osiągnięcia głównie poprzez wdrożenie systemu pozwalającego na dostarczanie wody w odpowiedniej ilości, a także w odpowiedniej jakości czy we właściwym ciśnieniu. Ogromny nacisk kładzie się tutaj na ciągłość realizowanych dostaw wody. Oznacza to, że system ten ma być niezawodny bez względu na pojawiające się okoliczności.
Do tego, aby jego działanie było możliwe, a przy tym by ograniczyć do minimum ewentualne awarie i problemy wynikające z nieprawidłowości w zakresie funkcjonowania przedsiębiorstw wodociągowo – kanalizacyjnych konieczne jest podjęcie określonych działań i rozwiązań. Do najważniejszych z nich zaliczyć należy przede wszystkim wybranie odpowiednich materiałów oraz prawidłowe eksploatowanie sieci. Ważne jest także, aby regularnie prowadzić przeglądy czy też przeprowadzać wszystkie niezbędne konserwacje i remonty sieci. W ten sposób możliwe będzie ograniczenie pojawiających się awarii czy też wychwycenie odpowiednio wcześnie ewentualnych błędów czy trudności w jej funkcjonowaniu.
Z tego też względu, obowiązkiem każdego przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego jest przeprowadzanie szczegółowy analiz stanu technicznego sieci wodociągowych. Dzięki nim możliwe jest znaczne ograniczenie negatywnego wpływu na funkcjonowanie sieci wodociągowej. Dodatkowo, analizy te pomagają w przewidywaniu i wykrywaniu słabych punktów danego układu wodociągowego. Pomagają także podejmować odpowiednie czynności techniczne pozwalające na podejmowanie prac usprawniających i modernizujących funkcjonowanie sieci wodociągowo – kanalizacyjnej.
Przygotowanie odpowiedniej analizy pozwala na zdefiniowanie najważniejszych przyczyn stojących za występującymi awariami. Dodatkowo, pomagają także w zdefiniowaniu czynników, które wpływają na poziom intensywności ich występowania. To one także pomagają w podejmowaniu czynności i działań, które mogą ograniczyć prawdopodobieństwo ponownego ich wystąpienia oraz pojawiania się dalszych uszkodzeń konkretnego odcinka instalacji.
W ten sposób możliwe jest zwiększenie nie tylko efektywności funkcjonowania sieci wodociągowo – kanalizacyjnej, ale również ograniczenie wielkości strat wody dostarczanej przez tę sieć. To z kolei umożliwia bardziej racjonalne korzystanie z dostępnych zasobów wody i poczynienie realnych oszczędności w zakresie poziomu ich zużycia.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że na terenie Polski, do dnia dzisiejszego funkcjonuje wiele instalacji wodociągowych, które mimo że powstały w ubiegłym stuleciu (a często nawet wcześniej) funkcjonują do dnia dzisiejszego lub stanowią jeden z elementów obecnie działających przedsiębiorstw wodociągowo – kanalizacyjnych. Wiele z tych rozwiązań było modernizowane i dopasowane do nowoczesnych technologii niemniej jednak historia ich powstania często sięga czasów bardzo odległych.
Przykładem zabytkowej sieci wodociągowej jest Stacja Wodociągowa Zawada, działająca w Karchowicach. Wchodzi ona w skład Górnośląskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów S.A. ulokowany w Katowicach. Jest to cały kompleks obiektów, parowych urządzeń pompowych oraz kotłów. Działają one od  lat 20 ubiegłego wieku.
Instalacja została zbudowana jeszcze w 1895 roku na zlecenie rządu pruskiego. Jej najważniejszym zadaniem było zwiększenie poziomu zaopatrzenia w wodę pitną wszystkich, powstających zakładów oraz dla rozrastających się miast czy osiedli w zachodniej części Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego.
Omawiana tutaj stacja była wielokrotnie rozbudowywana i przekształcana. Natomiast jeszcze do 1967 rok opierała się głównie na zespołach pompowych. Napędzane one były parą wodną tworzoną przez duże kotły.
Obecnie, woda czerpana jest przede wszystkim z odwierconej jeszcze w 1882 roku, na głębokości do 200 m. studni głębinowej. Woda, która jest z niej pobierana najczęściej jest pompowana do odbiorców przy pomocy elektrycznych i niezwykle nowoczesnych agregatów.
Zabytkowe urządzenia pamiętające jeszcze okres pary są dziś dostępne do zwiedzania. Dzięki podejmowaniu wielu wysiłków ze stromy pracowników Górnośląskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów przetrwały one w doskonałym stanie, dzięki czemu możliwe jest poznanie historii wodociągów jak również zasad ich funkcjonowania w przeszłości. Pokazują również jak bardzo technologia się rozwinęła. Dodatkowo, są dowodem na to, że także rozwiązania stosowane w przeszłości cechowały się sporą innowacyjnością i dużą wiedzą ze strony ówczesnych inżynierów. Dzięki temu, już w ubiegłych wiekach lokalna społeczność mogła cieszyć się dostępem do wody – zdecydowanie bardziej czystej i o wyższej jakości niż ta, która była dostarczana mieszkańcom np. starożytnej Grecji czy Rzymu.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że pierwsze wzmianki na temat polskich wodociągów pojawiły się natomiast ok. 1399 roku. w XV wieku natomiast tworzono liczne dokumenty mające na celu regulowanie prawo poboru wody z rur miejskich. Dotyczyło to wszystkich tych osób, które wyraziły zgodę na to, aby do ich domów doprowadzić rury.
Ciekawy zapis na temat wodociągów krakowskich został umieszczony w Encyklopedii Staropolskiej autorstwa Zygmunta Glogera: „Roku 1582 był w Krakowie rurhaus w bramie Sławkowskiej, gdzie w 8 świdrów rury drewniane do wodociągów wiercono".
Z kolei z początkiem XV wieku rurmistrz Wacław Morwa rozpoczął prace nad uruchomieniem wodociągów działających w Wiślicy oraz w Opatowie. Również na ten temat pisał Zygmunt Gloger w swojej pracy: „W 1532 roku, gdy dla braku wody mieszczanie w Proszowicach z dużym kosztem utrzymują konie dla przywożenia wody, a w razie pożaru ratunek jest bardzo trudny, pozwala przeto król [Zygmunt I] sprowadzić wodę z rzeki Szreniawy kanałami do rezerwuaru w rynku i stąd dostarczać ja rurami po domach”.
Co ciekawe, Kopernikowi została przypisana budowa wodociągu w Grudziądzu. Natomiast w Przemyślu, w XIX wieku znaleziono pergamin, który zawierał spisany przywilej wydany przez Zygmunta I Starego, a który pozwalał na pobieranie podatku z browarów. Miał on być w całości przekazany na utrzymanie sieci wodociągowej. Podatek ten nazywał się canalia.
Jak wynika z powyższych informacji, również na terenie Polski systematycznie wprowadzano niezbyt skomplikowane i niezbyt efektywne rozwiązania mające na celu dostarczenie mieszkańcom wody do domów. Nie zawsze działania te przynosiły oczekiwane rezultaty. Jednocześnie, zwykle woda dochodziła wyłącznie do domów osób najbardziej wpływowych oraz posiadających najwięcej środków finansowych. Niemniej jednak system ten systematycznie był rozwijany i usprawniany, tak aby dostarczana woda nie tylko była dostępna dla większej grupy mieszkańców, ale również aby woda była bardziej czysta i zdatna do spożycia. Również na terenie Polski bowiem największym problemem było skażenie wody oraz choroby i epidemie.
Każde z rozwiązań stosowanych w XV wieku, w latach kolejnych było zmieniane i usprawniane, tak aby mieszkańcy mieli dostęp do jak najlepszej wody.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że w Rzymie z II wieku n.e. działało sześć akweduktów, które zaopatrywały miasto w wodę. Łącznie miały one długość 420 km. dodatkowo 47 km przebiegało nad powierzchnią ziemi.
Rozwiązania to pozwalało na dostarczanie miliona metrów sześciennych wody na dobę. Po przeszło półtora wieku sieć ta była rozbudowywana, dzięki czemu osiągnęła ona poziom 575 km. Jej wydajność natomiast zwiększyła się o połowę.

Celem uniknięcia ewentualnego skażenia decydowano się na przeprowadzanie specjalnego odwadniania terenów zlokalizowanych wokół akweduktu. Dzięki temu możliwe było zapobieganie skażeniu przez wody gruntowe. Oznacza to, że w każdym z działających akweduktów regularnie weryfikowano stan i jakość wody. Dokonywano także regularnych obserwacji stanu zdrowia mieszkańców korzystających z wody dostarczanej przez akwedukt. Jeśli okazało się, że pojawiły się u nich niepokojące symptomy, sprawdzano czy woda jaka jest do nich dostarczana jest czysta i odpowiedniej jakości.
Należy tutaj również podkreślić, że w Rzymie, najczęściej woda bieżąca była dostarczana wyłącznie do najbogatszych mieszkańców, a także do publicznych łaźni, szaletów oraz fontann.
Akwedukty budowane w starożytnym Rzymie działały na terenach należących dziś do Hiszpanii, Portugali, Francji, Wielkiej Brytanii, Grecji czy Izraela. Dodatkowo, ciekawe odkrycia dokonali również francuscy archeolodzy w antycznym mieście oraz porcie Arles położonym nad Rodanem. Odnaleziono tutaj rzymską sieć wodociągową. Jest ona złożona z ośmiu nitek utworzonych z ołowianych (już wtedy uznanych za szkodliwe) rur, które zostały ułożone w poprzek koryta Rodanu. Ułożono je na głębokości ok. 12 metrów. Każdy z nich, który został ułożony na dnie ma długość ok. 200 metrów. Każdy z odcinków to sekcja o długości ok. 3 metrów. Do dziś zachowały się ślady pozwalające na odtworzenie metod za pomocą, których je łączono i jakich narzędzi do tego celu używano. Specyfiką tego rozwiązania było zamieszczanie kropli ołowiu w kształcie oliwek, które pozwalały (po uprzednim rozgrzaniu) do połączenia ze sobą wszystkich odcinków. Jak na tamte czasy była to technika niezwykle trudna.
Każda z nitek była oddalona od siebie o ok 50 metrów. Natomiast lutowanie umieszczone było na jej stromym brzegu. Każdy odcinek leżący na brzegu, wzdłuż koryta był oprawiony w dębową otulinę ochronną.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że wzorcowym przykładem działania kanalizacji była struktura opracowana przez Persów. Wymyślone rozwiązani inżynierii wodnej, czyli kanat to łagodnie opadający tunel, który doprowadzał wodę z wybranego źródła do osad, które były zlokalizowane poniżej tego źródła. Tam z kolei woda została umieszczona w specjalnym zbiorniku skąd lokalna ludność mogła czerpać wodę. Jednocześnie, odpowiednio przygotowanymi kanałami irygacyjnymi można ją było doprowadzić do pól uprawnych.
Perskie kanaty tworzono w niezwykle charakterystyczny sposób. Pracę rozpoczynano od wydrążenia, co kilkadziesiąt metrów, pionowych szybów, a dopiero później tworzono tunel, który je ze sobą łączył. Pionowe szyby pozwalały na doprowadzenie powietrza do transportowanej wody.
Omówiona tutaj technika była stosowana w Persji w czasach, kiedy w Atenach (za Peryklesa) tworzono Akropol, czyli ok. 2500 lat temu. Jak się jednak okazało, ich rozwiązania nie były nowatorskim, jak na tamte czasy działaniem. Prowadzone badania pokazały, że technologia ta była znana jeszcze wcześniej, bo ok. 2500 lat wcześniej. Wówczas na terenie Iranu nie było państwa perskiego. Tworzyło się natomiast królestwo Elamu. Zostawało ono pod silnym wpływem kultury Sumerów.
Także starożytni Grecy mogli pochwalić się wieloma osiągnięciami w zakresie inżynierii wodnej. Pierwsze wodociągi zostały utworzone na wyspie Samos, na Morzu Egejskim, jeszcze w połowie I tysiąclecia p.n.e. Wtedy to Polikrates zdecydował o budowie pierwszej tego rodzaju instalacji. Było to o tyle trudne, że miasto zlokalizowane było na zboczu góry Kastro jednak źródło wody płynęło po jej przeciwnej stronie. Dlatego też, nie zdecydowano się na utworzenie otwartego kanału (nie było to bezpieczne - mogło zostać zatrute lub zniszczone  w czasie najazdu). Zdecydowano się natomiast na wydrążenie w skale specjalnego tunelu mającego długość ok. km, o przekroju więcej niż 2 metrów. To właśnie przy pomocy tego kanału woda była doprowadzana do specjalnego, zamkniętego zbiornika. Jego strop był podtrzymywany 15 filarami skąd wodę rozprowadzano ceramicznymi rurami. Każda z nich była ułożona w kanale na głębokości ok. 2 metrów pod ziemią.
Konstrukcja ta była niebywale złożona jak na tamte czasy. Była (i jest nadal) uważana za wzór i szczyt ówczesnej myśli technologicznej, która później była powielana i wdrażana w innych miejscach.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że jednym z najstarszych wodociągów jest instalacja odkryta w Iranie. Co ciekawe, został on zbudowany nawet wcześniej niż egipskie piramidy. Akwedukt zbudowano przeszło 5 tys. lat temu (oznacza to, że jest on starszy o ok. 500 lat od piramidy Cheopsa, a od słynnej świątyni megalitycznej Stonhenge zlokalizowanej w Anglii o ok. 1.500 tysiąclecia).
Na pierwszą konstrukcję wodociągową znaleziono w miejscowości Farash. Dokonali tego naukowcy z Iranian Center for Archeological Research (pracami kierowała dr Leli Niaken). Teren, na którym dokonano tego odkrycia, wcześnie został sztucznie zalany spiętrzonymi wodami, po tym jak zdecydowano się na zbudowanie specjalnej zapory  zlokalizowanej na rzece Seimarre w prowincji Ilam w zachodnim Iranie. Tutaj również archeolodzy odkryli przeszło 100, podobnych stanowisk – od epoki kamienia aż do średniowiecza.
Na chwilę obecną, archeologom udało się odnaleźć ok. 100 metrów wodociągu. W większości jest ton złożony ze specjalnie przygotowanych, ceramicznych rur – każda o długości ok. metra i jest łączona gliną. Rury były wypalane na miejscu. Dodatkowo, w połowie odkopywanego odcinka naukowcy znaleźli pionowe szyby mające głębokość ok. 2 m. Do każdej z nich dochodziły specjalne rury. Jak wynika z ukształtowania terenu, można zakładać, że cała sieć wodociągowa mogła mieć nawet kilka kilometrów długości. Obliczenia te wynikały przede wszystkim z faktu, że taka odległość dzieliła instalację do najbliższego źródła wody.
Warto tutaj podkreślić, że znalezione rozwiązanie było nieco zbliżone do tego, które stosowali Persowie (ok. 2500 lat temu). Także oni wykorzystywali system rozprowadzania wody złożony z pionowych szyb. Obecne odkrycie pokazuje, że technika ta była zdecydowanie starsza i nie była pomysłem wymyślonym przez Persów. Jest to bowiem technika zdecydowanie starsza i została zaczerpnięta jeszcze z innych kultur, czego dotychczas nie wiedziano. Zakładano, że to właśnie Persowie odpowiadająca jego wymyślenie i to oni go w całości przygotowali. Okazało się natomiast, że mogli oni go jedynie zapożyczyć lub ewentualnie usprawnić.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że istotnym elementem historii wodociągów jest także wprowadzenie możliwości oczyszczania oraz odkażania wody pitnej. Było to niezbędne ponieważ coraz częściej zdarzały się przypadki, gdzie użytkownicy wody chorowali, gdyż nie była ona w żaden sposób oczyszczona. W efekcie tego, woda, która trafiała do spożycia zawierała zwykle zanieczyszczenia, które trafiały do rzek, jezior czy innych zbiorników na skutek ludzkiej działalności.
Pierwsze próby pojawiły się jeszcze w 1829 roku i wprowadził je James Simpson. W jego rozwiązaniu wykorzystano filtr piaskowy (udoskonalony w 1880 roku). Zastosowano je do oczyszczania wody płynącej w londyńskich wodociągach działającyh na terenie dzielnicy Chelsea.
Ok. 1857 roku coraz częściej zaczęto stosować metodę oczyszczania wody przy użyciu wodorotlenku żelazowego.
Kiedy w 1896 roku we Włoszech wybuchła epidemia tyfusu (a nastepnie w 1897 roku w Anglii), zdecydowano się zastosować do odkażania metodę chlorowania wody. Pierwsza instalacja, która umożliwiła zastosowanie tej metody została uruchomiona w Belgii, w Middelkerke w 1920 roku.
Kolejna metoda została wprowadzona w 1906 roku we Francji, a konkretnie w Nicei. Tutaj zdecydowano się wykorzystać ozonowanie wody. Metoda ta została przygotowana w teorii przez M.P. Otto. Należy tutaj podkreślić, że jest ona udoskonalana do dnia dzisiejszego.
Obecnie, do oczyszczania wody wykorzystuje się bardzo zróżnicowane sposoby i nowatorskie rozwiązania, dzięki czemu jest ona zdatna do bezpośredniego spożycia. Często jest ona bardziej czysta i zdrowa niż woda butelkowana dlatego też można ją pić prosto z kranu.
Należy tutaj również podkreślić, że współczesne obiekty wodociągowe są traktowane jako obiekty o znaczeniu strategicznym. Dlatego tez najczęściej są odpowiednio chronione. W ten sposób zapobiega się przypadkom celowego skażenia wody (np. na skutek zagrożeń terrorystycznych). Jest to o tyle istotne, że ujęcia wody oraz możliwość dostarczania wody do wszystkich mieszkańców (i zapewnienie im stałego dostępu do wody) stanowi kluczowe zadanie wszystkich przedsiębiorstw wodociągowo – kanalizacyjnych działających w każdym mieście.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że pierwszy wodociąg został uruchomiony w Krakowie. Miało to miejsce 14 lutego 1901 roku. Warto tutaj dodać, że to waśnie z tej okazji prezydent miasta Józef Edward Friedlein zdecydował się na wystosowanie na ręce ochmistrza dworu cesarskiego w Wiedniu specjalnej depeszy jej treść wyglądała w następujący sposób: „W imieniu wiernopoddańczej gminy stołecznego królewskiego miasta Krakowa pozwalam sobie przedłożyć najuniżeńszą prośbę o łaskawe podanie do wiadomości Jego Cesarskiej i Królewskiej Apostolskiej Mości, że tutejszy wodociąg imienia Franciszka Józefa w dniu dzisiejszym uroczyście poświęcony i do ogólnego użytku oddany został”.

W chwili uruchomienia wodociągu odprawiono specjalne nabożeństwo w Kościele Mariackim. Po mszy specjalna delegacja, która złożona była z prezydenta miasta, komendanta korpusu, a także dyrektora policji i starszego prokuratora oraz rektora UJ oraz dyrektora poczty, dyrektora kolei, starosty górniczego oraz starszego kongregacji kupieckiej, konserwatora miejskiego i dyrektora wodociągu przeszła aż do Rynku. następnie udała się pod studnię, którą udekorowaną standardami z herbami Austrii oraz Polski, a także choinkami i zielenią. W ten sposób studnia została poświęcona i uruchomiono hydrant od strony ulicy Siennej. Podczas otwarcia, dwa strumienie wody wystrzeliły do góry, których wysokość dorównywała wysokości Sukiennic.
Kolejny punkt uroczystości to wizyta delegacji w Zakładach Wodociągowych zlokalizowanych na Bielanach. Delegacja wyjechała tam powozami. Po kilku przemówieniach dyrektor Ingardem przekazał prezydentowi Friendleinowi dla symboliczne złote klucze do Wodociągów. Następny etap to przecięcie przez prezydenta biało – niebieskiej wstęgi, która została zawieszona na specjalnym kole napędowym najważniejszej w wodociągach maszyny.
Ostatni etap wszystkich uroczystości to wydanie specjalnego sygnału dźwiękowego, po którym maszyna została uruchomiona w pełnej mocy.
Działała ona pod ciśnieniem 6.3 atmosfer do zbiornika, który został umieszczony pod kopcem Tadeusza Kościuszki. Ze specjalnego zbiornika zlokalizowanego 49 m powyżej Rynku oraz 28 m nad Wawelem woda płynęła do miasta specjalną, 70 centymetrową rurą, która dalej ulegała rozgałęzieniu i w ten sposób tworzyła całą sieć wodociągową osiągająca długość ok. 66 km. Dzięki temu, w wielu krakowskich domach mogła popłynąć woda. Należy jednak podkreślić, że w tamtym okresie, na jednego mieszkańca przypadał ok. 1 litr wody na dobę.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że pierwsze zastosowanie pomp datuje się na połowę XVI wieku. Wtedy to, w 1549 roku w Augsburgu zbudowano pierwszy wodociąg, przy pomocy którego do pompowania wody zdecydowano się wykorzystać energię wodną. Kolejne rozwiązanie wdrożono w 1582 roku w Londynie. Wówczas Peter Morice inżynier pochodzący z Niemiec lub Holandii zdecydował się na stworzenie rozwiązania przy pomocy, którego możliwe było wykorzystanie (po raz pierwszy) energii pływów morskich. Wówczas pierwszy raz zdecydowano się na zastosowanie, działającego w obydwu kierunkach koła wodnego.
Natomiast sto lat później, w 1682 roku w Marly na Sekwanie uruchomiono jeden z największych projektów tamtego okresu. Jego autorem by Rennequin (Renkin) Sualem, który stworzył zestaw niezwykle wydajnych 14 kół wodnych, które są napędzane 225 pompami zaopatrującymi w wodę cały Wersal. Dotyczyło to przede wszystkim działającym na ich terenie fontann.
Do budowy tego pierwszego rurociągu zdecydowano się wykorzystać rury żeliwne. Wydaje się, że był to efekt prowadzonych wcześniej obserwacji, które pokazywały, że rury ołowiane mogą negatywnie wpływać na funkcjonowanie ludzkiego organizmu.
Z kolei pierwsze wodociągi w Polsce powstały jeszcze w połowie XIII wieku. Działały one we Wrocławiu (1272) oraz w Poznaniu (1282), a także w Mydlnikach pod Krakowem (1286). Natomiast pierwsze wodne koło do zasilenia zostało użyte dopiero w 1570 roku w Gdańsku. Instalacja została wykonana przez Walenetego Hendella, wrocławskiego rurmistrza. Ten sam konstruktor stworzył wodociąg (opierający się na dokładnie takich samych zasadach) również we Fromborku.
Jednak kluczowe zmiany przyniósł dopiero wiek XVIII. To tutaj ok. 1713 roku Thomas Savery (był on oficerem marynarki z Anglii). Zdecydował się on na wykorzystanie w londyńskich wodociągach atmosferycznej pompy parowej, która została zastąpiona w 1725 roku maszyną parową opracowaną przez Thomasa Newcomena. Rozwiązanie angielskie wprowadzono także w Paryżu (1779). Wprowadzał on wodę do działających na terenie miasta rur wodociągowych.
Mimo podejmowanych działań, mieszkańcy żadnych z tych miast nie mogli liczyć na dostęp do wody zdrowiej, czystej w swoich domach. Jest to rozwiązanie, nad którym trzeba było popracować w przyszłości

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że ciekawym etapem rozwoju systemu wodociągowego było średniowiecze. W tym okresie, mimo początkowego postępu technicznego  doszło do znaczącego regresu. Wraz z upadkiem Imperium Rzymskiego rozpoczął się okres znaczącego opóźnienia w rozwoju wielu dziedzin życia. Odnosiło się to także do specyfiki instalacji wodociągowych, mimo że w dalszym ciągu funkcjonowały lokalne akwedukty, który powstały jeszcze w czasach starożytnego Rzymu. Niektóre z konstrukcji działały jeszcze w czasie renesansu.
Mimo to większość ze średniowiecznych miast to konieczność czerpania wody z rzek, jezior czy stawów lub innych bardziej naturalnych źródeł. Najczęściej stosowanym rozwiązaniem było kopanie studni oraz zbieranie deszczówki. Dodatkowo w tworzonych miastach – twierdzach woda była zbierana do cystern.
W średniowieczu, funkcjonował zawód nosi -  woziwód, którzy na swoich barkach czy też przy pomocy specjalnych beczkowozów dostarczali, za odpowiednią opłatą wodę dla zamożnych mieszczan.
Jednak w średniowieczu poważnym problemem był powszechny brak dostępu do czystej oraz świeżej wody. To z kolei wpływało na znaczne pogorszenie się stanu zdrowia mieszkańców i przyczyniało się do powstawania wielu dolegliwości związanych z funkcjonowaniem przewodu pokarmowego. Nagminnie pojawiały się także epidemie.
Taki stan rzeczy utrzymywał się przez blisko tysiąc lat, choć nie można powiedzieć, że nie pojawiały się koncepcje na temat tego jak rozwiązać problem dostępu do bieżącej wody oraz odprowadzania nieczystości. Wszystkie pomysły jednak nie były możliwe do realizacji w danym momencie. Jeśli wprowadzano pewne udogodnienia to wdrażano je jedynie u najbogatszych mieszkańców czy też u osób sprawujących władzę. Niemniej jednak ich efektywność była stosunkowo niska. Nie można tutaj zatem mówić o znaczącym postępie myśli technicznej jeśli chodzi o rozwój kanalizacji i sieci wodociągowej.
Można więc powiedzieć, że mimo potencjału jaki pozostawił po sobie bez wątpienia okres Imperium Rzymskiego nie zdecydowano się na kontynuowanie wdrożonych tam rozwiązań. Nie usprawniano ich i nie poszerzano ich zasięgu – funkcjonowały one jedynie w takim zakresie jak zostały opracowane wcześniej i jedynie w tych regionach, w których je wówczas zbudowano.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że pierwsze ślady obecności sieci wodociągowych odkryto w 1709 roku. Wtedy to w czasie kopania studni, przypadkiem udało się również odkryć zapomniane od przeszło 1500 lat ruiny Herkulanum. Było to miasto które uległo zagładzie 24 sierpnia 79 r.n.e. w efekcie erupcji Wezuwiusza.
Przez cały XVIII wiek intensywnie prowadzono tam wykopaliska o charakterze rabunkowym. Jednak dopiero w czasach współczesnych archeologom udało się odkryć infrastrukturę techniczną miasta. Składały się na nią przede wszystkim wodociągi oraz kanalizacja. Specyfiką tego pierwszego systemu był fakt, że woda spływała do miasta przy pomocy specjalnego akweduktu. Jego zakończenie znajdowało się w tzw. wieży wodnej, która zlokalizowana była w najwyższym punkcie w całej okolicy. Strumień wody dzielił się na trzy części: dwie publiczne oraz jedną prywatną, przy czym ostatnia prowadziła do rezydencji wszystkich zamożnych mieszkańców z regionu. Natomiast dwie pozostałe zasilały przede wszystkim dwie publiczne łaźnie oraz zbiorniki – w tym fontanny, z których ludzie mogli brać wodę bez żadnych ograniczeń.
Jednocześnie, każdy dom, który zlokalizowany był w Herkulanum dysponował specjalnie przygotowaną odpływową instalacją kanalizacyjną. Pozwalała ona na odprowadzanie ścieków do obszernych kolektorów. W większości wypadków, toaleta zlokalizowana była zaraz koło pomieszczenia kuchennego, dzięki czemu mogła również pełnić funkcję swoistego zsypu na niewielkie odpadki.
Warto tutaj podkreślić, że scharakteryzowany system zaopatrzenia wody (a także kanalizacji) był powszechnie stosowanym rozwiązaniem na terenie Rzymu. Jak wynika z zapisów ówczesnego komisarza wodnego Rzymu (Julius Sextus Frontinus) woda z akweduktu trafiała początkowo do specjalnie przygotowanych zbiorników osadowych, tutaj wszelkie zanieczyszczenia i osady trafiały na dno, a dopiero później, za pomocą systemu rur przeprowadzono ją do wieży ciśnień. W dalszej kolejności transportowana była do zdecydowanie mniejszych zbiorników. Dopiero później trafiała do łaźni, do wszelkich zakładów produkcyjnych czy fontann i wybranych domach. Większość rur jakie wówczas stosowano to rury ołowiane. Szybko jednak odkryto, że mogą one szkodzić zdrowiu. Jednak ostatecznie wyszły one z użytku dopiero pod koniec XVIII wieku. Mogło to wynikać z braku alternatywy lub z chęci znacznego ograniczenia kosztów.
System, który funkcjonował w omawianym mieście, mimo że nie był złożony (jak na czasy współczesne), to został odtworzony w Europie ponownie dopiero w XIX wieku.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że problem związany z brakiem zainteresowania podejmowaniem działań pozwalających na racjonalne gospodarowanie zasobami wodnymi wynika z faktu, że dla większości osób wyczerpywanie zasobów wody jest problemem abstrakcyjnym i odległym. Ludzie co prawda mają świadomość tego, że są na świecie miejsca, w których wody brakuje i konieczna jest pomoc i wsparcie tych regionów jednak najczęściej są one postrzegane jako odległe.
Dlatego też konieczne jest uświadomienie ludziom, że problem ten nie dotyczy wyłącznie krajów tzw. trzeciego świata, ale również krajów rozwiniętych i dobrze radzących sobie z dostawami wody.
Jednym ze sposobów na zwiększenie wiedzy na ten temat jest pokazywanie przez przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne, źródeł, z których czerpie się wodę dla danego regionu. Jeśli miejsca te zostaną sfotografowane czy sfilmowane, a także dokładnie opisane (np. ile litrów wody jest w każdym zbiorniku, jakie zagrożenia się pojawiają, na jak długo wody starczy i jak wiele osób z tych zasobów korzysta). wszystkie te informacje pozwalają na przybliżenie problemu i uświadomienie ludziom realności problemu. Szczególnie istotna jest tutaj informacja na temat tego z jaki wielu źródeł woda jest czerpana przez dane przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne, jak dużo ludzi z nich korzysta oraz na jak długo (wg prognoz) wody wystarczy.
Jeśli ludzie poznają te dane i zrozumieją, że nie dysponują w rzeczywistości 98% zasobów wody na świecie, a jedynie niewielkim odsetkiem z 1% wówczas zrozumieją znaczenie i wagę problemu. O wiele łatwiej będzie ich tym samym przekonać do tego, aby zmienić swoje nawyki, wprowadzić nowe, bardziej racjonalne zachowania. Tym bardziej jeśli uświadomi się ludziom, że większość tych działań nic ich nie kosztuje, nie wiąże się z koniecznością inwestowania pieniędzy. Dodatkowo, warto tutaj podkreślić, że wdrożenie tych zachowań to podwójne korzyści. Z jednej strony ochrona zasobów wody, a z drugiej strony możliwość znacznego obniżenia rachunków.
Działania te wydają się o wiele bardziej skuteczne niż wszelkie kampanie społeczne czy przesyłanie broszur informacyjnych czy wskazówek pokazujących jak wodę oszczędzać. Tak długo bowiem jak problem ten będzie abstrakcyjny dla społeczeństwa, tak długo informacje przekazywane na broszurach, będą ignorowane, a odpowiednie zachowania nie będą w żaden sposób wdrażane. Dlatego też o wiele lepszą inwestycją mogą okazać się tego rodzaju materiały promocyjne niż każde inne działania, które w mniejszym stopniu przemawiają do wyobraźni i świadomości użytkowników sieci wodociągowo – kanalizacyjnej.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że zwiększenie poziomu świadomości ekologicznej oraz zachęcenie ludzi do wprowadzenia w swoim życiu zmian mających na celu oszczędzanie wody, jest niezwykle trudnym zadaniem. W większości przypadków bowiem są to nawyki utrwalane przez lata. Jednocześnie, większość osób nie rozumie, dlaczego oszczędzanie wody jest ważne i dlaczego to oni muszą podejmować jakikolwiek wysiłek. Zwykle zrzucają odpowiedzialność na innych, w tym na państwo i organizacje pozarządowe czy przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne.
W tym przypadku zamiast przekonywać do zasadności podejmowania zachowań ekologicznych jest bardzo skomplikowane i rzadko kiedy przynosi oczekiwane efekty. Dlatego też dużo łatwiej i szybciej jest przekonanie ludzi do wdrożenia odpowiednich zachowań przy pomocy środka finansowego.
Jedną z metod zachęcającą do oszczędzania wody jest możliwość dołączenia do każdego rachunku za wodę, wystawianego przez przedsiębiorstwo wodociągowo –kanalizacyjnego, prognozy przedstawiającej możliwość zaoszczędzenia pieniędzy, jeśli ktoś zdecyduje się na wdrożenie kilku prostych (i bezpłatnych) działań w swoim codziennym życiu.
W zestawieniu takim powinno być ujęte szacunkowy poziom zużycia wody w poszczególnych czynnościach (np. mycie zębów, mycie naczyń, pranie czy podlewanie ogrodu, itp.) Z drugiej strony należy umieścić takie samo wyliczenie skorygowane o wdrożone określone zachowania (np. zakręcanie wody, pranie po kąpieli czy podlewanie roślin wodą deszczową, itp.). Pokazane dane liczbowe zdecydowanie szybciej przekonają kogoś do zmiany swoich przyzwyczajeń. Część osób zrobi to z faktycznej chęci oszczędności, a część będzie chciała wyłącznie sprawdzić czy przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne się nie myli i czy rzeczywiście wdrożenie tych rozwiązań umożliwi ograniczenie wydatków związanych z użytkowaniem wody.
Oznacza to, że dla osób dorosłych o wiele bardziej przekonujący jest czynnik finansowy i możliwość poczynienia pewnych oszczędności niż same kwestie związane z ekologią. Oczywiście, stopniowo zyskują one na znaczeniu jednak w dalszym ciągu motyw finansowy działa o wiele szybciej i efektywniej niż przekonanie o działaniu na rzecz ochrony środowiska.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że jednym z ciekawszych działań promocyjnych zachowania związane z oszczędzaniem wody i racjonalnym ich gospodarowaniem, jest prowadzenie akcji społecznych uświadamiających wyczerpywalność zasobów wody.

Część z nich sprowadza się do uświadamiania jak wiele wody dziennie zużywa się przez jedną osobę i jak dużo jest marnowana. Większość osób nie ma bowiem świadomości tego jak dużo wody dziennie zużywa na poszczególne czynności i jak można je ograniczyć. Wynika to z faktu, że pewne czynności powtarzane są automatycznie i bezmyślnie, a przez to nie zwraca się uwagi na to jak one przebiegają. Co więcej, na rachunkach za wodę nie ma wyszczególnionego na co woda jest przeznaczana. Efektem tego nie mają oni wiedzy na temat tego jak dużo jest marnowana.
Ciekawym rozwiązaniem jest pokazanie ludziom ile litrów wody zużywa się np. na mycie zębów i jak dużo jest marnowana (ponieważ nie zakręca się wody w międzyczasie, kiedy z wody się nie korzysta). Wlewając wodę do realnych pojemników i przedstawienie tych wartości w litrach, ludzie zyskują określony obraz tego ile wody faktycznie zużywają. Do drugiego pojemnika można wlać wodę, którą zużywa się podczas tej samej czynności jednak przy racjonalnym nią gospodarowaniu (czyli jeśli będzie się ją zakręcało i odkręcało jedynie wtedy kiedy będzie faktycznie używana). Wartość ta również powinna być przedstawiona w litrach.
Zobrazowanie tych abstrakcyjnych dotychczas wartości, pozwoli zwiększyć realność zagadnienia, a tym samym uświadomią ludziom jak dużo pieniędzy zużywa się niepotrzebnie i w jaki sposób można szybko zmienić rachunki, jeśli wprowadzi się kilka podstawowych czynności.
Namawianie do zmian nawyków powinno sprowadzać się do takich działań, które pozwolą na zwiększenie poziomu realności zagadnienia. Problem związany z marnowaniem wody jest bowiem bardziej abstrakcyjny, gdyż ludzie nie widzą ile wody zużywają na poszczególne czynności i jak dużo mogą zaoszczędzić, jeśli zechcą wprowadzić kilka niewielkich zmian. Dopiero kiedy im się to uświadomi, przedstawi realne liczby (a także realne oszczędności) będzie ich łatwiej namówić na zmianę zachowań.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że zachowania związane ze świadomym gospodarowaniem wody powinny być przekazywane od najmłodszych lat. Tylko w ten sposób mają realne szanse na przetrwanie i wdrażane później w dorosłym życiu. Należy tutaj bowiem podkreślić, że dzieci nie mają jeszcze wykształconych negatywnych nawyków, nie są przyzwyczajone do konkretnego wykonywania pewnych czynności, dzięki czemu można je nauczyć jak robić to lepiej i oszczędniej. Jednocześnie, dla dzieci ochrona środowiska jest ważna. Zdecydowanie chętniej, niż osoby dorosłe angażują się w tego rodzaju inicjatywy. Z tego też względu przekazywana im wiedza trafia na zdecydowanie bardziej podatny grunt niż w przypadku kiedy, wyjaśnia się to samo osobom dorosłym.
Edukacja powinna rozpocząć się jeszcze na etapie wychowania przedszkolnego. Dzieci podczas zajęć powinny być uczone w tego jak ważne i nietrwałe są zasoby wody i w jaki sposób każdy człowiek może przyczynić się do ich ochrony. Działania te powinny być wzmocnione o wykonywanie określonych czynności, które pomagają oszczędzać wodę (np. prawidłowe mycie zębów, płukanie naczyń czy ponowne użycie wody, a także podlewanie roślin wodą deszczową).
Pewnym wzmocnieniem dla tradycyjnej edukacji ekologicznej są specjalne zajęcia organizowane w przedsiębiorstwie wodociągowo – kanalizacyjnym. Najczęściej, w czasie takiej wycieczki dzieci poznają zasady funkcjonowania takiego przedsiębiorstwa, poznają sposób oczyszczania wody i jej drogę od źródła do kranu. Podczas spaceru po przedsiębiorstwie wodociągowo – kanalizacyjnym, osoba oprowadzająca grupę uczy w jaki sposób oszczędzać wodę i pokazuje dlaczego jest to tak ważne. Chcąc zwiększyć poziom atrakcyjności wycieczki konieczne jest zorganizowanie dodatkowych konkursów, specjalnych zadań czy przygotowanie interaktywnych pokazów, dzięki czemu dzieci mogą lepiej zapamiętać poszczególne informacje.
Przygotowana w ten sposób edukacja ekologiczna zwiększa poziom prawdopodobieństwa, że w dorosłym życiu będą one chętniej stosowały poznane za młodu zasady. jednocześnie, zwiększa się prawdopodobieństwo, że będą od małego ich przestrzegały, a przy tym będą także zachęcały swoich rodziców do tego, aby takie działania chcieli podejmować. Jest to o tyle efektywne, że dorośli będą mieli większy problem z odmówieniem dziecku i dla tzw. świętego spokoju będą wdrażać w swoim domu bardziej ekologiczne zachowania.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że wydaje się, że chcąc wprowadzić w ramach danego społeczeństwa określone zachowania proekologiczne, a tym samym zachęcić ich do oszczędzania wody i racjonalnego gospodarowania jej zasobami, w pierwszej kolejności należy zaspokoić ich inne potrzeby. Dopiero wtedy kiedy będą mieli zapewnione poczucie bezpieczeństwa ekonomicznego, społecznego i socjalnego, będą w stanie podejmować inne działania, w tym chętniej będą angażować się w inicjatywy ekologiczne i chętniej będą dbać środowisko czy dostępne zasoby wody.
Okazuje się bowiem, że osoby które odczuwają brak poczucia bezpieczeństwa, które nie mają zapewnionej pracy i środków do życia, dostępu do edukacji, służby zdrowia czy innych niezbędnych do życia narzędzi, nie będą koncentrować się na innych celach i zadaniach. W ich przekonaniu (słusznym skądinąd) kluczowe jest zapewnienie sobie spokoju ekonomicznego i społecznego. Tego samego oczekują od państwa i organizacji, które działają w ramach tego państwa. Oznacza to, że dopóki państwo nie będzie działało efektywnie w najbardziej podstawowych sektorach, nie będzie zapewniało obywatelom poczucia bezpieczeństwa i stabilizacji gospodarczej, społecznej i ekonomicznej, każde działania odnoszące się do kwestii np. kulturalnych, ekologicznych czy np. promocyjnych będą postrzegane jako działania zbędne, które nikomu w niczym nie pomagają, a zużywają jedynie środki, które można przeznaczyć na coś innego.
Podobne podejście pojawia się w przypadku promowania racjonalnego zużycia wody i jej oszczędzania. Większość osób często zarzuca przedsiębiorstwom wodociągowo – kanalizacyjnym, że wydają niepotrzebnie środki na ulotki, reklamy czy materiały informacyjne (czyli w ich przekonaniu tracą pieniądze) zamiast np. obniżyć ceny wody czy przeprowadzić modernizację posiadanych instalacji i urządzeń.
Wszystko to pokazuje, że państwo, chcąc zachęcić ludzi do bardziej ekologicznego działania, w tym również do racjonalnego gospodarowania zasobami wody, musi najpierw zaspokoić potrzeby podstawowe, a dopiero później oczekiwać od ludzi bardziej świadomych i ekologicznych działań.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że problemem współczesnych społeczeństw jest lekceważenie kwestii związanych z ekologią. Dotyczy to przede wszystkim tych krajów, gdzie postęp technologiczny jest mniej rozwinięty, gospodarka i ekonomia funkcjonują słabiej, a społeczeństwa nie skupiają się na kwestiach takich jak ekologia czy ochrona środowiska. w krajach takich dominuje przekonanie, że ekologia jest wyłącznie modą i pewnego rodzaju fanaberią (najczęściej bogatych, którzy mają więcej pieniędzy i więcej wolnego czasu na to, aby zajmować się takimi błahymi sprawami). Można więc powiedzieć, że ekologia to moda przeznaczona dla bogatych, którzy lubią zajmować sobie czas i u wagę takimi rzeczami, a także chcą wydawać więcej pieniędzy na rzeczy ekologiczne czy na ochronę środowiska. Są oni przekonani, że jest to zbytek, na który mogą i chcą pozwolić sobie tylko najzamożniejsi.
Przekonanie to wynika przede wszystkim z braku wystarczająco rozwiniętej świadomości ekologicznej. większość tych osób nie widzi bowiem powiązania między ich działaniami, a zmianami zachodzącymi w przyrodzie i pogarszającej się jej kondycji. Nie potrafią znaleźć związków przyczynowo – skutkowych pomiędzy ich działaniami, a coraz trudniejszą sytuacją ekologiczną czy zmianami klimatycznymi. Dodatkowo, dzięki powszechności internetu coraz częściej pojawiają się informacje, które uwiarygodniają tezę mówiącą o tym, że zagrożenia ekologiczne są wymyślane głównie celem kontrolowania działań społecznych czy pozyskiwania dodatkowych pieniędzy i wymuszaniu wprowadzania określonych rozwiązań. Dla większości osób, spełnianie norm ekologicznych, dostosowanie się do nich wiąże się wyłączne z dodatkowymi kosztami, bez jakichkolwiek widocznych efektów. Z tego też względu częściej traktują je jako pieniądze niepotrzebnie wydawane, które można przeznaczyć na bardziej istotne sprawy (np. pomoc socjalną, służbę zdrowia czy edukację lub rozwój infrastruktury).
Wszystko to powoduje, że poszczególnym organizacjom promującym proekologiczne zachowania – w tym również przedsiębiorstwom wodociągowo – kanalizacyjnym, trudno jest przekonać ludzi do tego, aby zmienili swoje przyzwyczajenia, by zaczęli oszczędzać wodę i bardziej świadomie nią gospodarowali.
Nasilenie się nastrojów antyekologicznych i krytykowanie działań ekologów  powoduje, że przekonanie ludzi do proekologicznego gospodarowania wodą jest jeszcze trudniejsze (lub praktycznie niemożliwe, gdyż część osób będzie kontynuowało swoje działania wyłącznie na przekór, aby pokazać, że nie wspiera tej polityki).

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, ze z uwagi na niską świadomość ekologiczną większość osób nie widzi realnej potrzeby oszczędzania wody. W ich przekonaniu woda jest zasobem niewyczerpywanym, który nieustannie się odnawia, a przez to nie trzeba o niego dbać. Wrażenie takie jest powodowane nie tylko przekonaniem, że woda nas wszędzie otacza i jej pozyskanie nie powinno nastręczać żadnych problemów. Jest ono również motywowane tym, że woda zawsze była obecna w gospodarce i dzięki postępowi technologicznemu będzie dostępna jeszcze przez bardzo długi czas. Dlatego też słowa ekologów o wyczerpywaniu zasobów są traktowane z rezerwą i w sposób bardzo pobłażliwy.
Wszystko to powoduje, że egzekwowanie zachowań bardziej świadomych i oszczędne gospodarowanie woda jest niezwykle trudne. Zmiany te wymagają nieustannego przypominania i uświadamiania wagi i znaczenia problemu, a przede wszystkim wiążą się z koniecznością nauczenia ludzi, że woda zdatna do picia stanowi jedynie 1% wszystkich zasobów i jest w nierównym stopniu podzielona pomiędzy poszczególne regiony i kontynenty.
Działania te prowadzone są zarówno przez organizacje społeczne i samorządowe jak i przez przedsiębiorstwa wodociągowo –kanalizacyjne. Najczęściej sprowadzają się one do przygotowywania materiałów informacyjnych i promocyjnych, w których pokazują w jaki sposób wodę należy oszczędzać oraz z jakimi konsekwencjami należy się liczyć, jeśli nie podejmie się żadnych działań i nie wprowadzi się żadnych zmian w swoim życiu i codziennym postępowaniu.
Jeszcze inna metoda, która jest często stosowana, to przygotowywanie specjalnych kampanii społecznych, w których uwypukla się problem wyczerpywania się zasobów wody i konieczności wprowadzenia określonych zmian mających na celu zwiększenie troski o zasoby wody.
Mimo, że działania te prowadzone są od lat w sposób nieprzerwany, bardzo trudno jest stwierdzić czy w rzeczywistości przynoszą one oczekiwane rezultaty. Często okazuje się bowiem, że poruszają one zagadnienia stricte teoretyczne i nie odwołują się (w sposób wystarczający do praktyki). W efekcie tego, dla większości osób, problem ten jest bardzo odległy i najczęściej (w ich przekonaniu) dotyczy np. krajów trzeciego świata, gdzie nieustannie słyszy się o suszy czy o braku wody pitnej. Kontynent europejski czy inne, bardziej rozwinięte miejsca są postrzegane jako wolne od takich trosk, w efekcie tego, ludzie je zamieszkujący nie muszą przywiązywać, aż takie wagi do oszczędzania wody.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że obowiązek oszczędzania wody spoczywa praktycznie na każdym użytkowniku sieci wodociągowo – kanalizacyjnej. Wynika to z faktu, że każdy człowiek korzysta dokładnie z tych samych zasobów. Oznacza to, że jeśli jedna osoba będzie nadużywała dostępnych zasobów, będzie je marnowała i nie będzie ich w odpowiedni sposób szanowała, może się okazać, że braknie ich dla kolejnych osób (niekoniecznie musi to być obecne pokolenie, ale np. kolejne). Dlatego też, każdy kto chce zapewnić odpowiedni poziom życia i bezpieczeństwa kolejnym pokoleniom powinien z większą troską wykorzystywać dostępne zasoby wody.
Okazuje się, że oszczędzanie wody nie jest zadaniem trudnym i kosztownym. Większość z możliwych do zastosowania rozwiązań wymaga jedynie zmiany przyzwyczajeń.
Najczęściej zalecanym przez firmy wodociągowo – kanalizacyjne sposobem oszczędzania wody jest zakręcanie jej wtedy kiedy nie jest bezpośrednio wykorzystywana. Dotyczy to przede wszystkim przyzwyczajenia związanego z myciem zębów pod bieżącą wodą. Większość osób, w czasie wykonywania tej czynności (1-2 minuty) cały czas ma odkręconą wodę, mimo że w rzeczywistości korzysta z niej jedynie na początku i na końcu mycia. Efektem tego, przez większość czasu woda leci niepotrzebnie i jest marnowana. Podobnie jest w przypadku zmywania naczyń pod bieżącą wodą (zamiast tego można myć naczynia w wodzie napuszczonej do komory zlewu lub do miski, dzięki czemu wodę można później dodatkowo spożytkować do spłukania toalety, a dla osób mieszkających w domkach również do podlewania ogrodu czy stworzenia nawozu – jeśli nie dodawany był płyn wcześniej). Identycznie jest w przypadku brania prysznica. Również tutaj woda nie jest najczęściej używana cały czas. Można ją odkręcać i zakręcać w razie potrzeby. Ostatnim przykładem marnowania wody jest płukanie warzyw czy owoców pod bieżącą wodą kiedy również można je płukać w misce z czystą wodą. Do wykonywania tych czynności nie jest potrzebna bieżąca woda odkręcona przez cały czas trwania danej czynności.
Przedstawione powyżej rozwiązania powodują, że wody zużywa się znacznie mniej. To z kolei przyczynia się również do obniżenia rachunków za wodę, co daje także korzyści finansowe (nie tylko ekologiczne).
Każda z powyższych czynności wiąże się jednak ze zmianą dotychczasowych nawyków i niewielkim utrudnieniem dla wykonywania tych czynności. jednak wydaje się, że już po pierwszym miesiącu ich stosowania, możliwe będzie zauważenie zmian w rachunkach za wodę.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że oszczędzanie wody jest jednym z najważniejszych obowiązków spoczywającym na każdej społeczności, bez względu na miejsce zamieszkania i sytuację geograficzno – klimatyczną.
Nawet w krajach rozwiniętych technologicznie, gdzie problem susz czy braku wody dotychczas jeszcze nie występował, jest to ważna kwestia, o której trzeba nieustannie pamiętać. Co więcej, kraje rozwinięte, z dobrze prosperującą i silną gospodarką powinny skoncentrować się na tym działaniu przede wszystkim. Okazuje się bowiem, że to najczęściej one zużywają najwięcej zasobów wody pitnej, które są wykorzystywane w przemyśle i których później nie można odzyskać – jeśli dane przedsiębiorstwo nie prowadzi odpowiedzialnej i dobrze zorganizowanej polityki ekologicznej. Obowiązek ten wynika przede wszystkim z faktu, że zasoby wody pitnej stanowią jedynie 1% ogółu wszystkich zasobów wody na świecie – mimo, że planeta w 98% złożona jest właśnie z wody, to większość jej zasobów nie nadaje się do spożycia. Efektem tego konieczne jest podejmowanie szeregu działań, dzięki którym możliwe będzie oszczędzenie zasobów i optymalizowanie dziennego zużycia wody.
Jest to zadanie, które spoczywa nie tylko na pojedynczych jednostkach (które w ramach swojego gospodarstwa domowego powinny dokładać wszelkich starań, aby kontrolować poziom spożyci i wykorzystania wody), ale również na przedsiębiorstwach. Dodatkowo również jest to zadanie spoczywające na jednostkach samorządu terytorialnego, władzach państwa i organizacjach pozarządowych, a także firmach wodociągowo – kanalizacyjnych. Każdy z tych podmiotów powinien promować w ramach lokalnej społeczności kształtowanie ekologicznych postaw i rozwijania zachowań związanych z oszczędzaniem wody.
Do tego, aby działania te, przynosiły oczekiwane korzyści konieczne jest jednak przede wszystkim uświadomienie ludziom bliskości i realności zagrożenia jakim bez wątpienia jest wyczerpanie zasobów wody. Dopiero wtedy, kiedy zrozumieją oni, że jest to problem, który ich dotyczy i jest bliższy niż im się wydaje, będzie można promować określone zachowania. Ich egzekwowanie będzie znacznie łatwiejsze niż w przypadku, kiedy problem ten zostanie wyłącznie abstrakcyjnym zagadnieniem.
CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że mimo, że społeczeństwo wydaje się działać coraz bardziej świadomie to kwestie związane z ekologią nie dla każdego są istotne w takim samym stopniu. W przestrzeni publicznej dominują dwie grupy. Pierwsza z nich jest bardzo świadoma i prowadzi bardzo ekologiczne życie, nieustannie promuje zasady ekologicznego życia oraz próbuje przekonać innych do niego – w mniej lub bardziej inwazyjny sposób. Druga grupa z kolei całkowicie lekceważy te zasady i stosuje się jedynie do tych, które są wymagane prawnie, a brak stosowania się do nich wiąże się z określonymi karami finansowymi.
Grupy te najczęściej są w całkowitej opozycji do siebie i wyrażają bardzo skrajne poglądy. Ich sposób funkcjonowania powoduje, że zdecydowanie mniej miejsca w przestrzeni publicznej jest na osoby, które chciałyby wypośrodkować swój sposób życia i żyć zgodnie z zasadami ekologii i prowadzić świadome życie jednak bez nadmiernego przywiązywania wagi do wszystkich ekologicznych zasad.
Efektem takich poglądów jest pojawienie się przekonania, że ekologia często jest modą lub formą terroryzmu na osobach o innych zapatrywania czy też w stosunku do tych, dla których środowisko nie jest najważniejsze. Podejście takie powoduje, że nawet działania racjonalne (które mogą wiązać się z możliwością oszczędności) są negowane tak długo jak nazywa się je działaniami ekologicznymi.
Najlepiej o tym podejściu świadczy fakt, że tak długo jak firma wodociągowo – kanalizacyjna namawia ludzi do tego, aby zmienili sposób użytkowania wody na bardziej ekologiczne spotykają się z niechęcią, a nawet wrogością. Propozycje te są odbierane jako forma ataku na ich wolność czy też ingerowaniem na coś do czego mają prawo i wydają własne pieniądze. Jednak jeśli te same zasady przedstawi się jako możliwość poczynienia oszczędności, jeśli pokaże się finansowe korzyści płynące z wprowadzenia pewnych zmian, użytkownik postrzega je zupełnie inaczej. Wówczas, niemal natychmiast okazuje się, że niemożliwe do wprowadzenia dotychczas nawyki stają się codziennością – tak długo jeśli nazywa się je oszczędnością, a nie działaniami ekologicznymi. Specyfika tej sytuacji pokazuje jak trudnym tematem jest w Polsce ekologia i jak negatywny wydźwięk może mieć.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że Jednym z kluczowych problemów, które stoją przed firmami wodociągowo – kanalizacyjnymi jest walka z niechęcią społeczną do wprowadzania oszczędności w zakresie użytkowania wody. Okazuje się bowiem, że mimo zwiększającej się świadomości społecznej, w dalszym ciągu funkcjonują tutaj grupy, które uważają, że oszczędzanie wody jest jedynie bezwartościowym wymysłem czasów współczesnych, a jego jedynym celem jest utrudnienie im życia.
Przekonanie takie bierze się najczęściej z braku odpowiedniej wiedzy na temat dostępnych zasobów wody oraz ich poziomu wyczerpania. Większość z tych osób cały czas żyje w przekonaniu, że woda jest zasobem który nigdy się nie zużyje, a odnawia się przez padające regularnie deszcze czy w inny sposób. Jednocześnie, przez to, że dotychczas nie zdarzyły się takie sytuacje, jest to dla nich problem całkowicie abstrakcyjnych. Nie zdają sobie oni sprawy z tego, że zasoby wody (czyli 1%) są w rzeczywistości bardzo nie wielkie. Co więcej, nie wiedzą tego, że ten 1% jest podzielony nie tylko pomiędzy poszczególne kontynenty i kraje, ale również pomiędzy wszystkich ludzi. Zasoby te nie zostały podzielone ze względu na liczbę ludności, a w zupełnie inny, niezależny od czynników demograficznych sposób. Dlatego też każdy kraj, bez względu na liczbę mieszkańców dysponuje bardzo ograniczonymi zasobami, o które trzeba dbać – zwłaszcza, jeśli nieustannie zwiększa się liczba ludności czy też tworzone są nowe rozwiązania technologiczne czy przedsiębiorstwa, które także z zasobów wody korzystają.
Efektywność prowadzonych działań czy też przekonanie ludzi do bardziej ekologicznego i świadomego życia uzależnione jest od tego czy uda się ich przekonać do tego, by zrozumieli wagę problemu i zaczęli patrzeć na niego z szerszej perspektywy. Dopóki nie zostanie to im w racjonalny i efektywny sposób wytłumaczony, wszelkie rozwiązania i propozycje wprowadzenia określonych oszczędności będą traktowane wyłącznie jako próba ingerencji w ich indywidualne sprawy.
Wszystko to powoduje, że podejmując jakiekolwiek próby zmiany nawyków konieczne jest podjęcie próby zmiany sposobu myślenia na temat ekologii oraz zwiększenia wiedzy teoretycznej na temat funkcjonowania zasobów wody oraz realnej ich dostępności. Bez tego żadne działania nie przyniosą oczekiwanych skutków.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Oszczędzanie wody i promowanie odpowiednich – ekologicznych i racjonalnych – zachowań jest jednym z ważniejszych obowiązków, które spoczywają zarówno na przedsiębiorstwach wodociągowo – kanalizacyjnych jak również na organizacjach pozarządowych czy samorządach. Każda z nich ponosi pełną odpowiedzialność za zasoby wody, które znajdują się na ich terenie, przez co każda z nich musi podejmować działania mające na celu zachęcenie jak największej grupy osób do tego, aby oszczędzać wodę.
Jedną z metod jakie są coraz częściej stosowane jest organizowanie specjalnych imprez plenerowych czy pikników. W czasie ich trwania ich uczestnicy poznają zasady ekologicznego pożytkowania wody jak również przyczyny, dla których zmiana dotychczasowych nawyków i zachowań jest niezbędna. Zwykle uświadamia się to poprzez odpowiednie prezentacje, spotkania informacyjne, wycieczki po przedsiębiorstwach wodociągowo – kanalizacyjnych czy też specjalnych filmach i fotografiach przedstawiających dostępne zbiorniki wody pitnej, z której dana miejscowość czerpie zapasy.
W czasie takich zajęć można pokazać ludziom jak faktycznie wyglądają dostępne zasoby, w jaki sposób wygląda efektywne gospodarowanie nimi oraz na jak długo mogą one wystarczyć, jeśli sposób postępowania lokalnej społeczności się nie zmieni i w dalszym ciągu będzie w sposób egoistyczny podchodził do kwestii związanych z wykorzystywaniem wody.
Jednocześnie, organizowane są także konkursy, podczas których zarówno młodsi jak i starsi uczestnicy mogą sprawdzić swój poziom wiedzy. Dzięki ciekawym nagrodom motywacja do wygranej jest jeszcze większa. Również uczestnictwo w takim konkursie nie tylko zwiększa poziom wiedzy, ale także zwiększa poziom świadomości i zachęca do podejmowania określonych zmian w swoim życiu i w sposobie codziennego wykonywania pewnych rutynowych czynności.
Wydaje się, że pikniki i imprezy są jednym z bardziej atrakcyjnych metod edukacyjnych, które mogą przemówić zarówno do osób starszych jak i do dzieci, które zdecydowanie chętniej chłoną wiedzę przekazaną w formie zabawy niż nudnego wykładu czy też opowiadań nauczyciela. Dlatego też wydaje się, że w każdym mieście tego rodzaju wydarzenia powinny się odbywać regularnie, tak aby jak najczęściej promować właściwe zachowania i zachęcać ludzi do działania, przy pomocy mniej inwazyjnych metod.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Ciekawym rozwiązaniem pozwalającym na zwiększenie poziomu świadomości ekologicznej i mającym na celu zachęcenie ludzi do oszczędzania wody jest pokazanie im różnic jakie mogą pojawić się na ich rachunkach za wodę, jeśli zdecydują się na wprowadzenie kilku prostych zasad.
Obowiązek ten spoczywa na przedsiębiorstwach wodociągowo – kanalizacyjnych, które pełnią również funkcję edukacyjną i uświadamiającą. Dlatego też, podejmowanie takich działań leży jak najbardziej w zakresie ich prac.
Do tego, aby możliwe było przekonanie do wprowadzenie oszczędności trzeba wykonać kilka podstawowych czynności. Pierwsza z nich sprowadza się do wyszczególnienia poziomu zużycia wody: w poszczególnych dniach i tygodniach. Następnie konieczne jest wyliczenie ile wody zużywane jest na codzienne czynności (mycie, zmywanie, pranie, itp.). Ważne jest, aby dane przedstawiać zarówno w metrach jak i w złotówkach. Wówczas uzyska się bardziej miarodajne wyniki, które jednocześnie przemówią do wyobraźni danego odbiorcy. Następnie konieczne jest przygotowanie symulacji, w której wyliczone zostaną działania, które należy podjąć, aby zaoszczędzić wodę oraz wartość finansowa tych działań. W zestawieniu tym należy skupić się przede wszystkim na różnicy finansowej jaka zachodzi między działaniem nieekolgoicznym i ekologicznym. Ważne jest, aby uwzględnić w tym zestawieniu jedynie te najprostsze czynności, które nie wymagają żadnych dodatkowych inwestycji, nakładów finansowych czy większego wysiłku, do tego aby je wdrożyć.
Działanie to wydaje się być efektywne głównie ze względu na fakt, że uświadamia ludziom jak łatwo można oszczędzić dodatkowe pieniądze, jeśli tylko bardziej racjonalnie będzie podchodziło się do użytkowania dostępnych zasobów wodnych.
Jak widać z powyższego przykładu działania te nie sprowadzają się do tego, aby uświadomić ludziom ekologiczną wartość podejmowanych czynności. Mają one jedynie na celu pokazanie finansowego ich aspektu. Okazuje się bowiem, że dla większości osób to właśnie czynnik finansowy jest najbardziej przekonujący i to właśnie dla niego to właśnie na takich argumentach należy się skupić, aby zachęcić ludzi do oszczędzania wody. Sama ekologia i troska o środowisko nie jest wystarczająca i dla osób, które dotychczas nie wdrożyły takich rozwiązań z myślą o środowisku, nie zrobią tego najpewniej już wcale. Dlatego też w ich przypadku taki argument się nie sprawdza w ogóle.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że najważniejszym podmiotem, który jest odpowiedzialny za właściwą edukację ekologiczną jest nie tylko szkoła, ale również przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne takie jak Aqua-Sprint? To w naszym obowiązku leży bowiem promowanie odpowiednich postaw i wzorców zachowań, a tym samym przekonywanie ludzi do tego, aby odchodzili od swoich negatywnych nawyków i wdrażali w swoich codziennych czynnościach bardziej ekologiczne i racjonalne działania – zwłaszcza w zakresie użytkowania wody.
Jednym z najczęściej stosowanych sposobów przekonywania ludzi do wprowadzania ekologicznego gospodarowania dostępnymi zasobami wody jest drukowanie i publikowanie materiałów informacyjnych. W specjalnych ulotkach i broszurach, które dołączane są do rachunków, pokazane są metody oszczędzania wody i zalecenia jakie powinno się stosować w każdym domu, aby ograniczyć poziom zużycia wody.
Mimo tego, że w materiałach tych najczęściej znajdują się wszystkie przydatne informacje to w rzeczywistości nie są one wykorzystywane przez ich odbiorców. Wynika to przede wszystkim z faktu, że większość z nich nie zwraca uwagi na takie materiały i od razu je wyrzuca. Osoby, które je czytają traktują te informacje bardziej jako pewnego rodzaju ciekawostkę lub chęć ingerowania w ich sposób postępowania czy narzucania im określonych zachowań i zmuszanie do postępowania zgodnie z nową modą. Nie traktują tego w kategoriach propozycji i ułatwienia. Postrzegają to jako próbę ingerowania w ich prywatne sprawy.
Dlatego też, chcąc zwiększyć efektywność podejmowanych działań konieczne jest odejście od standardowych rozwiązań. Należy wymyślić takie metody, które pozwolą na uświadomienie ludziom potrzeby wprowadzenia określonych zmian. Ważne jest jednak, aby ta inicjatywa wyszła od nich – tak by nie traktowali tego jako chęć narzucenia im czegokolwiek. W ten sposób bowiem zamiast zmienić pewne nawyki, umocni się je i sprawi, że ludziom jeszcze trudniej będzie się od nich odzwyczaić (nie będą mieli ku temu żadnej motywacji). Oznacza to, że jednym z ważniejszych zadań jakie stoją przed przedsiębiorstwami wodociągowo – kanalizacyjnym jest opracowanie systemu działań które zmobilizują ich klientów do tego, aby samodzielnie, z własnej inicjatywy i w pełni świadomie zaczęli oni oszczędzać wodę i racjonalniej gospodarować dostępnymi dla nich zasobami.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że dzieci już na etapie edukacji przedszkolnej uczą się w jaki sposób należy wodę oszczędzać i jak racjonalnie z niej korzystać. Jedną z podstawowych zasad jakich uczą się już na samym początku jest ekologiczne mycie zębów. Nauczyciel pokazuje im jak należy prawidłowo myć zęby i jak używać wody. pokazane jest to zwykle na dwa sposoby. Jeden z nich to stosowanie kubeczka, do którego nalewa się wody i płucze zęby, bez konieczności odkręcania wody z kranu czy puszczania jej bez przerwy podczas mycia. Drugi sposób jest nieco trudniejszy. Polega na płukaniu zębów pod bieżącą wodą. Woda jest jednak odkręcana jedynie w chwili, w której płukana jest szczoteczka lub zęby. Przez resztę mycia jest zakręcana.
Kolejnym zachowaniem jest odpowiednie mycie naczyń. W tym przypadku dzieci są uczone, że nie powinno się tego robić pod bieżącą wodą, a jedynie poprzez napełnienie komory zlewu wodą i mycie wszystkich naczyń jednocześnie. Jest to o wiele trudniejsze do egzekwowania, gdyż większość dzieci w wieku przedszkolnym nie zmywa naczyń. Przekazanie tej wiedzy częściej jest kierowane do rodziców. Dzieci mogą pouczyć rodziców, w jaki sposób, ekologicznie i efektywnie zmywać naczynia, tak by robić to z myślą o środowisku naturalnym. Jednocześnie, jest to wiedza, która procentuje w przyszłości. Dzieci, które poznały zasady prawidłowego i ekologicznego zmywania, będą mogły je wdrożyć kiedy będą na tyle duże by pomagać swoim rodzicom w codziennych obowiązkach.
Ostatnim sposobem jest uczenie dzieci w jaki sposób wodę można wykorzystywać podwójnie i jakie są tego zalety. Pokazane jest np. podlewanie roślin wodą deszczową, którą można zbierać na balkonie czy parapecie lub mycie podłóg lub robienie prania wodą wykorzystaną wcześniej do czegoś innego (pod warunkiem, że jest zdatna do użytku). Nauczyciele pomagają tutaj ocenić jaka woda jest możliwa do ponownego użytku i w jaki sposób to robić, a także jak przekonać rodziców do tego, aby postępowali w ten sam sposób i wdrażali pewne rozwiązania u siebie.
W ten sposób dzieci uczą się jak wykształcić w sobie dobre nawyki i jak postępować, aby nie szkodzić środowisku. Jednocześnie, nawyki, które wyrabia się w tak młodym wieku i je nieustannie powtarza, pozostają do końca życia, dzięki czemu jako dorosły człowiek pewne ekologiczne zachowania powtarzane są automatycznie, bez konieczności zmiany dotychczasowych przyzwyczajeń. Z pewnością jest to o wiele bardziej efektywne niż uczenie tych samych zachowań osób dorosłych, które już na nową wiedzę nie są tak podatne.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że edukacja ekologiczna jest jednym z ważniejszych narzędzi, przy pomocy których możliwe jest wprowadzenie trwałych i skutecznych zmian w świadomości społeczeństwa. Do tego, aby była ona efektywna musi zostać rozpoczęta jeszcze na najwcześniejszym etapie edukacji. Zwykle wprowadza się ją w przedszkolach. To tutaj dzieci poznają kluczowe zasady ekologicznego i racjonalnego gospodarowania wodą. Uczą się w jaki sposób można wodę oszczędzać i w jaki sposób wprowadzić te rozwiązania w swoim codziennym życiu. Zadaniem nauczyciela jest pokazanie dzieciom, że postępowanie ekologiczne wcale nie musi być trudne czy wymagające określonych wyrzeczeń. Okazuje się bowiem, że większość z tych czynności jest prosta do wdrożenia – dużo trudniej jest się do nich przyzwyczaić. Jednak w przypadku dzieci, które nie mają jeszcze wykształconych tak wielu negatywnych nawyków zadanie jest zdecydowanie łatwiejsze.
Dzieci w wieku przedszkolnym stanowią o wiele bardziej podatnych na nową wiedzę uczniów. Chętnie przyswajają nowe nawyki. Wynika to nie tylko z faktu, że nie posiadają one jeszcze dobrze wykształconych innych schematów postępowania. W przypadku dzieci często mamy do czynienia z osobami, które chętniej troszczą się o środowisko, które dużo łatwiej i szybciej rozumieją, ze to działania człowieka w mniejszym lub większym stopniu determinują losy innych organizmów żyjących na ziemi.
Wszystko to powoduje, że dzieci dużo łatwiej jest namówić do postępowania zgodnie z regułami ekologii i oszczędnego czy racjonalnego gospodarowania zasobami wody. Dzieci przyzwyczajenie się do nowych zasad postępowania będą motywowały chęcią poprawienia jakości życia zwierząt, roślin, a przede wszystkim innym ludziom. Okazuje się bowiem, że dzieci znacznie częściej przejmują się losem innych, znacznie częściej są skłonne działać w taki sposób, aby nikomu nie zaszkodzić lub pomóc. Dlatego też dużo łatwiej jest je namówić do tego, aby oszczędzały wodę. Co więcej, może się okazać, że użyte argumenty będą na tyle przekonujące, że dziecko będzie chciało namówić również swoich rodziców do tego, aby postępowali dokładnie w taki sam sposób. Rodzice mogą się zgodzić nie tylko dlatego, że nie będą w stanie dziecku wytłumaczyć dlaczego nie interesuje ich los świata, ale także dla spokoju czy tez dla opinii np. w przedszkolu (dziecko może bowiem powiedzieć pani i innym dzieciom, że rodzice nie pozwalają mu postępować ekologicznie czy też podważają autorytet nauczyciela lub nie zależy im na kondycji planety). Dzięki temu, uświadamiając dzieci, w mniejszym lub większym stopniu wpływa się także na działania podejmowane przez rodziców.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że społeczeństwo polskie cechuje się bardzo niską świadomością ekologiczną. Niezwykle niechętnie podchodzi do wszelkich działań, których celem jest np. oszczędzanie wody i bardziej racjonalnego dostępnymi zasobami wody.
Co ciekawe, podejście to jest całkowicie odporne na podejmowane przez przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne czy placówki edukacyjne lub organizacje pozarządowe czy samorządowe, działania mające na celu zwiększenie poziomu świadomości ekologicznej danej społeczności. Dla większości osób, kwestie związane z ekologią (w tym również racjonalne gospodarowanie wodą i wprowadzenie oszczędności w tej kwestii) jest wymysłem czasów współczesnych lub niepotrzebną modą, która aktualnie jest lansowana w mediach, aby uzasadnić nieustanne podnoszenie cen wody.
Niewiele osób natomiast ma świadomość tego, że w przeciągu kilkunastu lat może dojść do wyczerpania zasobów wody. przekonanie to wynika przede wszystkim z faktu, że ludzie mają pewność, że jest to jedno z tych bogactw naturalnych, których nie można w żaden sposób wyczerpać, gdyż z każdej strony jest się otoczonym wodą. Dlatego też kwestie związane z grożącą suszą i wyczerpaniem się zasobów wody wydają się być całkowicie abstrakcyjnym zagadnieniem. Częściej, problem ten rozumiany jest jako zjawisko zagrażające odległym terenom, gdzie postęp technologiczny i możliwości są zdecydowanie mniejsze. W ich przekonaniu może się to odnosić także do tych krajów, w których występują specyficzne warunki klimatyczne, w których trudno jest utrzymać zasoby wody na odpowiednim poziomie (lub gdy tej wody jest niewiele). Oznacza to, że problem wyczerpania zasobów wody jest utożsamiany z krajami trzeciego świata czy państwami afrykańskimi. Nie jest to zagadnienie, o które trzeba się martwić w Europie. Dlatego też jest lekceważone.
Chcąc zmienić podejście ludzi do tego problemu konieczne jest zatem podjęcie szeregu działań edukacyjnych, przy pomocy których możliwe będzie uświadomienie im dlaczego oszczędzanie wody jest ważne. Należy także pokazać w jaki sposób preferowane dotychczas podejście może przynieść zgubę nie tylko obecnym pokoleniom, ale i przyszłym. Trzeba mieć tutaj bowiem świadomość tego, że konsekwencje nieodpowiedzialnych działań podejmowanych dziś, ponosić będą przyszłe pokolenia i to one będą musiały zmagać się z kryzysem i brakiem wody.
Wszystko to powoduje, że chcąc uniknąć takich problemów w przyszłości należy podjąć bardziej odpowiedzialne i świadome działania.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że zasoby wody znajdują się obecnie na wyczerpaniu, mimo że Ziemia w 98% składa się z wody. okazuje się bowiem, że jedynie 1% wszystkich dostępnych zasobów jest wodą zdatną do spożycia. Oznacza to, że cała ludzkość ma do swojej dyspozycji bardzo ograniczone zasoby wody. Dlatego też każdy ma obowiązek dbania o te zapasy. Najczęściej wiąże się to z koniecznością wprowadzania określonych zasad użytkowania wody i racjonalnego korzystania z dostępnych zasobów.
Mimo to wiele osób lekceważy te dane i nie traktuje swoich obowiązków względem środowiska naturalnego oraz przyszłych pokoleń. Wynika to przede wszystkim z faktu, że dla znacznej części tych osób, problemy z brakiem wody czy wyczerpywaniem się zasobów wydaje się bardzo odległy i dotyczący jedynie krajów trzeciego świata. Można więc powiedzieć, że podejście to wynika głównie z braku odpowiedniej wiedzy i poczucia bliskości pojawiającego się zagrożenia.
Celem uświadomienia ludziom konieczności wprowadzenia określonych zmian w schemat swoich zachowań, niezbędne jest zwiększenie zakresu edukacji. Powinna ona dotyczyć nie tylko najmłodszych, ale również osób dorosłych. Warto tutaj przygotowywać zatem specjalne materiały promocyjne i informacyjne, a także pokazy i zajęcia, a nawet programy telewizyjne, przy pomocy których ludziom będą uświadamiane problemy. Wykorzystywane metody powinny sprowadzać się przede wszystkim do tego, aby mieszkańcy danego terenu mogli sobie uświadomić, że również w ich sąsiedztwie mogą pojawić się problemy związane z brakiem wody.
Tylko w przypadku, kiedy przedstawione zostaną dane i wskaźniki sugerujące, że problem wyczerpania dostępnych dotychczas zasobów wody odnosi się również do najbliższego otoczenia i może pojawić się zdecydowanie szybciej niż się to pierwotnie zakłada, ludzie zyskają większą świadomość zagrożenia i zaczną bardziej rozważnie podchodzić do tego zagadnienia. Jednak dopóki nie zrozumieją oni, że jest to także ich własny problem, nie będą podejmować żadnych działań mających na celu zniwelowanie negatywnych konsekwencji ich postępowania. Dlatego też, zadaniem samorządów lokalnych, przedsiębiorstw wodociągowo – kanalizacyjnych czy placówek edukacyjnych i organizacji społecznych jest prowadzenie regularnych kampanii mających na celu uświadamianie społeczeństwu konieczności i znaczenia oszczędzania wody i przywiązywania większej wagi do podejmowanych działań.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że w większości przedszkoli obecnie prowadzone są działania edukacyjne mające na celu uczenie dzieci w jaki sposób należy oszczędzać wodę oraz informowaniu dlaczego jest to tak ważne i wymaga konkretnych działań.
Zaletą edukacji ekologicznej wprowadzonej na tak wczesnym etapie jest przede wszystkim fakt, że dzieci nie mają jeszcze wykształconych złych nawyków, do których się przywiązały i których nie zmienią tylko ze względu na przekonanie, że mogą tak robić (większość dorosłych, którym proponuje się zmianę pewnych zachowań tłumaczą się wolnością i prawem wyboru do tego jak będą działać i jak będą wykorzystywać wodę).
W każdym przedszkolu dziecko uczy się myć zęby w sposób bardziej ekologiczny – woda nabierana jest do specjalnego kubeczka lub jest zakręcana za każdym razem kiedy się z niej nie korzysta (np. podczas szczotkowania zębów).  W dalszej kolejności uczą się jak myć naczynia, płukać owoce i warzywa, tak aby nieco zaoszczędzić wody, a także tego w jaki sposób wodę można używać kilkukrotnie (np. do kąpieli, do mycia podłogi czy spłukiwania toalety, itp.). Dodatkowo uczą się jak można np. stosować wodę deszczową do podlewania roślin i do innych czynności, które nie wymagają oczyszczonej wody (np. mycie samochodów czy terenów wokół domu). W ten sposób, dzieci od najmłodszych lat poznają proste zasady, które nie są trudne do wdrożenia, a które mogą przyczynić się do obniżenia poziomu zużycia wody.
Edukacja rozpoczynająca się jeszcze na etapie wieku przedszkolnego ma jeszcze jedną, bardzo ważną zaletę. Większość dzieci, zdobyte w przedszkolu informacje będzie chciała przekazać rodzicom i będzie domagała się tego, żeby rodzice razem z nimi wykonywali pewne czynności. Może się więc okazać, że dziecko przekona swoich rodziców do tego, by zmienili swój dotychczasowy styl użytkowania wody. Dzięki wprowadzonym zmianom już przy pierwszym rachunku za wodę zauważą, że pomysł dziecka nie był takim złym rozwiązaniem. Oszczędności finansowe i ograniczenie wydatków związanych z eksploatacją domu (których wcześniej wydawało się, że nie da się w żaden sposób zminimalizować) spowodują, że zaczną oni systematycznie wprowadzać kolejne ograniczenia. Z jednej strony zatem zaoszczędzą oni pieniądze, a z drugiej strony będą funkcjonować bardziej ekologicznie, co znacznie ograniczy poziom zużycia wody i ograniczy negatywne konsekwencje dla malejących zasobów wody.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że ciekawym rozwiązaniem, które mogłoby pomóc w uświadomieniu ludziom jak ważne jest oszczędzanie wody i jak, w prosty sposób mogą sami przyczynić się do poprawy jakości i wielkości zasobów wody, jest przygotowywanie specjalnych inscenizacji czy gier.

Najważniejszym ich założeniem jest pokazanie ludziom jak wyglądać może życie bez wody i z jakimi problemami będą musieli się zmagać, jeśli nie zaczną oszczędzać wody.
Do tego celu można wykorzystać specjalnie zbudowane osiedle np. złożone z kilku domów i punktów usługowych czy innych elementów stanowiących nieodłączny obraz każdego miasta czy miasteczka. Cechą charakterystyczną tego projektu będzie brak wody pitnej dostępnej dla mieszkańców. Uczestnicy zabawy muszą nauczyć się jak korzystać z tego co pozostało lub jest organizowane przez organizacje mające na celu walkę z problemem. Najczęściej wiąże się to z koniecznością pozyskiwania wody z beczkowozów czy innych dystrybutorów (w ograniczonej ilości) oraz nauczenie się wykonywania pewnych czynności bez użycia wody lub ograniczeniem jej zużycia do niezbędnego minimum. Zadaniem każdego uczestnika będzie przeżycie w takiej wiosce przez np. 2-3 dni, podczas których musi nauczyć się zupełnie innego życia i wykształcenia zupełnie nowych, zdecydowanie bardziej złożonych i mniej przyjemnych nawyków niż te, które posiadał dotychczas.
Po zakończeniu projektu, następuje podsumowanie i wyciągnięcie stosownych wniosków. W ten sposób praktycznie każdy może podzielić się swoimi spostrzeżeniami, a dodatkowo usystematyzować wiedzę, którą zdobył przez te kilka dni.
Projekt wydaje się być skrajny jednak w dzisiejszych czasach, kiedy każdy koncentruje się wyłącznie na sobie i na własnych doznaniach i oczekuje działań, które wyzwolą w nim takie same emocje, konieczne jest właśnie trafianie do takich instynktów. Dlatego też, mimo iż projekt ten wydaje się być kontrowersyjny to w rzeczywistości może przynieść więcej pozytywnych rezultatów niż inne akcje o charakterze edukacyjnym, które są w tym czasie prowadzone.
Inicjatywy takie jeszcze nie powstają choć zmiany jakie zachodzą w społeczeństwie, a także tempo w jakim wyczerpują się dostępne zasoby wody nakazuje wprowadzić je dość szybko, aby ludzie mogli odpowiednio wcześnie podjąć niezbędne działania ograniczające szkody wynikające z dotychczasowej ignorancji czy nieświadomości.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że dla większości ludzi problem oszczędzania wody jest zagadnieniem niezwykle abstrakcyjnym. Wynika to z faktu, że większość z nich nie zdaje sobie sprawy z tego, że zasoby wody są na wyczerpaniu i jeśli nie podejmie się szybko, masowych działań związanych z oszczędzaniem wody, wkrótce na terenie kraju (a szerszej perspektywie również na terenie kontynentu) może pojawić się problem z dostępnością tych zasobów.
Do tego, aby zmienić przyzwyczajenia ludzi odnoszące się do użytkowania wody niezbędne jest uświadomienie im realności problemu i konsekwencji jakie mogą się pojawić, jeśli zmiany nie zostaną wprowadzone odpowiednio szybko. Tylko wtedy, jeśli ludzie zrozumieją, że to oni odpowiadają za kondycję środowiska naturalnego i to oni muszą działać świadomie i odpowiedzialnie, aby jak najdłużej korzystać z dostępnych zasobów naturalnych, nie zostaną wprowadzone żadne zmiany.
Wydaje się, że największą odpowiedzialność za tak niski poziom świadomości ekologicznej ponosi przede wszystkim system szkolny. W Polsce niewielką wagę przywiązuje się do ekologii i do kwestii z nią związanych. Dla większości osób ekologia to pewnego rodzaju moda, na którą można sobie pozwolić, jeśli ma się dużo pieniędzy czy chce się wyróżniać lub zabłysnąć w towarzystwie. Nie wiąże się jednak z niczym więcej. Podejście takie wynika z przekonania, że na przestrzeni wieków przyroda świetnie radziła sobie bez pomocy ludzi, a więc i teraz jest to zbędne. Mało kto jednak zdaje sobie sprawę z tego, że obecnie, tak jak nigdy, zakres ingerencji człowieka w równowagę ekologiczną jest znaczny. Wynika to przede wszystkim z postępu technologicznego, ale również z przekonania, że natura jest dla człowieka, a co za tym idzie można ją w dowolny sposób eksploatować.
Wszystko to powoduje, że zmiana przyzwyczajeń – również tych związanych z użytkowaniem wody, jest niezwykle trudna i wymaga ogromnego zaangażowania, a przede wszystkim uświadomienia ludziom, że to od tego czy będą oni oszczędzać wodę, czy będą chcieli wdrożyć odpowiednie rozwiązania, uzależniona jest przyszłość planety.
Do tego, aby ktoś zechciał wprowadzić w swoim codziennym życiu określone zachowania ograniczające poziom zużycia wody niezbędne jest uświadomienie człowiekowi jak bliski jest problem wyczerpywania się dostępnych zasobów i jak zmieni się jego życie, jeśli nie będzie mógł swobodnie korzystać z bieżącej wody. Tylko jeśli ludzie sobie uświadomią ten problem i zaczną czuć się za niego odpowiedzialni możliwe będzie wprowadzenie konkretnych zmian, dzięki którym możliwe będzie obniżenie poziomu zużycia wody i większe oszczędności.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że jednym z ciekawszych sposobów na zwiększanie poziomu świadomości społecznej w zakresie wyczerpywania się zasobów wody, są kampanie społeczne prowadzone przez organizacje i fundacje ekologiczne. Ich specyfika polega przede wszystkim na tym, że odchodzi się tutaj od tradycyjnych przekazów, gdzie umieszcza się suche dane statystyczne i pokazuje problemy krajów trzeciego świata czy też pokazuje się teoretyczne ujęcie tego zagadnienia. Coraz więcej organizacji zaczyna rozumieć, że takie podejście nie tylko nie przynosi oczekiwanych rezultatów, ale przede wszystkim utwierdza w przekonaniu, że jest to zagadnienie bardzo odległe (i w czasie i ze względów geograficznych). Oznacza to, że do tego, aby osiągnąć oczekiwane efekty niezbędne jest pokazanie lokalnej społeczności, że w bardzo krótkim czasie ten problem może spotkać także ich, jeśli nie zaczną oszczędzać wody.
Jednym z takich nietypowych pomysłów jest przygotowywanie specjalnych instalacji, które obrazują jak dużo wody w przeciągu np. tygodnia czy miesiąca zużywa jedna osoba. Zwykle przedstawione jest to w formie rzeczywistych rozmiarów kontenerów (np. w postaci szklanek, butelek czy wiaderek). Instalacja taka umieszczana jest np. w centrum miasta, gdzie każdy może ją obejrzeć i zaznajomić się z danymi liczbowymi. Dla uzyskania lepszego efektu, obok buduje się drugi pojemnik, który przedstawia zużycie wody w tym samym czasie, ale przy wdrożeniu określonych zachowań związanych z oszczędzaniem wody. W ten sposób widzowie mogą sobie uzmysłowić jak dużo wody faktycznie zużywają i jak duże oszczędności mogą poczynić, jeśli zdecydują się na wprowadzenie kilku, niezbyt inwazyjnych zmian. Zyskują również świadomość tego, że nie tylko mogą oszczędzić wodę, ale przede wszystkim pieniądze, z czego wcześniej nie zdawali sobie w ogóle sprawy.
Innym typem działań jest pokazywanie zdjęć czy filmów przedstawiających zbiorniki wodne czy inne źródła wody pitnej. Dla lepszego obrazowania zmian warto jest pokazywać jak wyglądają one obecnie, a jak wyglądały kilka czy kilkanaście lat temu. W ten sposób możliwe jest dokonanie oceny tego w jaki sposób, na przestrzeni lat zmieniał się kształt dostępnych zasobów. Pozwoli to ocenić nie tylko ilość dostępnej wody, ale przede wszystkim uświadomi, że jej zasoby nie odnawiają się tak szybko jak się zakładało. Dodatkowo, na poziom tych zasobów wpływają także zanieczyszczenia środowiska i gleby, co także może nie tylko ograniczyć zasoby, ale też całkowicie je wyeliminować, jeśli okaże się, że na skutek prowadzonej przez człowieka działalności woda zostanie zanieczyszczona, wyeliminowany zostanie cały zbiornik, co znacznie ograniczy dostępne dla regionu zasoby wody.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że uświadamianie społeczeństwa na temat konieczności ochrony i oszczędności dostępnych zasobów wodnych, najczęściej nie przynosi oczekiwanych efektów. Większość osób traktuje ten problem z lekceważeniem i jako kwestię, która ich nie dotyczy i bardziej odnosi się do państw trzeciego świata, które są słabiej rozwinięte czy funkcjonujące w innym klimacie.
Największym problemem w tej kwestii jest przede wszystkim fakt, że większość osób nie ma świadomości bliskości ewentualnego zagrożenia jakim jest wyczerpywanie się dostępnych zasobów wody. Dla większości z nich woda jest zasobem, który cały czas jest i zawsze będzie. Nie trzeba się zatem martwić o to, że w pewnym momencie może jej zabraknąć.
Podejście takie najczęściej wynika z przekonania, że zasoby wody są nieograniczone. Podstawą do wyciągania takiego wniosku jest wiedza, że woda pokrywa 97% całej planety. Dla większości osób jest to jednoznaczny sygnał, że wody nigdy nie zabraknie. W efekcie tego, wszystkie działania mające na celu zwiększenie poziomu świadomości ekologicznej traktowane są bardziej jako chwilowa moda i pewna fanaberia czy chęć utrudnienia życia i wprowadzenia kolejnych ograniczeń i zakazów niż jako realna potrzeba ochrony dostępnych zasobów wody.
Z racji tego, że większość osób cechuje się właśnie takim postrzeganiem rzeczywistości i w ten sposób podchodzi do kwestii związanych z ekologią niezwykle trudno jest wprowadzić jakiekolwiek zmiany czy zachęcić ludzi do tego, aby w swoim życiu wprowadzili nowe przyzwyczajenia. Uważają oni bowiem, że tka długo jak sami muszą płacić za wodę tak długo sposób wykorzystania zasobów jest uzależniony wyłącznie od ich potrzeb i upodobań. Często nawet powtarzają, że jeśli będą mieli ochotę mogą mieć wodę odkręconą cały czas i nikt nie powinien ingerować w to co robią we własnym domu. Postawa taka jednak sugeruje nie tylko brak elementarnej wiedzy na temat funkcjonowania środowiska naturalnego, ale przede wszystkim jest dowodem na to, że osoby te są niezwykle egoistyczne i zamknięte na wszelkie próby zmiany czegoś na rzecz środowiska naturalnego.
Postawa taka cechuje większość społeczeństwa. Nawet, jeśli pojawia się coraz więcej osób która ma świadomość tego, że ekologia i oszczędne gospodarowanie wody nie jest wyłącznie modą, a obowiązkiem (względem siebie i przyszłych pokoleń), to i tak jest to ciągle za mało przy przyniosło oczekiwane rezultaty.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że obecnie, jednym z bardziej efektywnych narzędzi, które może być wykorzystywane także do prowadzenia działalności edukacyjnej w zakresie ekologii i zachowań ekologicznych są media społecznościowe.

Można je wykorzystywać przede wszystkim do publikowania materiałów promujących odpowiednie zachowania ekologiczne w zakresie oszczędzania wody, a także pozwalają one na publikowanie informacji i danych na temat problemów jakie mogą pojawić się, jeśli ludzie nie zaczną podejmować bardziej racjonalnych i skoordynowanych działań w zakresie oszczędzania wody. Można tam umieszczać filmy, reklamy czy plakaty lub zdjęcia promujące określone zachowania czy pokazujące konkretne problemy. Dzięki temu, że media społecznościowe docierają do szerokiej grupy odbiorców jednocześnie, odpowiednio przygotowany przekaz może w tym samym momencie trafić do znacznej części społeczeństwa.
Wydaje się, że korzystanie z Facebooka czy Twittera lub Instagrama pozwala na zmianę charakteru komunikatu. Media te są postrzegane jako bardziej osobiste, a jednocześnie dają poczucie swobody przekazu. Treści publikowane za ich pośrednictwem muszą być więc odpowiednio przygotowane, aby mogły być powielane i przekazywane dalej (marketing wirusowy). Im bardziej kontrowersyjna czy nieszablonowa kampania tym większe szanse na to, że trafi ona do szerszej grupy odbiorców i przekona do odpowiednich działań więcej osób.
Dodatkowo, media społecznościowe dają możliwość nawiązywania interakcji. Oznacza to, że osoby śledzące publikacje zamieszczane na konkretnych profilach mają możliwość zadania dodatkowych pytań, poproszenia o bardziej szczegółowe informacje czy też mogą wyrazić swoją opinię na dany temat. Daje to zatem możliwość do prowadzenia edukacji bardziej bezpośredniej i pozwala na uświadamianie pojawiających się problemów czy do rozwiewania wątpliwości jakie mogą się nasunąć w związku z publikowanymi zdarzeniami czy informacjami.
Wydaje się, że media społecznościowe mają ogromny potencjał, który można wykorzystać właśnie do szerzenia wiedzy z zakresu ekologii czy też zasad oszczędzania wody, tak aby użytkownicy portali społecznościowych systematycznie, mniej lub bardziej świadomie mogli zmieniać swoje dotychczasowe nawyki i przyzwyczajenia. Metoda ta spotka się z dużo lepszym odbiorem niż w przypadku publikowania kolejnych ulotek i materiałów informacyjnych, których najczęściej nikt nie czyta, a w efekcie nie przynoszą one oczekiwanych korzyści.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że świadomość ekologiczna może być kształtowana na różne sposoby. Odpowiednie narzędzia powinny być dobrane ze względu na grupę docelową i jej sposób funkcjonowania. Do tego, aby działania przyniosły oczekiwane korzyści powinny być one również dopasowane do ich wieku, wykształcenia, poziomu wiedzy ekologicznej, poglądów oraz postaw względem ekologii i wszystkich działań z nią związanych – tym również oszczędzaniem wody.

Takimi działaniami zajmują się Wodociągi Siemianowickie Aqua-Sprint. Jednym z jego podstawowych naszych obowiązków (poza dostarczaniem wody i odprowadzaniem ścieków) jest także prowadzenie działań edukacyjnych. Każda firma wodociągowo – kanalizacyjna, niezależnie od tego w jakiej miejscowości funkcjonuje, przygotowuje odpowiedni program związany z edukacją ekologiczną, który jest dopasowany do różnych grup wiekowych, cechujących się odmiennymi preferencjami i potrzebami, a także odmiennym podejściem do kwestii związanych z ekologią.
Do najczęściej stosowanych metod edukacji zalicza się tutaj przede wszystkim prowadzenie warsztatów i wycieczek, podczas których poznaje się zasady pracy przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego, a jednocześnie poznaje się podstawowe informacje na temat tego jak wyglądają statystyki dotyczące dostępnych zasobów wody i w jakim tempie są one wykorzystywane. Taka forma skierowana jest zarówno dla dzieci i młodzieży jak i dla osób dorosłych. Wycieczki przygotowuje się dla grup zorganizowanych np. wycieczek szkolnych jak również dla indywidualnych osób, które chcą zapoznać się z zasadami pracy czy też dowiedzieć się czegoś o dostępnych zasobach wody.
Kolejną metodą jest organizowanie regularnych konkursów, zawodów czy imprez lub festynów, podczas których pojawiają się wydarzenia związane z wodą i ochroną jej zasobów. Zwykle imprezy takie są organizowane podczas weekendów. Mogą w nich uczestniczyć wszyscy zainteresowani, choć najczęściej są one kierowane do rodzin z dziećmi.
Ostatnim typem działań, które oceniane są także jako najmniej efektywne jest prowadzenie kampanii informacyjnej. Do tego celu wykorzystuje się zarówno ulotki czy materiały informacyjne jak również strony internetowe, media społecznościowe czy kampanie społeczne, w których umieszcza się najważniejsze informacje na temat oszczędzania wody i konsekwencji jakie mogą się pojawić, jeśli ludzie nie znaczną bardziej troszczyć się o dostępne zasoby i nie wprowadzą konkretnych działań mających na celu ograniczenie jej zużycia.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że ekologiczne podejście do zasobów wody to coś czego brakuje znacznej części społeczeństwa. Dla większości osób woda stanowi bowiem zasób niewyczerpalny, o który w żaden sposób nie trzeba dbać, a co za tym idzie podejmowanie wszelkich działań mających na celu wprowadzenie pewnych oszczędności wydaje się być całkowicie bezcelowe. Dlatego też, wiele osób, nawet jeśli zna zasady oszczędnego gospodarowania wody, słyszy o potrzebie dbania o dostępne zasoby, to w dalszym ciągu lekceważy te ustalenia i nieprzerwanie stosuje dotychczas wykształcone nawyki.
Działanie takie jest jednak całkowicie bezrefleksyjne i niezwykle krótkowzroczne. Świadczy przede wszystkim o tym, jak niski poziom świadomości ekologicznej występuje w danej społeczności. Jest także dowodem na to w jak egoistyczny sposób podchodzi się do kwestii związanych z ochroną środowiska i eksploatowaniem dostępnych zasobów.
Wynika to przede wszystkim z faktu, że jeszcze na etapie edukacji w szkole podstawowej czy w średniej, a nawet w przedszkolu, temat ten był przez długi czas pomijany i ograniczany do niezbędnego minimum. Jednak przekazywane informacje najczęściej odnosiły się do suchych faktów i odległych wydarzeń, przez co każdy kto uczestniczył w takich lekcjach nie kształtował sobie odpowiednich nawyków czy świadomości ekologicznej, a jedynie przyswajał pewną teorię, która pozostawała dla niego bez znaczenia.
Obecnie, kiedy zasoby wody ulegają coraz szybszemu wyczerpywaniu się okazuje się, że konieczne jest bardziej świadome gospodarowanie jej zasobami. Większość osób, które odebrały jedyne teoretyczną i bardzo okrojoną wiedzę z zakresu ekologii i ochrony przyrody, nie tylko nie wiedzą w jaki sposób to robić, ale również nie wiedzą, że jest to temat, których ich dotyczy. W ich przekonaniu bowiem, tak długo jak woda w kranie jest i każdy płaci za nią swoimi pieniędzmi może z niej dowolnie korzystać. Jest to równoznaczne z tym, że nie musi podejmować żadnych działań mających na celu oszczędzanie wody. jeśli używa jej za duży zapłaci jedynie wyższy rachunek – poza tym nie odczuje żadnych innych konsekwencji. Tymczasem, należy tutaj zaznaczyć, że zasoby wody zdatnej do spożycia stanowią jedynie 1% wszystkich zasobów na świecie. To z kolei oznacza, że jeśli większość osób będzie cechowała się takim właśnie podejściem, zapasy te skończą się znacznie wcześniej niż jest to zakładane, a kraje które dotychczas nie miały problemu z dostępem do wody pitnej będą musiały rozwiązać ten problem.
Dlatego też niezbędnym wydaje się zwiększenie poziomu świadomości społecznej i wprowadzenie odpowiednich działań prewencyjnych, zanim konieczne będzie kupowanie wody od krajów bardziej świadomych ekologicznie.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że umiejętność oszczędzania wody powinna być kształcona w człowieku od najmłodszych lat. Tylko w ten sposób, określone zachowania będą mogły stać się pewnego rodzaju naturalną czynnością i będą one przychodziły zdecydowanie łatwiej niż jeśli ma się ich uczyć później.
Edukację związaną z ekologicznym gospodarowaniem dostępnymi zasobami wodnymi powinno się rozpoczynać jeszcze na etapie edukacji wczesnoszkolnej lub przedszkolnej. To w obowiązku nauczyciela leży bowiem wykształcenie w dzieciach odpowiednich nawyków, które pozwolą na oszczędne używanie wody, a tym samym na użytkowanie jej zasobów w sposób rozsądny i zrównoważony.
Warto tutaj podkreślić, że im wcześniej edukacja ekologiczna się zacznie, tym łatwiej będzie dziecku przekazać określone standardy zachowania i działania. Dziecko kilkuletnie nie tylko bowiem nie posiada wykształconych negatywnych nawyków, ale również wykazuje się większą empatią i chęcią do działania. Dzieci są bardziej otwarte i chętnie przyswajają nowe informacje. Dlatego też, przy odpowiednim podejściu nauczyciela molwie jest wykształcenie w dzieciach odpowiedniej świadomości ekologicznej, dzięki której chętniej będą w swoim codziennym życiu wprowadzać zachowania mające na celu oszczędzanie wody.
Wprowadzając edukację do przedszkoli i do edukacji wczesnoszkolnej można osiągnąć tutaj jeszcze jeden, bardzo ważny efekt. Dzieci, które dowiedzą się o potrzebie oszczędzania wody i o tym jak niewiele zasobów wody na planecie zostało, będą chciały wdrażać te nawyki również w swoim domu. Nie tylko będą same starały się oszczędzać wodę np. podczas mycia zębów, ale również będą nakłaniać rodziców do tego, aby bardziej świadomie wykonywali swoje codzienne czynności.
Uczenie rodziców poprzez uprzednią edukację ekologiczną dzieci jest o tyle efektywne, że większość z rodziców nie będzie w stanie odmówić dziecku. Nie będzie także przyznawać przed nim, że nie zależy mu na losie przyrody czy też nie interesują go zasoby wody. Najczęściej pewne działania wprowadzi wyłącznie po to, aby zaoszczędzić sobie trochę czasu i nie wchodzić z dzieckiem w niepotrzebne dyskusje. Jednak niektórzy rodzice może zaczną bardziej świadomie korzystać z dostępnych zasobów – tym bardziej jeśli zrozumieją, że robią to nie tylko dla siebie ale również dla swojego dziecka i dla jego przyszłości.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że dotychczas prowadzone działania związane z promocją ekologicznego gospodarowania zasobami wodnymi nie przynosiły zbyt wielu, pozytywnych rezultatów. Oczywiście, stopniowo zwiększa się poziom świadomości wśród niektórych użytkowników. Jednak tempo zmian jest całkowicie nieadekwatne do szybkości z jaką maleją dostępne dla człowieka zasoby zdanej do spożycia wody. Wszystko to powoduje, że zarówno przed Wodociągami Siemianowickimi Aqua-Sprint jak i organizacjami społecznymi i ekologicznymi stoi jedno z najważniejszych zadań: znalezienie mechanizmów i metod przy pomocy, których możliwe jest przekonanie jak największej grupy osób do tego, aby zdecydowała się na zmianę przekonań.
Jak pokazują dotychczasowe doświadczenia, nie jest to zadanie proste. Wynika to przede wszystkim z dwóch problemów. Pierwszy z nich wiążę się z przekonaniem, że zasoby wodne są niewyczerpane, a woda była, jest i będzie zawsze. To z kolei efekt braku wystarczającej wiedzy. Wiele osób w dalszym ciągu nie wie, że fakt, ze woda stanowi 98% całej kuli ziemskiej, nie oznacza, że jest to woda zdatna do spożycia. Takich zasobów jest jedynie 1%. Świadomość tego rośnie jednak dla większości osób jest to problem  odległy i najczęściej dotyczący państw trzeciego świata, gdzie technologia jeszcze nie dotarła i ludzie nie wiedzą w jaki sposób rozwiązać swój problem.
Drugi problem jest związany z postrzeganiem ekologii przez większą część społeczeństwa. Często jest ona traktowana jak pewnego rodzaju fanaberia czy chwilowa moda, która z czasem przeminie i zostanie zastąpiona innym rozwiązaniem, z tego też względu nie ma większej potrzeby, by stosować się do zaleceń ekologów czy organizacji promującej takie zachowania.
Zarówno jedna jak i druga postawa powoduje, że ani edukacja ekologiczna, ani kampanie społeczne czy inne formy zachęcania ludzi do zmiany przyzwyczajeń w zakresie użytkowania wody, trudno jest zmienić. Nie wystarczy stosowanie prostych rozwiązań, które sprawdzają się w innych krajach. Specyfika polskiego użytkownika oraz wpływ wymienionych powyżej czynników, powoduje, że metody te nie są skuteczne i najczęściej trafiają wyłącznie do osób, które w mniejszym lub większym stopniu i tak stosują już omawiane tutaj zasady.
Dlatego też zarówno przedsiębiorstwa wodociągowe jak i organizacje społeczne i ekologiczne muszą opracować schemat działania, które pozwoli dotrzeć do tych osób, które dotychczas były oporne na wszystkie argumenty.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że jedną z częściej stosowanych metod zachęcających ludzi do zmiany przyzwyczajeń, jeśli chodzi o wykorzystanie wody, są różnego rodzaju kampanie społeczne i promocyjne. W czasie ich trwania uświadamia się ludziom kwestie najważniejsze – zarówno dla nich jak i dla świata.

Najważniejszym celem prowadzonych kampanii społecznych, jest uświadomienie ludziom, że problem wyczerpywania się zapasów wody nie jest problemem odległym. Dotyczy on bowiem nie tylko krajów trzeciego świata, ale również każdego innego państwa. W czasie kampanii pokazuje się bowiem jak niewiele spośród dostępnych zasobów wody można wykorzystać do spożycia (mniej niż 1% - co musi zostać podzielone na cały świat). Jednocześnie, uświadamia się, że nie każdy kraj dysponuje takimi sami wielkościami tych zasobów. Są one rozłożone nierównomiernie, a co za tym idzie, nie każdy może postępować w taki sam sposób i nie liczyć się z konsekwencjami.
Prowadzenie kampanii społecznych promujących oszczędzanie wody i rozwiązania z tym związane mają przybliżyć ten problem do zwykłego użytkownika. Musi mieć on bowiem świadomość tego, że to w jaki sposób korzysta on z wody, jak podchodzi do zapasów, którymi dysponuje oddziałuje nie tylko na wielkość jego rachunków za wodę, ale również na to, czy za kilka lat, w jego miejscowości, w dalszym ciągu będzie woda (i ile będzie ona kosztowała).
Wydaje się, że działanie takie jest bardzo istotne. Tym bardziej, że większość osób ma bardzo niski poziom świadomości ekologicznej, a co za tym idzie, nie wie z jakimi konsekwencjami trzeba będzie się mierzyć, jeśli nie zechce on zmienić swoich dotychczasowych nawyków i przyzwyczajeń. Tylko, w przypadku kiedy uświadomi się bliskość tego problemu, wskaże realne problemy, które pojawiają się w najbliższym otoczeniu, kwestia związana z wyczerpaniem zasobów wody jest bardziej realna i motywująca do podjęcia jakichkolwiek działań.
Brak efektywności dotychczasowych działań informacyjnych czy edukacyjnych wynikał z tego, że dla większości osób jest to problem odległy lub jest to wymysł nowej mody czy też chęć narzucania określonych schematów działania w imię niezbyt popularnych ideologii. Dopiero kiedy człowiek dostrzeże realność zagrożenia wraz ze wszystkimi konsekwencjami, zdecyduje się na wprowadzenie bardziej radykalnych zmian i zwiększy swój poziom troski o zapasy wodne.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że Wydaje się, że jednym z najbardziej efektywnych sposobów zachęcania ludzi do oszczędności w zakresie gospodarowania zasobami wodnymi jest systematyczne podnoszenie cen wody. Jest to działanie bardzo radykalne, ale z drugiej strony jest najbardziej efektywnym rozwiązaniem, które może przynieść niemal natychmiastowe rezultaty. Wynika to przede wszystkim z faktu, że o ile ludzie będą bardzo niezadowoleni z kolejnej podwyżki i będą wyrażać swoje negatywne opinie, to nie mogą zrezygnować z korzystania z tych zasobów. Oznacza, to że chcąc nie chcąc muszą zgodzić się na proponowane przez przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne nowe ceny.

Brak możliwości znalezienia alternatywnego rozwiązania dla rosnących cen, powoduje że większość osób decyduje się z podwyżkami walczyć w nieco inny sposób. Zamiast protestować ograniczają oni poziom zużycia wody. Uczą się jak wielokrotnie wykorzystywać wodę, jak podlewać ogród deszczówką czy też jak uszczelnić krany lub w inny sposób korzystać z prysznica czy wanny.
Wszystkie te działania są działaniami proekologicznymi, bo w ich efekcie zmniejsza się poziom zużycia wody, a tym samym dostępne dla człowieka zapasy mogą wystarczyć na dłużej. Co ciekawe, osoby które je wdrażają nie mają tego świadomości. Najczęściej nie utożsamiają tych działań ze sobą. Dla nich jest to jedynie sposób na ograniczenie rachunków, a więc wprowadzenie takich a nie innych rozwiązań jest oczywisty i należy się z nim oswoić  - nie ma tutaj miejsca na żadne protesty czy problemy. Jest to niezbędne.
Warto tutaj podkreślić, że w przypadku kiedy zachęcano by do podejmowania tych samych działań jednak ze względów wyłącznie ekologicznych większość osób nie tylko sprzeciwiłaby się takim działaniom, ale utrzymywałaby, że są to zamiany, które mocno ingerują w ich życie prywatne, które narzucają określone standardy działania (wg ideologii, której oni nie popierają czy też wg obecnej mody). Jednocześnie, wielu z nich utrzymywałoby, że zmian tych nie da się wprowadzić, gdyż schematy zachowań, które towarzyszą im od lat są niemożliwe do przekształcenia.
Natomiast, jeśli działania rozpocznie się od podnoszenia cen ludzie zaczną wprowadzać niezbędne zmiany bez dodatkowych zachęt. Dla większości z nich będą to oczywiste rzeczy, dzięki którym możliwe będzie znaczne obniżenie swoich rachunków. W ten sposób można więc kontrolować domowy budżet – nie trzeba natomiast myśleć o ekologii i działaniach z nią związanych.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że specyfiką użytkowników korzystających z usług Wodociągów Siemianowickich Aqua-Sprint jest niska świadomość ekologiczna. To przez nią mało kto wie w jaki sposób gospodarować dostępnymi zasobami wody oraz jakie znaczenie ma podejmowanie realnych oszczędności w tej kwestii. Dla większości z tych osób oszczędzanie wody ma sens jedynie wtedy, jeśli wiąże się to z obniżeniem rachunków za wodę. Można więc powiedzieć, że czynnik ekonomiczny ma wartość zdecydowanie większą niż ekologiczny.
Dlatego też zasadnym wydaje się skoncentrowanie się właśnie na tym elemencie zamiast na promowaniu odpowiednich postaw ekologicznych. Tym bardziej, że dla wielu osób ekologia jest jedynie wymysłem współczesności i pewnego rodzaju modą, a nie działaniami, które mają pomóc w jakikolwiek sposób środowisku naturalnemu.
W efekcie tego najlepszym rozwiązaniem mającym na celu zachęcenie ludzi do zwiększenia poziomu oszczędności wody jest wskazywanie im jak wysokie rachunki płacą wyłącznie przez to, że w sposób nieświadomy gospodarują wodą. Dlatego też, wiele sieci wodociągowo – kanalizacyjnych decyduje się na wysyłanie wraz z rachunkami za wodę prognoz, które uwzględniają wprowadzenie kilku niewielkich zmian w codziennych nawykach oraz unowocześnień czy zmian w domu (np. uszczelnienie kranu, korzystanie z toalety wyposażonej w specjalną – bardziej oszczędną spłuczkę czy sprawdzenie poziomu szczelności rur). W ten sposób uświadamia swoim klientom jak dużo pieniędzy tracą niepotrzebnie i jak łatwo jest temu zaradzić – pod warunkiem, że zdecyduje się na wprowadzenie pewnych mniej lub bardziej radykalnych czy nie zmian w swoim codziennym życiu.
Argumenty przedstawione w ten sposób, bez większych problemów zostaną zaakceptowane przez użytkowników. Co więcej, często będą one traktowane jako miły gest ze strony przedsiębiorstwa wodociągowego niż próba ingerencji w ich prywatne przyzwyczajenia i narzucanie im modeli zachowań, których oni nie lubią czy nie potrzebują. Dzięki temu, że uświadomi się wartość puszczanej wody i wskaże sposoby na niemal natychmiastowe obniżenie rachunków użytkownik do tego działania podejdzie w nieco inny sposób i nie będzie postrzegał tego w kategoriach ekologicznych. Dla przedsiębiorstwa wodociągowego będzie to korzystne ze względu na zachęcenie ludzi do większej oszczędności oraz bardziej świadomego korzystania z dostępnych zasobów wodnych – mimo, że może się to wiązać z obniżeniem uzyskiwanych dochodów.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Oszczędzanie wody może przybierać bardzo zróżnicowane formy. Zarówno w spotach reklamowych jak i w ulotkach czy materiałach informacyjnych oraz w czasie organizowanych przez przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne wycieczek, poznaje się najprostsze, a zarazem najbardziej skuteczne metody oszczędzania wody.

Do najważniejszych z nich zaliczyć należy przede wszystkim zakręcanie wody, kiedy nie jest używana. Odnosi się to przede wszystkim do mycia zębów czy mycia naczyń pod bieżącą wodą, ale również w czasie kąpieli (np. mycie głowy) czy podczas wykonywania innych czynności, do których potrzebna jest czasem bieżąca woda.
Kolejną promowaną metodą jest wymiana uszczelek i dokręcenie kranów, tak aby woda z nich nie kapała czy też nie ciekła przez cały czas, kiedy kran nie jest wykorzystywany. Warto podkreślić, że znaczne straty wody wynikają właśnie z tego typu problemów. Dlatego też chcąc obniżyć rachunki, w pierwszej kolejności należy dokładnie sprawdzić poziom szczelności kranów. Nieco bardziej zaawansowanym, choć równie skutecznym, a przez to też rekomendowanym przez przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne sposobem jest sprawdzenie szczelności i poprawności działania instalacji wodociągowej i kanalizacyjnej działającej w domu.
Nieco droższymi rozwiązaniami, które także pomagają w obniżeniu rachunków jest montaż oszczędnych spłuczek w toaletach, zrezygnowanie z wanny na rzecz prysznica czy zainstalowanie bardziej oszczędnych kranów i słuchawek prysznicowych. Dodatkowo, proponowane jest także zakupienie oszczędniejszych pralek i zmywarek.
Przedstawione tutaj działania pokazują, że do tego, aby zredukować poziom zużycia wody (a tym samym obniżyć rachunki za wodę oraz zmniejszyć poziom wykorzystania zapasów wody) nie trzeba od razu wielu inwestycji. Początkowo wystarczy jedynie zakup nowych uszczelek i dokręcanie kranów, a także zmiana przyzwyczajeń w zakresie wykonywania codziennych czynności. Wprowadzają jedynie te dwa rozwiązania, rachunki za wodę mogą znacznie się obniżyć. Bez dodatkowych wydatków, zmiana ta nie będzie kosztowna, a pewne niedogodności związane z koniecznością zmiany przyzwyczajeń zwrócą się wraz z otrzymaniem pierwszego rachunku za wodę – pod warunkiem, że wszystkie czynności były wykonywane zgodnie z zaleceniami.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że ciekawym rozwiązaniem mającym na celu oszczędzanie wody jest sprawdzenie w jaki sposób działają wszystkie krany i spłuczki w domu. Należy tutaj bowiem podkreślić, że większość strat jest generowana przez nieszczelne urządzenia, w tym przede wszystkim przez cieknące krany czy słuchawki prysznicowe.
Do tego, aby obniżyć rachunki za wodę, a jednocześnie znacznie ograniczyć poziom zużycia wody nie trzeba od razu wymieniać wszystkich kranów. Najczęściej wystarczy wymienić uszczelki czy też dokręcić je nieco mocniej, tak by prawidłowo wypełniały swoje funkcje.
Większość osób dysponuje w domu przynajmniej dwoma kranami, co najmniej jedną słuchawką prysznicową i jedną toaletą. Jeśli okaże się, że każde z tych urządzeń nie działa w sposób prawidłowy straty wody (zupełnie niewykorzystanej, a za którą też trzeba płacić) są znaczące.
Dokręcając krany, wymieniając uszczelki można miesięcznie oszczędzić nawet kilkadziesiąt litrów wody (jeśli ma się w domu dużo urządzeń tego rodzaju). W efekcie tego, przeprowadzenie czynności sprawdzających poziom szczelności oraz polegających na prawidłowym dokręceniu kranów może wpłynąć na znaczne obniżenie rachunków. Warto tutaj podkreślić, że dużą zaletą tego działania jest fakt, że nie ingeruje ono zbyt mocno w przyzwyczajenia domowników. Jeśli wymieni się uszczelki kran przestaje cieknąć, a oszczędności rozpoczynają się niemal automatycznie.
Jednocześnie, należy tutaj podkreślić, że w przypadku kiedy chce się prowadzić bardziej odpowiedzialną gospodarkę wodną należy zacząć od sprawdzenia kranów. Bez znaczenia bowiem będzie oszczędzanie wody na myciu zębów czy myciu naczyń, jeśli okaże się, że przez 24 godziny na dobę z kranu powoli kapie woda. Straty w dalszym ciągu będą generowane. Co więcej, będzie to woda, która w ogóle, w żaden sposób nie została zagospodarowana, a mimo to (czysta) musiała trafić do kanalizacji. Jest to nie tylko marnowanie własnych pieniędzy, ale również zasobów i pracy oczyszczalni jak również zapasów wody zdatnej do spożycia.
Wydaje się zatem, że każdy kto chce ekologicznie i ekonomicznie zarządzać swoim domem i płaconymi rachunkami powinien zdecydować się właśnie od tego rozwiązania.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Wodociągi Siemianowickie Aqua-Sprint są zobowiązane do tego, aby wszelkimi możliwymi sposobami zachęcić swoich klientów do tego, aby w sposób bardziej przemyślany i racjonalny wykorzystywał dostępne zasoby wody.
Pierwszym zachowaniem, do którego pracownicy Wodociągów Siemianowickie Aqua-Sprint chcą namówić jest zakręcanie wody wtedy kiedy nie jest ona używana. Najczęściej odnosi się to do sytuacji takich jak: mycie zębów, płukanie warzyw i owoców, mycie naczyń, branie prysznica i mycie głowy. Są to z pozoru proste czynności, które zwykle wykonuje się w sposób automatyczny. Każdorazowo jednak schemat działania jest taki sam: odkręca się wodę wraz z rozpoczęciem danej czynności i zakręca się ją tuż po zakończeniu tej czynności – nawet, jeśli w trakcie jej wykonywania z wody się nie korzysta. Zadaniem przedsiębiorstw wodociągowo – kanalizacyjnych jest zachęcanie ludzi do oszczędzania wody w czasie wykonywania tych czynności.
Jednym ze sposobów jest wskazanie użytkownikom jak dużo wody w rzeczywistości marnują, a jak wiele wody potrzebują do wykonania określonych czynności. jest to przedstawiane przy pomocy stosownej wizualizacji. Do tego celu napełnia się dwa pojemniki wodą. W jednym z nich umieszcza się całą wodę, którą wykorzystuje się w czasie wykonywania danej czynności natomiast w drugim, wodę która została faktycznie użyta do danej czynności, czyli była zakręcana kiedy się z niej bezpośrednio nie korzystało. Często się okazywało, że pojemniki były kilkukrotnie większe od siebie. To z kolei oznacza że jedna osoba na jedną czynność zużyła o kilkanaście litrów wody więcej niż w rzeczywistości tego potrzebowała.
Wizualizując ludziom rzeczywisty poziom zużycia uświadamia się jak dużo wody tracą, a tym samym w jaki sposób przekłada się to na ich rachunki. Jest to argument, który natychmiast przemówi do wielu osób. Mało kto bowiem chce płacić za coś z czego w rzeczywistości nie korzysta i co znacznie podnosi wysokość jego comiesięcznych wydatków.
Metoda ta wydaje się bardziej efektywna niż uświadamianie ludziom znaczenia zasobów wody i dążenie do tego, by zwiększyli oni zakres wiedzy na temat ekologii. Podejmując tego rodzaju działania pewne zmiany można wprowadzić niemal natychmiast, a co za tym idzie ich efekty będą dużo lepsze niż podejmowanie się edukacji ekologicznej.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Edukacja ekologiczna stanowi jeden z podstawowych mechanizmów, przy pomocy, którego możliwe jest zachęcenie ludzi do wprowadzenia w swoim życiu działań ograniczających poziom zużycia wody. To dzięki niej możliwe jest uświadomienie wartości i znaczenia wprowadzania w swoim życiu bardziej ekologicznych rozwiązań.
Do tego, aby to osiągnąć nie wystarczy jednak stworzyć atrakcyjny spot reklamowy czy też zestaw ulotek informacyjnych. W większości wypadków materiały te nie przynoszą oczekiwanych efektów. Wynika to przede wszystkim z faktu, że osoby, dla których kwestie związane z ochroną środowiska, w tym również ochroną dostępnych zasobów wody są istotne, już te informacje posiadają. Z drugiej strony natomiast, osoby które nie troszczą się o stan i kondycję środowiska naturalnego nie zostaną przekonani do zmiany zachowań utartymi sloganami, które nic dla nich nie znaczą i nie mają większej wartości.
Edukacja ekologiczna powinna być wprowadzana jeszcze na etapie wychowania przedszkolnego i wczesnoszkolnego. Tylko, jeśli człowiek od najmłodszych lat będzie uczony określonych zachowań i schematów postępowania, a także będzie się mu uświadamiało, dlaczego dbałość o środowisko i większy nacisk na zachowania ekologiczne jest tak istotny, można liczyć, że przyniesie to oczekiwane efekty.
Zaczynając od najmłodszych lat, dziecko zyskuje bowiem szerszy obraz rzeczywistości, rozwija się inną perspektywę patrzenia na świat i na miejsce człowieka w tym świecie. Dodatkowo również, dziecko nie posługuje się pewnymi utartymi schematami, nie ma wyrobionych żadnych nawyków, a co za tym idzie, dużo łatwiej jest go zachęcić do postępowania zgodnego z ekologicznymi standardami.
Ucząc dziecko odpowiednich zachowań, a jednocześnie uświadamiając mu ich znaczenie nie tylko podsuwa się gotowe schematy, ale przede wszystkim pomaga zrozumieć zasadność ich stosowania. Dziecko ma świadomość, że jego działania wpływają nie tylko na niego i jego najbliższe otoczenie, ale również na całą społeczność, a także na cały świat. Budowanie tego rodzaju świadomości pozwala na zwiększenie świadomości ekologicznej. Jednocześnie zachęca dziecko do praktykowania bardziej odpowiedzialnych zachowań – w każdej sytuacji i na każdym etapie życia. W ten sposób można zbudować bardziej świadome i odpowiedzialne pokolenie, dla którego ekologia będzie stanowiła istotny element odniesienia w codziennym życiu.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Osoby dorosłe cechują się określonymi przyzwyczajeniami, które niechętnie zmieniają – tym bardziej, jeśli nie widzą w nich nic złego (dla siebie). Dużo łatwiej jest namówić kogoś do porzucenia nawyków, które przynoszą realne szkody i straty. Choć też nie jest to najprostsze zadanie i wymaga wielu dobrych argumentów, które pozwolą przemówić do rozsądku danej osoby.
Identyczne jest w przypadku zmiany przyzwyczajeń związanych z użytkowaniem wody. Większość użytkowników odkręcając wodę nie myśli o tym jak dużymi zasobami dysponuje oraz czy jego gospodarowanie jest ekologiczne i uwzględnia wszystkie uwarunkowania wynikające z coraz niższego poziomu zasobów. Jednocześnie, dla wielu z nich, kwestia tego w jaki sposób zarządzają udostępnianym im zasobami wody jest wyłącznie ich indywidualnym interesem. Wynika to przede wszystkim z faktu, że dominuje tutaj przekonanie, że tak długo jak ktoś za zużytą wodę płaci i nie ma zaległości w opłacaniu kolejnych rachunków, nie musi tłumaczyć się nikomu z tego w jaki sposób wykorzystuje tę wodę.
Podejście takie zdecydowanie utrudnia wprowadzenie edukacji ekologicznej czy też przekonanie użytkowników do wprowadzenia proponowanych zmian w zakresie użytkowania wody np. zakręcanie wody podczas mycia zębów czy mycie naczyń inaczej niż pod wodą bieżącą czy korzystać z prysznica zamiast z wanny.
Do tego, aby działania podejmowane przez przedsiębiorstwa wodociągowe czy też przez organizacje ekologiczne przyniosły oczekiwane efekty konieczne jest przede wszystkim uświadomienie użytkownikom wszystkich konsekwencji jakie wiążą się z nieodpowiedzialnym gospodarowaniem wody. Powinno się tutaj kłaść nacisk nie tylko na problemy ekologiczne i ograniczone zasoby wody. istotne wydają się tutaj również wszelkie kwestie finansowe, które odnoszą się do nadmiernego zużycia wody. Konieczne jest uświadomienie ludziom, że zbyt duże użycie wody, której się w rzeczywistości nie potrzebuje znacznie podwyższa rachunki. Dlatego też wdrażając chociaż kilka rozwiązań proponowanych przez Wodociągi Siemianowickie Aqua-Sprint, możliwe jest znaczne ograniczenie wysokości swoich rachunków.
Wydaje się, że argument finansowy jest jednym z najbardziej efektywnych, który najbardziej i najszybciej przemówi do rozsądku użytkowników i zmotywuje ich do oszczędzania.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Jednym z najważniejszych zadań jakie spoczywa na pracownikach zatrudnionych w Wodociągach Siemianowickich Aqua-Sprint jest promowanie właściwych postaw ekologicznych i poszerzanie wiedzy na temat zasad oszczędnego i racjonalnego gospodarowania zasobami wodnymi. To między innymi od ich działań zależy w jaki sposób klienci korzystający z usług przedsiębiorstw wodociągowo – kanalizacyjnych świadomie używali udostępnianych im zasobów. Tylko w ten sposób możliwe będzie obniżenie poziomu zużycia wody i uświadomienie użytkownikom, że to wyłącznie od nich zależy na jak długo wystarczą dostępne dla człowieka zasoby wody zdatnej do spożycia.

Jednym z działań, przy pomocy, których możliwe jest osiągnięcie takich efektów jest rozpowszechnianie informacji na temat poziomu zużycia wody. Najczęściej stosowanym sposobem jest dołączanie do rachunków materiałów promocyjnych i ulotek, w których pokazywane są statystyki na temat światowego zużycia wody i zagrożeń jakie wynikają z nadmiernego zużycia wody. jednocześnie przykazywane są wskazówki odnoszące się do tego, w jaki sposób należy świadomie korzystać z dostępnych zasobów i jak można łatwo oszczędzać wodę.
Kolejne rozwiązanie, które stosowane jest przez niektóre przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne jest organizowanie specjalnych zajęć pokazowych i wycieczek tematycznych. Są one najczęściej przeznaczone dla dzieci, choć są otwarte dla wszystkich. Często również dzieciom towarzyszą rodzice, a przez to i oni uzyskują informacje na temat zasad funkcjonowania przedsiębiorstwa, mechanizmu oczyszczania i dostarczania wody do użytkowników. Dodatkowo poznają zalety oszczędzania wody i najważniejsze działania jakie można podjąć celem wprowadzenia oszczędzania wody we własnym domu.
Ostatnią formą edukacji czy promocji ekologicznych zachowań w odniesieniu do oszczędzania wody są reklamy społeczne i programy informacyjne, w których pokazuje się nie tylko metody, przy pomocy których można oszczędzić wodę, ale również wskazują wszystkie konsekwencje, z jakimi należy się liczyć, jeśli nie podejmie się efektywnych działań.
Każda z tych metod dociera do innej grupy odbiorców. Można założyć, że o ile nie jest w stanie przekonać wszystkich użytkowników sieci wodociągowo – kanalizacyjnych do zmian swoich przyzwyczajeń, pozwoli na wprowadzenie zmian w niektórych domach, co już przyczynia się do pewnych oszczędności. Stopniowo ich efektywność może być coraz wyższa – pod warunkiem, że będą odpowiednio często powtarzane.
CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Do osób dorosłych, które nie są zainteresowane działaniami ekologicznymi oraz nie chcą wdrażać zasad oszczędnego gospodarowania wodą, zdecydowanie lepiej od argumentów ekologicznych przemawiają argumenty stricte finansowe. Dorośli często postrzegają świat przez pryzmat pieniądza. W ten sam sposób patrzą na ekologię. Oznacza to, że tak długo jak nie będą widzieć realnych korzyści we wdrożeniu konkretnych rozwiązań, będą się im sprzeciwiać. Najczęściej pojawiającym się tutaj argumentem będzie chęć ochrony własnej niezależności, chęć postępowania wg własnych zasad oraz znaczne utrudnienie codziennych procedur, jeśli będzie się chciało przestrzegać każdej z ustalonych zasad. Dlatego też przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne, często zamiast tradycyjne edukacji stosują właśnie motywację finansową.
Najczęściej sprowadza się to do systematycznego podnoszenia cen za wodę. Im wyższa cena tym automatycznie wyższy rachunek za wodę. W obecnej, dość trudnej sytuacji ekonomicznej i chęci oszczędzania (zwłaszcza na opłatach) wydaje się to najlepsza metoda zachęcająca do oszczędzania wody.
Okazuje się bowiem, że do tego, aby utrzymać rachunek za wodę na tym samym poziomie, konieczne jest ograniczenie poziomu jej zużycia. Im wyższa cena, tym więcej zasad oszczędnego gospodarowania jest możliwe do wdrożenia. Nawet osoby, dla których wcześniej zasady te wydawały się ograniczeniem wolności osobistej czy też w ich przekonaniu znacznie wydłużały czas wykonywania prostych czynności (lub je komplikowały), okazywało się, że można je było wprowadzić. W efekcie tego, potrafili oni wyrobić w sobie nawyk zakręcania wody podczas mycia zębów, mycia naczyń w zlewie  a nie pod bieżącą wodą czy ponownego wykorzystywania tej samej wody lub podlewania ogrodu deszczówką.
Czynnik finansowy wydaje się być obecnie najlepszym motywatorem zachęcającym do przestrzegania zasad oszczędnego gospodarowania wodą. Będzie on działał tak długo, jak ludzie nie zaczną rozumieć wagi zagrożenia i konieczności wprowadzenia pewnych zmian w dotychczas prowadzonym trybie życia. To z kolei wiąże się z prowadzeniem intensywnej edukacji ekologicznej oraz zwiększania poziomu świadomości społecznej.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Niechęć ludzi do oszczędzania wody wynika przede wszystkim z braku posiadania odpowiednio rozwiniętej świadomości ekologicznej. Dla większości osób, problemy związane ze środowiskiem naturalnym i szeroko rozumianą ekologią są kwestiami abstrakcyjnymi, którymi nieprzeciętny człowiek nie musi się zajmować, gdyż go to nie dotyczy. Przekonanie to jest umacniane dodatkowo poglądami mówiącymi, że środowisko naturalne wcale nie jest tak zniszczone jak mówią ekolodzy.

Przyjęcie takiej postawy zdecydowanie ogranicza efektywność prowadzonych przez Wodociągi Siemianowickie Aqua-Sprint działań edukacyjnych. Niemal niemożliwe jest wprowadzenie zmian w sposobie myślenia osób starszych. Większość z nich ignoruje zasady i stosuje się jedynie do tych, które w ich przekonaniu są dla nich wygodniejsze.
Dlatego też o wiele łatwiej jest prowadzić działalność edukacyjną w zakresie ochrony środowiska, wśród dzieci. Ich cechą charakterystyczną jest nie tylko duża ciekawość, ale przede wszystkim pozytywne nastawienie do środowiska naturalnego i do przyrody, a także chęć czynienia dobra. Jednocześnie, dzieci nie mają jeszcze wykształconych wielu negatywnych nawyków. Oznacza to, że przy pomocy atrakcyjnych metod edukacyjnych i wzmożonego zainteresowania ze strony nauczycieli, można je nauczyć tego w jaki sposób oszczędnie gospodarować wodą. Jeśli metoda zostanie odpowiednio dobrana do oczekiwań dziecka, będzie atrakcyjna i ciekawa, istnieje duże prawdopodobieństwo, że dziecko przeniesie część ze swoich nowych zachowań do domu. Specyfika dzieci polega na dociekliwości i chęci postawienia na swoim, co w tym przypadku może skutkować również namawianiem rodziców do postępowania zgodnego z zasadami oszczędnego gospodarowania wodą.
Metoda edukacji rodziców poprzez dzieci wydaje się o tyle efektywna, że rodzic, który chce dawać dziecku dobry przykład, musi przestrzegać określonych zasad – tym bardziej, jeśli dziecko jest przekonane o ich słuszności. Jeśli rodzic nie będzie chciał się do nich stosować, będzie je lekceważył, dziecko zacznie zadawać liczne pytania, w efekcie czego może zacząć postrzegać rodzica jako osobę nieodpowiedzialną czy taką, która nie interesuje się naturą, która nie myśli o swoim otoczeniu. Wszystko to powoduje, że rodzice chętniej wdrażają poprawne nawyki, jeśli zacznie namawiać do nich dziecko. Mimo, że metoda taka może nie przynieść oczekiwanych rezultatów, a dzieci mogą nie chcieć namawiać rodziców do zmiany przyzwyczajeń, to i tak wydaje się o wiele skuteczniejsza niż konwencjonalne formy edukacji, którymi nikt nie jest zainteresowany.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Fakt, że większość osób nie przestrzega zasad racjonalnego gospodarowania wodą i nie stosuje się do zaleceń wydawanych przez przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne wynika z przekonania, że ich działania w tej kwestii są wyłącznie ich własną sprawą.

Traktują oni wodę jak dobro indywidualne, przeznaczone tylko do własnego użytku, a co za tym idzie, to w jaki sposób będzie ona wykorzystana nie powinno być niczyim problemem i nikt nie powinien się w tę sprawę angażować.
Mało kto ma świadomość tego, że działania podejmowane przez indywidualną jednostką, w jej własnym domu, każdorazowo oddziałują na całą lokalną społeczność. Jeśli bowiem więcej osób będzie wykazywało się egoizmem, szybko może okazać się, że zużywają oni zdecydowanie więcej wody niż potrzebują i niż zostało to przewidziane w prognozach. W efekcie tego korzystają oni z zasobów przeznaczonych na dłużysz okres czasu. To z kolei powoduje, że ograniczają oni ich dostępność dla kolejnych pokoleń (a jeśli zachowania te nie zostaną w żaden sposób zmienione również dla siebie – za kilkanaście lat).
Pojawia się tutaj problem nie tylko braku świadomości ekologicznej, ale przede wszystkim brak zdolności do perspektywicznego myślenia oraz duży egoizm. To właśnie przez ten ostatni czynnik, człowiek nie interesuje się niczym więcej poza własną wygodą, poza swoim dobrem i interesem. Tak długo, jeśli jemu jest dobrze, nie ma znaczenia co myślą inni. Przekonanie to, w połączeniu z brakiem zdolności do przewidywania późniejszych konsekwencji swojego działania, powoduje, że wpojenie ludziom konieczności przestrzegania zasad oszczędnego gospodarowania zasobami wodnymi jest niemal niemożliwe.
Dlatego też, zasadnym wydaje się, przed podjęciem działań edukacyjnych, próba zmiany postaw i sposobu myślenia. Konieczne jest tutaj uświadomienie społeczeństwu, że problem zasobów wodnych oraz sposób ich użytkowania nigdy nie był i nie będzie ich indywidualną kwestią ponieważ nie korzystają oni z własnych, indywidualnych zbiorników, a z zasobów dostępnych dla wszystkich. Z tego też względu należy im się odpowiednie, a przede wszystkim odpowiedzialne traktowanie. Z uwagi na fakt, że jest to ingerowanie w osobowość człowieka oraz próba narzucenia mu pewnych schematów postępowania, efektywność tych działań jest bardzo niska. Niemniej jednak, chcąc osiągnąć sukces w zakresie edukacji ekologicznej konieczne jest doprowadzenie do zmiany sposobu myślenia – zarówno o sobie jak i o swojej roli w degradacji środowiska.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Ciekawym narzędziem dydaktycznym, które może być wykorzystane do promowania wiedzy na temat konieczności oszczędzani wody, są wycieczki edukacyjne. Miejscami docelowymi powinny być nie tylko przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne (choć zwykle musi być to pierwsze miejsce, do którego trzeba przyjść, aby zrozumieć zasady obiegu wody, metody jej wykorzystania oraz proces, który pozwala na dostarczenie wody do domu). Po przeprowadzeniu takiej wycieczki konieczne jest odwiedzenie innych miejsc.

Jednym z nich są zbiorniki wodne, które zasilają sieci wodociągowo – kanalizacyjne. Konieczne jest pokazanie w jaki sposób one funkcjonują, gdzie się znajdują i jak wyglądają. Jednocześnie warto tutaj również wskazać metody oczyszczania wody oraz zagrożenia jakie dla takich zbiorników pojawiają się ze strony człowieka. Pokazując powszechną dostępność wód, a także łatwość ich skażenia, uświadamia się uczestnikom wycieczki jak niewiele trzeba, aby pozbawić ich zasobów wody. Zwłaszcza, jeśli celem wycieczki będą te największe zbiorniki, które dostarczają największą ilość wody.
Kolejnym celem wycieczek edukacyjnych są okolice zbiorników wodnych, które są najbardziej zanieczyszczone. Celem tej wycieczki jest pokazanie, jak dużo zależy od człowieka (a konkretnie od jednostki). Ukazanie zanieczyszczonych miejsc pozwala na wskazanie podmiotu odpowiedzialnego za dewastację środowiska naturalnego oraz łatwości z jaką mu to przychodzi. Jeśli dodatkowo uświadomi się ludziom, że równie łatwo jest zanieczyszczać zapasy wody pitnej, z której wszyscy korzystają, część osób lepiej zrozumie istotę problemu.
Wydaje się, że dzięki przeprowadzeniu tego rodzaju wycieczek uświadamia się ich uczestnikom bliskość problemu oraz poziom odpowiedzialności człowieka za taki stan rzeczy. Jeśli argumenty te nie trafią do wszystkich to na pewność część osób będzie poczuwała się do obowiązku dbałości o to, z czego na co dzień korzysta i co jest dla niego najważniejsze. Zwłaszcza, jeśli zrozumie, że tak łatwo jest zniszczyć te zapasy, które pozostały.
Wycieczki pozwalają na ukazanie realnego problemu związanego z konkretnym regionem. Nie są to już surowe dane statystyczne i zdjęcia pochodzące z odległych, niecywilizowanych regionów świata. Jest to najbliższa okolica, w której żyje dana osoba ze swoją rodziną i najbliższymi. W ten sposób możliwe jest wzbudzenie większego poziomu świadomości i odpowiedzialności niż podczas jakichkolwiek innych zajęć edukacyjnych.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Wydaje się, że obecnie, do tego aby przekonać ludzi do zwiększenia zainteresowania kondycją środowiska naturalnego, a szczególnie dostępnymi zasobami wody, wymaga się skrajnych i bardzo obrazowych działań. Coraz częściej okazuje się bowiem, że nie wystarczy jedynie przedstawić dane statystyczne, pokazać film z miejsca, w którym wody nie ma czy też ustalić zasady oszczędnego gospodarowania dostępnymi zasobami wody. Nie wystarczy także prowadzenie wykładów i pogadanek przez pracowników Wodociągów Siemianowickich Aqua-Sprint.
Do tego, aby ludzie zaczęli podejmować określone działania konieczne jest bardziej radykalne i dosadne działanie.
Jednym z takich sposobów może być zaproszenie lokalnej społeczności do zabawy, w której dostają listę zadań do wykonania. Jedynym utrudnieniem jakie przygotowali organizatorzy jest brak wody bieżącej. Konieczne jest korzystanie z rezerw udostępnianych przez miasto, w specjalnych cysternach czy pojemnikach. Obostrzenie to dotyczy także przygotowywania posiłków, picia wody (nie może wykorzystywać własnych zapasów) oraz utrzymywania higieny osobistej (choć to ostatnie wydaje się mniej uciążliwe tym bardziej, że zabawa trwa nie więcej niż kilka godzin).
Najbardziej radykalnym sposobem, który mógłby uświadomić ludziom konieczność wdrożenia odpowiednich zasad oszczędnego gospodarowania wodą, jest zakręcenie wody w firmie wodociągowo – kanalizacyjnej na 24 godziny i zorganizowanie odpowiedniej dystrybucji zastępczej. Jeśli działanie to przeprowadzone zostałoby bez wcześniejszego ostrzeżenia ludzie musieliby zmierzyć się z kryzysem, który może pojawić się, jeśli nie zaczną racjonalnie gospodarować niewielkimi zasobami wody, które im pozostały.
Przedstawione powyżej przykłady są o tyle efektywne, że stawiają ludzi w konkretnych sytuacjach, pokazują bezpośrednie konsekwencje braku wody oraz wskazują jak działanie pojedynczych osób wpływa na całą społeczność. Mimo, że są to rozwiązania, które natychmiast zwiększyłyby zainteresowanie kwestiami związanymi z ochroną dostępnych zasobów wody, to są na tyle radykalne i kontrowersyjne, że żadne przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne, nie zdecyduje się na ich faktyczne wprowadzenie. Nawet, jeśli pracownicy mają świadomość tego, że zadziałałby one zdecydowanie lepiej niż niejedne zajęcia teoretyczne.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Edukacja ekologiczna nie powinna sprowadzać się wyłącznie do wykładów teoretycznych, które dla urozmaicenia prowadzone są w siedzibie Wodociągów Siemianowickich Aqua-Sprint. Tak prowadzone zajęcia nie przynoszą korzyści nikomu – zarówno najmłodszym uczniom jak i osobom starszym, które także chcą dowiedzieć się czegoś więcej na temat zasad oszczędzania wody. Jeśli zajęcia będą nudne i będą ograniczały się jedynie do przedstawienia suchych informacji oraz wskazania zasad oszczędzania wody, dla nikogo nie będą one przydatne. Co więcej, większość osób uzna temat za mało istotny i w ogóle nie skorzysta z informacji, które zostały przekazane podczas zajęć odbywających się w Wodociągach Siemianowickich Aqua-Sprint.

Do tego, aby edukacja ekologiczna (zwłaszcza w zakresie oszczędzania wody i dostępnych zasobów wodnych) była skuteczna, konieczne jest zastosowanie alternatywnych form przekazywania wiedzy. Im mniej naukowe będą, tym większe szanse na to, że przyniosą one oczekiwane efekty.
Jednym ze sposobów na urozmaicenie edukacji ekologicznej są symulacje i gry terenowe. Przy ich pomocy można m.in. stworzyć rzeczywistość pokazującą życie bez wody i problem z jakimi wkrótce ludzie będą musieli się zmierzyć, jeśli nie wprowadzą żadnych działań pozwalających na ograniczenie poziomu zużycia wody.
Gra może trwać do kilku godzin (czas powinien być dopasowany do wieku i możliwości uczestników). W czasie jej trwania należy przygotować zadania, które trzeba wykonać, a do których potrzebna jest woda. Każdy z uczestników otrzymuje odpowiednio przygotowaną listę zadań do wykonania oraz czynności, które w wyznaczonym czasie musi zrobić. Tuż przed rozpoczęciem gry uczestnicy są informowani, że żyją w czasach, w których zasoby wody zostały wyczerpane, a co za tym idzie należy korzystać z zasobów dowożonych przez specjalne jednostki. Organizator przedstawia zarys sytuacji i przyczyny, dla których w regionie brakło wody i kto się do tego przyczynił (za sprawą jakich działań).  Dla wskazania powagi sytuacji oraz pewnego dramatyzmu możliwe jest także zakazanie korzystania z własnych zasobów wody i prowiantu, w czasie gry. Oznacza to, że można jeść i pić produkty udostępnione przez organizatorów. Dzięki temu, w bardzo krótkim czasie uczestnicy mogą przekonać się jak trudno jest obejść się bez zasobów wody pitnej, jak trudno jest wykonać jakąkolwiek czynność i jak woda jest ważna. Dodatkowo, świadomość tego, że również oni przyczynili się do takiej sytuacji, powoduje większe obciążenie.
Gry tego rodzaju wydają się pewnego rodzaju skrajnością jednak sytuacja, do której zmierza społeczeństwo może być zdecydowanie trudniejsza.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że problem zwiększania świadomości ekologicznej wśród ludzi, a także zmotywowanie ich do przestrzegania zasad pozwalających na bardziej racjonalne gospodarowanie dostępnymi zasobami wodnymi, jest trudny do rozwiązania. Najczęściej wynika to z faktu, że większość użytkowników sieci wodociągowo – kanalizacyjnych jest przekonana, że tak długo jak płacą oni za wykorzystaną przez siebie wodę, tak długo jest to ich prywatna sprawa w jaki sposób zasobami tymi gospodarują. W ich przekonaniu żadna firma czy organizacja ekologiczna nie ma prawa narzucać im tego w jaki sposób będą zachowywać się we własnym domu i w jaki sposób będą wydawać swoje pieniądze. Ich kluczowym argumentem uzasadniającym takie postępowanie jest czynnik finansowy, czyli płacenie za wodę. Tak długo jak przekonanie to będzie obowiązywać, tym trudniej będzie przekonać ludzi do zmiany swoich przyzwyczajeń.

W kwestiach ekologii jest to dodatkowo trudniejsze, gdyż dla większości osób jest to jedynie pewien trend wymyślony przez media, który nie znajduje odzwierciedlenia w rzeczywistości. W ich przekonaniu środowisko naturalne, niezależnie od poziomu ingerencji człowieka jest w stanie radzić sobie samo, a co za tym idzie działania człowieka nie mają tak negatywnego wpływu na jego kondycję jak jest to przedstawiane w mediach. Przekonanie to wynika głównie z pobieżnych informacji, które przekazywane są przez osoby przeciwne ruchom ekologicznym. Są to często wypowiedzi polityków, specjalistów, a także opinie osób pojawiające się w Internecie czy w mediach społecznościowych.
Wydaje się, że ekologia jest postrzegana jako sposób życia, który znacznie odbiega od standardów przyjętych przez resztę społeczeństwa. Przez to jest uznawana za fanaberię dla wyższych sfer, które się wywyższają i żyją w nieco odrębnej rzeczywistości. „Zwykły” obywatel nie ma czasu, by przejmować się takimi trywialnymi zagadnieniami, gdyż jest skupiony na pracy i utrzymaniu rodziny.
Mimo, że podejście to wydaje się nieracjonalne, to coraz częściej pojawia się w społeczeństwie. Wprowadzenie takiego podziału i przekonania, że ekologia jest nierzeczywistym problemem, powoduje, że zdecydowanie trudniej jest namówić ludzi do tego, aby w swoim codziennym życiu wprowadzili zasady pozwalające na ograniczenie poziomu zużycia wody.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że chcąc zapewnić odpowiednią ochronę zasobów wodnych oraz zachęcić ludzi do oszczędzania wody i oszczędnego gospodarowania nią, Wodociągi Siemianowickie Aqua-Sprint muszą prowadzić intensywną kampanię edukacyjną.
Negatywne postawy oraz niechęć do wszelkich działań proekologicznych najczęściej wynika bowiem z braku wiedzy nie tylko na temat kondycji środowiska naturalnego, ekologii oraz dostępności zasobów wodnych. Wynika przede wszystkim z braku świadomości, że występuje duża zależność pomiędzy działaniami prowadzonymi przez pojedyncze jednostki, a kondycją środowiska naturalnego i dostępnością zasobów wodnych. Oznacza to, że dla przeciętnego użytkownika systemu wodociągowo – kanalizacyjnego, poziom zużycia wody oraz metody gospodarowania nią, są wyłącznie jego prywatną sprawą. Tak długo, jak płaci za użytkowanie wody, może z nią robić co zechce. Nie rozumie on natomiast tego, że wylewając niepotrzebnie wodę, której nie używa (np. w czasie kiedy „spuszcza” zimną wodę, aby wziąć prysznic w ciepłej lub myje zęby pod bieżącą wodą) znacznie ogranicza zasoby, z który sam korzysta. Nie widzi tutaj żadnych zależności.
Postawa taka wynika głównie z ignorancji oraz braku odpowiedniej wiedzy na temat tego jak bardzo ograniczone zasoby wody znajdują się w dyspozycji człowieka. Nie ma także świadomości tego, jakie konsekwencje mogą wystąpić, jeśli nie zmieni swojego postępowania. Dlatego też, obowiązkiem leżącym po stronie Wodociągów Siemianowickich Aqua-Sprint leży promowanie wiedzy na ten temat. Edukacja nie może zatem ograniczać się do wskazywania metod oszczędzania wody i oszczędnego gospodarowania zasobami wodnymi. Jest to oczywiście potrzebne jednak do momentu, w którym ludzie nie zrozumieją, dlaczego powinni wdrażać te zasady, nie będą ich przestrzegać. Oznacza to, że do tego, aby edukacja ekologiczna (a szczególnie w zakresie oszczędzania wody) przynosiła oczekiwane rezultaty i przekładała się na zmniejszenie poziomu zużycia dostępnych zasobów wodnych, konieczne jest doprowadzenie do sytuacji, w której osoby korzystające z sieci wodociągowo – kanalizacyjnej zrozumieją przyczyny i znaczenie tych zasad.
Można więc powiedzieć, że do tego, aby edukacja w zakresie metod oszczędzania wody była skuteczna konieczne jest uświadomienie realnych (i stosunkowo bliskich) zagrożeń jakie wiążą się z wyczerpaniem dostępnych zapasów.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że jedną z przyczyn, dla których tak niewiele osób dba o jakość i wielkość zasobów wodnych, jest brak świadomości konsekwencji jakie się z tym wiążą. Dla osób, które nie chcą stosować się do promowanych zasad czy wprowadzanych regulacji, są to działania niepotrzebne i utrudniające codzienne funkcjonowanie. Tak długo, jeśli człowiek nie widzi realnych konsekwencji czy zagrożeń nie będzie odczuwał potrzeby wprowadzania jakichkolwiek zmian w swoim dotychczasowym trybie życia.
Dlatego też niezbędnym wydaje się nie tylko wprowadzenie odpowiednich regulacji prawnych, które w sposób bardziej jednoznaczny determinowałyby sposób traktowania osób, które tworzą realne zagrożenie dla środowiska naturalnego lub niszczą je. Obecne regulacje prawne najczęściej, bardziej restrykcyjnie są stosowane w odniesieniu do przedsiębiorców. Osoby prywatne karane są rzadziej przez co nie zawsze dostrzegają potrzebę i obowiązek poprawnego zachowania się i przestrzegania obowiązujących przepisów.
Działaniem, które wprowadzają Wodociągi Siemianowickie Aqua-Sprint, a których celem jest zmotywowanie ludzi do większej dbałości o dostępność zasobów wodnych jest przeprowadzanie lekcji, podczas których nie tylko przedstawiają dane liczbowe czy suche fakty, ale koncentrują się na wskazywaniu problemu z jakim musi mierzyć się najbliższy region, otoczenie, w którym dane osoby żyją. Dopiero kiedy problem wyczerpywania się zapasów wody będzie bliższy i okaże się, że faktycznie może dotyczyć nie tylko odległych ziemi (w tym głównie Afryki – bo z tym miejscem najczęściej kojarzą się problemy z dostępnością wody), ale również ich najbliższej okolicy, może to nieco zmienić ich sposób postrzegania rzeczywistości i zwiększy poziom świadomości.
Niezależnie jednak od podejmowanych przez Wodociągi Siemianowickie Aqua-Sprint działania edukacyjne, konieczne są również wprowadzenie stosownych działań monitorujących i kontrolujących poziom zanieczyszczeń wokół lokalnych zbiorników wodnych. Dzięki temu możliwe będzie ograniczenie poziomu zanieczyszczenia wód, a także sprawi, że więcej osób (w obawie przed konsekwencjami) będzie włączało myślenie i nie będzie zanieczyszczało zbiorników, z których na co dzień korzystają.
Wydaje się, że do momentu, w którym nie zwiększy się poziom świadomości ekologicznej oraz ludzie nie zaczną dostrzegać zależności pomiędzy ich działaniami a kondycją zasobów wodnych, nie można odstąpić od restrykcyjnego przestrzegania obowiązujących przepisów prawnych.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że jednym z działań mających na celu ochronę dostępnych zasobów wody, a które są podejmowane przez Wodociągi Siemianowickie Aqua-Sprint jest rozbudowa i modernizacja infrastruktury umożliwiającej ochronę środowiska. dzięki niej możliwe jest nie tylko zwiększenie poziomu i standardu zamieszkania, ale również stworzenie zintegrowanego systemu pozwalającego na prowadzenie monitoringu środowiska naturalnego. To z kolei pozwala na znaczne ograniczenie skutków pojawiających się zagrożeń jak również utrzymanie i ochronę terenów cechujących się wysokimi walorami przyrodniczymi czy turystycznymi.

Działania te są podejmowane pomimo faktu, że Siemianowice to nie jest miejsce bogate w wody powierzchniowe oraz podziemne. Mimo, że są one istotnym bogactwem naturalnym każdego terenu, na którym występują to najczęściej poziom dbałości o ich jakość jest niezwykle niski. Najczęściej podejmowane są działania standardowe, zmierzające do oczyszczania wód czy też edukacji społeczności lokalnej. Coraz częściej podejmuje się także odpowiednie prace modernizacyjne, dzięki którym wdrażane są nowoczesne rozwiązania technologiczne w zakresie ochrony zasobów wodnych w danym regionie.
Niemniej jednak nie zawsze są to działania wystarczające. Najczęściej wynika to z faktu, że poziom świadomości ekologicznej lokalnej społeczności (mimo edukacji) jest niski. W efekcie tego nie tylko nie interesują się oszczędnym gospodarowaniem zapasami wody, ale również ignorują regulacje dotyczące ochrony środowiska i zanieczyszczają te zasoby, które pozostały. Dlatego, nawet na obszarach, na których występują duże zasoby wodne, najczęściej poziom ich użycia jest znacznie ograniczony przez nieodpowiedzialne działanie lokalnej społeczności.
Każde nieprawidłowe postępowanie powinno być odpowiednio karane i napiętnowane, tak aby osoby zamieszkujące dany teren miały świadomość tego, że nie mogą postępować w sposób niezgodny z obowiązującymi przepisami, gdyż szkodzą nie tylko środowisku, ale i sobie samym.
Mimo, że działania takie wydają się niezbyt skuteczne to nie powinno się ich zaniechać. Tylko w przypadku kiedy będzie się miało świadomość tego, że za niezgodne z zasadami zachowania przewidziane są określone konsekwencje i ktoś tego pilnuje, działania takie mogą zostać – w sposób realny – ograniczony.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że Jednym z ciekawszych projektów jaki jest prowadzony w celu zwiększenia świadomości ekologicznej społeczeństwa oraz zwiększenia poziomu ich wiedzy na temat zasad oszczędzania wody jest projekt „Woda nas uwodzi”. Jego najważniejszym założeniem jest zwrócenie uwagi wszystkich odbiorców na znaczenie wody zdatnej do picia (czyli wody słodkiej) w życiu codziennym. Dodatkowo, ma on na celu zwiększenie działań promujących zasady prowadzenia zrównoważonej gospodarki zasobami wody.
Projekt podkreśla jedną kluczową tezę: oszczędzając wodę na co dzień, chroni się nie tylko niewielkie zasoby wody (dostępne w Polsce), ale przede wszystkim oddziałuje się na jakość środowiska naturalnego – odnosi się to nie tylko do najbliższej okolicy, ale również do skali globalnej. Należy tutaj bowiem podkreślić, że w kwestiach związanych z szeroko rozumianą ekologią żadne działania nie mają wyłącznie wymiaru lokalnego. Najczęściej należy je rozpatrywać w kategoriach globalnych ponieważ w większym lub mniejszym stopniu oddziałują na kondycję ekologiczną całego świata.
Projekt stara się nakłonić do tego, aby wodę oszczędzać, ale również by ograniczyć poziom jej zanieczyszczenia. Daje również zestaw argumentów, których celem jest wzmocnienie wewnętrznej motywacji do podjęcia odpowiednich działań ekologicznych. Większość osób, do tego aby podjąć konkretne działania muszą czuć ich wyższość oraz szczególne znacznie. Nie mogą być one powodowane szeroko rozumianym wyższym dobrem czy globalnymi konsekwencjami. Każde z nich bowiem oddalają problem od pojedynczego człowieka i spychają odpowiedzialność na globalną społeczność (z którą niewiele osób się identyfikuje).
W ramach omawianego tutaj projektu opracowano szereg materiałów edukacyjnych, które mogą być wykorzystywane na każdym etapie nauczania. Oznacza to, że można je stosować zarówno w wychowaniu przedszkolnym jak i w szkołach ponadgimnazjalnych. Ciekawym rozwiązaniem było stworzenie także specjalnej bazy wiedzy o wodzie (umieszczonej na stronie internetowej projektu) oraz zorganizowanie gier miejskich, których celem było zwiększenie zainteresowania młodzieży problemem ekologii oraz dostępności zasobów wody.
Każde z tych działań zostały opracowane w formule, która będzie najbardziej atrakcyjna dla młodych ludzi, a tym samym pozwoli na znaczne wzmocnienie promowanego przekazu i zasad funkcjonowania całego projektu.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że edukacja ekologiczna prowadzona w szkołach czy przedszkolach powinna być przede wszystkim ukierunkowana na alternatywne sposoby przekazywania wiedzy. Nie można koncentrować się tutaj jedynie na teorii, gdyż najczęściej nie jest ona ani atrakcyjna dla odbiorcy, ani nie jest stosowana w codziennym życiu. Dlatego też decydując się na edukację ekologiczną należy przede wszystkim Myślec o najbardziej atrakcyjnych formach przekazu.
Jedną z chętniej stosowanych metod są gry o wodzie. Jest to szkolna, wielkoformatowa gra planszowa. Można ja odbywać zarówno w klasie jak i w plenerze. Gry odbywające się w terenie najczęściej zakładają możliwość wykorzystania szeregu zróżnicowanych narzędzi: narracji, elementu rywalizacji, systemu kar oraz nagród czy natychmiastowej informacji zwrotnej. Dzięki nim gracz może całkowicie zaangażować się w działanie.
Dzięki niekonwencjonalnej metodzie wartość edukacyjna, a także skuteczność jest niezwykle wysoka. Pozwala to również na znaczne skrócenie czasu nauki (jeśli porówna się ją z innymi, dostępnymi metodami).
Wszystkie zadania stosowane w grze zostały przygotowane tak, aby umożliwiały maksymalne wykorzystanie oraz utrwalenie wszystkich pozyskanych wcześniej informacji. Pomagają one również na wprowadzenie zupełnie nowych pojęć. Cechą, która dodatkowo wzmacnia przekaz gry jest duże zróżnicowanie wszystkich zadań. Dzięki temu, praktycznie każdy uczeń, który uczestniczy w grze ma możliwość wykorzystać posiadane przez siebie informacje i umiejętności. Większość zadań wymaga posiadania odpowiednich zdolności manualnych, matematycznych, językowych, a także wiedzy z zakresu geografii czy koordynacji ruchowej.
Zaletą gry jest przede wszystkim motywowanie uczestników do przypominania sobie pozyskanej wcześniej wiedzy i do stosowania je w codziennych sytuacjach (w tym wypadku w zadaniach wyznaczonych przez grę). Dzięki temu wydaje się ona szczególnie atrakcyjnym narzędziem dla starszych uczniów, którzy często niezbyt chętnie podchodzą do przyswajania wiedzy teoretycznie (zwłaszcza na tematy takie jak ekologia). Zastosowanie alternatywnego rozwiązania powoduje, że mogą oni uczyć się w czasie zabawy, czyli w sposób niepostrzeżony, co znacznie wzmacnia ogólny efekt edukacji.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że promowanie odpowiednich ekologicznych postaw związanych z oszczędnym i świadomym gospodarowaniem zasobami wody odnoszą się do każdego człowieka – niezależnie od wieku. Co więcej, im wcześniej będzie się pewne działania wdrażało, im wcześniej będzie się kształtowało pewne nawyki, dużo łatwiej jest je utrzymać i przestrzegać później w dorosłym życiu. Dlatego też edukacja ekologiczna powinna rozpoczynać się jeszcze na etapie przedszkola. To tutaj bowiem dzieci są zdecydowanie bardziej chłonne wiedzy, chętniej dostosowują się do zaleceń nauczyciela czy też wdrażają pewne zachowania, jeśli ktoś wytłumaczy ich zasadność.
W tym wieku dzieci są pozbawione również szeregu negatywnych nawyków, które kształtowane są pod wpływem rodziców czy też braku wiedzy na temat tego jakie zachowania są prawidłowe. Oznacza to, że dziecko w wieku przedszkolnym przyswaja pewne metody postępowania jako naturalne i jedne jakie zna – w efekcie tego nie dostrzega w nich niczego nadzwyczajnego czy niezgodnego z ich przekonaniami (głównie dlatego, że tych przekonań jeszcze nie zdążyło wykształcić, a brak wyrobionych nawyków powoduje, że działania promowane przez nauczyciela nie kolidują z przyjętymi przez nimi standardami postępowania).
Wszystko to powoduje, że dzieci uczą się znacznie szybciej, chętniej otwierają się na nowe możliwości i pozwalają na wykształcenie w sobie właściwych nawyków. Jeśli będą one regularnie powtarzane i egzekwowane przez nauczyciela w przedszkolu, a dodatkowo gdy będą wzmacniane poprzez inne zajęcia edukacyjne, ich efektywność będzie zdecydowanie wyższa.
Formą wzmocnienia przekazu jest na przykład odwiedzenie siedziby Wodociągów Siemianowickich Aqua-Sprint, które organizuje specjalne zajęcia przeznaczone dla dzieci w wieku przedszkolnym. Ich celem jest przedstawienie zasad funkcjonowania przedsiębiorstwa i pokazanie dzieciom w jaki sposób woda trafia do ich domów i dzięki czemu mogą z niej korzystać. Dodatkowo również, w czasie zajęć dzieci poznają metody oszczędnego gospodarowania wodą oraz poznają przyczyny, dla których ochrona zasobów jest tak ważna. W ten sposób, przy pomocy ciekawych zajęć stanowiących odskocznię od codziennej przedszkolnej rutyny, możliwe jest zachęcenie młodych ludzi do wprowadzania poznanych nawyków w ich codziennym życiu oraz do tego, by promowali je u siebie w domach.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że ciekawą formą promocji, która najczęściej jest przeznaczona dla młodych (choć nie jest to regułą) użytkowników wody są konkursy. Polegają one przede wszystkim na zapoznawaniu młodych ludzi z zasadami oszczędnego gospodarowania wodą, metodami oszczędzania i zagrożeniami wynikającymi z braku wprowadzenia określonych działań mających na celu zwiększenie poziomu świadomości ekologicznej, a co za tym idzie zachęcenie ludzi do większego i bardziej dokładnego oszczędzania wody.
Przykładem takiego konkursu jest np. konkurs malarsko-fotograficzny „Podróż do źródła” organizowany co roku przez Aqua-Sprint.  Biorą w nim udział uczniowie wszystkich grup wiekowych.
Celem konkursu jest przede wszystkim zwiększenie poziomu świadomości ekologicznej oraz promowanie idei ekologicznego stylu życia oraz uświadomienie znaczenia bardziej oszczędnego gospodarowania wodą i dbania o jej zasoby.
Konkurs pozwolił uświadomić uczestnikom jak i osobom oglądającym prace zachowania, które mogą prowadzić do mądrego wykorzystania wody, do propagowania potrzeb oszczędnego gospodarowania wodą oraz zachowania jej czystości. dodatkowo, pozwoliło to na podkreślenie znaczenia wody w codziennym życiu człowieka, a co za tym idzie mogło pomóc uświadomić jak ważne jest dbanie o jej zasoby. Promowane postawy pozwalały na zwiększenie świadomości ekologicznej lokalnej społeczności. Trudno jest jednak w sposób jednoznaczny ocenić czy działania te przyniosły oczekiwane efekty oraz do jakiej grupy odbiorców one w rzeczywistości trafiły.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że Wodociągi Siemianowickie Aqua-Sprint nieustannie wyszukują nowe sposoby na to, aby zachęcić swoich klientów do oszczędzania wody. Najczęściej robimy to przez prowadzenie specjalnych zajęć dydaktycznych przeznaczonych zarówno dla dzieci jak i dla dorosłych oraz umieszczanie w internecie specjalnych treści promujących ekologiczne postawy i oszczędzanie wody. Jednak nie zawsze działania te przynoszą oczekiwane efekty. Zwykle bowiem są to komunikaty mocno jednostronne, a ich interpretacja czy też poziom przyswojenia jest uzależniony wyłącznie od woli i zaangażowania osób, do których komunikat ten trafia. Przedsiębiorstwo wodociągowe nie ma bowiem możliwości, przy pomocy tych narzędzi bezpośrednio oddziaływać na zachowania swoich odbiorców.
Edukacja nie jest również najbardziej skuteczną formą oddziaływania, gdyż wymaga od osób dorosłych zmiany utartych przyzwyczajeń i dotychczasowych schematów działania. Ingerowanie w ich nawyki często spotyka się ze sprzeciwem i niezadowoleniem. Jest bowiem postrzegana jako chęć ingerowania w wolność drugiego człowieka i narzucanie mu pewnych standardów działania, których on nie chce lub których nie akceptuje.
Widzimy, że odbiorcy usług wod-kan rzeczywiście zaczynają coraz większą wagę przywiązywać do użytkowania wody oraz do ograniczenia jej wykorzystania chociaż zmotywowanie ich do poczynienia pewnych oszczędności, jest często trudne. Wynika to z niskiej świadomości ekologicznej i braku wystarczającej wiedzy na temat dostępnych zasobów wodnych oraz konieczności ich oszczędzania.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że mimo, że poziom świadomości ekologicznej wśród polskiego społeczeństwa jest stosunkowo niski, a wielu z nich nie stosuje się do podstawowych zasad oszczędnego zagospodarowania wodą, nie można tutaj powiedzieć, że nie znają oni podstawowych reguł.
Ludzie mają świadomość tego, że najlepszym sposobem na oszczędzanie wody jest zakręcanie jej podczas mycia zębów czy w czasie wykonywania innych czynności wymagających użycia bieżącej wody. Mają także świadomość tego, że dużo lepiej jest myć naczynia w zlewie, bez użycia do tego celu bieżącej wody czy też zmniejszenia ciśnienia wody w kranach lub w prysznicowych słuchawkach prysznicowych.
Wśród rzadziej stosowanych metod oszczędzania wody wymienia się korzystanie z prysznica zamiast z wanny, stosowanie oszczędnych programów w pralkach czy w zmywarkach, a także w ogóle korzystanie ze zmywarek zamiast z mycia naczyń w zlewach. Dodatkowo skuteczna metoda dbania o ograniczenie poziomu zużycia wody jest sprawdzanie czy instalacja wodno – kanalizacyjna nie przecieka i działa w sposób sprawny (w tym celu należy przeprowadzać regularne kontrole dla całej instalacji). Stosunkowo często wymieniana metodą jest także oszczędne podlewanie ogrodów czy trawników lub wykorzystywanie do tego celu wody deszczowej.
Mimo, że rozwiązania te są powszechnie znane to niewiele osób decyduje się na stosowanie ich w swoim codziennym życiu. Większość z tych osób uważa bowiem, że są to działania nieco komplikujące codzienne życie i wydłużające pewne czynności. dodatkowo, nie rozumieją oni znaczenia tych działań. Często są one postrzegane jako zbędne utrudnienie, które wymyślane jest jako próba dopasowania się do nowego stylu życia, który coraz częściej jest promowany w środkach masowego przekazu czy przez celebrytów. Nie jest to jednak postrzegane jako działanie niezbędne.
Pewną zachętą stosowaną przez przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne, która ma na celu zmotywować ludzi do oszczędzania wody jest podnoszenie jej ceny. Wyższe rachunki powodują, że większość osób zaczyna znacznie uważniej przyglądać się zasadom użytkowania wody, które obowiązują w ich domu. Im wyższe są rachunki tym szybkiej okazuje się, że poczynienie pewnych ograniczeń i wprowadzenie oszczędności jest możliwe, a co więcej nie jest tak trudne jak mogło się wydawać na początku. Dodatkowo również, okazuje się, że większość z tych działań nie utrudnia codziennego życia, a z czasem są one podejmowane automatycznie, co jednoznacznie zaprzecza tezie jakoby konieczność oszczędzania wody była zabiegiem trudnym i znacznie komplikującym codzienne obowiązki.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz. Że jednym z podmiotów, który powinien prowadzić działania edukacyjne związane z podniesieniem świadomości ekologicznej są środki masowego przekazu, w tym przede wszystkim telewizja. Okazuje się, że mimo dysponowania najlepszymi narzędziami, największym zasięgiem i największą siłą oddziaływania, najczęściej nie decyduje się ona na podejmowanie takiej misji. Pojawiają się tutaj jedynie sporadyczne informacje na temat kondycji dostępnych zasobów czy też inicjatyw podejmowanych na rzecz zwiększenia zaangażowania społeczeństwa w oszczędzanie wody.
Działania te nie są jednak prowadzone w sposób metodyczny, nie uwzględniają bieżącego zapotrzebowania na informacje, a większość danych, które są przekazywane przy pomocy środków masowego przekazu są pobieżne i nie uwzględniają szczegółowych danych na temat konkretnego regionu. Ukazują problem jedynie w skali światowej co powoduje, że jest on postrzegany jako mniej istotny czy tez bardziej odległy. Najczęściej traktuje się go jako problem, którym muszą zmagać się kraje afrykańskie i słabo rozwinięte cywilizacyjnie. Problem ten nie jest traktowany jako kwestia dotycząca krajów europejskich czy wysokorozwiniętych. Co ciekawe, większość ludzi nie ma świadomość tego, że to w dużej mierze kraje rozwinięte nadmiernie eksploatują zasoby wody pitnej i wykorzystują ją do celów przemysłowych, gdzie często jest nadużywana i nieefektywnie zagospodarowywana.
Obecny sposób podejścia do zasobów wody, do ich zagospodarowania oraz do kwestii związanych z oszczędzaniem wody powoduje, że niezbędne wydaje się podjęcie szeregu działań edukacyjnych, które zwiększą poziom świadomości. Jest to jedno z ważniejszych zadań jakie stoi przed współczesną telewizją. Jednocześnie, prowadzone działania powinny być zdecydowanie bardziej szczegółowe, dotyczyć problemów lokalnych oraz konsekwencji jakie mogą wystąpić (lokalnie), jeśli nie podejmie się żadnych konkretnych działań związanych z oszczędzaniem wody. Zadaniem telewizji jest zatem informowanie na temat tego w jaki sposób działania podejmowane przez pojedyncze osoby, przez jednego człowieka wpływają na stan i poziom zapasów. Jeśli nie uzmysłowi się ludziom zależności pomiędzy ich indywidualnymi działaniami, a redukcją zasobów może się okazać, że nie będą oni widzieli realnej potrzeby podejmowania jakichkolwiek wysiłków związanych z tą dziedziną.
Telewizja, z racji tego, że jest jednym z najbardziej wpływowych narzędzi ma największą możliwość wpłynięcia na postawy prezentowane przez społeczeństwo, a tym samym na kondycję dostępnych zasobów wody.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że z przygotowanego przez National Geographic raportu na temat świadomości polskiego społeczeństwa w zakresie konieczności oszczędzania wody wynika, że ludzie informacje o problemach z dostępem do wody czy też na temat wyczerpywania się zasobów wody zdatnej do spożycia czerpią z telewizji, a obecnie również z internetu (choć nie jest to temat, który jest często wyszukiwany – najczęściej przyczyną sięgnięcia do Internetu jest informacja zasłyszana w telewizji). Wiele osób, mimo tego iż zgłasza chęć pozyskania większej ilości informacji niechętnie sięga do publikacji naukowych, do książek czy też do raportów i analiz. Ich wiedza jest niezwykle powierzchowna i najczęściej ograniczona do krótkich komunikatów publikowanych w telewizji.
W całkowitej sprzeczności stoi to z ich deklaracjami na temat chęci pozyskiwania większej liczby informacji dotyczącej kwestii związanych z oszczędzaniem wody czy też wyczerpywaniem się zapasów. Deklarują oni większe zainteresowanie szczegółami i bardziej precyzyjnymi danymi na ten temat. Mimo tego, że obecnie dostęp do źródeł jest wyjątkowo prosty (publikacje i raporty umieszczane są w Internecie) niechętnie po nie sięgają samodzielnie.
W omawianym raporcie przedstawiono również pogląd, że edukacja ekologiczna oraz odnosząca się do oszczędnego gospodarowania wodą powinna leżeć w gestii środków masowego przekazu. To one, z uwagi na najszerszy zasięg powinny pokazywać ludziom bliskość i realność problemu, a także konsekwencje jakie wiążą się z brakiem podjęcia jakichkolwiek działań. Dodatkowo, dysponują one odpowiednimi narzędziami przy pomocy których mogą one w sposób najbardziej realny oddziaływać na świadomość społeczną i uwypuklać problemy, które są najpoważniejsze, a także wskazywać zależność pomiędzy konkretnymi działaniami człowieka, a redukcją zasobów wody czy też ich degradacją.
Założenie to wydaje się słuszne głównie dlatego, że to media – w szczególności telewizja jest jednym z tych narzędzi przy pomocy, którego możliwe jest efektywne kształtowanie opinii czy wpływanie na sposób postrzegania konkretnych zagadnień. Media są obecnie postrzegane jako czwarta władza, która w największym stopniu oddziałuje na świadomość społeczną. W efekcie tego, w rzeczywistości może ona podejmować odpowiednie działania przy pomocy, których zachęci ludzi do większego oszczędzania czy też do bardziej świadomego podchodzenia do kwestii związanej z oszczędzaniem wody.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że przeprowadzone przez National Geographic badania oraz raport na temat świadomości  Polaków odnoszącej się do konieczności oszczędzania wody pokazują z jak małym zrozumieniem zagadnienie to spotyka się wśród społeczności. Najlepszym przykładem na to jest fakt, że wśród najczęściej wymienianych zagrożeń globalnych, z którymi muszą mierzyć się współczesne społeczeństwa są: głód, problemy związane z zanieczyszczeniem środowiska naturalnego oraz kryzys. Problem wyczerpywania się zasobów wodnych zajmuje dopiero czwarte miejsce w ogólnym rankingu obejmujących najważniejsze problemy dotyczące całego świata.
Co ciekawe, woda, obok węgla, ropy naftowej i gazu uchodzi za jeden z ważniejszych dla człowieka surowiec. Świadomość ta nie idzie jednak w parze z poczuciem, że jej zasoby mogą zostać w krótkim czasie wyczerpane, jeśli społeczeństwo nie zmieni swojego podejścia do kwestii związanych z oszczędzaniem wody i świadomym zagospodarowaniem dostępnych jeszcze zapasów. Dla większości osób o ile wyczerpywanie się wody stanowi problem, to jest to zagadnienie odległe i nie dotyczy Polski. Problem ten, jeśli jest dostrzegany jest traktowany bardziej w kontekście globalnym, który jednocześnie jest niezwykle odległą kwestią, z którą Polacy nie muszą się zmagać. Taka odległość tego zagadnienia powoduje, że dla większości Polaków kwestie związane z racjonalnym zagospodarowaniem zasobów wodnych oraz wdrożenie pewnych rozwiązań pozwalających na poczynienie pewnych oszczędności jest postrzegana jako zagadnienie, które ich nie dotyczy. Bardziej jest to kwestia dobrej woli, własnego zaangażowania czy wybranego stylu życia niż obowiązek, któremu powinien podporządkować się każdy – bez wyjątku.
Podejście to pokazuje przede wszystkim jak istotne jest uświadomienie ludziom, że problem związany z odpowiedzialnym zagospodarowaniem dostępnych zasobów wody oraz możliwość ich wyczerpania się jest zdecydowanie im bliższy niż mogłoby się wydawać. Jest to szczególnie istotne, jeśli weźmie się pod uwagę, że Polska jest jednym z  krajów europejskich, w których zasoby wody pitnej są znacznie ograniczone. Oznacza to, że jeśli nie zostaną podjęte odpowiednie działania (głównie przez społeczeństwo, które użytkuje wodę i odpowiada za poziom jej zużycia) w krótkim czasie Polska będzie musiała zmagać się z problemem braku wody pitnej. To z kolei może prowadzić do znacznego obniżenia standardów i jakości życia. Dodatkowo również brak dostępu do wody pitnej przyczynia się do występowania wielu chorób, co zagraża ogólnemu porządkowi i bezpieczeństwu. Dlatego też konieczne jest szybkie uświadomienie ludziom czym grozi brak podjęcia szybkich i w miarę efektywnych działań związanych z oszczędzaniem wody i oszczędnym nią gospodarowaniem.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że jednym z ciekawszych sposobów na zachęcenie dzieci i młodzieży do oszczędzania wody jest prowadzenie specjalnych zajęć poświęconych szeroko rozumianej tematyce ekologicznej i oszczędzania wody czy świadomego nią gospodarowania. Podczas takich zajęć uczniowie maja okazję zapoznania się ze standardami oszczędnego gospodarowania wodą i dostępnymi zasobami, a także mogą poznać wszelkie konsekwencje jakie wiążą się z brakiem podjęcia konkretnych działań w zakresie oszczędzania wody.
Lekcje powinny być zaprojektowane w taki sposób, aby nie sprowadzały się wyłącznie do teorii, gdyż jest to najmniej efektywna forma przemawiania do młodych ludzi. Większość z informacji przekazanych w taki sposób najczęściej ignorują i nie wdrażają w swoim codziennym życiu. Co więcej nie są one przez nich akceptowane, a zajęcia – niezależnie od tematyki uznają za nudne i pozbawione większego sensu. Dlatego też chcąc przemówić do młodych ludzi należy opracować taką formułę zajęć, która będzie do nich przemawiać, a przede wszystkim która znajdzie odzwierciedlenie w codziennych działaniach, a pozyskane informacje będzie można faktycznie zastosować.
Najciekawszą formą zajęć są zajęcia interaktywne, które zachęcają do czynnego udziału, które motywują do większego zaangażowania, a przede wszystkim pokazują praktyczny wymiar omawianych zagadnień. Forma taka wydaje się być o wiele lepsza niż tradycyjne zajęcia teoretyczne.
Najczęściej wykorzystywanymi formami zajęć są: prezentacje multimedialne, projekty przygotowywane przez uczniów, oglądanie filmów czy materiałów społecznych poświęconych tematyce ekologicznej. W czasie takich zajęć młodzi ludzie muszą wykazywać się odpowiednią inicjatywą, muszą samodzielnie pozyskiwać konkretne informacje, a przede wszystkim muszą znaleźć dla nich zastosowanie w codziennym życiu. Co więcej, dzięki temu, że wyszukują oni problemów które dotyczą najbliższego środowiska, które pojawiają się bezpośrednio w ich otoczeniu (lub w miejscach, które znają) stają się one bardziej realne, a przez to należy poświęcić im zdecydowanie więcej uwagi niż innym zagadnieniom. Prowadzona w ten sposób edukacja ekologiczna nadaje ekologii zupełnie nowego wymiaru – przybliża bowiem wszystkie problemy i pokazuje w jaki sposób działanie pojedynczego człowieka może determinować kondycję środowiska naturalnego oraz jak może przyczyniać się do degradacji dostępnych zasobów.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że jedną z podstawowych barier, z jakimi zmagają się osoby zajmujące się edukacją ekologiczną oraz promowaniem racjonalnego zagospodarowania zasobami wodnymi jest niska świadomość zagrożenia. Okazuje się bowiem, że dla większości osób problem braku dostępu do wody pitnej jest problemem, który odnosi się wyłącznie do osób mieszkających w krajach tzw. trzeciego świata, w których poza biedą nie ma odpowiednich technologii, a poziom wiedzy jest na tyle niskim poziomie, że nie można rozwiązać (w sposób skuteczny) tego problemu. Takie postrzeganie zagadnienia braku wody pokazuje, że częściej traktuje się go jako kwestię związaną z nieumiejętnym i niewystarczającym zastosowaniem nowoczesnych technologii niż z samym procesem wyczerpywania się zasobów wody. Oznacza to, że większość osób nie ma świadomości jak poważnym i trudnym do rozwiania problemem jest wyczerpywanie się tych zasobów.

Wszystko to powoduje, że chcą prowadzić skuteczną edukację ekologiczną należy przede wszystkim zacząć uświadamiać ludziom bliskość zagrożenia i pojawiających się problemów. Jest to szczególnie ważne w Polsce, gdzie zasoby wody są stosunkowo niewielkie (w porównaniu z innymi krajami europejskimi) ,a co za tym idzie kwestia ich racjonalnego i oszczędnego gospodarowania powinna być dla społeczeństwa polskiego szczególnie istotna.
Ważne jest zatem pokazywanie ludziom jak bliski jest problem braku wody i jak ważne są działania prowadzone przez pojedynczej jednostki. Kwestia ta musi być zdecydowanie bardziej spersonalizowana i ukazana w sposób, z którym może utożsamiać się każdy. Tylko jeśli człowiek zrozumie jak niskim poziomem zapasów wody dysponuje i jak duży jest jego wkład w obniżanie się zasobów dostępnych dla jego regionu, zrozumie jak ważne jest podjęcie odpowiednich działań mających na celu zwiększenie poziomu oszczędności wody.
Obecne rozwiązania technologiczne pozwalają na tworzenie zróżnicowanych symulacji, dzięki którym dużo łatwiej jest pokazać znacznie tego problemu. Dlatego też wydaje się, że przy odrobienie kreatywności, pracownicy odpowiadający za edukacje ekologiczną zatrudniani w firmach wodociągowo – kanalizacyjnych czy też działających w ramach organizacji pozarządowych (w tym również ekologicznych) mogą znaleźć szereg zróżnicowanych sposobów na to, aby przekonać swoich odbiorców do wdrożenia pewnych niewielkich zmian w ich codziennych zachowaniach.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że jednym z podstawowych elementów działań podejmowanych celem zwiększenia poziomu świadomości ekologicznej danego społeczeństwa jest prowadzenie edukacji ekologicznej. działania te najczęściej podejmowane są przez sieci wodociągowo – kanalizacyjne, a także organizacje pożytku publicznego i ekologiczne, które koncentrują się na realizowaniu właśnie tego zadania.
Edukacja ekologiczna może być prowadzona na różne sposoby i przy wykorzystywaniu zróżnicowanych metod. Ważne jednak, aby każdorazowo były one dopasowane do konkretnej grupy odbiorców. Tylko wtedy można będzie mówić o ich skuteczności, a pierwsze efekty ich działania będzie można zobaczyć stosunkowo szybko. Oznacza to, że nie można stosować pewnych uniwersalnych sposobów przekazywania wiedzy ekologicznej ponieważ nie zawsze trafi ona do właściwych osób, nie każdy się przekona do słuszności argumentów czy też do zasadności prowadzenia konkretnych działań.
Do tego, aby edukacja przynosiła szybkie i zakładane rezultaty, konieczne jest właściwe wydzielenie grup docelowych. Inaczej powinno się bowiem edukować dzieci, młodzież i osoby dorosłe. Inne zasady i narzędzia powinno się stosować względem osób mieszkających w miastach lub na wsiach. Inne podejście powinno się prezentować względem osób wykształconych i mniej wykształconych. Każdy z nich bowiem cechuje się nie tylko innymi możliwościami czy zasobami lub sposobem życia, ale przede wszystkim poglądami i czynnikami, które na te poglądy oddziałują.
Dopiero po przeprowadzeniu odpowiedniej kategoryzacji poszczególnych grup odbiorców i użytkowników wody można zaplanować jakiego rodzaju metody i narzędzia będą w ich przypadku stosowane.
Niezależnie od wybranej grupy należy przede wszystkim pamiętać, by działania ekologiczne, które prowadzą czy to pracownicy sieci wodociągowo – kanalizacyjne czy organizacji pozarządowych lub ekologicznych powinny być bogate w przykłady i praktyczne ujęcie problemu. Nie można tego zjawiska omawiać w kontekście globalnym ponieważ jest ono wówczas problemem bardziej abstrakcyjnym, który nie dotyczy tych konkretnych jednostek, a całego świata. Dużo trudniej jest się z takim problemem utożsamiać i go rozumieć. To z kolei powoduje, że zdecydowanie trudniej też jest do niego podchodzić metodycznie i wprowadzać działania, które mogłyby przyczynić się do poprawy sposób postrzegania problemu i rozpatrywania go w kategoriach osobistego zagrożenia.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że we wprowadzeniu odpowiednich działań i zachowań ekologicznych konieczna jest przede wszystkim właściwa edukacja. Powinna ona dotyczyć nie tylko najmłodszych ale również osób dorosłych. To one bowiem najczęściej mają największy problem w zmianie swoich zachowań. Wynika to przede wszystkim z utartych schematów postępowania, z pewnych rutynowych i automatycznych zachowań, do których przyzwyczaili się przez lata. Zmiana przyzwyczajeń wiąże się najczęściej ze sporym wysiłkiem i koniecznością przywiązywania większej wagi do swoich działań. Dla wielu osób jest to najczęściej równoznaczne ze stratą czasu i niepotrzebnym zaangażowaniem w czynności, które nie mają większego znaczenia.
Podejście takie pokazuje, jak wiele osób ma problem ze zrozumieniem zależności pomiędzy ich pojedynczymi zachowaniami, a kondycją środowiska naturalnego, równowagi w zakresie dostępnych zasobów wody czy sytuacji ekologicznej, w jakiej dane społeczeństwo się znajduje lub będzie się znajdować, jeśli nie podejmie się radykalnych i bardziej przemyślanych działań.
Edukacja osób dorosłych jest jednak zadaniem niezwykle trudnym i wymaga najczęściej przedsięwzięcia odpowiednich i bardziej specjalistycznych środków niż w przypadku kiedy chodzi o edukację dzieci. Dorosłych należy bowiem nie tylko przekonać o tym, że działania przez nich prowadzone dotychczas są szkodliwie i mogą przynieść wiele szkód zarówno całemu ekosystemowi, ale także im samym. Konieczne jest więc uwypuklenie tutaj przede wszystkim negatywnego działania jakie może pojawić się w stosunku do konkretnej jednostki, jeśli nie podejmie się odpowiednich działań mających na celu ograniczenie poziomu zużycia wody.
Do tego celu najlepiej jest wykorzystać nie tylko fakty i dane czy prezentacje lub broszury, ale działania bardziej medialne, interaktywne i ukierunkowane na konkretną jednostkę. Tylko w ten sposób możliwe będzie zainteresowanie problemem wyczerpywania się zapasów wody oraz działaniami, które może przedsięwziąć każdy człowiek celem uniknięcia katastrofy ekologicznej.
Mimo, że edukacja ekologiczna osób dorosłych jest wyjątkowo trudna i najczęściej wymaga szczególnej kreatywności każde przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne musi je podjąć, aby zwiększyć poziom ochrony dostępnych zasobów wody.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że jedną z inicjatyw promujących odpowiedzialne i oszczędne gospodarowanie zasobami wody jest podjęcie projektu „Międzynarodowa Dekada Woda dla Życia 2005 – 2015”. Projekt miał na celu pokazanie, że nawet najdrobniejszy gest może przyczynić się do zwiększenia poziomu ochrony zasobów wody oraz do ograniczenia poziomu jego zużycia.
Projekt został wprowadzony w życie głównie ze względu na regularnie pogarszające się statystyki. Okazuje się, że przeszło 880 milionów ludzi na całym świecie cierpi ze względu na niedostatek wody zdatnej do spożycia oraz do codziennego użytku. Mimo, że przeszło ¾ globu pokryte jest wodą to jedynie 1% nadaje się do spożycia i może być odpowiednio zagospodarowany przez człowieka. Dodatkowo również, podkreśla się tutaj, że Polska jest krajem ubogim w zasoby wody natomiast średnie zużycie wynosi 145 litrów na jednego mieszkańca (w mieście). Co więcej, wyliczono również, że jeśli z jednego kranu, co sekundę kapie 1 kropla to rocznie można stracić nawet 12 tys. litrów wody (w jednym mieszkaniu). Oznacza to, że w skali roku, kwota za tę wodę jest doliczana do rachunku za wodę i ścieki. Jest to wydatek, który najłatwiej wyeliminować poprzez zakup nowej baterii, uszczelnienie kranu czy dokręcanie go.
Projekt pokazuje jak w prosty sposób możliwe jest zaoszczędzenie wody, a tym samym znaczne obniżenie rachunków. Do podstawowych działań zalicza się przede wszystkim, wspomniane powyżej, naprawienie kranów i zlikwidowanie pojawiających się przecieków czy nieszczelności. W dalszej kolejności należy zwrócić uwagę na ilość wody jaką zużywa się przy codziennych kąpielach. Jeśli zamieni się wannę na prysznic oszczędności mogą być znaczne, co uwidoczni się na rachunkach za wodę. W projekcie proponowane są również takie działania jak: zakręcanie wody w czasie mycia zębów, oszczędne podlewanie trawników (lub wykorzystywanie do podlewania terenów przydomowych wyłącznie wody deszczowej), mycie auta w myjniach stosujących recykling wody.
Dodatkowo, w projekcie podkreślono również, że człowiek nie powinien traktować rzek czy jezior jako większego odbiornika ścieków. To właśnie stąd bowiem pochodzi większość dostępnych dla człowieka zasobów. Oznacza to, że jeśli będzie się je systematycznie zanieczyszczało to wody może zabraknąć zdecydowanie szybciej, gdyż z użytku wyeliminuje się jednorazowo cały zbiornik – oczyszczenie go może być niemożliwe lub może wiązać się z wysokimi kosztami co nie zawsze jest opłacalne. Dlatego też dużo lepiej jest podejmować działania prewencyjne, zachęcające ludzi od wykazywania większej troski o swoje środowisko naturalne i dostępne zasoby.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że dzięki oszczędzaniu wody i wprowadzeniu kilku zasad obowiązujących przy wykonywaniu szeregu codziennych obowiązków. Jest to szczególnie ważne, jeśli weźmie się pod uwagę, ze straty wody jakie odnotowuje się w sieciach wodociągowo – kanalizacyjnych sięgają nawet 25%. Najczęściej, przyczyną takiego stanu rzeczy jest problem z cieknącym kranem czy też niepoprawnie działająca spłuczka.
Należy tutaj podkreślić, że obok dbania o stan naturalnych zasobów w czasie racjonalnego zagospodarowania wodą, dba się także o swoje finanse. Im wyższy jest poziom zużycia wody tym wyższe są rachunki za wodę. Czasem natomiast wystarczy jedynie nieznacznie zmienić swoje przyzwyczajenia czy też przeprowadzić dokładny przegląd instalacji, aby rachunki się zmniejszyły.
Pierwszą zasadą jest dopilnowanie tego, by woda o odpowiedniej temperaturze (ciepła woda) zdecydowanie szybciej dopływała do kranu. Dzięki temu nie trzeba puszczać tak dużo zimnej wody, a tym samym pozwoli to na znacznie obniżenie rachunków. Do tego, aby było to możliwe wystarczy najczęściej wymienić dotychczas posiadane baterie z kurkami na rzecz baterii z mieszaczem. Już tylko wprowadzenie tego rozwiązania pozwoli na znaczne oszczędności. Kolejne działanie to zainstalowanie w domu sprzętu i urządzeń pozwalających na znaczne zużycie wody. Do najważniejszych z nich zaliczyć można przede wszystkim: prysznicowy regulator przepływu, a także spłuczki z funkcją stop i/lub podziałem na spłukiwanie pełne oraz oszczędne jak również zmywarka do naczyń.
Warto tutaj również wprowadzić nieco bardziej przemyślane działanie w zakresie używania wody. Okazuje się, że w trakcie samego mycia zębów można zużywać nawet od 12 do 15 litrów wody. Liczba ta jest nawet wyższa, jeśli woda leci silnym strumieniem. Jeśli będzie się ją zakręcało na czas kiedy nie jest potrzebna może się okazać, że poziom jej zużycia, tylko podczas wykonywania tej czynności, można obniżyć nawet o połowę. Podobnie jest w przypadku zmywania naczyń oraz sprzątania. Dla przykładu jedynie poprzez zakręcanie wody przy myciu zębów można zaoszczędzić nawet 290 zł w skali roku (przy założeniu, że zużywa się 10-12 l wody, a w gospodarstwie domowym mieszkają 4 osoby (jest to 600 l wody na osobę – 6zł, 2.4 m3). Zdecydowanie więcej można zaoszczędzić, jeśli zdecyduje się wymienić wannę na prysznic (przy założeniu, że na jedną kąpiel zużywa się 150 l wody i wykonuje się ok. 54 kąpiele na miesiąc to w skali roku zużywa się nawet 97 m3 wody, co daje 972 zł.
Jak wynika z przedstawionych powyżej danych, ograniczenie poziomu zużycia bieżącej wody automatycznie pomaga w obniżeniu wielkości płaconych rachunków.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że Dla większości osób kampanie prowadzone przez Aqua-Sprint, które dotyczą oszczędzania wody są mało przekonujące. W polskim społeczeństwie bowiem na stosunkowo niskim poziomie rozwinięta jest jeszcze świadomość ekologiczna oraz wiedza na temat zależności pomiędzy działaniami pojedynczej jednostki, a kondycją środowiska naturalnego. Dla znacznej części obywateli fakt, że jedna osoba nie stosuje się do ogólnych zaleceń (w tym przypadku nie przestrzega zasad pozwalających na zwiększenie poziomu oszczędności wody) nie przynosi większych konsekwencji ponieważ to tylko jedna osoba – reszta pewnie lepiej się stosuje do zaleceń. W efekcie tego niewiele osób decyduje się na wdrożenie wszystkich rozwiązań, spychając odpowiedzialność za stan  kondycję środowiska naturalnego (oraz zasobów wodnych) na pozostałych.
Mimo, że Aqua-Sprint regularnie podkreśla znaczenie i rolę jaką odgrywa oszczędne gospodarowanie wodą, do niewielu osób trafiają wykorzystywane argumenty ekologiczne ale trafiają ekonomiczne. Siemianowiczanie chcąc obniżyć swoje rachunki i utrzymać je mniej więcej na takim samym poziomie konieczne jest zatem podjęcie odpowiednich działań oszczędnościowych. Użytkownicy sieci wodociągowo – kanalizacyjnej, chcąc obniżyć wartość płaconych rachunków częściej kontrolują poziom zużycia wody, rozsądniej podchodzą do jej wykorzystania, a także znajdują alternatywne metody działania – tylko po to, aby uniknąć zwiększenia wartości rachunku. To dzięki podnoszonym cenom okazuje się, że wprowadzenie rozwiązań ekologicznych nie jest trudne – wymaga jednak odpowiedniej (nieekologicznej) motywacji.
Następnym etapem jest wskazywanie przez Aqua-Sprint rozwiązań, które dodatkowo pozwolą na zwiększenie poziomu oszczędności na rachunkach za wodę. Na swoich stronach internetowych, w publikowanych materiałach informacyjnych czy ulotkach zamieszczamy zasady pozwalające obniżenie rachunków za wodę. Choć są to te same zasady, które obowiązują przy ekologicznym działaniu, to dużo lepiej działają one, jeśli nazwie się je zasadami pozwalającymi na oszczędności. Najlepszym dowodem na to jest fakt, że chcąc oszczędzić pieniądze, okazuje się, że wdrożenie konkretnych zasad jest o wiele prostsze niż przestrzeganie ich kiedy chodzi jedynie o względy ekologiczne. Pokazuje to pewien sposób myślenia, który udowadnia jak niskie jest poczucie odpowiedzialności ekologicznej i jak dużo pracy wymaga wprowadzenie konkretnych zmian w tej kwestii.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że wprowadzając jedynie kilka prostych i niewymagających większego wysiłku działań, można zaoszczędzić na rachunkach za wodę nawet do 500 zł w skali całego roku. wielkość oszczędności uzależniona jest od dwóch czynników. Z jednej strony jest zależna od tego jak dużo wody się marnotrawiło do tej pory i jak często się z niej korzystało, natomiast z drugiej strony jest to zależne od tego jak intensywnie będzie się przestrzegało poszczególnych zasad.
Jedną z pierwszych czynności jakie należy podjąć jest przeprowadzenie przeglądu całej instalacji wodociągowej. Podczas niego możliwe jest wykrycie wszelkich nieszczelności i uszkodzeń. Często bowiem okazuje się, że największe straty wody pochodzą właśnie z tego rodzaju usterek. Efektem tego jest oszczędność ok. 100 zł miesięcznie w jednym mieszkaniu. Warto podkreślić, że o ile działanie to wymaga wizyty specjalisty to z dłuższej perspektywy czasu okazuje się mniej kosztowne niż płacenie (niepotrzebnie) wyższych rachunków. Kolejnym sposobem na poczynienie znacznych oszczędności jest unikanie mycia naczyń pod bieżącą wodą. Zdecydowanie lepiej i bardziej oszczędnej jest wykorzystywanie do tego celu obydwu komór zlewu – jedna z nich jest wykorzystywana do mycia natomiast druga do płukania naczyń. Mimo, że sposób ten nie jest trudny do wdrożenia, to większość osób w dalszym ciągu preferuje mycie naczyń pod bieżącą wodą uznając go za bardziej wygodny.
Następnym rozwiązaniem, które można stosować celem obniżenia wielkości rachunków za wodę jest zakup oszczędnej zmywarki (co ciekawe, mycie naczyń w zmywarce jest o wiele bardziej oszczędne niż mycie samodzielne). Warto tutaj podkreślić, że wszystkie nowoczesne pralki zużywają nawet poniżej 40 litrów wody (stare modele potrzebowały na jedno pranie nawet 100 litrów wody). Z kolei w przypadku nowoczesnych zmywarek zużycie wody można zredukować nawet o kilka litrów w ciągu jednego cyklu. Mimo, że nowoczesne zmywarki czy pralki są nieco droższe, to szybko okazuje się, że wydatek ten zwraca się w postaci niższych rachunków za wodę. Najprostszym rozwiązaniem pozwalającym na zaoszczędzenie wody jest odkręcanie wody jedynie wtedy kiedy jest to niezbędne (np. należy ją zakręcać podczas mycia zębów, kiedy nie jest używana). Warto także zastanowić się nad zastosowaniem wody deszczowej do podlewania wszystkich, przydomowych terenów. w sezonie letnim pozwala to na oszczędzenie wody uzdatnionej nawet o 50%.
Wszystkie z wyszczególnionych powyżej działań są promowane przez Wodociągi Siemianowickie Aqua-Sprint. Staramy się zachęcić swoich klientów do poczynienia odpowiednich oszczędności. Promując je używają najczęściej argumentów ekologicznych, które raczej nie trafiają do przeciętnego odbiorcy. Dlatego też należy je zastąpić argumentacją finansową, co pozwoli na zwiększenie prawdopodobieństwa zastosowania się do tych zasad.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że woda pitna jest obecnie postrzegana jako jeden z ważniejszych i bardziej cennych zasobów naturalnych. Już teraz bowiem funkcjonują na świecie państwa, które nie posiadają wystarczających zasobów wody zdatnej do spożycia, przez co muszą walczyć z problemami społecznymi (niski standard życia, rozwijanie się chorób, niezadowolenie społeczne, brak możliwości rozwoju przemysłu i niski poziom rozwoju całego państwa). Dla tych podmiotów woda pitna staje się jednym z cenniejszych zasobów, które muszą nabyć, aby zapewnić społeczeństwu funkcjonowanie na odpowiednim poziomie. Najczęściej wodę pozyskują od państw bardziej zasobnych, które często udostępniają zasoby w zamian za określone korzyści czy przysługi. Relacje te powodują, że państwa te stają się coraz bardziej zależne od krajów, które wodę dostarczającą.
Układ taki obowiązują obecnie najczęściej w krajach afrykańskich, które w zmiana za technologię pozwalającą na pozyskiwanie wody pitnej czy udostępnienie zasobów wody w inny sposób, pozwalają państwom trzecim na znaczną ingerencję w wewnętrzne sprawy państwa (społeczne, polityczne, gospodarcze, itp.) oznacza to, że stopniowo tracą one swoją suwerenność.
Co ciekawe, sytuacja mimo że wydaje się odległa zdecydowanie szybciej może wystąpić również w Europie czy w Ameryce czy w Azji (choć w rzeczywistości jest to zagrożenie na skalę globalną i każde państwo, niezależnie od swojego położenia oraz dostępnych zasobów musi się z nim mierzyć). To tutaj bowiem zużycie wody jest największe, a znaczna część społeczeństwa nie podejmuje żadnych wysiłków celem ograniczenia poziomu zużycia wody. W dalszym ciągu jest ona marnotrawiona, a ludzie którzy się tego dopuszczają nie mają świadomości realności zagrożenia (mają oni bowiem mylne przekonanie, że zasoby wody są nieograniczone i nieustannie się same uzupełniają, przez co nie trzeba się tą kwestią zajmować).
Podejście takie powoduje, że w krótkim czasie woda może stać się towarem deficytowym. Jeśli nie zacznie się wdrażać odpowiednich procedur pozwalających na zaoszczędzenie wody i zredukowanie poziomu jej zużycia może się okazać, że państwa dotychczas samodzielne będą musiał pozyskiwać wodę od krajów, które dotychczas były mniej istotnymi graczami. Zmiana układu sił i doprowadzenie do sytuacji, w której woda staje się zasobem cenniejszym niż ropa naftowa (bez wody pitnej ani człowiek ani gospodarka nie jest w stanie prawidłowo funkcjonować) może znacznie zakłócić obowiązujący dotychczas status quo. Co więcej, państwa, które dotychczas cieszyły się pełną suwerennością i wysokim poziomem rozwoju społecznego czy gospodarczego będą uzależnione od państw, które dysponują większymi zasobami wody.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że woda stanowi składnik niezbędny do właściwego funkcjonowania organizmu ludzkiego. Odpowiedni poziom nawodnienia poprawia efektywność umysłową oraz fizyczną. Oznacza to również, że niedobór wody powoduje liczne problemy zdrowotne, które najczęściej wynikają z odwodnienia organizmu. Chcąc utrzymać właściwą równowagę organizmu należy nie tylko przyjmować ok. 1,5-2 litrów płynów dziennie, ale również należy unikać wszystkich tych substancji, które w mniejszym lub większym stopniu mogą powodować odwodnienie się organizmu (efekt taki daje np. kawa, która mimo, iż jest płynem nie wpływa korzystnie na gospodarkę wodną organizmu. Wszystko to powoduje, że bez wody człowiek nie funkcjonuje prawidłowo, a z czasem może zginąć. Dlatego też w interesie człowieka jest dbanie o właściwy poziom zasobów wodnych.
Należy tutaj podkreślić, że mimo iż woda pokrywa zdecydowaną większość powierzchni ziemi, to w większości przypadków jest to woda niezdatna do picia (woda słona). Człowiek natomiast może korzystać wyłącznie z zasobów wody słodkiej. Najczęściej są to wody powierzchniowe, w tym przede wszystkim wody powierzchniowe, w tym wody płynące i podziemne, które zalegają w płytkich warstwach geologicznych. Wszystkie te zasoby stanowią niewiele ponad 1% pozostałych zasobów. Oznacza to, że człowiek, chcąc z nich korzystać musi nauczyć się odpowiedzialnie nimi użytkować. Zasoby te są bowiem przeznaczone dla wszystkich ludzi, na całym globie. Biorąc pod uwagę postęp technologiczny oraz rozwój demograficzny okazuje się, że obecnie ludność rozwija się zdecydowanie szybciej niż zasoby wody pitnej uzupełniają. Oznacza to, że jeśli nie podejmie się konkretnych, zróżnicowanych, a zarazem globalnych działań, może się okazać, że zasoby wody skończą się zdecydowanie szybciej niż przewidywano to na początku.
Każdy człowiek, który korzysta z tych zasobów powinien poczuwać się do odpowiedzialności właściwego nimi gospodarowania. Nie zawsze i nie dla każdego jest to oczywiste. Większość osób świadomie lub przez własne lenistwo marnotrawi wodę i zużywa ją w sytuacjach, w których zdecydowanie łatwiej byłoby ją można zaoszczędzić i znacznie zredukować jej poziom wykorzystania. Do tego, aby było to możliwe i aby można było oczekiwać tego rodzaju zachowań, konieczne jest wykształcenie w społeczeństwie globalnym (a także w poszczególnych jednostkach) odpowiedniego poziomu poczucia odpowiedzialności za kondycję środowiska naturalnego, w tym również o dostępność zasobów naturalnych. Jeśli nie wprowadzi się bowiem konkretnych i zdecydowanych działań w tej kwestii, szybko może się okazać, że kraje które dysponują najmniejszą ilością wody pitnej (Polska się do tych krajów niewątpliwie zalicza) będą musiały walczyć z problemem związanym z dostępem do wody, dla wszystkich mieszkańców.
CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz jakie są dwie najskuteczniejsze zachęty dla ludzi aby Ci oszczędzali wodę?
Pierwszy z nich polega przede wszystkim na edukacji. Prowadzone są tutaj odpowiednie warsztaty i zajęcia dla najmłodszych, organizowane są wycieczki po firmach wodociągowo – kanalizacyjnych (podczas których można poznać mechanizm produkcji wody oraz drogę jaką musi ona pokonać zanim trafi do domu), prezentacje umieszczane na stronach internetowych i w mediach społecznościowych, a także kampanie informacyjne i promocyjne, w których uświadamia się znaczenie zasobów wodnych oraz negatywne działania ludzi, które wpływają na znaczne obniżenie się dostępności posiadanych zasobów. To właśnie to ostatnie narzędzie, jeśli jest dobrze przygotowane, ma największą możliwość realnego wpłynięcia na podejmowane przez poszczególne osoby działania. Dzięki zastosowanym w firmach technikom, a także dzięki dostępnym różnym metodom można wzmocnić przekaz, a tym samym pokazać realne i „najbliższe” konsekwencje braku odpowiedzialności w zakresie użytkowania dostępnych zasobów.

Druga metoda, która wydaje się być najbardziej skuteczna to systematyczne podnoszenie ceny wody. To dzięki rosnącym cenom wody użytkownicy bardziej rozsądnie podchodzą do kwestii użytkowania dostępnych zasobów. W obawie przed zbyt wysokimi rachunkami skracają czas kąpieli lub zmniejszają ciśnienie w słuchawce prysznicowej, starają się podlewać ogródki wodą deszczową (zbierając ją w specjalnych pojemnikach), wykorzystują dwa razy wodę, która się do tego nadaje (np. kąpiel i drobna przepierka czy mycie podłóg), a także rzadziej w swoich czynnościach domowych wykorzystują bieżącą wodę (mycie naczyń, czyszczenie produktów spożywczych).
Okazuje się bowiem, że jednym z najlepszych narzędzi zachęcających do ekologicznego gospodarowania są pieniądze. Każdy stara się dbać o stan swoich finansów – zwłaszcza jeśli chodzi o wydatki na rachunki. Dlatego też systematyczne podnoszenie cen wody, powoduje, że większość osób automatycznie, bardziej ekologicznie podchodzi do swoich dotychczasowych przyzwyczajeń (których nie da się zmienić lub które są ich przyzwyczajeniami i nikt nie ma prawa wymagać od nich zmiany).

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, większość osób wychodzi z założenia, że jeśli zapłacił on za dany produkt (w tym wypadku jest to woda), to może ja wykorzystywać w dowolnie wybrany przez siebie sposób. Oznacza to najczęściej, że dla wielu osób wystarczającym działaniem jest zapłacenie rachunku za wodę. Po jego uregulowaniu nikt nie ma prawa mówić w jaki sposób opłacona woda może być wykorzystywana. Tego rodzaju myślenie powoduje, że tak długo jak tylko stać ich na to, mogą mieć wodę odkręconą przez cały czas, jeśli tylko później uregulują rachunek.
Przekonanie to wynika przede wszystkim z przeświadczenia, że jedyną osobą, która poniesie konsekwencje tego działania jest wyłącznie użytkownik. To on bowiem będzie musiał zapłacić rachunek wystawiony przez przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne. nie pojawia się tutaj natomiast poczucie, że tracąc bezmyślnie zasoby wody (z których korzysta nie tylko jedna osoba, ale mieszkańcy całego kraju, a w szerszej perspektywie również całego świata) znacznie redukuje się ich dostępność. Co więcej, jeśli każdy człowiek postępowałby w taki sam sposób, dostępne zapasy zmniejszyłby się o wiele szybciej. Jednak dla większości osób użytkujących zasoby wody, jest to zagadnienie bardzo abstrakcyjne.
Z zasobami wody oraz z wpajaniem ludziom odpowiedniego sposób postępowania jest jeden podstawowy problem. Większość osób myśli, że z racji tego, że planeta w 97% składa się z wody, jej zasoby nigdy nie będą mogły się wyczerpać.
Wszystko to powoduje, że podejmowanie próby wpojenia bardziej ekologicznego działania, bardziej globalnego i odpowiedzialnego myślenia i postępowania, jest zadaniem niezwykle trudnym. Wymaga nie tylko walki z utartymi schematami i mechanizmami wykonywania poszczególnych czynności, ale również, z brakiem wiedzy na temat tego jak wyglądają „rzeczywiste” zasoby planety i co nadaje się do użytku codziennego. Dopiero wtedy możliwe jest stworzenie efektywnego systemu edukacji, który przyniesie oczekiwane założenia, a ludzi zachęci do bardziej świadomego korzystania z dostępnych na świecie zapasów.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że obecne działania dotyczące oszczędności wody i ekologicznego nią zagospodarowania są zdecydowanie bardziej efektywne niż było to dawniej. Okazuje się, że jeśli porówna się Polskę sprzed transformacji ustrojowej z tą obecną, sytuacja w zakresie ochrony zasobów wodnych i odpowiedniego nimi gospodarowania jest zdecydowanie lepsza.
Ówczesna Polska była bowiem przepełniona cieknącymi kranami, które powodowały straty nawet do 15 litrów wody dziennie. Obecnie problem tej jest już coraz rzadszy. Ludzie coraz częściej dbają o odpowiednie uszczelnienie kranu, dzięki czemu znacznie ograniczają niepotrzebne zużycie wody. Tylko dzięki temu, zużycie wody na potrzeby komunalne w kraju, w zestawieniu z latami 80. Znacznie spadło.
O wiele lepsza jest także jakość wody. Firmy wodociągowo – kanalizacyjne takie jak Wodociągi Siemianowickie Aqua-Sprint, tylko w ostatnich latach wdrożyły liczne programy, których celem jest poprawa ogólnej jakości wody. Dokonała się tutaj również rewolucja, jeśli chodzi o wodę uzdatniona, co przekłada się na znaczny skok jakościowy dostępne w domach wody. Należy tutaj podkreślić, że o ile woda dostępna w Polsce nigdy nie była trująca, co to przez bardzo długi czas nie była ona smaczna. Obecnie, dzięki zastosowaniu odpowiednich rozwiązań technologicznych i zwiększającej się świadomości dotyczącej dbałości nie tylko o czystość ale o ogólną jakość wody, można ją pić prosto z kranu – nie trzeba kupować wody butelkowanej.
Co ciekawe, mimo wielu negatywnych działań, poprawił się także sposób podejścia samych Polaków do kwestii oszczędzania wody. W latach 70 czy 80 mało kto myślał o oszczędzaniu wody czy też o racjonalnym gospodarowaniu jej zasobami (przykładem tego mogą być wspomniane wcześniej cieknące krany). Dziś coraz więcej osób stara się korzystać z niej w bardziej racjonalny sposób. Najczęściej jednak oszczędność ta nie wynika z pobudek ekologicznych. Zwykle chodzi wyłącznie o oszczędności finansowe. Firmy wodociągowo – kanalizacyjne coraz częściej podnoszą ceny wody, przez co ludzie, chcąc zmniejszyć wielkość otrzymywanych rachunków, automatycznie wprowadzają konkretne oszczędności.
Trudno jest więc jednoznacznie ocenić czy podejmowane działania związane z bardziej racjonalnym oszczędzaniem wody są wynikiem zwiększającej się świadomości ekologicznej czy chęci oszczędzenia pieniędzy. Nie zawsze bowiem obydwa te elementy ze sobą się pokrywają.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że jedną z organizacji, która zajmuje się szerzeniem wiedzy na temat ochrony zasobów wodnych, a także zwiększenie poziomu świadomości ekologicznej Polaków jest Polska Fundacja Ochrony Zasobów Wodnych. Celami statutowymi organizacji jest przede wszystkim ochrona zasobów dostępnych wód powierzchniowych oraz podziemnych, a także dbałość o poprawę jakości wody, która jest wykorzystywana przez społeczeństwo jako woda pitna. Zajmuje się ona również organizowaniem prac naukowo – badawczych dotyczących technologii uzdatniania wód oraz prowadzenie działań na rzecz ochrony środowiska.
Wszystkie te cele realizowane są głównie poprzez inicjowanie, a także wspieranie finansowe prac o charakterze naukowym i badawczych, których celem jest wypracowanie nowych technologii pozwalających na uzdatnianie wody przeznaczonej do picia. Pomaga ona również w upowszechnianiu najnowszych rozwiązań i osiągnięć technologicznych oraz technicznych dotyczących uzdatniania wody, oczyszczania ścieków czy też prowadzenia właściwej gospodarki wodnej na terenie ochrony sanitarnej ujęć wody.
W zakresie działań PFOZW znajduje się również inspirowanie do podejmowania konkretnych przedsięwzięć organizacyjnych czy inwestycyjnych, których celem jest ochrona ujęć wód powierzchniowych oraz podziemnych. Jednocześnie podejmuje ona działania, które mają prowadzić do racjonalizowania zużycia wody oraz ograniczenia wykorzystywania wód podziemnych do celów gospodarczych czy przemysłowych.
Wśród działań prowadzonych przez organizację wymienia się także prowadzenie działań edukacyjnych, w tym przede wszystkim organizowanie: kursów, szkoleń, seminariów oraz konferencji.
Dotyczą one najczęściej kwestii związanych z ochroną dostępnych zasobów wód, zasad ich eksploatowania oraz rozwiązań technologicznych, które mogą być tutaj wykorzystane do zapewnienia efektywnego oraz ekologicznego ich zagospodarowania. Najczęściej prowadzi je samodzielnie, choć wielokrotnie podejmowano tutaj także współpracę z innymi organizacjami specjalizującymi się w tej właśnie dziedzinie.
Instytucja podejmuje również współpracę z różnymi środowiskami, instytucjami państwowymi i samorządowymi oraz społecznymi. Wszystkie te działania mają na celu zwiększenie świadomości ekologicznej i poprawę kondycji dostępnych w Polsce zasobów.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że zasoby wody pitnej, wbrew obiegowym opiniom oraz przekonaniu większości społeczeństwa, są bardzo małe. Dostępne w kraju zasoby są nieporównywalnie mniejsze niż w innych krajach europejskich.

Wynika to przede wszystkim z bardzo niekorzystnych warunków klimatycznych oraz hydrologicznych jakie panują w Polsce. należy tutaj podkreślić, że kraj ten jest położony na terenie, w którym ścierają się wpływu zarówno klimatu oceanicznego jak i kontynentalnego. Ilość odnotowywanych opadów maleje w kierunku od zachodu do wschodu, czyli od oceany, aż po kontynent. Z tego też względu, w krajach zachodnioeuropejskich wielkość opadów jest zdecydowanie wyższa niż w Polsce. Jednocześnie, opady występujące w Polsce są bardzo zróżnicowane. Przykładowo w Tatrach ich wielkość wynosi ok. 1800 mm, na pojezierzach jest to do 800 mm natomiast na nizinach wielkopolskich może być to mniej niż 500 mm. Z kolei parowanie jest zbliżone do poziomu występującego w innych krajach europejskich. Oznacza to, że nawet mimo dużej intensywności opadów, co w zestawieniu z uwolnieniem dużych objętości wody pochodzącej z topniejących śniegów sprawia, że w Polsce więcej wody odpływa niż wsiąka w podłoże. Dlatego też poziom wód podziemnych, które dostępne są w Polsce jest zdecydowanie niższy niż w przypadku innych krajów.
Zachodzące w Polsce (i nie tylko) zmiany klimatyczne często powodują także coraz częściej występujące susze. Występują one na coraz większych obszarach w coraz częstszych odstępach czasowych. Należy tutaj podkreślić, że dawniej, okresy susz były charakterystyczne głównie dla sezonu letniego (okolice lipca lub sierpnia). Obecnie, zdarzają się susze również w innych miesiącach. Zdarza się, że w czasie jesieni deszcz nie występuje ani razu lub zimą nie pada śnieg (ani deszcz). Nasila się również częstotliwość gwałtownych opadów, które nie wzbogacają jednak podziemnych zasobów wody. częściej natomiast stają się przyczyną powodzi (to z kolei zwiększa poziom zanieczyszczenia wód gruntowych i podziemnych) co także w znacznym stopniu obniża poziom dostępnych w Polsce zasobów.
Wszystko to powoduje, że na terenie Polski coraz poważniejszym zagrożeniem jest brak wody. Obecnie, wg szacunkowych wyliczeń, na jednego mieszkańca powinno przypadać ok. 1600m3/rok natomiast w okresie suszy wskaźnik ten obniża się do poziomu 1000m3/rok/osobę. Natomiast dla Europy, na jednego mieszkańca przypada ok. 4500m3 wody na rok. Na jednego mieszkańca ziemi ok. 7300m3. Porównanie to pokazuje, jak dużym problemem dla Polski jest dostępność zasobów wody.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że wody słodkie to 2,5% wszystkich zasobów wodnych jakie znajdują się na „niebieskiej planecie”. Co więcej, z dostępnego 2,5%  większość z nich – 68,7% uwięziona jest w lodowcach i w śniegach. Pozostała część zasobów to wody gruntowe do głębokości 100 m (30%). Jedynie niewielka ich część – ok. 0,3% to wody powierzchniowe występujące w formie rzek, bagien i jezior.

Ludzie do swoich potrzeb, głównie jako źródło wody pitnej wykorzystują wodę pochodzącą z wód powierzchniowych i podziemnych (te stanowią ok. 1% wszystkich zasobów).  Można więc powiedzieć, że mimo iż ziemia w większość składa się z wody, to zasoby wody pitnej są mocno deficytowe. Zwłaszcza, jeśli uwzględni się także ich nierówne rozmieszczenie. Na świecie występuje ok. 40% terenów pustynnych jak i strefy suchych, gdzie dostęp do wody jest mocno utrudniony. W tym przypadku, ilość wody uzależniona jest od kilku czynników: ilość opadów, szybkość parowania, wielkość przepływu w rzekach, a także ilości wód podziemnych jak również (a może przede wszystkim) od zużycia związanego z działalnością człowieka.
Jak wynika z raportów przedstawionych przez Światową Organizację Zdrowia (WHO) przeszło miliard ludzi na całym świecie nie ma w ogóle dostępu do czystej wody pitnej. Co więcej, przeszło 100 mln z tych osób znajduje się na terenie Europy.
Dużym problemem, jeśli chodzi o dostęp do czystej wody pitnej jest rosnący poziom zanieczyszczenia i niska jakość wód. Wpływa na to wyłącznie działalność człowieka. Niska jakość jest efektem rozwoju technologicznego, przemysłowego, a także poziomem urbanizacji, rozwojem rolnictwa czy powiększająca się systematycznie liczbą ludności (to wiąże się z coraz większą eksploatacją zasobów wodnych oraz generowaniem większych zanieczyszczeń).
Negatywny wpływ mają także zmiany klimatyczne, które coraz częściej przynoszą ekstremalne warunki pogodowe, które w mniejszym lub większym stopniu oddziałują na dostępne zasoby (intensywne opady, powodzie, susze). Wszystko to powoduje, że znacznie trudniej jest koordynować dostępne zasoby i dbać o ich bezpieczeństwo.
Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) nieustannie ostrzega, że zasoby wody nie powiększają się w odpowiednio szybkim tempie. Jest to nieproporcjonalne do rosnącego zapotrzebowania. Jak wynika bowiem z przytoczonych przez OECD danych, do 2050 roku zapotrzebowanie na wodę zwiększy się o przeszło 55%. To w zestawieniu z niskim poziomem regeneracji dostępnych zasobów sprawia, że coraz więcej krajów zacznie mieć problemy z dostarczaniem wody pitnej.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że zasoby wody to cała woda dostępna na ziemi, możliwa do zagospodarowania. Najczęściej pojęciem tym określa się całą wodę, która występuje na kuli ziemskiej, poza tymi wodami związanymi, które tworzą minerały i biomasy. Jak wynika z definicji wypracowanej przez Międzynarodowy Słownik Hydrologiczny zasoby wodne to wody dostępne albo te, które mogą być dostępne do zastosowania ich w regionie. Mają oznaczoną ilość oraz jakość.
Łącznie, w całej hydrosferze występuje ok. 1.400 mln km3 wody. Można je podzielić na wodę:
• słoną znajdującą się w oceanach oraz morzach;
• słodką w rzekach, jeziorach oraz w innych zbiornikach powierzchniowych;
• znajdującą się w atmosferze ziemskiej w formie chmur oraz pary wodnej;
• w lodowcach i lądolodach,
• zawartą w organizmach żywych;
• glebową.
Światowe zasoby wody przedstawiają się w następujący sposób:
• woda słodka – 2,5% (350.000.000 km3);
• wody morskie 97,5% (1.356.000.000 km3);
• wody podziemne 30,8% (10.780.000 km3);
• rzeki i jeziora 0,3% (105.000 km3);
• lodowce i lądolody 68,9% (24.115.000 km3).
Dane te przedstawiają się całkiem pozytywnie. To właśnie na tych informacjach, swoją wiedzę o zasobach wody opierają osoby korzystające z dostępnych zasobów. Informacje te pozwalają im przypuszczać, że woda jest zasobem, którego nie może braknąć, którego jest dużo i jest dostępny zawsze. Mało kto jednak ma świadomość tego, że dla życia człowieka (oraz każdego innego, żywego organizmu) jak również dla gospodarki najważniejsze są jednak wody słodkie – powierzchniowe. To one są wykorzystywane w sieciach wodociągowo – kanalizacyjnych i to z tych zasobów korzysta się najczęściej. Są one eksploatowane przez ludność na całym świecie. Oznacza to, że jedynie 2,5% wszystkich zasobów wodnych można zagospodarować. Z tych zasobów – 350.000.000 km3 korzysta obecnie 7,347 mld osób żyjących na całym świecie. Przytoczone tutaj dane pokazują jak niewielka jest świadomość społeczeństwa na temat realności całego problemu oraz jak niewiele ludzi zdaje sobie sprawę, że z perspektywy globalnej dostępne zasoby wody wcale nie są duże i wymagają oszczędnego zagospodarowania.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że świadomość ekologiczna jest jednym z podstawowych elementów, które pozwalają na zwiększenie efektywności prowadzonej edukacji ekologicznej. Tylko w przypadku kiedy ludzie będą mieć świadomość tego, że od ich działań uzależniona jest ogólna kondycja i stan zapasów naturalnych, będą oni bardziej rozważnie podchodzić do użytkowania wody oraz chętniej będą stosować się do wskazówek udzielanych przez pracowników sieci wodociągowo – kanalizacyjnych, które dotyczą kwestii oszczędzania wody oraz efektywnego zagospodarowania jej zapasami.
Chcąc wykształcić w społeczeństwie odpowiedni poziom świadomości ekologicznej nie wystarczy jednak pokazywać im jak ważne jest oszczędzanie wody czy też jakie szkody wywołuje brak oszczędności. Konieczne jest wprowadzenie bardziej zróżnicowanych i praktycznych działań. Wykształcenie świadomości ekologicznej jest możliwe jedynie w przypadku kiedy poszczególne osoby, na najbardziej znanych dla siebie przykładach mogą zrozumieć konsekwencje ich działań. Najczęściej pokazywanie zdjęć, przytaczanie danych statystycznych czy też ukazywanie historii osób z innych stron świata, które zmagają się z problemem braku wody pitnej, nie przynosi oczekiwanych efektów. Wynika to z pewnej abstrakcyjności tego problemu. Oznacza to, że dla wielu osób nie jest to problem, z którym mogą zmagać się właśnie oni. Dotyczy on odległych stron świata, osób które nie mają dostępu do takich zasobów jakie są dostępne w Polsce (czy w innych krajach zachodnich). Jest to oczywiście kwestia, którą należy się odpowiednio zająć jednak nie jest to zagadnienie, które dotyczy bezpośrednio danej osoby czy jego najbliższych. W Polsce bowiem nie ma problemu z dostępem do wody, sieci wodociągowo – kanalizacyjne działają efektywnie i posiadają dostęp do wody. Problem ten jest więc kwestią niezwykle odległą, a przez wielu użytkowników sieci, jest wręcz nierealny.
Do tego, aby ludzie zaczęli prowadzić bardziej efektywne działania dotyczące ochrony zasobów wody i ekologicznego ich zagospodarowania, konieczne jest przede wszystkim doprowadzenie do zmiany myślenia w zakresie skali i znaczenia tego problemu. Dopiero w sytuacji, w której ludzie zrozumieją, że nie jest to problem wyłącznie trzeciego świata i krajów najbiedniejszych, ale coraz poważniejsze zagrożenie również dla kontynentu europejskiego, zaczną wprowadzać zmiany w swoich codziennych nawykach. Tak długo jak będą postrzegać to zagadnienie jako najbardziej odległe, tak długo nie zechcą efektywnie angażować się w prowadzone działania.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że brak efektywnych działań w zakresie oszczędzania wody wynika przede wszystkim z braku zdolności do znalezienia zależności pomiędzy własnymi działaniami, a poziomem i stanem zasobów. Dla większości osób ich prywatne działania oraz przyjęty sposób użytkowania wody nie jest w żaden sposób powiązany z tym jak wyglądają zasoby wody na świecie. Dla wielu z nich problem braku wody czy wyczerpanie dostępnych zasobów jest problemem nie tylko abstrakcyjnym, ale przede wszystkim bardzo odległym – najczęściej dotyczącym krajów tzw. trzeciego świata. W ich przekonaniu, państwa nowoczesne, dysponujące odpowiednimi technologiami takich problemów nie mają i nigdy nie będą mieć ponieważ mają nieograniczony dostęp do wody lub do narzędzi, przy pomocy, których można pozyskać tę wodę.
Podejście to potęguje duży indywidualizm, a nawet egoizm w stosunku do postrzegania ekologii, problemów z jakimi zmaga się współczesny świat, a przede wszystkim zaangażowania człowieka te w te problemy (głownie jako ich podstawowa przyczyna, ale również jako podmiot, który w realnym stopniu może wpłynąć na ich rozwiązanie).
Wszystko to powoduje, że zadaniem przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjnych jest podejmowanie działań z zakresu edukacji i zwiększania poziomu świadomości klientów w zakresie użytkowania wody. Konieczne jest wdrożenie takich rozwiązań, które pozwolą na wykształcenie w ludziach poczucia odpowiedzialności za ekologiczne warunki panujące na ziemi. Muszą mieć świadomość tego, że nawet działania podejmowane przez jedną osobę oddziałują na tysiące czy miliony osób (i ich życie) na całym świecie. Oznacza to, że w przypadku kiedy w Polsce nie podejmowane są działania mające na celu ochronę zasobów wodnych, to problemy z dostępem do wody pitnej mają ludzie na całym świecie (bo korzysta się tutaj z globalnych zapasów). Sytuacja jest także odwrotna, czyli jeśli inni nie będą oszczędzać, to również w Polsce może zabraknąć wody.
W podejmowanej edukacji należy uświadamiać ludziom występujące w przyrodzie zależności. Należy doprowadzić do sytuacji, w której użytkownicy sieci wodociągowo – kanalizacyjnej będą się czuli jako istotny element całego ekosystemu, a nie jego beneficjent czy jedyny użytkownik. Obecnie bowiem wśród większości osób dominuje mylne przekonanie, że cała przyroda, cały układ ekologiczny funkcjonuje na świecie wyłącznie dla człowieka i może być przez niego w dowolny sposób zarządzany. To wykształca mylne przekonanie, że człowiek ma prawo podejmować w tej dziedzinie dowolne działania, bez konieczności rozpatrywania ewentualnych konsekwencji jakie te działania mogą wywołać.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że pojęcie oszczędzania wody jest jednym z bardziej drażliwych zagadnień. Większość osób, które słyszą o konieczności wprowadzania oszczędności wody traktują to bowiem jako próbę ingerencji w ich życie, zarzucanie im brak odpowiedzialności czy też nieumiejętnego gospodarowania pieniędzmi lub zwyczajne ograniczanie ich wolności do swobodnego dysponowania dostępnymi dla nich zasobami. Wszystkie te argumenty najczęściej pojawiają się w debatach dotyczących oszczędzania wody. poszczególni użytkownicy sieci wodociągowo – kanalizacyjnej są najczęściej przekonani, że woda jest zasobem niewyczerpalnym. Dodatkowo, skoro płacą oni rachunki za jej zużycie to sposób wykorzystania „pobranych” zasobów nie powinien być niczyim innym interesem. Oznacza to, że każdy kto płaci za wodę może ją wykorzystać tak jak on uważa. Tak więc uzasadnieniem dla np. ciągle odkręconego kranu, niedokręconych kurków czy też np. do mycia naczyń pod bieżącą wodą jest fakt, że się za to płaci.

Dla większości osób wystarczającym argumentem dla tego, by nie dbać o zasoby jest fakt, że się za nie płaci i nie trzeba za nic więcej tutaj odpowiadać. Przez fakt zapłaty tłumaczy się wykonanie swojej części zobowiązania. Sposób użytkowania zakupionych zasobów nie powinien interesować nikogo, poza stroną która zakupu dokonała.
Taki stan rzeczy pokazuje jednak jak niewielką świadomość ekologiczną posiadają użytkownicy sieci wodociągowo – kanalizacyjnej. Dla większości z nich zapasy wody są postrzegane jako zasób, który nie wymaga ochrony, który zawsze jest dostępny i z którym nigdy nie będzie żadnych większych problemów. Nie mają także wiedzy na temat tego, że niezależnie od tego czy płacą za wodę czy też nie, są odpowiedzialni za efektywne zagospodarowanie nią. Nie można bowiem marnotrawić dostępnych zapasów tylko dlaczego, że można za nie zapłacić. Konieczne jest podejmowanie odpowiedzialnych działań, które pozwolą na wydłużenie czasu użytkowania tych zasobów, które jeszcze pozostały.
Do tego, aby zmienić takie podejście nie wystarczy jednak uświadamiać ludziom jak ważne jest oszczędzanie wody. Konieczne jest tutaj pokazanie im, że to w gruncie rzeczy od ich sposobu postępowania, od ich podejścia zależy czy dzieci oraz ich wnuki będą musiały zmagać się z problemem braku wody. Dopóki społeczeństwo nie zrozumie zależności jaka pojawia się pomiędzy ich działaniem, a malejącymi zasobami wody, żadne działania ekologiczne i edukacyjne nie przyniosą oczekiwanych skutków.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że z uwagi na systematycznie wyczerpujące się zasoby wody konieczne jest podjęcie odpowiednich działań zmierzających do bardziej racjonalnego gospodarowania zasobami, które pozostały. Jest to wymaganie nałożone nie tylko na państwo czy na podmioty, które funkcjonują w jego ramach, ale również na każdą osobę, która korzysta z tych zasobów.
Jednym z najprostszych działań, które można podjąć celem obniżenia poziomu wykorzystania wody jest kontrolowanie jej odkręcania. Oznacza to przede wszystkim pilnowanie, by woda nie była odkręcana wtedy kiedy nie jest faktycznie używana. Przykładem takiej sytuacji jest zakręcanie wody w czasie mycia zębów. Większość osób ma bowiem tendencję do tego, aby pozostawiać ją odkręconą również wtedy kiedy szczotkuje zęby, a z wody nie korzysta. Podobnym przypadkiem jest mycie naczyń pod bieżącą wodą. Promowanym rozwiązaniem jest tutaj mycie naczyń w stałej wodzie, z płynem. W jednej komorze naczynia są myte, w drugiej płukane. Dzięki temu, wykorzystywana jest ta sama woda, co znacznie ogranicza poziom jej faktycznego zużycia.

Innym rozwiązaniem jest obniżenie ciśnienia wody. Jeśli będzie leciała ona wolniej możliwe będzie mniejsze jej zużycie, przy osiągnięciu takich samych celów. Początkowo mniejsze ciśnienie wody może nieco komplikować wykonywanie np. porannej toalety lub wieczorny prysznic. Niemniej jednak do zmiany można się stosunkowo szybko przyzwyczaić i po czasie nie powinno to powodować większych problemów.
Przedstawione powyżej rozwiązania są jednymi z najprostszych i całkowicie darmowych działań. Oznacza to, że do tego, aby je wprowadzić nie trzeba żadnych dodatkowych inwestycji. Konieczne jest natomiast bardziej uważne i świadome wykonywanie poszczególnych czynności. Jest to element najtrudniejszy, zwłaszcza że wiąże się z koniecznością zmiany przyzwyczajeń, które towarzyszyły przez lata. Należy tutaj jednak podkreślić, że będą one zdecydowanie korzystniejsze niż dotychczas przyjęte nawyki. Pozwoli to nie tylko na racjonalne zarządzanie gospodarką wodną, ale również pozwoli na poczynienie oszczędności finansowych. Wraz z rosnącą ceną wody okazuje się, że utrzymywanie starych przyzwyczajeń jest coraz droższe. Natomiast dzięki wprowadzeniu tych kilku zmian możliwe jest zyskanie większej kontroli nad wielkością opłacanych rachunków za wodę.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że edukacja ekologiczna powinna być jednym z podstawowych zadań szkoły. Powinna być ona prowadzona już od najmłodszych lat – nawet w czasie edukacji przedszkolnej. W ten sposób możliwe będzie zaszczepienie w najmłodszych dzieciach odpowiednich nawyków i zachowań, które będą mogły wdrażać w swoim życiu codziennym. Warto tutaj podkreślić, że na tym etapie, większość dzieci nie ma wykształconych negatywnych nawyków (odkręcanie niepotrzebnie wody, trzymanie odkręconej wody cały czas, itp.). Dodatkowo, dzieci pewne informacje przyjmują za pewnik, jako konkretny stan, którego należy się trzymać i wg którego trzeba postępować. Dużo łatwiej jest im zatem przekazać potrzebne informacji i uzasadnić znaczenie poszczególnych czynności.
Edukacja młodzieży czy osób starszych jest zdecydowanie bardziej trudniejsza i złożona. Wynika to przede wszystkim z faktu, że dorośli mają tendencje do podważania pewnych informacji, jeśli w ich przekonaniu są one niezgodne z ich dotychczasowymi poglądami czy sposobem postępowania. Jeśli nie zauważą oni realnych korzyści, najczęściej nie zmienią swojego postępowania, a sugestie na temat wdrożenia pewnych zmian zignorują lub potraktują ją jako ingerencję w ich sposób życia.
Edukacja dzieci wydaje się zatem zadaniem o wiele prostszym, a przy tym bardziej efektywnym. Często okazuje się bowiem, że dzieci nauczone określonych zachowań, wymuszają niejako na rodzicach ich wdrożenie i przestrzeganie. Dla dzieci, możliwość zastosowania się do poznanych zasad jest szczególnie istotna. Większość rodziców, chcąc pokazać dzieciom dobry przykład, nie chcąc podważać autorytetu szkoły czy też dla tzw. „świętego spokoju” pozwoli dziecku na postępowanie wg poznanych zasad. Co więcej, dzięki ciekawości dzieci, będą one zadawać dodatkowe pytania i motywować rodziców do zainteresowania się tematem oszczędnego gospodarowania wodą i przyczyn, dla których takie działanie jest niezbędne. To z kolei spowoduje, że będą oni musieli sięgnąć p bardziej specjalistyczną literaturę czy też udać się z dzieckiem na wycieczkę do przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego.
Wszystko to, może to doprowadzić do sytuacji, w której (nieświadomie) również oni sami będą się do nich stosować. W efekcie tego, edukacja dzieci, pośrednio może doprowadzić do zwiększenia poziomu wiedzy wśród dorosłych. Dlatego też zasadnym wydaje się wprowadzenie edukacji ekologicznej jeszcze na poziomie wychowania przedszkolnego, gdzie dzieci jeszcze wykazują duże zainteresowanie otoczeniem, a także mają największy wpływ na zachowania czy postępowanie rodziców.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że oszczędzanie wody i promowanie właściwych zachowań jest jednym z ważniejszych zadań jakie stoją przed Wodociągami Siemianowickimi Aqua-Sprint? Z uwagi na specyfikę naszej działalności niezbędnym wydaje się kontynuowanie już podjętych odpowiednich rozwiązań, które pomogą zwiększyć poziom świadomości społecznej w zakresie zmian jakie mogą oni wprowadzić w swoje zachowanie, a dzięki którym możliwe będzie zwiększenie oszczędności i poprawienie poziomu zagospodarowania dostępnymi zasobami wodnymi.
Większość z tych działań sprowadza się przede wszystkim do edukacji. Szczególnie, jest ona ukierunkowana na dzieci i młodzież, w których należy zaszczepić właściwe nawyki, zanim zostaną one zdominowane przez negatywne przyzwyczajenia (najczęściej przejęte od rodziców czy ze środowiska). Edukacja jest również prowadzona wśród osób dorosłych. Mimo, że większość ich zachowań związanych z użytkowaniem wody ma charakter nawykowy i automatyczny, a co za tym idzie są trudne do zmiany, nie oznacza to, że jest to niemożliwe. Konieczne jest jednak wprowadzenie odpowiednich narzędzi, które trafią do ich rozsądku, a tym samym będą faktycznie wdrożone w ich codziennym życiu. Edukacja osób dorosłych jest zadaniem niezwykle trudnym, dlatego też tylko nieliczne firmy wodociągowo – kanalizacyjne decydują się na ich podjęcie. Niemniej jednak ważne jest, aby takie próby nieustannie podejmować. Tylko w ten sposób będzie można wprowadzić konkretne zmiany w postawach społecznych. Dodatkowo, należy tutaj podkreślić, że jeśli edukacja ekologiczna będzie prowadzona jedynie wśród dzieci, a dorośli w tym procesie będą pomijani może się okazać, że dzieci nie będą w stanie zastosować pozyskanej wiedzy w codziennym życiu. W efekcie tego, mimo że będą one znały właściwe sposoby zachowania się i postępowania ekologicznego, nie będą się stosować do tych zasad.  
Wydaje się, że efektywność działań podejmowanych przez przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne jest zdecydowanie wyższa. Wynika to przede wszystkim z dostępności do najszerszej grupy odbiorców. W ten sposób mogą przekazywać materiały informacyjne, zapraszać na lekcje czy warsztaty pokazowe – przeznaczone zarówno dla dzieci jak i dla osób starszych, które chcą poznać specyfikę funkcjonowania przedsiębiorstwa, a także najważniejsze zagadnienia ekologiczne z tym związane.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że o tym, że zasoby wody znajdują się na wyczerpaniu alarmuje także NASA. Jak wynika z najnowszych zdjęć wykonanych przez satelity NASA pokazują, że poziom wody w największych podziemnych zbiornikach zdecydowanie się obniżył i osiągnął poziom krytyczny. Oznacza to, że w krótkim czasie grozi im wyczerpanie. Ich odnowa może zająć nawet tysiące lat.
Przedstawione przez NASA informacje pokazują, że aż 21 ze wszystkich 37 poziemnych zbiorników wody osiągnęło zdecydowanie zbyt niski poziom.  Jest to to, że jedynie w czasie ostatniej dekady zużyto o wiele więcej wody niż się jej odnowiło. Jednoznacznie pokazuje to, że zasoby nie nadążają za nieustannie powiększającymi się wymaganiami społecznymi. Wykorzystanie wody w agrokulturze, systematycznie zwiększająca się populacja oraz rozwój przemysłowy, powodują, że wody potrzeba jest coraz więcej, a jej zapasy nie zwiększają swojej zdolności regenerowania się w odpowiednim tempie.
Jest to o tyle poważny problem, że przeszło 35% ogółu zużywanej wody pochodzi właśnie z zasobów podziemnych. Im częściej występują susze tym zapotrzebowanie na wodę zwiększa się. Ta zależność stanowi jeden z ważniejszych czynników, dla których kalifornijskie zasoby stopniowo wyczerpują się. Amerykanie zwiększyli poziom poboru wody spod ziemi nawet o 60% (dotychczas wartość ta utrzymywała się na poziomie 40%).
Najbardziej narażone na wyczerpanie się są zbiorniki, które zlokalizowane są w najbiedniejszych, a jednocześnie najbardziej zaludnionych obszarach. Zalicza się do nich północno-zachodnie Indie, Pakistan, Afrykę Północną czy zachodnią Australię, gdzie szczególnie silnie rozwinięty jest przemysł wydobywczy.
Należy tutaj podkreślić, że stan światowych zbiorników w znacznym stopniu jest uzależniony od tego w jaki sposób dostępne zasoby będą od teraz wykorzystywane. Jeśli nie zmieni się jednak sposób ich zagospodarowania, a społeczność globalna nie zacznie oszczędzać wody i bardziej racjonalnie jej użytkować, może się okazać, że wyczerpie się ona zdecydowanie szybciej niż przewidują eksperci. Jest to szczególnie istotne, tym bardziej, że w badaniach prowadzonych przez NASA wyliczono, że część z tych zbiorników jest w rzeczywistości mniejsza niż zakładano na początku. Oznacza to, że w rzeczywistości zasobów wody jest jeszcze mniej. Dlatego też tak ważne jest podjęcie natychmiastowych działań mających na celu ochronę ich pozostałości.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że problem wyczerpywania zasobów wody stanowi niebezpieczeństwo nie tylko dla pojedynczego człowieka, który może przejawiać się jako trudność w dostępie do wody pitnej. To także ogromne wyzwanie dla rolnictwa, które z kolei (w niektórych regionach) jest podstawowym źródłem utrzymania dla całej społeczności czy krajów. Dodatkowo jest to problem dla przemysłu, który nie tylko dostarcza niezbędnych do życia produktów czy narzędzi, ale również generuje tysiące miejsc pracy. Każda z tych gałęzi w mniejszym lub większym stopniu uzależniona jest od dostępu do zasobów wody pitnej. Oznacza to, że redukcja zapasów wody powoduje automatycznie liczne konsekwencje społeczne, gospodarcze oraz polityczne.
Stały dostęp do wody pitnej ma także duże znaczenie dla utrzymania odpowiedniego standardu życia oraz zdrowia człowieka. Może stać się zatem jedną z poważniejszych przyczyn, dla których ludzie będą migrować.

Jednocześnie, brak wody może przyczyniać się do występowania licznych strat w rolnictwie, a tym samym zwiększy to ceny żywności, co automatycznie wpłynie na poziom życia (obniży go). Wszystko to może doprowadzić do licznych społecznych protestów. Woda może więc stać się przyczyną wielu konfliktów czy to o charakterze wewnętrznych czy międzynarodowym.
Kierunek dotychczasowych działań, a także niski poziom świadomości społecznej dotyczący znaczenia wody oraz szybkości wyczerpywania się jej zasobów powoduje, że w krótkim czasie brak wody może stać jednym z kluczowych czynników wpływających na znaczne obniżenie poziomu i jakości życia człowieka – również w krajach wysokorozwiniętych i nowoczesnych, które w teorii nie powinny posiadać takich problemów.
Wszystko to powoduje, że konieczne jest podejmowanie działań edukacyjnych mających na celu uświadomienie ludziom pojawiającego się zagrożenia. Jednocześnie, powinno się nieustannie promować działania pozwalające na zaoszczędzenie wody i bardziej racjonalne gospodarowanie dostępnymi zasobami. Tylko w ten sposób możliwe będzie przesunięcie w czasie ewentualnych problemów i ograniczenie ich negatywnych skutków.  Jest to zadanie, które stoi nie tylko przed pojedynczymi państwami. Wydaje się, że jest to jedno z tych działań, które powinno zostać podjęte globalnie. Wówczas, w sposób najbardziej efektywny i najszybszy będzie można zaobserwować wyniki tych działań. Kwestia zapasów wody jest bowiem problemem globalnym, a nie tylko jednego kraju. Dlatego też i zakres działań powinien być zdecydowanie szerszy.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że od lat najważniejszym problemem jakim zajmują się rządy poszczególnych państw, a także liczne organizacje międzynarodowe jest kwestia związana z wyczerpaniem zapasów ropy naftowej. Obawy przed ukończeniem dostępnych zasobów i skutki dla gospodarki globalnej dominują w większości debat międzynarodowych.
Często zapomina się tutaj jednak o innym problemie, który także się nasila, a jego konsekwencje mogą być znacznie bardziej poważniejsze niż wyczerpanie zasobów ropy naftowej. Chodzi tutaj o wyczerpywanie się zasobów wody pitnej. Najczęściej kwestie te nie są podejmowane na forum publicznym. W większości przypadków temat ten podejmuje się jedynie w kontekście występowania powodzi, susz czy przy okazji istotnych wydarzeń np. Międzynarodowy Dzień Wody, itp.
Mało kto ma także świadomość tego, że Polska jest jednym z krajów, w których zasoby wody są najniższe w całej Europie. Oznacza to, że jej zapasy, przy braku zrównoważonej polityki zagospodarowania, mogą szybko się wyczerpać, a poszczególne miasta będą musiały zmagać się z problemem braku wody pitnej. Natomiast w skali całego świata, problem dostępu do czystej i zdatnej do spożycia wody jest coraz większym wyzwaniem.

Większość występujących niedoborów wody wynika z postępującego coraz szybciej rozwoju gospodarczego. Mimo, że pomaga on podnieść poziom życia ludzi, to jego skutkiem ubocznym jest systematyczne zwiększanie się zapotrzebowania na wodę. Większość dostępnych zasobów jest nadmiernie i całkowicie nieracjonalnie eksploatowana – zwłaszcza, jeśli chodzi o poziom zużycia przez indywidualnych konsumentów jak i przez podmioty działające w rolnictwie czy przemyśle. Kluczowym problemem jest także zwiększenie poziomu zanieczyszczenia środowiska naturalnego. W efekcie tego znacznie obniżają się dostępne zasoby wody zdatnej do picia czy zastosowania w rolnictwie. Oznacza to, że nawet zasoby, z których dotychczas można było korzystać, na skutek rosnącego poziomu zanieczyszczenia środowiska naturalnego mogą zostać skażone w takim stopniu, że nie będzie można ich ponownie wykorzystać.
Problematyczne dla ograniczenia zasobów wody są także zachodzące zmiany klimatyczne. To w ich efekcie pojawiają się susze (poszerzanie pustynnych obszarów) czy powodzie czy szybsze topnienie lodowców.
Każdy z wymienionych tutaj czynników, w mniejszym lub większym stopniu wpływa na znaczne ograniczenie dostępnych zasobów wody. Należy tutaj podkreślić, że każdy z nich stanowi konsekwencję nieodpowiedzialnego działania człowieka.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że większość problemów wynikających z niechęci społecznej do podejmowania działań mających na celu zwiększenie poziomu oszczędności wody, wynika z niewiedzy. Dla wielu osób, woda jest zasobem niewyczerpalnym, który nigdy się nie skończy, a problemy braku dostępu do wody pitnej stanowią jedynie problem krajów trzeciego świata, słabo rozwiniętych, gdzie postęp technologiczny nie pozwala na wprowadzenie bardziej efektywnych rozwiązań mających na celu zredukowanie tego problemu.
Ten sposób myślenia powoduje, że wszelkie próby zachęcenia użytkowników sieci wodociągowo – kanalizacyjnych do wprowadzenia pewnych działań mających na celu oszczędzenie wody, są traktowane jako pewnego rodzaju alternatywa, z której częściej korzystają osoby, dla których ekologia jest modna. Nie są to działania, które muszą być stosowane przez wszystkich.
Dodatkowo, dominuje tutaj przekonanie, że jeśli jedna osoba nie będzie postępowała wg obowiązujących zasad czy zaleceń, nie będzie to negatywnie wpływało na cały system (który zbudowany jest z wielu takich jednostek). Niestety większość osób nie ma świadomości tego, że takim myśleniem może się kierować więcej osób. Zrzucanie odpowiedzialności na osoby trzecie powoduje, że próba wprowadzenia bardziej ekologicznego gospodarowania zasobami wodnymi jest zdecydowanie utrudniona i najczęściej nie przynosi oczekiwanych efektów.
Zasadnym wydaje się zatem, przed wprowadzeniem konkretnych zaleceń dotyczących metod oszczędzania wody, odpowiednich narzędzi umożliwiających edukację społeczeństwa. Dopiero kiedy zyskają oni świadomość zagrożenia i jego bliskości, możliwe będzie wyegzekwowanie zmiany pewnych nawyków, które dotychczas były traktowane jak coś oczywistego i nieszkodzące nikomu. Tylko w przypadku kiedy przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne zdecydują się na prowadzenie powszechnej edukacji (oznacza to, że powinna być ona skierowana nie tylko dla dzieci i młodzieży, ale również dla dorosłych) możliwe będzie wprowadzenie realnych zmian w strukturze gospodarowania dostępnymi zasobami.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że na chwilę obecną podnoszenie ceny wody, najbardziej motywuje społeczeństwo do oszczędzania. Naturalne jest, że im wyższe są stawki za korzystanie z dostępu do wody, tym więcej osób stara się wprowadzić konkretne oszczędności celem obniżenia rachunku.
Dla sieci wodociągowej wprowadzenie wyższych cen jest korzystne nie tylko ze względu na większe wpływy (często nie są one tak wysokie, gdyż klienci bardziej oszczędzają i uważają, aby ich rachunki nie przekroczyły określonej sumy), ale przede wszystkim ze względu na oszczędność zapasów wody.
Działanie takie z jednej strony przynosi oczekiwane efekty więc można powiedzieć, że jest akceptowalnym narzędziem, które można stosować celem zwiększenia poziomu oszczędności zapasów wody. Niemniej jednak jest to jedynie środek doraźny. Nie wprowadza bowiem zmian w świadomości społecznej, nie zmienia przyjętych schematów zachowań czy przyzwyczajeń. Powoduje, że większość osób stara się bardziej dopasować do nowych warunków czy poprawić ogólną kondycję swojego budżetu. Ich motywacja rzadko kiedy ma jednak podłoże inne niż finansowe. Oznacza to, że dla wielu z tych osób podjęcie decyzji o wprowadzeniu oszczędności w zakresie poziomu zużycia wody nie wynika z troski o zapasy wody pitnej, ale wyłącznie o pieniądze. Co więcej, najczęściej nie mają oni świadomości realnych przyczyn, dla których przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne decydują się na wprowadzenie wyższych cen. Dla większości z nich ma to podłoże wyłącznie ekonomiczne, czyli chęć zwiększenia swoich zysków.
Nie rozumieją oni natomiast, że często decyzja ta jest spowodowana chęcią zwiększenia poziomu oszczędności dostępnych zapasów. Dopóki społeczeństwo nie poprawi swojego poziomu wiedzy na temat kwestii ekologicznych oraz ekologicznego gospodarowania wodą, prowadzone przez przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne działania, nie będą właściwie odczytywane. Co więcej, nie przyniosą one także oczekiwanych efektów. Będą stanowiły jedynie doraźne rozwiązanie, które w żaden sposób nie zmieni metody ich postępowania. W dalszej perspektywie są one nieskuteczne. Konieczne jest zatem uzupełnienie tego narzędzia o dodatkowe, bardziej edukacyjne działania.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że jednym ze sposobów na zainteresowanie społeczeństwa kwestiami związanymi z ochroną dostępnych zasobów wody i oszczędne nimi gospodarowanie jest wskazanie realnych konsekwencji ich działań. Do tego celu najlepiej wykorzystuje się kampanie społeczne. Przy pomocy zróżnicowanych narzędzi uświadamiają one w jaki sposób funkcjonuje system wodny oraz jakie są jego ograniczenia. Dodatkowo, ukazuje zależność pomiędzy działaniami podejmowanymi przez jedną osobą, a konsekwencjami w skali ogólnokrajowej, a nawet globalnej.
Większość osób, która nie dba o dostępne zasoby, nie stara się oszczędzać, nie ma świadomości tego jak dużą szkodę wyrządza środowisku. Społeczeństwo najczęściej kwestie związane ze środowiskiem (lub tak jak w tym przypadku z oszczędnym gospodarowaniem zasobami wodnymi) postrzega jako problem abstrakcyjny, który jest od nich oddalony i najczęściej dotyczy krajów „trzeciego świata”. W krajach cywilizowanych brak dostępu do wody pitnej wydaje się niemożliwy. Przewaga takiego myślenia powoduje, że większość osób w sposób bezmyślny użytkuje dostępną wodę. W efekcie tego zużywa jej kilkukrotnie więcej niż w rzeczywistości potrzebuje.
Zadaniem kampanii społecznych jest uświadomienie ludziom konsekwencji ich działania. Dodatkowo również muszą one sprawić, że pojedyncza jednostka zacznie postrzegać swoje działania z szerszej perspektywy.  Każdorazowo powinny one pokazywać w jaki sposób dana czynność, wykonywana pozornie przez jedną osobę wpływa na ogólną wielkość dostępnych zasobów czy koszty ich utrzymania. Dopiero kiedy dana jednostka zrozumie występowanie takiej zależności, kiedy pozna poziom „swojego wkładu” w poziom kondycji środowiska naturalnego czy pomniejszanie się dostępnych zasobów wody, będzie możliwe prowadzenie bardziej efektywnej polityki pozwalającej na wdrożenie konkretnych rozwiązań.

Wydaje się, ze póki poziom tej świadomości będzie utrzymywał się na tak niskim poziomie i nie będzie dotyczył wszystkich osób, wprowadzanie bardziej szczegółowych działań mających na celu poprawę jakości zarządzania dostępnymi zasobami wodnymi jest bezzasadne. Do tego, aby przyniosły one oczekiwane rezultaty muszą być akceptowane i wprowadzane przez wszystkich członków danej społeczności. Pojedyncze przypadki mogą nieco poprawić sytuację jednak do momentu, w którym nadal większość osób będzie zużywać więcej wody niż powinno, rezultat nie będzie widoczny.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że oszczędzanie wody oraz racjonalne gospodarowanie zapasami jest obecnie jednym z ważniejszych priorytetów jakie powinna mieć wyznaczona władza oraz organizacje zajmujące się gospodarowaniem zasobami wodnymi. Tylko w przypadku, kiedy podjęte zostaną odpowiednie działania, możliwe będzie zapobiegniecie postępującej katastrofie. Brak dostępu do pitnej wody, stanowi bowiem problem nie tylko w państwach afrykańskich, gdzie funkcjonuje on od zawsze. Wielokrotnie, również kraje wysoko rozwinięte mają problem ze swoimi zapasami. Choć oczywiście najbardziej dotkliwie odczuwają to ludzie zamieszkujący 48 najsłabiej rozwiniętych krajów na świecie, w tym przede wszystkim na obszarze Afryki Subsaharyjskiej oraz Oceanii
Jak wynika z danych przedstawionych przez UNICEF, opublikowanych, przy okazji Światowego Dnia Wody, okazuje się, że przeszło 663 mln ludzi na całym świecie nie posiada dostępu do czystej wody. Co więcej, przeszło 800 dzieci każdego dnia umiera na choroby biegunkowe, które spowodowane są brakiem dostępu do czystej wody oraz do sanitariatów. Jest to ponad 30 dzieci na każdą godzinę.
Zdaniem UNICEFU kwestia problemów z dostępem do wody nierozerwalnie wiąże się z postępującymi zmianami klimatyczne. To w ich efekcie pojawiają się susze i powodzie. Przyczyniają się one do zniszczenia lub znacznego zanieczyszczenia wodociągów i dostępnych zasobów wody pitnej. Ich skutki odczuwają wszyscy mieszkańcy (również dzieci, które znoszą te problemy najgorzej). Wg danych organizacji, problem jest to tyle duży, że ok. 160 mln dzieci na całym świecie mieszka na terenach dotkniętych suszą natomiast 530 mln na obszarach objętych ryzykiem powodziowym (zwłaszcza na terenach azjatyckich). W czasie występowania klęski żywiołowej wiele osób korzysta z zanieczyszczonych źródeł wody. To bardzo szybko powoduje liczne choroby, obniżenie poziomu życia, a w skrajnych przypadkach nawet śmierć (szczególnie powszechne u dzieci).
Jednym z ważniejszych działań podejmowanych przez UNICEF jest budowanie ujęć czystej wody, a także sanitariatów i promowanie właściwych nawyków higienicznych wśród dzieci.

Dzięki wsparciu organizacji, tylko w 2014 roku przeszło 32 mln osób uzyskało dostęp do zdrowej wody pitnej, a także dostęp do 16 mln urządzeń sanitarnych. Warto tutaj podkreślić, że od stycznia 2016 roku jego działania wspierane są przez jednego z producentów wód mineralnych w Polsce. Przygotowała ona specjalną, limitowaną butelkę wody, z umieszczonym logo UNICEF. Część dochodów pochodzących ze sprzedaży tej właśnie butelki jest przeznaczona na zagwarantowanie dzieciom dostępu do czystej wody pitnej. Co ciekawe, dotychczas udało się jej zebrać środki pozwalające na zakup 104 pomp wodnych.
CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że brak świadomości ekologicznej wśród społeczeństwa, w dużej mierze wynika z dwóch czynników. Pierwszy z nich to przyzwyczajenie. Współcześnie żyjący Polacy od zawsze bowiem mieli dostęp do wody, otaczała ich przyroda, zwierzęta, nie mieli poważniejszych problemów z pozyskaniem żywności czy degradacją środowiska na szeroką skalę. Owszem, pojawiały się pojedyncze sytuacje zagrażające bezpieczeństwu czy też zaburzające równowagę ekologiczna, ale nie były one nagminne. W efekcie tego, środowisko naturalne jest traktowane jako pewnik. Jest pewnym niezmiennym czynnikiem, który zawsze był, jest i będzie obecny w życiu człowieka. Podobnie podchodzi się do wody. Jej zasoby są cały czas dostępne, a większość osób w kraju ma dostęp do bieżącej, wody pitnej. Wszystko to powoduje, że informacje na temat degradacji środowiska naturalnego, groźnych zmian klimatycznych czy malejących zapasów wody, przyjmowane są z dużym dystansem.  Dla większości osób wiadomości te traktowane są jako bardziej medialne działanie czy temat poboczny, którego celem jest odciągnięcie uwagi od „poważnych” tematów. Wydaje się, że podejścia tego nie będzie można zmienić (zwłaszcza wśród starszego pokolenia, bardziej odpornego na edukację ekologiczną – młodzi ludzie częściej wierzą w prognozy specjalistów i chętniej wdrażają w swoim życiu proekologiczne rozwiązania – po części robią to, bo jest to modne, a po części dlatego, że w rzeczywistości leży im na sercu kondycja środowiska naturalnego).  Zmiana nastawienia nastąpi jedynie w przypadku wystąpienia realnego zagrożenia i problemu. Doskonałym przykładem takiej sytuacji jest problem smogu w większości miast. Przez lata nie zwracano uwagi na kondycję powietrza. Dopiero kiedy zaczęło stanowić poważne zagrożenie dla zdrowia, zaczęto podejmować bardziej radykalne i ekologiczne działania.

Drugi czynnik to wygoda i lenistwo. Dla wielu osób wdrażanie w swoim życiu zachowań proekologicznych jest wyłącznie niepotrzebnym utrudnieniem. Nie chce im się segregować śmieci, szukać koszy na śmieci czy ponownie wykorzystywać wody z kąpieli. W ich przekonaniu są to działania zbędne. Co więcej, wydaje im się, że jeśli akurat oni nie będą segregować śmieci to nie zrobi to większego znaczenia (ponieważ inni segregują czy też inni oszczędzają wodę). Jest to jednak usprawiedliwienie własnego lenistwa. Wynika ona również z braku odpowiedniej wiedzy na temat konsekwencji takich działań. i braku świadomości ekologicznej.
Obydwa czynniki powodują, że konieczne jest podjęcie natychmiastowych działań mających na celu zwiększenie poziomu świadomości ekologicznej wśród społeczeństwa (nie powinno się tutaj jednak ograniczać tych działań do dzieci i młodzieży. Swoim zakresem muszą objąć wszystkich, bez względu na wiek).

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że uświadomienie młodym ludziom (zarówno dzieciom jak i młodzieży) jak istotne jest podejmowanie odpowiednich działań związanych z ochroną środowiska, w tym również z racjonalnym gospodarowaniem dostępnymi zasobami wody, jest najważniejszym zadaniem jakie stoi przed systemem edukacji. Działanie to leży także w gestii przedsiębiorstw wodociągowo – kanalizacyjnych, które także powinny specjalizować się w szerzeniu proekologicznych postaw i zachowań.
Jednym z przykładów takich działań są specjalne zajęcia organizowane w szkołach podstawowych, w gimnazjach oraz w szkołach średnich, a także w przedszkolach. Są one prowadzone, albo przez pracowników miejskich sieci wodociągowo – kanalizacyjnych, albo przez specjalne organizacje, które specjalizują się w promowaniu ekologii i ochrony środowiska.
W czasie zajęć uczniowie zapoznają się z najważniejszymi zagadnieniami dotyczącymi ekologii, a także z zachowaniami, które pozwolą na zatrzymanie lub znaczne ograniczenie degradacji środowiska naturalnego. Dodatkowo, przedstawiane są najważniejsze konsekwencje związane z brakiem przestrzegania określonych zasad. Są one ukazane zarówno na przykładach z najbliższego otoczenia jak również w skali globalnej. Co więcej, podczas zajęć uświadamia się uczniom, że działania mające na celu zaspokojenie jedynie ich potrzeb są niezwykle egoistyczne. Tym bardziej, jeśli większość z nich odbywa się kosztem najbliższego otoczenia i wpływa na jego charakter.
Zajęcia starają się ukazać młodemu człowiekowi przede wszystkim zależność pomiędzy jego, pojedynczymi i pozornie nieważnymi działaniami, a stanem i kondycją środowiska naturalnego. Celem zajęć jest doprowadzenie do sytuacji, w której uczniowie zrozumieją, że żadna z podejmowanych czynności nigdy nie odnosi się wyłącznie do nich samych. Oddziałuje ona na całe otoczenie – zarówno pozytywnie jak i negatywnie.
W zależności od tego, na jakim etapie edukacji zajęcia są prowadzone, wykorzystuje się tutaj odmienne metody i narzędzia. Są one w taki sposób dobrane, aby w możliwie jak najbardziej efektywny sposób przekazać uczniom praktyczną i rzetelną wiedzę na temat środowiska naturalnego i zakresu oddziaływania czynnika ludzkiego na jego ogólną kondycję. Dzięki tego rodzaju zajęciom zwiększa się poziom świadomości ekologicznej, a uczniowie pewne działania wykonują z rozwagą. Mają bowiem wiedzę na temat ewentualnych konsekwencji (z którymi także oni sami, będą musieli się na pewnym etapie zmierzyć). To z kolei kształtuje postawy, które jeśli będą odpowiednio pielęgnowane zostaną w danym człowieku na zawsze.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że edukacja ekologiczna oraz promowanie właściwych schematów i modeli zachowań jest niezwykle ważne we współczesnym społeczeństwie. Okazuje się bowiem, że większość osób nie ma świadomości tego, że ich czyny w znacznym stopniu oddziałują na poprawne funkcjonowanie danego ekosystemu. Oznacza to, że nie znajdują oni żadnego powiązania pomiędzy zaśmiecaniem lasów i trawników, brakiem segregacji śmieci, marnotrawieniem wody czy paleniem śmieci, a stanem środowiska naturalnego. W ich przekonaniu degradacja i problemy ekologiczne, z którymi mierzy się współczesny świat to wina przemysłu i spalin, a także niewłaściwych rządów. Często też tłumaczą te zmiany nieprzewidywalnością pogody i ciągłymi zmianami klimatycznymi. Nie wiążą natomiast swoich nierozsądnych działań (np. niepotrzebnego odkręcania wody) z redukującymi się zapasami wody. W podanym przykładzie zagadnienie to jest o tyle abstrakcyjne dla przeciętnego człowieka, że widzi dookoła siebie wodę. W jego przekonaniu więc, skoro planeta w znacznym stopniu pokryta jest wodą, to problemu z wyczerpaniem zasobów nie ma.
Postawy takie pokazują jednak jak dużym problemem jest odpowiednia wiedza ekologiczna i na jak niskim poziomie rozwinięta jest świadomość ekologiczna człowieka. Co więcej, nie czuje się on w żaden sposób odpowiedzialny za postępująca degradację swojego naturalnego środowiska.  Przyjmuje on natomiast za pewnik fakt, że skoro natura była na długo przed tym jak on się pojawił na świecie, to pewnie jeszcze długo po nim pozostanie. Jeszcze inna grupa ludzi wychodzi z założenia, że środowisko naturalne powinno istnieć tak długo jak on będzie żył – kiedy umrze, nie będzie to już sprawa, która go dotyczy, a z problemami będą musiały radzić sobie kolejne pokolenia.
Chcąc zmienić taki sposób myślenia nie wystarczy przygotować serii filmów promujących prawidłowe postawy czy też ukazujące najważniejsze zagrożenia z jakimi trzeba się zmierzyć, a które są skutkiem działań człowieka. Każdy z tych problemów jest bowiem abstrakcyjny i  bardzo odległy, a co za tym idzie zupełnie nieistotny. Oznacza to, że zmiana może nastąpić jedynie w przypadku kiedy społeczeństwo zacznie sobie uświadamiać bliskość problemu i realność zagrożeń jakie za sobą niosą nierozważne działania i brak poszanowania dla środowiska naturalnego.
Konieczne jest także szerzenie edukacji i promowania właściwych postaw od najmłodszych lat. Tylko wpojenie (na początku rozwoju) określonych zachowań pozwoli zmienić sposób postrzegania świata.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że edukację ekologiczną i promowanie odpowiednich postaw w zakresie oszczędnego gospodarowania wodą warto kształtować od najmłodszych lat. Dzieci nie tylko o wiele lepiej chłoną wiedzę, ale przede wszystkim są pozbawione utrwalonych, negatywnych nawyków czy błędnych przekonań wynikających z braku wystarczającej wiedzy merytorycznej na konkretne tematy. Dzięki temu, jeśli jeszcze w przedszkolu czy na poziomie edukacji wczesnoszkolnej lub w późniejszych etapach nauki będzie się promowało odpowiednie postawy, będzie się uświadamiało dzieciom znaczenie i wartość konkretnych mechanizmów pozwalających na ochronę środowiska.
Ważne jest zatem przekazywanie wiedzy na temat środowiska naturalnego, jego degradacji czy działania podejmowanych przez człowieka, które w mniejszym lub większym stopniu wpływają na jakość najbliższego otoczenia. Dzięki odpowiednim programom, warsztatom czy zajęciom organizowanym na terenie szkoły czy też na terenie zakładów wodociągowo – kanalizacyjnych, dzieci zyskują odpowiednią wiedzę, które najczęściej brakuje ich rodzicom. To, w połączeniu z podawanymi przykładami działań pozwalających na ochronę środowiska czy bardziej ekologiczne życie, powoduje, że dzieci bardziej świadomie podchodzą do kwestii związanych z ekologią.
W ten sposób, z biegiem czasu będą one wprowadzać określone rozwiązania w swoim życiu, a z dostępnych zapasów wody będą korzystać znacznie bardziej rozważnie. Oznacza to również, że będą w pełni znały wszystkie możliwe konsekwencje swoich działań. dodatkowo także, zyskują świadomość tego, że ich działania, ich sposób życia i postępowania ma wpływ nie tylko na nich samych czy też na ich bliskich, ale również na całe otoczenie, na stan i kondycję środowiska naturalnego. Dlatego też, od najmłodszych lat (w miarę możliwości) powinny podejmować działania, dzięki którym  wpłyną na jego poprawę. Co więcej, dzieci pewne wzorce zachowań, pewne rozwiązania mogą przekazywać swoim rodzicom. poprzez ich dociekliwość, uporczywość czy namawianie rodziców do rezygnowania z określonych zachowań, mogą one wpłynąć także na postawy dorosłych.
Warto tutaj podkreślić, że do tego aby edukacja ekologiczna przynosiła oczekiwane efekty i była wykorzystywana w życiu codziennym, nie może ograniczać się jedynie do tzw. suchych faktów i teorii. Dzieci (niezależnie od wieku) nie znajdują niczego interesującego w takich działaniach. Częściej również nauka przekazywana w takiej formie jest zapominana lub ignorowana przez dzieci. Dlatego też chcąc zachęcić ich do efektywnego działania należy wprowadzić takie metody nauczania, które okażą się ciekawe i zwiększą poziom zaangażowania dzieci w zajęcia.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że edukacja ekologiczna wśród osób młodych jest zdecydowanie łatwiejsza do przeprowadzania. Dzieci chętniej przyswajają nowe informacje, chętniej angażują się w różnego rodzaju inicjatywy i łatwiej jest je namówić do konieczności dbania o środowisko naturalne. Dodatkowo, wiele z młodych osób (zwłaszcza dzieci w wieku przedszkolnym czy wczesnoszkolnym) nie posiada wykształconych negatywnych nawyków. Ich postawy i właściwe zaangażowanie można jeszcze odpowiednio uformować. Dzięki temu, przekazywana wiedza jest wprowadzana do życia codziennego.
Edukacja osób dorosłych jest zdecydowanie trudniejsza. Wynika to przede wszystkim z faktu, że większość z nich żyje w przeświadczeniu, że ich postawy, ich działania są najlepsze z możliwych, a wszelkie próby wpływania na ich światopogląd czy przyjęte dotychczas wartości, przynoszą skutek odwrotny do zamierzonego. Co więcej, większość osób dość niechętnie rezygnuje z przyjętych standardów postępowania, ze swoich nawyków. Dla osób dorosłych często kwestie związane z ochroną środowiska i prowadzeniem bardziej ekologicznego trybu życia są wymysłem nowoczesności. Jest to twór medialny, który aktualnie jest lansowany w środkach masowego przekazu i służy wyłącznie do tego, aby zarobić więcej pieniędzy. Wszystko to powoduje, że podejmowanie jakichkolwiek prób wpojenia im innych zasad postępowania czy zwiększenia zakresu świadomości ekologicznej nie przynoszą efektów.
Oznacza to, że w przypadku edukacji osób dorosłych konieczne jest wdrożenie bardziej radykalnych działań, które nie tylko wpłyną na przyjmowane postawy, ale przede wszystkim uświadomią realność zagrożenia. Doskonałym przykładem wydaje się tworzenie odpowiednich filmów pokazujących kurczące się zasoby wody i kraje, w których występuje deficyt wody pitnej. Ciekawym rozwiązaniem są też organizowane kampanie społeczne, które uświadamiają nie tylko jak dużo zużywa się wody (i jak wiele z tych zasobów jest marnowanych), ale także jakie są to koszty dla każdego użytkownika sieci wodociągowo – kanalizacyjnej. Jeśli dorosłym uświadomi się, że ich niedbałość czy ignorancja łatwo da się przeliczyć na konkretne pieniądze, dużo łatwiej będzie zachęcić ich do bardziej ekologicznych i świadomych działań. Oczywiście nie można się koncentrować wyłącznie na kwestiach finansowych jednak wydaje się, że jest to jeden z pierwszych czynników, który może przyciągnąć uwagę osób dorosłych i zachęcić do większego zainteresowania kwestiami związanymi z ekologią.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, ze Wodociągi Siemianowickie Aqua-Sprint zajmując się prowadzeniem działalności edukacyjnej w zakresie promowania ekologicznych postaw i zwiększenia zainteresowania środowiskiem naturalnym skupiają się nie tylko na warsztatach, szkoleniach czy zajęciach pokazowych. Ciekawym rozwiązaniem wydaje się także prowadzenie odpowiedniej aktywności w sieci.
Na stronie internetowej Aqua-Sprint.pl umieszczane są odpowiednie materiały promocyjne i informacyjne dotyczące nie tylko zasad ekologicznego działania, ale również jego znaczenia dla środowiska naturalnego, dla społeczności lokalnej i dla najbliższego otoczenia. Pojawiają się także materiały zawierające informacje na temat tego w jaki sposób każdy człowiek, samodzielnie i we własnym zakresie może troszczyć się o środowisko, jakie działania może podjąć i które z nich wydają się być najbardziej efektywne.
Dodatkowo, na naszej stronie internetowej jest wiele treści, w których pokazane są konsekwencje braku dbałości o środowisko naturalne. Pozwalają one ukazać widzowi jakie problemy, wkrótce mogą się pojawić, jeśli nie zmieni się nastawienie do kwestii oszczędzania wody i właściwego gospodarowania wszystkimi dostępnymi zapasami.
Wodociągi Siemianowickie Aqua-Sprint coraz częściej, do promowania właściwych postaw wykorzystują również media społecznościowe. Publikują, za ich pośrednictwem najważniejsze dane, ciekawostki czy filmy i materiały promujące odpowiednie postawy, właściwe działania ekologiczne. Wykorzystują także ten kanał do nawiązania komunikacji z użytkownikami, pomagają prowadzić bardziej świadome i ekologiczne życie, a jednocześnie zachęcają do włączenia się w podejmowane działania.
Wydaje się, że to właśnie dzięki internetowi i dobrze zaplanowanym działaniom możliwe jest najszybsze i najbardziej skuteczne dotarcie do lokalnej społeczności. Obecnie bowiem większość osób aktywnie korzysta z swoich kont w portalach społecznościowych, a ciekawe filmy i materiały chętnie są przekazywane dalej. W ten sposób, informacje na temat ekologicznego gospodarowania zasobami wody rozprzestrzeniają się i docierają do większej grupy odbiorców, a przy tym nie zabierają zbyt wiele wolnego czasu. Należy tutaj bowiem podkreślić, że na warsztaty, wykłady czy akcje promocyjne organizowane przez przedsiębiorstwo wodociągowe trzeba mieć więcej czasu. Partycypacja w takich wydarzeniach wiąże się z osobistym stawieniem się na miejscu, dojazdem, itp. nie każdy znajduje na to czas i chęci. Dlatego też, chcąc dotrzeć (efektywnie) do większej grupy odbiorców media społecznościowe wydają się być najlepszym rozwiązaniem.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że działania ekologiczne podejmowane przez Wodociągi Siemianowickie Aqua-Sprint nie przyniosą oczekiwanych rezultatów, jeśli nie będą wspierane przez społeczeństwo. Każdorazowe oszczędności czy działania ekologiczne podjęte przez Wodociągi Siemianowickie Aqua-Sprint będzie neutralizowane przez nieodpowiedzialne i nie ekologiczne działania podejmowane przez społeczeństwo. Dopiero po wykształceniu odpowiednich postaw, po wprowadzeniu konkretnych działań edukacyjnych mających na celu zwiększenie poziomu świadomości ekologicznej, możliwe będzie podjęcie efektywnych działań o charakterze ekologicznym.
Wodociągi Siemianowickie Aqua-Sprint dokładają wszelkich starań, jeśli chodzi o promocję wiedzy na temat ekologicznego działania. Prowadzimy odpowiednie warsztaty, szkolenia czy lekcje poglądowe. Należy tutaj podkreślić, że są one skierowane nie tylko do uczniów szkół podstawowych czy średnich, ale także do innych grup wiekowych. Wychodzimy z założenia, że świadomość ekologiczną należy kształtować nie tylko w młodych pokoleniach, które dysponują już nieco większą wiedzą na temat ekologicznych działań, ale również wśród osób starszych. To najczęściej oni mają przeświadczenie, że ekologia czy ochrona dostępnych zasobów nie jest tematem najważniejszym lub jest to kwestia, która ich w ogóle nie dotyczy.
Dlatego też jednym z kluczowych zadań jakie stoją przed Wodociągami Siemianowickimi Aqua-Sprint jest opracowanie efektywnego planu działania pozwalającego na edukację społeczeństwa. Jest to zadanie, które powinno sobie postawić przed sobą każde przedsiębiorstwo tego rodzaju działające na danym obszarze. Edukacja powinna się sprowadzać do promowania odpowiednich zachowań i działań wśród lokalnej społeczności.
Żadna firma wodociągowa, która realizuje swoje zadania nie powinna unikać podejmowania tematu edukacji ekologicznej. Co więcej, jeśli takie zachowania będą widoczne w ramach danego przedsiębiorstwa można je odczytać od razu jako działania na szkodę spółki. Choć oczywiście nie są to czynności, za które można ponieść odpowiedzialność karną (nie ma odpowiednich regulacji zapisanych w prawie). Wynikają one jedynie z faktu, że wszystkie działania, które podejmowane są przez firmy wodociągowo – kanalizacyjne powinny opierać się na ekologii, na ochronie środowiska i powinny być prowadzone w służbie osób, które z nich korzystają. Jest to o tyle istotne, że nawet najlepiej działająca firma, bez współpracy ze strony lokalnej społeczności nie osiągnie zamierzonych celów.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że obecnie, rozwiązania ekologiczne w zakresie oszczędzania wody czy gospodarowania ściekami stają się coraz powszechniejsze. Zwiększający się poziom świadomości społecznej powoduje, że ludzie chętniej wybierają w swoich domach przyjazne dla środowiska rozwiązania. W podobny sposób działają także sieci wodociągowo – kanalizacyjne. Wodociągi Siemianowickie Aqua-Sprint w swoich działaniach kładą coraz większy nacisk na stosowanie rozwiązań, które przyniosą więcej oszczędności i bardziej racjonalne zagospodarowanie dostępnych zasobów.
Wszystko to powoduje, że na rynku pojawia się coraz więcej koncepcji i rozwiązań pozwalających na wdrożenie takiego działania.
Jednym z pomysłów jest opracowany przez gliwickich inżynierów inteligentny monitoring sieci wodociągowych. Wspiera on proces oszczędzania wody. Dodatkowo pozwala także na przewidywania oraz wykrywanie wszelkich awarii i problemów jakie mogą pojawić się z funkcjonowaniem sieci wodociągowych. Projekt był jedną z propozycji przedstawionych w ramach informatycznych rozwiązań Smart City. Inicjatywa złożona jest z projektów, które są rekomendowane przez Microsoft jako programy mające na celu poprawę jakości życia w miastach.
Rozwiązanie to wspiera w znacznie efektywniejszym gospodarowaniu wodą. W swoim działaniu wykorzystuje metodologię IWA (Międzynarodowe Stowarzyszenie Wody). Wprowadza standardy oraz dobre praktyki w zakresie zrównoważonej gospodarki zasobami wodnymi. Dzięki specjalnym wytycznym miasto można było podzielić na określone strefy, które obserwowano na monitorze komputera i poddawano je szczegółowym badaniom. Przy pomocy odpowiedniego oprogramowania można było gromadzić dane na temat zużycia wody czy też możliwe było bardziej efektywne diagnozowanie pracy sieci (przy jednoczesnym zawężeniu terenu prac diagnostycznych). Pozwoliło to na szybkie reagowanie na wszelkie sytuacje niepożądane. Zadaniem systemu jest także przewidywanie oraz zapobieganie pojawiającym się problemom. Oznacza to, że każdorazowo gdy na terenie miasta dojdzie do awarii czy pojawi się jakiekolwiek działanie niepożądane, wiadomość ma zostać natychmiast przekazana zarówno do operatora jak i do właściwych służb. Dzięki obserwacji poziomu ciśnienia wody można przewidzieć nadchodzącą awarię (najczęściej, zbyt wysokie ciśnienie może przyczynić się do rozsadzenia rury natomiast zbyt niskie oznacza występowanie na danym odcinku nieszczelności).
Opracowany system samodzielnie i w sposób automatyczny wykrywa wszystkie problemy i wysyła odpowiedni alarm do dyspozytora. Pozwala na eliminowanie błędów ludzkich, co znacznie zwiększa skuteczność jego działania.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że kwestie związane z racjonalnym i oszczędnym gospodarowaniem dostępnymi zasobami wody stanowią jedno z ważniejszych zagadnień, które jest poruszane na forum światowym. Nadmierne zużycie wody i brak wdrożenia proekologicznych rozwiązań czy postaw powoduje, że dostępne zasoby kurczą się coraz bardziej. Wpływ na to ma również zwiększająca się populacja ludzi – w efekcie tego zapotrzebowanie na wodę jest coraz większe.
– w efekcie tego zapotrzebowanie na wodę jest coraz większe.
Problematyczne okazuje się tutaj również, że dla większości społeczeństw (zwłaszcza zamieszkujących kontynent europejski) problem braku wody wydaje się całkowicie abstrakcyjnym pojęciem. To z kolei jest konsekwencją luk w wykształceniu i braku wiedzy na temat dostępnych zapasów wody. Wszystko to powoduje, że dla większości osób woda jest czymś tak oczywistym i łatwo dostępnym, że nie potrafią oni zrozumieć pojawiającej się coraz częściej debaty na temat kurczenia się zasobów i konieczności podejmowania określonych działań.
Fakt, że większość społeczeństw uważa zasoby wody za niewyczerpalne przeszkadza we wdrażaniu proekologicznych postaw promujących racjonalne gospodarowanie zasobami wody pokazuje, że zanim podejmie się określone działania mające na celu kształtowanie postaw, konieczne jest uzupełnienie stanu wiedzy danego społeczeństwa. Jeśli dana osoba zrozumie źródło problemu, jeśli zacznie dostrzegać zależności pomiędzy swoim działaniem, a obecnym ( i przyszłym) stanem środowiska naturalnego, nie trzeba będzie promować dodatkowych postaw. Ludzie sami zaczną wdrażać konkretne rozwiązania. Zaczną się bowiem czuć odpowiedzialni za swoje najbliższe otoczenie.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czu wiesz, że mimo, iż kwestie związane z ekologią stają się obecnie jednym z ważniejszych zagadnień na świecie i teoretycznie zwiększa się liczba osób, które postępują w taki sposób, aby wyrządzić jak najmniej szkód dla środowiska naturalnego (w tym również starają się racjonalnie gospodarować dostępnymi zasobami wody), to kwestia świadomości ekologicznej jest niezwykle problematyczna.
Co ciekawe, w ramach Unii Europejskiej przecięty poziom świadomości ekologicznej ocenia się jako wysoki, to praktycznie w żadnym kraju nie można mówić o doskonałym postępowaniu. Dodatkowo, pojawia się tutaj także pewna zależność, że poziom społecznej świadomości ekologicznej jest znacznie wyższy w tych krajach, w których środowisko naturalne jest mocno zdegradowane. Z kolei w krajach, w których w dalszym ciągu pojawiają się dzikie regiony, bogata fauna czy flora, nieustannie pojawia się zagrożenie wystąpienia katastrofy ekologicznej.
Zależność taka występuje praktycznie na całym świecie. Podejście takie może wynikać z faktu, że część społeczeństw (żyjąca wśród zróżnicowanych warunków przyrodniczych, gdzie pojawiają się obszary jeszcze niezagospodarowane czy zdegradowane przez działanie człowieka) traktuje je jako coś pewnego, co zawsze było i będzie. Natomiast w społeczeństwa, gdzie środowisko naturalne jest znacznie mniejsze, gdzie sporadycznie występują tereny niezagospodarowane czy zorganizowane przez człowieka ich znaczenie jest bardziej doceniane.
Można powiedzieć, że tak samo dzieje się z zasobami wody. Jest ona zdecydowanie bardziej doceniana w miejscach, w których jej brakuje, gdzie pojawia się ciągły problem z zapewnieniem dostępu do bieżącej wody. W takich miejscach człowiek rozumie jak ważne jest oszczędzanie tych zasobów, które jeszcze pozostały. Natomiast w społeczeństwa, w których problemy z dostępem do bieżącej wody nie ma, jest ona od zawsze, myślenie jest nieco inne. Wynika to z braku obawy o to, że woda pitna może się kiedyś skończyć. Jest to problem odległy i dotykający inne kontynenty (słabiej rozwinięte, gdzie technologia i określone rozwiązania techniczne nie osiągnęły takiego poziomu jak na Zachodzie). Wszelkie próby przekonania człowieka posiadającego stały dostęp do wody, że jej zasoby mogą się wyczerpać wydają się bezcelowe ponieważ jest to dla niego problem całkowicie abstrakcyjny.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że mało kto ma świadomość tego, że postawy prezentowane przez osoby dorosłe stają się niejako pewnego rodzaju matrycą i punktem odniesienia dla kształtujących się w danej chwili kolejnych pokoleń. To współcześni dorośli budują mentalność oraz charakter kolejnego pokolenia. Oznacza to, że dorośli tworzą rzeczywistość, w której w przyszłości będą się starzeć oraz w której będą funkcjonować ich dzieci. To z kolei powoduje, że wartości i wzorce zachowań przekazywane dzieciom będą w późniejszym czasie kształtowały także ich rzeczywistość. Można więc powiedzieć, że to na barkach rodziców leży przekazanie swoim dzieciom odpowiednich postaw – również w zakresie ekologii i poszanowania środowiska naturalnego.
Edukacja dzieci nie powinna jedynie sprowadzać się do wyuczenia i egzekwowania określonych zachowań. Większość nawyków czy postaw dziecko nie zapamiętuje z przekazanej teorii, ale z praktyki. Każde dziecko w swoich zachowaniach naśladuje postawy rodziców. Nie można więc oczekiwać od dziecka, które u swoich rodziców widzi nieprawidłowe zachowania i brak przestrzegania wpajanych w dziecko zasad czy przekonań, aby je samo wcielało w życie. Dziecko myśli bowiem prostymi schematami – jeśli rodzic tak postępuje to jest to dobre i należy go naśladować. Oznacza to, że jeśli dziecko będzie widziało, że rodzice zaśmiecają ulice, nie oszczędzają wody np. podczas mycia zębów czy puszczają wodę bez konkretnej przyczyny, dziecko będzie postępowało tak samo.
Chcąc wykształcić w dziecku odpowiednie postawy konieczne jest samodzielne ich przestrzeganie. Jeśli więc rodzic chce nauczyć dziecka oszczędnego gospodarowania wodą musi sam w ten sposób postępować. Jeśli np. dziecko towarzyszy mu przy myciu zębów powinien mieć wodę zakręconą kiedy jej nie używa. Jeśli przygotowuje się do kąpieli nie może odkręcać i puszczać bieżącej wody tylko pokazać, że można ją wykorzystać do innych czynności (np. podlanie kwiatów czy pranie, itp.). Dziecko uczy się większości rzeczy w praktyce. Oznacza to, że również budowanie świadomości ekologicznej powinno odbywać się poprzez odpowiednią praktykę. Dodatkowo, rodzic powinien tłumaczyć dziecku dlaczego akurat takie postępowanie jest dobre i dlaczego należy unikać pewnych rzeczy.
Wykształcając w dzieciach odpowiednie nawyki – od najmłodszych lat – powoduje się, że dziecko znacznie lepiej je rozumie i postrzega jako normalne i zwykłe czynności.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że w przypadku oszczędzania wody niezwykle istotną rolę odgrywa świadomość ekologiczna. Dlatego też warto przyjrzeć się czym jest to pojęcie i jakie są jego najważniejsze cechy charakterystyczne. W ten sposób możliwe będzie określenie, dlatego świadomość ekologiczna wpływa na podejście danego człowieka do kwestii związanych z oszczędnym gospodarowaniem wody.
Jest to pewnego rodzaju postawa, która charakteryzuje się przede wszystkim odpowiedzialnością za stan środowiska naturalnego znajdującego się w otoczeniu danego człowieka. Wynika ona z posiadania odpowiedniego poziomu wiedzy (rzetelnej) na temat uwarunkowań i zasad funkcjonowania środowiska czy też kluczowych zagrożeń jakie mogą się tutaj pojawić. Człowiek wykazujący się świadomością ekologiczną dąży również do tego, aby stan jego wiedzy pozostał w określonym stanie – tak, aby inne czynniki nie zakłócały odbioru właściwych i rzetelnych informacji.
Świadomość ekologiczna to również posiadanie odpowiedniego szacunku do przyrody, przestrzeganie zasad ochrony przyrody czy przeciwdziałanie pojawiającym się tutaj zagrożeniom. Człowiek taki ma świadomość tego, że ma on faktyczny wpływ na kondycję i stan środowiska naturalnego i wie, że to w dużej mierze od jego działań zależeć będzie w jakim stanie to środowisko będzie funkcjonować.
Dzięki przyjmowaniu tego rodzaju postaw oraz wiedza na temat zależności jakie występują pomiędzy działaniem jednostki a utrzymaniem odpowiedniego poziomu i kondycji środowiska naturalnego, możliwe jest uniknięcie katastrof ekologicznych. Dodatkowo także pozwala na zrozumienie w jaki sposób podejmowane przez człowieka działania (w tym również rozwój rolnictwa czy przemysłu) wpływają na środowisko naturalne.
Człowiek posiadający świadomość ekologiczną podejmuje działania mające na celu zapobiegnięcie czy neutralizację szkodliwego wpływu na ekologie. Ma również świadomość tego, że on jako jednostka i podejmowane przez niego czynności (segregowanie śmieci, oszczędzanie wody, niezaśmiecanie okolicy) kształtują jego najbliższe otocznie, ale także wpływają na równowagę ekologiczną na świecie.
Wszystko to, powoduje że każda edukacja ekologiczna i działania promujące proekologiczne postawy, powinny koncentrować się przede wszystkim na budowaniu świadomości ekologicznej wśród społeczeństwa. Bez tego, żadne z podjętych działań nie przyniosą oczekiwanych efektów, a człowiek nie będzie widział potrzeby wdrażania określonych schematów postępowania.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że oszczędzanie wody to przede wszystkim umiejętność powiązania swoich zachowań i działań z kondycją środowiska naturalnego. Okazuje się bowiem, że większość szkód i problemów ekologicznych wynika przede wszystkim z faktu, że ludzie nie mają świadomość tego, iż podejmowane przez nich działania mają wpływ na funkcjonowanie danego ekosystemu. Dla większości ludzi fakt, że zaśmiecają lasy czy trawniki, nie segregują śmieci czy odkręcają wodę niepotrzebnie, nie ma żadnego większego znaczenia. Nie wiążą tych działań z degeneracją ich najbliższego otoczenia czy z pomniejszaniem się zapasów wody. Wydaje im się, że podejmowane przez nich działania nie są istotne (jeśli nie są ważne dla nich samych).

Prezentowanie takich postaw pokazuje jak niski poziom świadomości ekologicznej i podstawowej wiedzy z zakresu ekologii posiada większa część społeczeństwa. Co więcej, dla wielu ekologia jest pewnym nowym trendem – modą, której nie trzeba się poddawać ponieważ jak wszystko inne przeminie. Oznacza to, że nie jest ona dla wszystkich, a mówienie w mediach o pojawiających się zagrożeniach jest nieistotne ponieważ nic takiego się nie dzieje (nie widać bezpośrednich konsekwencji, które odczuwałaby dana osoba).
Wszystko to powoduje, że tak istotne jest prowadzenie odpowiednich zajęć czy warsztatów jeszcze na etapie szkolnym. Tylko na tym etapie możliwe jest wykształcenie w ludziach prawidłowych schematów postępowania czy ukształtowanie odpowiednich postaw proekologicznych. Dodatkowo, powinno zostać to uzupełnione o wiedzę z zakresu ochrony środowiska i przyrody. Do wykształcenia odpowiednich postaw niezbędna jest bowiem teoria, która umocni zasadność stosowania określonych działań.
Jeśli dziecko pozna właściwe schematy zachowań, będzie wiedziało jak się zachowywać, a jakich działań unikać, możliwe jest wprowadzenie realnych zmian w społeczeństwie. Do tego, aby nauka ta była skuteczna konieczne jest pokazanie dzieciom jak należy poznaną wiedzę stosować w życiu codziennym oraz w jaki sposób przekonać rodziców do tego, aby pewne działania sami wprowadzili u siebie. Oczywiście, efekty nie będą widoczne natychmiast. Jednak praca od początku trwania procesu edukacji pozwoli wykształcić bardziej świadomych obywateli, które będzie żyć wg określonych zasad i uczyć ich swoich dzieci. Zmiana i jej efekty mogą być powolne jednak z dłuższej perspektywy czasu przyniosą one określone korzyści dla całego społeczeństwa (a także dla środowiska naturalnego).

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że organizowane przez Aqua-Sprint zajęcia dla dzieci i młodzieży w zakresie ekologii i odpowiedniego gospodarowania dostępnymi zasobami wody uświadomią uczniom, że każdy człowiek musi postępować w sposób odpowiedzialny i przemyślany. Wynika to z faktu, że jego działania przynoszą określone konsekwencje dla całego społeczeństwa (a w przypadku zasobów wody – również dla całej ludzkości).
Dobrze przygotowane zajęcia uświadamiają również, że większość osób działa nie tylko w sposób nieprzemyślany, ale także niezwykle egoistyczny. Podejmując konkretne zachowania myśli wyłącznie o sobie i swoich korzyściach, a nie uwzględnia przy tym pozostałych osób czy szerszej perspektywy. Mało kto ma bowiem świadomość, że nadużywając wody, odkręcając ją maksymalnie do mycia zębów czy do płukania warzyw czy nadmiernego podlewania ogrodów, w znacznym stopniu ogranicza dostępne dla wszystkich zapasy. Woda niewykorzystana także trafia do ścieków. Oznacza to, że dla przyszłych pokoleń wody może zabraknąć lub jej dostępność będzie znacznie ograniczona.
Myślenie takie wynika przede wszystkim z przyzwyczajenia. Dla większości osób naturalnym stanem rzeczy jest posiadanie stałego i nieograniczonego dostępu do wody pitnej. Dodatkowo, fakt że woda pokrywa zdecydowaną część naszej planety utwierdza w przekonaniu, że jej zasoby są nieograniczone, a co za tym idzie, podejmowane prze pojedynczą jednostkę działania nie mają większego znaczenia. Brak świadomości zagrożenia oraz brak perspektywicznego myślenia czy podstawowej wiedzy ekologicznej powodują, że dostępne zapasy są coraz mniejsze.
Wszystko to powoduje, że koniecznym jest prowadzenie efektywnej edukacji ekologicznej dla dzieci i młodzieży – na każdym etapie edukacji – niezależnie od obowiązujących aktualnie trendów. Oszczędność wody jest nawykiem, który należy kształtować i wpajać przez całe życie – zaczynając od najwcześniejszych etapów życia człowieka. Tylko w ten sposób możliwe będzie wykształcenie społeczeństwa odpowiedzialnego i świadomego konsekwencji swoich działań.
Dzięki odpowiednim działaniom edukacyjnym dzieci są w stanie powiązać podejmowane przez siebie działania ze stanem i kondycją środowiska naturalnego czy kwestią związaną z redukowaniem się zapasów wody. Dodatkowo, wykształcenie w nich właściwych nawyków odpowiednio wcześnie spowoduje, że pewne czynności będą naturalne. Jeśli edukacja ta będzie kontynuowana w domu, a rodzice pokażą jedynie dobre i sposoby postępowania (zakręcanie wody w czasie mycia zębów, wykorzystywanie wody ponownie, itp.) dziecko nie będzie znało złych rozwiązań, a tym samym nie będzie chciało ich stosować.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że edukacja ekologiczna jest dzisiaj jednym z ważniejszych aspektów, na który uwagę zwracać powinna każda szkoła – niezależnie od czego czy jest to szkoła podstawowa, gimnazjalna czy ponadgimnazjalna (a czasem nawet uczelnia wyższa). Wszędzie powinny być organizowane odpowiednie zajęcia, podczas których uczniowie poznają zasady racjonalnego gospodarowania zasobami wody. Muszą także zrozumieć dlatego oszczędzanie wody jest obecnie tak istotnym zagadnieniem, na które powinni zwracać uwagę wszyscy, którzy z wody korzystają.
Część z tych obowiązków wzięła na siebie Aqua-Sprint. W myśl promowania swojej działalności, a także uświadamiania ludziom znaczenia wody w ich życiu oraz jej oszczędzania Aqua-Sprint prowadzi zajęcia skierowane najczęściej do szkół i przedszkoli, choć korzystają z nich także prywatni goście, którzy zwiedzają Wodociągi Siemianowickie Aqua-Sprint. Do tej pory odwiedziło firmę ok. 3 tys. osób.
Pokazuje się w jaki sposób należy oszczędzać wodę we własnym domu, jakie rozwiązania należy wprowadzić oraz jakie zalety wypływają z takiego działania. Pracownicy uświadamiają uczniom czy odwiedzającym, że oszczędzanie wody to nie tylko ekologia, ale również ekonomia. Większość działań pozwala bowiem na ograniczenie niepotrzebnego zużycia czystej wody. To z kolei ogranicza wysokość opłat – ponieważ niezależnie od tego w jaki sposób woda jest użytkowana, to płaci się za odkręcenie kranu i za ilość wypuszczonej wody. W przypadku kiedy jest ona wykorzystywana w sposób nieracjonalny właściciel płaci więcej, choć nie musi.
Pracownicy Aqua-Sprint uświadamiają uczestnikom takich wycieczek czy zajęć, że oszczędzanie wody jest istotne ze względy na stopniowo redukujące się zasoby. Pokazują również, że fakt, iż woda pokrywa zdecydowaną część planety nie oznacza, że jej zasoby są niewyczerpane. Dlatego też, do ich przetrwania konieczne jest podjęcie określonych działań przez wszystkich ludzi.
Organizowanie takich zajęć pozwala uświadamiać uczestnikom ich rolę w całym procesie. Jest to najczęściej robione poprzez wykazywanie szeregu bezmyślnych zachowań, które podejmuje każdy człowiek, nie myśląc przy tym o konsekwencjach swojego działania.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że edukacja i wpajanie zasad związanych z oszczędzaniem wody powinny być prowadzone od najmłodszych lat. Powinny być także kontynuowane na każdym etapie edukacji. Przykładowym działaniem mającym na celu zwiększenie poziomu świadomości ekologicznej wśród dzieci i młodzieży są akcje podejmowane przez Wodociągi Siemianowickie Aqua-Sprint.

Pracownicy w czasie spotkań z młodzieżą i dziećmi tłumaczą na czym polega rozsądne gospodarowanie dostępnymi wodami i ograniczanie produkcji ścieków we własnym domu. Pokazują jak nie marnować wody, by czysta i niewykorzystana nie trafiała z powrotem do oczyszczalni. Poznają więc metody, które mogą wdrożyć u siebie w domach, które mogą praktykować na co dzień, z którymi mogą oswajać siebie i swoich bliskich. Jednocześnie, wskazują kluczowe przyczyny, dla których wodę należy oszczędzać i dlaczego jest to tak istotne we współczesnym świecie.
Lekcja tego rodzaju jest pomysłem innowacyjnym, ponieważ jest skierowana nie tylko do dzieci ale i do nastolatków, czyli do młodzieży. Większość przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjnych prowadzi podobne projekty, ale są one kierowane głównie do dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym. Są one traktowane bardziej jako zajęcia pokazowe, jako ciekawostka i uświadomienie przedszkolakom w jaki sposób działa system wodociągowy i jak woda trafia do ich domów. Natomiast dla starszych uczniów lekcji tego rodzaju się raczej nie organizuje. Większość firm nie widzi takiej potrzeby. Można więc powiedzieć, że jest to rozwiązanie innowacyjne, które pozwala zwiększyć poziom świadomości ekologicznej wśród młodych ludzi. Jest to o tyle istotne, że większość z nich najczęściej nie zajmuje się sprawami związanymi z ochroną środowiska czy ekologicznym gospodarowaniem. Są oni przekonani, że są to kwestie, które ich nie dotyczą.
Wszystko to powoduje, że organizowanie lekcji w przedsiębiorstwach wodociągowych dla młodzieży są szczególnie istotne. Pomagają bowiem uświadomić młodym ludziom jak ważną kwestią jest oszczędne gospodarowanie wodą. Przede wszystkim jednak pozwalają pokazać, że jest to problem, który dotyczy wszystkich ludzi – bez wyjątku ponieważ każdy człowiek (niezależnie od wieku i trybu życia) z wody korzysta i produkuje ścieki. Dlatego też o rozwój świadomości ekologicznej powinno się dbać na każdym poziomie – nie tylko w wieku przedszkolnym czy wczesnoszkolnym.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że oszczędzanie wody to nawyk, który powinno się kształtować już od najmłodszych lat. Tylko wtedy będzie można mieć całkowitą pewność, że podjęte działania przyniosą oczekiwane efekty, a przekazana wiedza czy nawyki pozostaną na dłużej i będą wprowadzone w życie codzienne. Należy bowiem podkreślić, że informacje czy wiedza przekazywana dzieciom (od początku ich wychowania) oraz wymaganie od nich wdrażania pewnych zachowań kształtuje właściwe postawy dziecka. Oznacza to, że jeśli rodzice nauczą dziecka by np. nie trzymało odkręconej wody przez cały czas mycia zębów, by nie bawiło się odkręconą wodą, itp. dziecko zapamięta, że woda jest ważnym zasobem, o który należy dbać.
Dziecko odpowiednią wiedzę o ochronie środowiska oraz oszczędnego gospodarowania wodą pozyskuje nie tylko w domu, ale również w przedszkolu czy w szkole. Zadaniem wychowawców i nauczycieli jest uświadamianie dziecku jak ważne jest odpowiedzialne podejście do posiadanych zasobów wody, jak istotne jest mądre „odkręcanie” i wykorzystywanie wody.
Uświadamianie powinno rozpocząć się od zapoznania się z podstawowymi informacjami o wodzie – o wielkości jej zasobów, o powstawaniu wody zdatnej do użytku oraz do zagrożeń jakie wiążą się z nieodpowiedzialnym gospodarowaniem zapasami. Nauczyciel musi pokazać uczniom jak niewielkimi zasobami społeczeństwo dysponuje oraz jakie mogą pojawić się problemy, jeśli woda nie zacznie być użytkowana z większą rozwagą. Dodatkowo jednak, aby nauka przyniosła oczekiwane rezultaty, nie może być jedynie teorią. Ważne jest, aby poprzeć ją odpowiednimi praktycznymi informacjami i przykładami. Dzieci powinny zatem dowiadywać się w jaki sposób mogą same oszczędzać wodę, jakie działania podejmować, aby zapasy wystarczyły na dłużej. Równocześnie, szkoła powinna umożliwiać im praktyczne stosowanie poznawanych zasad. Organizowane powinny być specjalne lekcje informacyjne, zajęcia praktyczne i warsztaty. Dodatkowo, w szkołach powinno wprowadzać się ekologiczne rozwiązania umożliwiające oszczędzanie wody (automatyczne krany, specjalne spłuczki, itp.)
W edukacji ważne jest, aby również sami nauczyciele stosowali się do głoszonych zasad i pokazywali uczniom – poprzez własne zachowania, w jaki sposób należy dbać o wodę i szanować dostępne zasoby.  Tylko w ten sposób możliwe będzie przekazanie właściwych wzorców zachowań. Uczniowie powinni widzieć jak określone zasady wprowadzać w życie, a obserwowanie nauczycieli jest w tym względzie niezwykle pomocne.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że mimo, że problem związany ze stratami wody pojawiającymi się po stronie przedsiębiorstw wodociągowo – kanalizacyjnych jest problemem powszechnym, z którym zmagają się firmy na całym świecie, w Polsce jest to kwestia jeszcze marginalizowana. Nawet, jeśli w efekcie przeprowadzonych badań okaże się, że dany podmiot generuje faktyczne straty i w ramach jego instalacji mogą pojawić się usterki czy problemy przyczyniające się do zwiększenia poziomu strat wody to realne działania podejmowane są stosunkowo rzadko.
Większość firm, zamiast odpowiednich procedur i rozwiązań decyduje się na wliczenie strat wody do poziomu użytkowania i wykorzystania wody przez przedsiębiorstwo wodociągowe. Jest to możliwe głównie ze względu na brak odpowiednich urządzeń pozwalających na przeprowadzenie odpowiednich pomiarów poziomu zużycia wody przez samą firmę wodociągową. Częściej są to wartości orientacyjne, dzięki czemu ewentualne straty można doliczyć do wewnętrznego rachunku.
Podejmowane działanie wydaje się być bezcelowe i uniemożliwiające obniżanie generowanych kosztów. Wynika ono jednak z przekonania, że jest to o wiele lepsze niż inwestowanie w poważniejsze naprawy i modernizacje (na które większość przedsiębiorstw nie ma wystarczających środków). Dlatego też, prowadzone są prace na mniejszą skalę, które stopniowo eliminują kolejne przyczyny jednak nie przynoszą one realnych rozwiązań.
Chcąc wprowadzić odpowiednie działania i realnie obniżyć poziom straty wody konieczne jest przede wszystkim wprowadzenie zmian w sposób myślenia właścicieli firm wodociągowo – kanalizacyjnych. Jeśli nie zaczną oni dostrzegać nasilającego się problemu, jeśli nie będą wprowadzać realnych rozwiązań pozwalających na znaczne obniżenie występujących strat może się okazać, że oszczędności podejmowane przez użytkowników nie zdają się na wiele. Okazuje się bowiem, że woda zaoszczędzona przez mieszkańców i użytkowników danego systemu jest równoważona przez straty generowane przez wadliwy czy też uszkodzony system.
Podejście to stopniowo zaczyna się zmieniać, a przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne zaczynają coraz bardziej rozumieć zasadność wprowadzanych zmian. Jednak są to działania bardzo powolne i częściej wdrażane w większych miastach, gdzie kładzie się większy nacisk na tego typu kwestie.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, ze straty wody generowane przez sieci wodociągowe wydają się jednym z poważniejszych problemów, z którymi musza zmagać się przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne. Konieczne jest podejmowanie odpowiednich działań pozwalających na wykrywanie problemów oraz ich usuwanie. Jednocześnie, firmy muszą wprowadzać rozwiązania pozwalające na zabezpieczenia się przed ponownym wystąpieniem takich samych problemów. Jest to szczególnie ważne w przypadku starszych sieci wodociągowych i kanalizacyjnych, które wymagają remontu i wprowadzanych usprawnień. To bowiem w starych instalacjach najczęściej dochodzi do wycieków, do awarii czy uszkodzeń, które przyczyniają się do powstania strat wody.
Ograniczenie występujących strat powinno być priorytetem dla każdego przedsiębiorstwa ponieważ niesie za sobą wiele istotnych korzyści.
Jedną z ważniejszych z nich są korzyści stricte ekonomiczne. Firma bowiem pobiera mniej wody, oszczędza zasoby, a jednocześnie przekazuje wodę, która jest faktycznie wykorzystywana, a co za tym idzie firma wodociągowa czy wodociągowo – kanalizacyjna otrzymuje za jej przekazanie (a później za odbiór ścieków) wynagrodzenie od użytkowników. Natomiast, jeśli w ramach działalności firmy pojawiają się straty wody to firma ponosi koszty związane z jej oczyszczeniem i wprowadzeniem do systemu, a nie otrzymuje zapłaty za jej przekazanie.
Dodatkowo, firma zyskuje również dodatkowy zapas wody, który może sprzedać użytkownikom. Woda, która zostaje zaoszczędzona w ten sposób nadal znajduje się w zasobach firmy. Oznacza to, że jest ona dostępna dla użytkowników. Z tego też względu im lepsze działania prowadzące do ograniczenia strat wody tym większymi zasobami dysponuje firma wodociągowa i tym większe zyski może generować ze sprzedaży „nowych” zasobów.
Ostatni aspekt to aspekt ekologiczny, co jest szczególnie istotne w kontekście nieustannie prowadzonych kampanii społecznych mających na celu uświadomienie znaczenia oszczędzania wody. Jeśli większość zapasów wody jest marnowana przez przedsiębiorstwo wodociągowe – jeszcze zanim trafi do użytkowników, stanowi to niekorzystny przykład nie ekologicznych praktyk podejmowanych przez firmę, która propaguje ekologiczne i rozsądne podejście wśród użytkowników.
Wszystko to powoduje, że każda firma wodociągowa powinna podjąć szereg działań umożliwiających ograniczenie powstawania strat wody po stronie przedsiębiorstwa.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że każda firma, która dąży do tego, aby obniżyć poziom strat wody lub utrzymać straty jedynie na poziomie 8 – 10% powinna podjąć szereg systematycznych działań, które umożliwią jej kontrolowanie tej sytuacji.
Do najważniejszych z nich zaliczyć należy przede wszystkim montaż odpowiedniej wielkości oraz jakości wodomierzy – przy jednoczesnym zachowaniu wszystkich zasad instalacji. Ważne jest, aby wykorzystywano tutaj również odpowiednie zawory zwrotne czy też kontrolę wskazań wodomierzy oraz kontrolę ich stanu technicznego we wszystkich domach i innych miejscach, w których zostały one zainstalowane. Kolejnym działaniem jest wdrażanie programu zakładającego pełną renowacje przewodów wodociągowych. W tym przypadku najbardziej obrazowym wskaźnikiem poziomu odnotowywanych strat wydaje się uwzględnienie wielkości strat, którą odnosi się do długości danego przewodu. Uzyskana wartość tego wskaźnika powinna być regularnie obniżana, aż do czasu otrzymania poziomu niższego niż 0,3m3∙h-1∙km-1.
Jeszcze inną metodą pozwalającą na obniżenie wielkości generowanych strat wody jest przeprowadzanie kontroli oraz racjonalizowania ciśnień w sieciach wodociągowych. Dzięki temu możliwe jest znaczne ograniczenie kosztów wiążących się z poborem wody oraz dystrybucją do poszczególnych odbiorców. Jak wynika z przeprowadzanych bowiem badań, ograniczenie ciśnienia (o ok. 10 – 40%), a także zredukowanie poziomu odnotowywanych wahań dobowych pozwala na znaczne obniżenie poziomu uszkadzalności funkcjonujących przewodów magistralnych oraz rozdzielczych – nawet o 30-60%. Tym samym możliwe jest znaczne ograniczenie odnotowywanych strat wody oraz wszelkich kosztów związanych z pojawiającymi się tutaj uszkodzeniami.
Ciekawym rozwiązaniem jest także systematyczne przeprowadzanie renowacji zdekapitalizowanych sieci wodociągowych. Jest to możliwe przy zastosowaniu odpowiednich tworzych termoplastycznych (PCV czy PE). Mogą one bez większych problemów zastąpić wykorzystywane dotychczas materiały tradycyjne. Zwłaszcza jeśli chodzi o ich niezawodność – szczególnymi właściwościami wykazują się przewody z PE. Cechują się one bowiem najniższym poziomem intensywności ewentualnych uszkodzeń.
Firmy wodociągowe mogą również wprowadzić w ramach swoich działań odpowiednie programy pozwalające na intensywne wyszukiwanie przecieków (np. przy pomocy wykonywania pomiarów kontrolnych w specjalnie wydzielanych strefach wykorzystywanych jako zaopatrzenie) czy też przez promowanie koncepcji działań związanych z ograniczeniem strat wody. Jest to możliwe przez regularne publikowanie wyników badań oraz analiz.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, ze jak pokazują przeprowadzane badania, doprowadzając do likwidacji straty każdego m3 wody pochodzącej z wodociągów możliwe jest obniżenie niepotrzebnego poziomu zużycia 1,0 – 1,5 kWh energii niezbędnej do tego, aby każdy m3 można było uzdatnić, przekazać do użytkownika, a następnie odebrać od niego w formie ścieków i przekazać do odbiornika.
Należy tutaj podkreślić, że straty wody w sieci, a także marnotrawstwo i brak właściwego opomiarowania poziomu zużycia wody to kluczowe przyczyny, które powodują wszelkie deficyty wody, z którymi muszą mierzyć się wszystkie państwa na całym świecie (niezależnie od poziomu rozwoju danego kraju).
Decydując się na wprowadzenie odpowiednich działań mających na celu obniżenie wielkości strat wody konieczne jest zwrócenie uwagi głównie na aspekt ekonomiczny prowadzonego działania. Okazuje się bowiem, że niezwykle łatwo można osiągnąć pożądane efekty przy obniżaniu odnotowywanych strat wody do nawet kilkunastu procent. Jednak zdecydowanie trudniejszym działaniem (a przy tym o wiele bardziej kosztownym) jest prowadzenie działań pozwalających na dalsze obniżanie występujących strat. Dlatego też, poziom strat utrzymujący się na poziomie 8 – 10% jest wynikiem bardzo korzystnym i każdy podmiot specjalizujący się w usługach wodociągowych, który utrzymuje straty na takim poziomie może być zadowolony z osiąganego rezultatu. Co więcej, jest to poziom, który może być ekonomicznie uzasadniony (zwłaszcza, że na tym poziomie działania są zdecydowanie bardziej kosztowne niż uzyskane w ten sposób oszczędności – dlatego też o wiele bardziej rozsądne jest pozostawienie strat na takim poziomie niż próba ich całkowitego wyeliminowania). Firma, która utrzymuje straty na takim poziomie powinna więc koncentrować się na utrzymaniu takiego wyniku. Problemy mogą pojawić się bowiem dopiero w przypadku kiedy firma utrzymująca wielkość strat na poziomie 8 – 10% zacznie odnotowywać coraz większe straty. Pogarszanie tego wyniku może sugerować awarie jak również może być dowodem na nasilenie się kradzieży w danym regionie. Dlatego też każdorazowo, gdy pojawia się problem związany z nagłym zwiększeniem strat (przy założeniu, że dana firma prowadzi szereg działań mających na celu zapobiegnięcie takim sytuacjom) konieczne jest znalezienie źródeł problemu.
Każda firma wodociągowo – kanalizacyjna powinna wszystkie swoje działania koncentrować na obniżeniu poziomu straty wody i doprowadzenia ich do akceptowalnego pułapu. W ten sposób nie tylko zwiększy swoje oszczędności, ale doprowadzi do sytuacji, w której ich działalność będzie o wiele bardziej opłacalna.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że problemy związane ze zwiększonymi stratami wody pojawiają się nie tylko wśród polskich przedsiębiorstw wodociągowo – kanalizacyjnych. Okazuje się, że jest to kłopot, który mają także firmy działające w innych krajach – nawet w tych, które teoretycznie znacznie lepiej radzą sobie zarówno z kwestią oszczędzania wody jak i z ogólnym poziomem i jakością świadczonych usług. Przykładem kraju, który również posiada takie problemy jest Wielka Brytania.

Celem zminimalizowania pojawiających się strat wprowadziła kilka kluczowych rozwiązań pozwalających na efektywną walkę z problemami technicznymi.
Jednym z wprowadzonych rozwiązań jest wykorzystywanie zdjęć, które są wykonywane w zakresie fal podczerwonych. Metoda ta znajduje zastosowanie głównie w przypadku kiedy temperatura powierzchni gruntu zmienia się pod wpływem nasycenia wodą pochodzącą z pojawiającego się wycieku. W ten sposób, przy użyciu odpowiednich fotografii można zlokalizować wystąpienie problemu. Kolejnym działaniem jest wprowadzenie do przewodów pustych albo znajdujących się pod ciśnieniem gazów śladowych, które wydostają się na zewnątrz przewodów poprzez występujące w instalacji nieszczelności. Można je wykryć przy użyciu odpowiednich detektorów gazu. Następne rozwiązanie to wprowadzenie systemów, które umożliwiają przeprowadzanie okresowych bilansów wody, która jest wprowadzana do układu i która jest odbierana przez poszczególnych odbiorów.
Ciekawym rozwiązaniem jest także wykorzystywanie we wszystkich systemach monitorowania oraz zarządzania danymi sieciami wodociągowymi sieci neuronowych. To w zestawieniu z posiadanymi, statystycznymi modelami komputerowymi, pozwoli na automatyczne monitorowanie sieci. Jednocześnie, umożliwi to automatyczne wykrywanie czy też badanie przyczyn występujących uszkodzeń sieci. Dodatkowo, rozwiązanie pozwala na przewidywanie miejsc, w których może dojść do pęknięcia rurociągów wraz z wyliczeniem możliwych konsekwencji finansowych. Wprowadzony system pozwala także na przeprowadzanie szczegółowych analiz odnoszących się do odnotowywania korzyści ekonomicznych jakie płyną z przeprowadzanych wcześniej wymian wskazanego uprzednio przewodu. Dzięki temu, firma może przeciwdziałać pojawiającym się problemom i ograniczać straty zanim te faktycznie się pojawiły.
Wprowadzone rozwiązania umożliwiają na znaczne ograniczenie kosztów funkcjonowania całej instalacji jak również przyczyniają się do zwiększenia troski o środowisko naturalne i posiadane zasoby wody. Dodatkowo, działania te pozwalają na zwiększanie dostępnych zasobów wody przeznaczanych do sprzedaży.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że wykrywanie przyczyn powodujących znaczne straty wody w zewnętrznych sieciach wodociągowych jest jednym z ważniejszych zadań jakie stoją przed przedsiębiorstwami wodociągowo – kanalizacyjnymi. Każde z nich, po wykryciu takich strat i zweryfikowaniu ich wielkości, zobowiązane jest do podejmowania odpowiednich działań naprawczych czy prewencyjnych. Jest to o tyle ważne, że występujące problemy przyczyniają się do strat finansowych po stronie przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego. Jednocześnie, przy polityce oszczędzania wody i prowadzenia kampanii społecznych mających na celu zwiększenie poziomu świadomości wśród użytkowników sieci wodociągowych, straty po stronie firmy wydają się być całkowitym zaprzeczeniem dla prowadzonych przez przedsiębiorstwo wodociągowe działań.
Wszystko to powoduje, że każda firma wodociągowo – kanalizacyjna jest zobowiązana do wyszukiwania efektywnych rozwiązań pozwalających na minimalizowanie strat i problemów. Do najczęściej spotykanych działań zaliczyć można przede wszystkim:
- przeprowadzanie regularnych przeglądów całej sieci wodociągowej – przeglądy powinny być połączone z obserwacjami stanu nawietrzni;
- przeglądy sieci, które są połączone z przeprowadzeniem nasłuchu wykonanego przy użyciu odpowiednich aparatów akustycznych (szumomierze, korelatory akustyczne, przenośne radary gruntowe oraz hydrofony);
- wykonywanie pomiaru ciśnienia w specjalnie wybranych punktach i węzłach danej sieci wodociągowej – wszystkie wyniki powinny być zapisywane i kontrolowane, dzięki czemu dużo łatwiej jest zaobserwować pojawiające się nieprawidłowości;
- lokalizowanie przecieków wody (wykorzystywane jest jedynie w przypadku kiedy dochodzi do wypływu wody na powierzchnię).
Ciekawym rozwiązaniem jest także przeprowadzanie pomiarów poziomu poboru wody w godzinach nocnych, czyli pomiędzy 1 a 4 w nocy. Są to godzin, w których odnotowuje się minimalny poziom ponorów wody przez wszystkich odbiorców, dzięki czemu otrzymywane w czasie obserwacji wyniki są zdecydowanie bardziej miarodajne.
Każde ze stosowanych rozwiązań pozwala przedsiębiorstwu wodociągowo – kanalizacyjnemu na zweryfikowanie czy ich instalacje działają w poprawny sposób oraz czy w ramach ich działania nie pojawiają się żadne anomalia, które mogą sugerować pojawiające się nadużycia czy problemy techniczne. Dzięki regularnym i systematycznym kontrolom możliwe jest wykrycie błędów czy problemów jeszcze w ich początkowej fazie, dzięki czemu ewentualne straty ograniczone są do minimum.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że z uwagi na znaczny spadek poziomu zużycia wody wywołany przede wszystkim urynkowieniem cen wody oraz ścieków jak również wprowadzeniem systemu indywidualnego opomiarowania poziomu zużycia wody spowodował, że wśród wielu zróżnicowanych czynników przyczyniających się do pojawiających się strat wody odnotowywanych w systemach wodociągowych, szczególne znaczenie mają kradzieże wody. Najczęściej wynikają one albo z zewnętrznej ingerencji w wodomierz albo w posiadaną instalację.
Do najczęściej pojawiających się przykładu ingerencji, które mogą przyczynić się do zwiększenia poziomu strat zalicza się przede wszystkim: częściowe zamknięcie zaworu kulowego przed wodomierzem (co powoduje zachwianie ogólnego profilu prędkości przepływu wody), cofanie wodomierza (jest to możliwe przez zdjęcie specjalnej obejmy wykonanej z plastiku, która łączy mosiężny korpus wraz z plastikową osłoną całego liczydła wodomierza.
Stosunkowo częstym procederem jest także zastosowanie bardzo silnego magnesu neodymowego, który pozwala na zatrzymanie działania wodomierza. Dodatkowo również możliwy jest czasowy montaż wodomierza, który jest przeprowadzony niezgodnie ze wskazaniami strzałki na jego korpusie (pokazuje ona ogólny kierunek przepływu wody). Wiele osób chcących oszukać zainstalowane liczniki decyduje się także na zdejmowanie sitek na wodomierzu, przez co powoduje mechanicznie zatrzymanie działającego wirnika. Ciekawym pomysłem jest również budowa specjalnych bypassów, które pozwalają na omijanie wodomierzy czy też przewiercanie skrzydełek wodomierza. Ostatnim pomysłem, który może przyczynić się do powstawia realnych strat jest kryzowanie instalacji znajdującej się za wodomierzem.
Dodatkowo, w sezonie letnim i wiosennym dochodzi do nagminnych prób kradzieży z hydrantów, które są instalowane celem ułatwienia prowadzenia prac budowlanych czy też podlewania upraw. Wiele osób korzysta z tych dodatkowych źródeł w sposób nielegalny i pozyskuje z nich wodę przeznaczoną do codziennego użytku.
Wszystkie te rozwiązania powodują, że przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne odnotowuje znaczne straty zanim wykryje realny problem i zlokalizuje jego źródło. Dzięki specjalistycznym urządzeniom, a także regularnym kontrolom stanu technicznego urządzeń i całych instalacji wykrywanie ewentualnych problemów jest coraz efektywniejsze. Niemniej jednak problemy te pojawiają się w dalszym ciągu, a nieuczciwi klienci znajdują coraz to nowe sposoby pozwalające na obejście instalowanych zabezpieczeń.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że straty wody pojawiają się na drodze jaką woda pokonuje od ujęcia do punktu, w którym jest zużywana? Oznacza to, że na straty wody składają się te ubytki, które powstają przede wszystkim w stacjach pomp oraz w urządzeniach wykorzystywanych do uzdatniania wody jak również w zbiornikach wody czy też w wewnętrznych instalacjach wodociągowych oraz w sieciach wodociągowych wraz z uzbrojeniem.
Najczęściej, strata wody pojawia się w efekcie nieszczelności wynikających ze złego stanu technicznego całego systemu wodociągowego lub wybranych jego elementów. Dla każdego przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego największe znaczenia mają miejsca wyszczególnione powyżej – te są najważniejsze. Wynika to przede wszystkim z faktu, że woda, która jest tracona w taki właśnie sposób (czy to na poziomie stacji pomp czy w sieciach wodociągowych czy w instalacjach) nie jest sprzedawana – nie może być mierzona przez urządzenia pomiarowe zainstalowane w domach czy w innych miejscach, które odpłatnie użytkują wodę. Oznacza to, że firma wodociągowa, za utraconą wodę nie może pobierać stosownej opłaty. Dla przedsiębiorstwa jest to poważny problem ekonomiczny.
Jak wynika z przeprowadzony w Niemczech badań, przecieki wody mające miejsce w ramach zewnętrznych sieci wodociągowych do gruntu mogą stanowić od 80 do 100% wszystkich rzeczywistych strat wody, które odnotowują przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne. Do najczęściej wymienianych strat wody w sieciach wodociągowych zewnętrznych wymienia się: pojawiające się przecieki wody w ramach nieszczelnych przewodów oraz uzbrojeń zainstalowanych w ramach danej sieci wodociągowej, wszelkie awarie przewodów wodociągowych, a także „ucieczki” wody przez hydranty, a także wady materiału oraz nieprawidłowe ułożenie rurociągów czy niewłaściwa eksploatacja.
Dużym problemem dla przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjnych są również kradzieże wody, które także pogłębiają problem zwiększających się strat wody. Jednak jest to problem, z którym firmy wodociągowe radzą sobie coraz lepiej – dzięki nowoczesnym urządzeniom pomiarowym .
Do najczęściej występujących przyczyn przecieków wodnych jakie pojawiają się w ramach danej sieci wodociągowej jest nieodpowiedni stan techniczny posiadanych urządzeń, a także nadmierne ciśnienia, które panują w sieci. Dodatkowo, decydujący wpływ mogą mieć również: stan techniczny przewodów oraz armatury, średnica i wiek przewodów, materiał, z którego zostały wykonane, gęstość przyłączy wodociągowych oraz przewodów sieciowych jak również warunki gruntowe. Wszystkie te elementy, w mniejszym lub większym stopniu odpowiadają za pojawiające się w ramach danego przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjnego straty wody.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, ze straty wody definiuje się jako występującą różnicę między zmierzoną objętością wody, która została wprowadzona do danej sieci wodociągowo – kanalizacyjnej, a objętością, która została zafakturowana, czyli faktycznie dostarczona odbiorcom.

Na wielkość tę składa się zarówno rzeczywista jak i pozorna strata wody. Należy tutaj podkreślić, że ta druga kategoria strat jest niezwykle trudna do ilościowego wyznaczenia. Wynika to przede wszystkim z faktu, że nie stanowi realnych ubytków wody. Jednocześnie może być to efekt posiadania nieszczelnego systemu sieciowego, choć nie do końca jest to przyczyną pojawiających się strat wody. W większości przypadków wiąże się to z niedokładnością przeprowadzanych pomiarów wody, a także ze zużycia wody, które nie zostało objęte pomiarami. Dotyczy to przede wszystkim tych przypadków, w których woda jest zużywana na potrzeby własne danego zakładu i jest wykorzystywana m.in. do płukania sieci czy zbiorników jak również filtrów, do przygotowywania roztworów wykorzystywanych w procesach uzdatnia wody czy też na inne potrzeby o charakterze gospodarczym, które są generowane przez przedsiębiorstwo. Najczęściej, objętość wody, która jest przeznaczana na indywidualne, własne potrzeby danego zakładu wodociągowej nie jest zwykle mierzona. Dlatego też często jest zawyżana, tak aby zredukować obliczeniowy wskaźnik strat wody.
Należy tutaj podkreślić, że straty wody i ich wielkość jest jednym z kluczowych elementów pozwalających na przeprowadzenie oceny stanu i jakości technicznej danego systemu wodociągowego. Jest to kolejny powód, dla którego często straty te są ukrywane przez zakład. Jest to działanie celowe ponieważ ukrywając wielkość strat czy zaniżając je zakład wodociągowo – kanalizacyjny nie musi przyznawać się do tego, że jego system posiada błędy czy wymaga zmiany.
Przykładem podejścia firm wodociągowych do tego zagadnienia jest ankieta, która została przeprowadzona w czasie Forum Wodociągów Małopolskich. Spośród wysłanych 21 ankiet, odpowiedź zwrotną odesłało jedynie 5 podmiotów. Pokazuje to, że firmy niechętnie podejmują ten temat i nie zawsze są skore do działania.
Niemniej jednak, analiza poziomu straty wody wchodzi w zakres tak istotnego zagadnienia jak eksploatacja systemu wodociągowego. Dlatego też, niezależnie od indywidualnych przekonań zarządów zakładów wodociągowo – kanalizacyjnych, powinien stanowić podstawę do podejmowania wszelkich prac modernizacyjnych czy naprawczych. Tylko w ten sposób możliwe jest nie tylko uszczelnienie systemu i wprowadzenie realnych oszczędności, ale również możliwe jest znaczne obniżenie wszystkich kosztów związanych z produkcją wody oraz z jej dystrybucją.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że straty wody stanowią jeden z poważniejszych problemów z jakim muszą mierzyć się firmy wodociągowe praktycznie na całym świecie? Niezależnie od poziomu rozwoju cywilizacyjnego, od zaawansowania technologicznego i wprowadzanych rozwiązań w każdym przedsiębiorstwie wodociągowym pojawia się ten sam problem. Jest on o tyle istotny, że straty wody to niekiedy wysoki procent całkowitej wody, która jest wtłaczana do sieci wodociągowej. Oznacza to, że część wody zdatnej do spożycia przekazywanej do wodociągów w ogóle nie trafia do odbiorców. Jest więc marnowana.
W Polsce problem ten uwidocznił się dopiero w czasie funkcjonowania gospodarki rynkowej. Wówczas to zaczęto większą wagę przywiązywać do zagadnienia związanego nie tylko z oszczędzaniem wody, ale również z kosztami związanymi z eksploatacją sieci wodociągowo – kanalizacyjną, kosztami wytwarzania i przesyłu wody. Jednocześnie, niewłaściwe gospodarowanie wodą i jej znaczne marnotrawienie powodowało, że wiele osób nie przywiązywało większej wagi do tworzących się w ten sposób strat.
Sytuacja ta zmieniła się dopiero w ostatnich latach kiedy to odnotowano znaczny spadek poziomu zużycia wody, przy jednoczesnej tendencji do rejestrowania pojawiających się strat wody. Zwiększyła się również świadomość ekologiczna, przez co coraz więcej osób dostrzega znaczenie wody i zagrożenia jakie wiążą się z niepotrzebnym jej nadużywaniem czy z brakiem rozwiązań pozwalających na wprowadzenie oszczędności w zakresie użytkowania poziomu zużycia wody.
Wszystko to spowodowało, że poszczególne przedsiębiorstwa wodociągowe w tym i Wodociągi Siemianowickie Aqua-Sprint zaczęły wprowadzać działania mające na celu znaczne ograniczenie pojawiających się nadmiernych strat wody. Działania podejmowane przez sieci wodociągowe wdrażane są w praktycznie każdym przedsiębiorstwie. Są to zarówno rozwiązania technologiczne pozwalające na lepsze zagospodarowanie zasobów wodnych jak również takie, które pozwalają na unowocześnienie sieci wodociągowo – kanalizacyjnych dzięki czemu ograniczone zostaną straty związane z przesyłem wody, a jednocześnie pozwolą na szybsze i efektywniejsze dostarczanie wody dla mieszkańców danego regionu.
Ważne jest, aby prowadzone działania były odpowiednio przemyślane, by były realizowane w sposób konsekwentny i zgodny z obowiązującymi standardami. Każdorazowo działanie te muszą uwzględniać bieżące potrzeby.
Jedynie podejmując przemyślane i dobrze zorganizowane działania przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne ma możliwość wprowadzenia realnych ograniczeń w zakresie pojawiających się strat wody.
CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że poziom zużycia wody w kraju najczęściej mieści się w ogólnej średniej, która jest spotykana w innych, europejskich państwach. Jak wynika z danych GUS, średnio, w ciągu roku, na jedną osobę zużywa się ok. 34m3 wody w miastach oraz ok. 25m3 na osobę, w terenach wiejskich. W przypadku dużych miast daje to ok. 93 litrów wody na osobę w ciągu doby.
Co ciekawe, w ostatnich latach zauważalny jest nieznaczny spadek. Jeszcze w latach 2005 – 2007 poziom zużycia wody, na jedną osobę (w mieście) wynosił przeszło 100 litrów. Można więc powiedzieć, że stopniowo, zwiększa się świadomość ekologiczna polskiego społeczeństwa, co przekłada się na oszczędności.

Warto podkreślić, że zmiany te niekoniecznie muszą iść w parze z wykształceniem w sobie nowych nawyków pozwalających na oszczędzanie wody. Może mieć bowiem również związek z rosnącymi systematycznie cenami za wodę, co niejako przymusza do oszczędności.  Jednak z racji tego, że udało się w Polsce wykształcić w społeczeństwie nawyk segregowania śmieci czy też oszczędzania energii elektrycznej można założyć, że również w zakresie oszczędzania wody, pojawią się tutaj pewne zmiany.
Od lat bowiem promuje się takie działania jak rezygnacja z kąpieli w wannie, na rzecz szybkiego prysznica, który zużywa cztery raz mniej wody niż wanna. Dodatkowo również, coraz więcej osób przekonuje się do zakupu zmywarek, które są nie tylko bardziej wygodne, ale także ekologiczne – pod warunkiem, że zmywa się naczynia jedynie wówczas, gdy zapełni się cała zmywarka, a nie każdorazowo po zjedzonym posiłku czy wypitym napoju. Jeszcze inne nawyki, które od lat się promuje, a które powoli wchodzą w zwyczaj społeczeństwa, to konieczność zakręcania kranu w czasie mycia zębów (jeśli nie korzysta się w danym momencie z wody), używanie pralki jedynie przy pełnym bębnie, przy zastosowaniu ekologicznych programów. Ostatni promowany nawyk to zbieranie deszczówki do celów gospodarczych (np. do podlewania kwiatów czy niewielkiego przydomowego ogrodu).
Każde z działań, w mniejszym lub większym stopniu wpływa na zwiększenie poziomu oszczędności wody. Wydaje się, że pojedyncze działanie nie przyniesie różnicy i nie da oczekiwanych efektów. Jednak, jeśli każdy z domowników (w lokalu, gdzie mieszkają np. 4 osoby) zdecyduje się na wprowadzenie oszczędności wymienionych powyżej, to pierwsze efekty będą widoczne już po pierwszym okresie rozliczeniowym. Niższe rachunki, automatycznie oznaczają niższe wykorzystanie wody, a tym samym oszczędzenie dostępnych dla wszystkich zasobów.
W przypadku edukacji ekologicznej najważniejsze jest uświadomienie społeczeństwu, że działania podejmowane przez jednostkę w znacznym stopniu oddziałują na resztę.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że dużym wsparciem dla oszczędzania wody jest nowoczesna technologia. Obecnie, na rynku można nabyć kilkadziesiąt, zróżnicowanych urządzeń pozwalających na poczynienie oszczędności w zakresie użytkowania wody.
Większość z tych urządzeń pojawia się coraz częściej w domach z uwagi na oszczędności finansowe jakie można wprowadzić dzięki nim. Dodatkowo, pomagają one w uproszczeniu codziennych czynności wykonywanych w łazience i w kuchni. Te argumenty najczęściej przeważają wśród argumentów przemawiających za wprowadzeniem określonych rozwiązań. Jak więc widać, również podczas budowania domu czy remontu nowoczesne, ekologiczne rozwiązania pojawiają się jednak głównie w kontekście ewentualnych oszczędności czy też chęci przestrzegania pewnych standardów, które dziś obowiązują. Zdecydowanie rzadziej spotykaną motywacją jest chęć realnego oddziaływania na środowisko i świadomość tego, że zapasy wody pitnej są na wyczerpaniu.

Niezależnie jednak od motywacji, warto tutaj podkreślić, że stosowane rozwiązania przyczyniają się nie tylko do znacznego ograniczenia wydatków, ale przede wszystkim pozwoli na oszczędzenie dostępnych zasobów wody.
Nowoczesne technologie pozwalają m.in. na możliwość instalowania tzw. Eko przycisku w spłuczce toaletowej. Jest to jedno z najprostszych rozwiązań jednak przynosi ono najwięcej oszczędności. Okazuje się bowiem, że na spłukiwanie toalet zużywa się ok. 30% wody w domu. Nieco więcej, bo ok. 35% wykorzystuje się na codzienne mycie. Dlatego też, konieczne jest wprowadzenie w domu czy w mieszkaniu takich rozwiązań, które pozwolą na oszczędzanie wody. W Skandynawii stosuje się m.in. eko blokady. Po uruchomieniu kranu, woda nie zaczyna płynąć maksymalnym strumieniem. Pozwala to na znaczne oszczędności poziomu zużywanej wody, choć niektórzy są przekonani, że wolniej lecąca woda, niższe ciśnienie powoduje, że trzeba spędzić więcej czasu pod prysznicem. Jednak nie jest to prawda, co przykład skandynawski pokazuje najlepiej.
Ciekawym i efektywnym rozwiązaniem pozwalającym na zwiększenie poziomu oszczędności, jeśli chodzi o użytkowanie wody, jest stosowanie bezdotykowych baterii. Dzięki specjalnym, elektronicznym sensorom, baterie uruchamiają się automatycznie po podstawieniu np. rąk czy ciała pod prysznic. Brak ruchów czy odsunięcie się spod czujnika powoduje automatyczne wyłącznie dopływu wody. W ten sposób możliwe jest kontrolowanie poziomu zużycia wody również w trakcie kąpieli, co nie zawsze było wygodne.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że jednym z argumentów sugerujących, że zasoby wody należy oszczędzać są koszty. Obecnie, średnia cena wody oraz ścieków w Polsce kształtuje się na poziomie 8-9zł za m3. Są to koszty stosunkowo niskie, jeśli zestawi się je z wielkością opłat jakie zobowiązani są uiszczać mieszkańcy innych państw europejskich. Dla porównania, w Niemczech opłata ta wynosi ok. 25 zł za m3.
Sytuacja w zakresie obowiązujących w Polsce cen wody będzie się systematycznie zmieniać. Na okres najbliższych kilku lat planowane są bowiem kolejne podwyżki cen wody oraz ścieków. Działania te, z jednej strony wiążą się z koniecznością zwiększenia motywacji użytkowników wody do większych oszczędności, a z drugiej strony są konsekwencją planowanych na kolejne lata inwestycji. Planuje się budowę lub modernizacji oczyszczalni oraz tworzenie sieci kanalizacyjnych.
W efekcie tych działań, koszty wykorzystania wody będą systematycznie zwiększać się. Z uwagi na fakt, że wzrost cen nie idzie w parze ze wzrostem płac, a zarobki często nie starczają na pokrywanie wszystkich zobowiązań związanych z opłatami eksploatacyjnymi za mieszkania czy domy, konieczne jest podjęcie oszczędności. Dzięki temu, że koszty użytkowania wody zwiększają się, ludzie przywiązują coraz większą wagę do jej zużycia. Do minimum ograniczają tzw. niepotrzebne puszczanie wody (np. podczas mycia zębów, mycia głowy, zmywania naczyń, a do podlewania), a przydomowe ogrody podlewają wodą deszczową – co pozwala na zaoszczędzenie sporych sum pieniędzy – zwłaszcza w sezonie wiosenno – letnim.
Mimo, że systematyczne podnoszenie cen wody nie leży w interesie społecznym ponieważ coraz częściej okazuje się, że woda jest towarem, na który nie każdy może sobie pozwolić, to okazuje się, że w ostatecznym rozrachunku działania te są korzystne z perspektywy ekologicznej. Można więc powiedzieć, że im wyższa cena wody, tym zwiększa się chęć do oszczędzania zasobów – im mniej niepotrzebnego zużycia, im bardziej przemyślane wykorzystanie wody, tym dostępne zasoby wystarczą na dłużej. Należy tutaj jednak podkreślić, że działania tego rodzaju nie mają odpowiedniej motywacji. Wypływają bowiem wyłącznie z chęci poczynienia określonych oszczędności finansowych. Oznacza to, że dla większości osób czynnik ten jest znacznie ważniejszy niż przysłużenie się ekologii. Dlatego też, ważne jest, aby jednocześnie podnosić świadomość ekologiczną użytkowników wody – tak, aby rozumieli oni, że ich działania korzystnie wpływają na ekosystem, a tym samym, kolejne pokolenia będą mogły korzystać z dostępnych zasobów.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że sposobem na zwiększenie świadomości ekologicznej społeczeństwa w zakresie ochrony dostępnych zasobów wody (które szybko się wyczerpują) jest ustanowienie Światowego Dnia Wody, który jest obchodzony 22 marca. Jest to święto, które zostało ustanowione przez Zgromadzenie Ogólne ONZ, w czasie konferencji Szczyt Ziemi 1992 (UNCED), który miał miejsce w Rio de Janeiro – w ramach Agendy 21.
Przyczyną, dla której zdecydowano się na ustanowienie takiego dnia był fakt, że przeszło miliard osób na całym świecie, nieustannie cierpi z powodu braku dostępu do czystej wody pitnej.

Pierwsze obchody miały miejsce w 1993 roku. Wówczas, kluczowym założeniem obchodów było uświadomienie krajom członkowskim, że odpowiednio prowadzona gospodarka wodna ma znamienny wpływ na ich ogólną kondycję gospodarczą oraz społeczną Z roku na rok, Dzień Wody obchodzono pod innym, ważnym hasłem. Do najważniejszych z nich zaliczyć należy przede wszystkim: troska o wodę stanowi obowiązek każdego człowieka, woda dla spragnionych miast, zasoby wodne świata: czy ich wystarczy?, Wody podziemne – niewidoczne zasoby, woda dla życia, woda a warunki sanitarne, woda dla miast, bezpieczeństwo żywności i wody, Międzynarodowy Rok Współpracy Wodnej, woda i energia, woda a zrównoważony rozwój oraz woda a praca – hasło z roku 2016.
Obchody te miały uświadomić społeczności światowej, że woda jest zasobem wyczerpywanym, o który należy szczególnie dbać ponieważ bez niego, prawidłowe funkcjonowanie jest niemożliwe – co udowadniają te społeczeństwa, które z dostępem do bieżącej i czystej wody mają problem.
Najczęściej Światowy Dzień Wody ma charakter edukacyjny. W tym czasie przygotowane są imprezy okolicznościowe, specjalne wykłady czy zajęcia. Dodatkowo, pozwala to na organizowanie specjalnych wydarzeń w szkołach i przedszkolach, gdzie edukacja ekologiczna powinna się rozpoczynać.
Ustanowienie osobnego święta dla wody podkreśla jej ogromne znaczenie i wyjątkowość. Pokazuje, że tematyka ta jest istotnym aspektem życia każdego człowieka. Oznacza to, że odpowiedzialność za właściwe gospodarowanie zasobami wodnymi ponoszą wszyscy, a co za tym idzie, wszyscy muszą się zaangażować w działania mające na celu wprowadzenie realnych oszczędności poziomu zużycia wody – wszędzie, gdzie jest to możliwe. 22 marca jest dniem, który przypomina, że to człowiek odpowiada za zasoby wody i to od jego zaangażowania i działania zależy jak długo będzie można się nimi cieszyć i bez większych problemu będzie można z nich korzystać.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że mimo tego, że Polacy coraz częściej wykazują zainteresowanie kwestiami związanymi ze środowiskiem naturalnym, z ekologią i ekologicznym życiem, to nie zawsze są gotowi do wdrażania wszystkich dostępnych rozwiązań. Przykład prowadzonej gospodarki wodnej jest tego najlepszym dowodem.

Większość osób ma świadomość tego, że zasoby wody pitnej są mocno ograniczone, a cywilizacja zmierza do szybkiego ich wyczerpania. Mimo to, w dalszym ciągu nadużywa się wody do praktycznie każdej czynności, bez zwracania uwagi na faktyczny poziom jej przydatności i wykorzystania. Oznacza to, że wiele osób w dalszym ciągu nie podejmuje żadnych działań, których celem byłoby zwiększenie poziomu oszczędności w zakresie użytkowania wody.
Do najczęstszych przewinień jakie popełniają praktycznie wszyscy jest nieuzasadnione puszczanie wody. Do sytuacji tych najczęściej dochodzi w kuchni, gdzie pod bieżąca wodą (w bardzo dużych ilościach) płucze się warzywa czy owoce, a także zmywa naczynia. Woda jest puszczana przez kilka minut, a tylko niewielka część zasobów jest faktycznie wykorzystywana – pozostała, czysta i zdatna do spożycia woda, trafia do kanalizacji.
Innym przykładem marnotrawienia zapasów wody jest nadużywanie wody w czasie kąpieli oraz podczas spłukiwania toalet. W pierwszym przypadku chodzi przede wszystkim o niepotrzebne puszczanie wody np. podczas mycia głowy czy mycia ciała, kiedy z wody faktycznie się nie korzysta, a jest ona w dalszym ciągu odkręcona. Druga sytuacja odnosi się do posiadania tradycyjne spłuczki, w której nie zastosowano podziału na mocniejszy i słabszy strumień wody – w efekcie tego, każdorazowo wykorzystuje się zdecydowanie większą ilość wody niż jest to potrzebne, a tym samym czysta, zdatna do użytku woda trafia do kanalizacji.
Przedstawione powyżej działania to jedynie dwa, najczęściej popełniane błędy, które pojawiają się w praktycznie każdym domu – niezależnie od poziomu świadomości ekologicznej domowników.
Dlatego też, tak ważne jest uświadamianie ludziom jak należy właściwie gospodarować dostępnymi zasobami wody, w jaki sposób z nich korzystać lub jak sprawić, by wykorzystanie wody było mniejsze niż dotychczas. Działanie takie dotyczy zarówno tych, którzy mają świadomość tego, że zasoby wody znajdują się na wyczerpaniu jak również w odniesieniu do osób, które takiej wiedzy nie posiadają. Nie każdy bowiem wie, jakie działania podjąć, aby efektywnie przyczynić się do obniżenia poziomu zużycia wody. Jedynie skuteczna kampania informacyjna pozwoli na zmianę obecnej sytuacji.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że jednym z badań pokazujących poziom świadomości ekologicznej Polaków były badania przeprowadzone przez TNS OBOP dla National Geographic Channel. W badaniach tych, 72% ogółu ankietowanych przyznało, że słyszało o globalnym problemie wynikającym z wyczerpywania się zapasów wody na świecie. Pozostali ankietowani nie dysponowali taką wiedzą. Oznacza to, że mimo systematycznego nagłaśniania problemu, zachęcania do oszczędzania wody, wiele osób nadal nie ma świadomości zagrożenia i bagatelizuje ewentualne konsekwencje swojego działania.
Największa świadomość problemu pojawia się wśród osób lepiej wykształconych, znajdujących się w lepszej sytuacji materialnej. Głównym źródłem informacji były środki masowego przekazu, w tym przede wszystkim telewizja. Na drugim miejscu była prasa, a dopiero później radio. Co ciekawe, jedynie 20% ogółu respondentów dowiedziało się o problemie z internetu i publikowanych tam tekstów ogólno tematycznych. Niewiele osób zdecydowało się na skorzystanie z bardziej wiarygodnych serwisów i pism branżowych, w których temat ten mógł być poruszany.
Wyczerpywanie zasobów wody to temat najrzadziej poruszany w czasie rozmów z krewnymi czy z przyjaciółmi. To z kolei pokazuje wagę i poziom zainteresowania problemem i jego realnością. Dla wielu osób nie jest to temat na interesująca rozmowę czy temat, którym mogłoby się dzielić z bliskimi.
Podejście do problemu wynika przede wszystkim z braku rozwiniętej świadomości ekologicznej. Mimo tego, że do wielu osób docierają odpowiednie informacje i komunikaty, to nie wiążą się one dla nich z żadnymi działaniami. Jest to przekaz, który w ich przekonaniu nie dotyczy ich bezpośrednio, jest to problem odległy i niezbyt realny – jak większość problemów ekologicznych, które najczęściej są bagatelizowane, do czasu wystąpienia realnych konsekwencji.
Wszystko to powoduje, że chcąc podjąć jakiekolwiek działania mające na celu zmianę sytuacji, chcąc zwiększyć poziom zaangażowania wśród lokalnych społeczności w walkę z ograniczaniem zasobów wody, konieczne jest zwiększenie świadomości ekologicznej oraz uświadomienie, że konsekwencje braku podjęcia jakichkolwiek działań mogą pojawić się zdecydowanie szybciej niż jest to zakładane (z uwagi na systematycznie rosnący poziom wykorzystywania dostępnych zasobów).

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że woda jest dobrem, z którego korzysta się praktycznie codziennie, w różnych sytuacjach – zarówno w gospodarstwach domowych jak i w przemyśle i w wielu innych dziedzinach życia. Jest niezbędna do prawidłowego funkcjonowania. Oznacza to, że w interesie społecznym (a również i ekonomicznym i gospodarczym) jest utrzymanie jej zapasów na jak najwyższym poziomie, przez jak najdłuższy okres czasu. W wielu przypadkach natomiast, jej użytkownicy nie zdają sobie sprawy z tego jak dużo wody jest marnowane. Brak kontroli poziomu przepływu i zużycia wody przyczynia się nie tylko do wzrostu rachunków za wodę, ale również za stopniowe redukowanie niewielkich zapasów wody pitnej jakimi przyroda dysponuje.
Co ciekawe, polskie zasoby wody są bardzo niewielkie. Ich poziom jest porównywalny z zasobami jakimi dysponuje Egipt. Oznacza to, że z perspektywy globalnej Polska jest krajem o ubogich zasobach wody. Szacuje się, że jest to ok. 187 mld m3, czyli ok. 1800 m3 rocznie na jednego mieszkańca (daje to 22 miejsce w całej Europie).
Większość osób nie ma świadomości tych statystyk. Wynika to z faktu, że dostęp do wody pitnej jest zjawiskiem oczywistym. Przekonanie to umacnia fakt, że woda pokrywa ok. 71% powierzchni ziemi, co powoduje, że przeciętny i niedokształcony ekologicznie użytkownik traci rzeczywisty obraz.
Tymczasem, jak wynika z badań przeprowadzonych przez WHO, przeszło 1,1 mld ludzi nie ma dostępu do wody, która mogłaby spełniać podstawowe normy czystości. Oznacza to, że praktycznie 1/6 wszystkich mieszkańców globu nie ma dostępu do wody zdatnej do spożycia. To z kolei powoduje, że są oni znacznie bardziej narażeni na choroby wywoływane koniecznością spożywania zanieczyszczonej wody.
Z racji tego, że w Polsce problemów z dostępem do wody pitnej jeszcze nie ma – nie na tak ogromną skalę, większość osób nie zdaje sobie sprawy z realności tego zagrożenia. Są to problemy, które utożsamia się z trzecim światem, oddalone o setki tysięcy kilometrów. W efekcie tego, mało kto czuje się jeszcze zobligowany do oszczędzania wody.
Z roku na rok poziom świadomości ekologicznej, w zakresie użytkowania wody systematycznie zwiększa się jednak, w dalszym ciągu nie jest on tak wysoki jak powinien. Dlatego też tak istotne jest podejmowanie edukacji ekologicznej na najwcześniejszych etapach rozwoju – od przedszkola, gdzie dziecko powinno poznawać zasady racjonalnego i oszczędnego gospodarowania dostępnymi zasobami wody.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że czynnikiem, który w znacznym stopniu wpływa na dodatkowe zubożenie dostępnych, podziemnych źródeł wody jest systematyczne niszczenie i pomniejszanie terenów charakteryzujących się właściwościami retencyjnymi. Są to obszary, które posiadają zdolność zatrzymywania wody w danym podłożu, a później, stopniowo zasilają wody podziemne. Najczęściej jest to cecha charakteryzująca glebę pokrytą roślinnością.
W przypadku kiedy na danym obszarze dominuje ziemia, która jest odsłonięta, a większość wody po opadach deszczu (nawet po tych najbardziej intensywnych) wyparowuje albo spływa po jej powierzchni do rzek czy jezior, nie przynosi to oczekiwanych efektów. Tym samym, podziemne źródła tracą możliwość uzupełnienia swoich zasobów, a tym samym ograniczają swoja objętość – zwłaszcza, jeśli poziom ich eksploatacji systematycznie zwiększa się.
Oznacza to, że jedynym, realnym i najbardziej efektywnym sposobem na przeciwstawieniu się zjawisku wysuszania podziemnych źródeł, jest nie tylko wprowadzenie odpowiednich działań mających na celu oszczędne gospodarowanie zasobami i zachęcenie społeczeństwa do ekologicznego użytkowania zasobów wody pitnej. To również konieczność odpowiedniego zalesiania wybranych obszarów oraz prowadzenie prawidłowej gospodarki rolnej.
Proces ten dotyczy także właściwego zagospodarowania rzek. Oznacza to, że we wszystkich miejscach, w których brzegi rzek są nieuregulowane, porośnięte zaroślami, a także te obszary, które stanowią szeroką strefę zalewową, powinny być odpowiednio chronione. Dzięki nim bowiem woda deszczowa ma możliwość zatrzymania się i zasilenia zasobów wód podziemnych. Jeśli tereny te będą likwidowane lub przeznaczane do użytku przemysłowego czy mieszkalnego (mimo realnych zagrożeń, tereny zalewowe są osuszane i stawia się na nich domy mieszkalne czy obiekty przemysłowe), woda nie będzie miała jak się zatrzymywać, a tym samym nie będzie mogła zasilać źródeł podziemnych.
Szkodliwym działaniem jest także betonowanie koryt rzek oraz brzegów, tak aby rzeka nie stanowiła zagrożenia dla okolicznych mieszkańców. Jednak w rzeczywistości, doprowadza to do sytuacji, w której koryto służy wyłącznie do doprowadzania słodkiej wody do morza, czyniąc ją tym samym bezwartościową dla gospodarki i dla środowiska.
Należy tutaj podkreślić, że podejmowane przez człowieka działania w zakresie odpowiedniego i racjonalnego zagospodarowania terenu ma szeroki wydźwięk i wpływa na praktycznie każdą sferę jego działalności. Dlatego też, decydując się na zabudowę określonego tereny należy zweryfikować czy jest to działanie korzystne i czy z dłuższej perspektywy nie przyniesie więcej strat niż korzyści.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że zasoby wody dostępne na ziemi nigdy nie były dobrem stałym i nieprzerwanym. Oznacza to, że wraz ze zwiększającą się populacją i częstotliwością jej użytkowania konieczne jest wprowadzanie odpowiednich działań mających na celu oszczędzanie wody. Jest to szczególnie istotne ponieważ woda pitna stanowi jedynie niewielki odsetek wszystkich zasobów wodnych dostępnych na ziemi (woda słona i słodka, lód, para wodna). Warto tutaj bowiem podkreślić, że woda słona stanowi 97% ogółu wszystkich zasobów wody. To przede wszystkim zasoby dostępne w oceanach. Z kolei woda słodka stanowi jedynie 3% ogółu zasobów. Na nią składa się: woda powierzchniowa w rzekach i jeziorach (1%), a także woda podziemna (22%) oraz woda w lodowcach (77%).
Człowiek, do swojego użytku wykorzystuje wodę podziemną. Stosowana jest ona w gospodarstwach domowych, a także w rolnictwie i w przemyśle. Jak widać, z przedstawionych powyżej danych, stanowi ona jedynie niewielki ułamek wszystkich, dostępnych zasobów.
Wraz ze zwiększającą się liczbą ludności oraz postępem gospodarczym, dostępne źródła podziemne są coraz częściej i coraz bardziej intensywnie użytkowane. To z kolei prowadzi do sytuacji, w której zapasów tych zaczyna brakować. Okazuje się bowiem, że podziemne źródła nie odnawiają się, a więc nie są uzupełniane tak szybko, aby móc nadążyć za zwiększającym się systematycznie poborem wody. W efekcie tego, zasoby są szybciej wyczerpywane niż mają one szansę się odnowić, przez co zaczynają one zanikać, a problem dostęp do wody pitnej jest coraz bardziej poważny.
Wszystko to prowadzi do sytuacji, w której człowiek musi podjąć odpowiednie działania mające na celu zredukowanie poziomu użytkowania wody i zmotywowanie ludzi do oszczędzania jej zasobów. Okazuje się bowiem, że większość osób korzystających z wody nie podejmuje żadnych działań mających na celu bardziej ekologiczne użytkowanie udostępnianych zasobów. Wynika to najczęściej z braku świadomości jak poważnym problemem, za kilka lat może okazać się dostęp do wody pitnej oraz jak duży wpływ na kurczenie się zasobów mają działania podejmowane przez pojedyncze osoby. Z uwagi na fakt, że woda otacza nas z każdej strony, dla wielu osób problem braku wody jest niewyobrażalny. Podejście to pokazuje jednak jak niski jest poziom wiedzy na temat tak ważnego produktu i jak bardzo potrzebna jest odpowiednia edukacja ekologiczna, która pozwoli na zwiększenie poziomu świadomości wśród społeczeństwa. Tylko dzięki temu możliwe będzie wprowadzenie zmian niezbędnych do zwiększenia poziomu oszczędności wody pitnej i użytkowania jej zapasów.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że oszczędzanie wody obecnie jest jednym z najczęściej promowanych i nagłaśnianych w mediach działań. Prowadzone są kampanie promujące oszczędność i ekonomiczne sposoby gospodarowania dostępnymi zasobami czy też wskazuje się najlepsze sposoby na to, aby zmniejszyć poziom zużycia wody zarówno w gospodarstwach domowych jak również w przedsiębiorstwach czy innych punktach, które wykorzystują duże ilości zasobów.

Prowadzone działania mają na celu nie tylko obniżenie rachunków, ale przede wszystkim mają zwiększyć poziom świadomości ekologicznej społeczeństwa. Okazuje się bowiem, że większa część osób nie zdaje sobie sprawy z tego, że zasoby wody pitnej i zdatnej do użytku są mocno ograniczone i należy nimi odpowiednio zarządzać, aby ich nie brakło. Dlatego też, prowadząc działania informacyjne zachęca się ludzi do tego, aby w miarę możliwości oszczędnie zarządzali dostępnymi zasobami.
Tylko w przypadku kiedy społeczeństwo zacznie przywiązywać do tego większą wagę, jeśli nie będzie odkręcała wody niepotrzebnie (np. podczas mycia zębów, do mycia naczyń czy warzyw pod bieżącą wodą, czekanie na dopływ ciepłej wody, itp.), a także gdy będzie pilnowała szczelności kranów i instalacji wodnych, możliwe będzie ograniczenie nadmiernego zużycia wody. Okazuje się bowiem, że większość wody, która trafia do sieci kanalizacyjnej jest wodą niewykorzystaną, czyli czystą, która została wypuszczona przypadkiem i nie została w żaden sposób wykorzystana.
Zwiększanie świadomości społecznej należy rozpocząć przede wszystkim od podkreślania informacji dotyczącej wielkości dostępnych zasobów wody, z których można korzystać i wskazanie w jakim tempie zapasy te się redukują. W ten sposób możliwe będzie uświadomienie ludziom znaczenia ich działań. Dodatkowo, należy podkreślać jakie konsekwencje mogą się pojawić, jeśli ludzie nie zaczną postępować ekologicznie. Tylko, w przypadku kiedy uświadomi się ludziom jak wiele negatywnych szkód niesie za sobą marnotrawienie zapasów, można osiągnąć jakiekolwiek, pozytywne rezultaty.
Uświadamianie należy rozpocząć od jak najmłodszych lat. Już na poziomie edukacji przedszkolnej dzieci powinny mieć świadomość tego czym jest woda pitna, jak należy ją oszczędzać i dlaczego jest to tak ważne. Wiedza ta, z czasem powinna być poszerza i nieustannie wzbogacana o odpowiednie nawyki i działania. Nie wystarczy tutaj bowiem sama teoria. Jeśli dzieci otrzymają właściwe narzędzia, zrozumieją motywy konkretnego postępowania będą chętniej przestrzegać ustalonych zasad. Co więcej, nawyki wykształcone na etapie wczesnego dzieciństwa sprawią, że również w dorosłym życiu będą zdecydowanie bardziej oszczędnie gospodarować wodą.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że w odpowiedzi na konieczność dopasowania polskiego prawa do wymogów unijnych  (dyrektywa ramowa UE) powstał projekt ustawy prawo wodne (2016). jest on zapowiedzią wprowadzenia rewolucyjnych zmian dotyczących gospodarowania zasobami wodnymi, co może wiązać się z podniesieniem cen wody.
Na skutek wprowadzonych regulacji, mogą ponieść większe koszty również firmy, które zużywają duże ilości wody. Pewną innowacją jest powołanie do Państwowego Gospodarstwa Wodnego „Wody Polskie”. Na mocy ustawy będzie miał on przyznany swój budżet, odpowiedni zakres zadań oraz duże kompetencje.
W rozwiązaniu tym przewidziane zostały maksymalne pułapy ceny wody. Co ciekawe, są one wyższe niż te, które obowiązują na chwilę obecną. Na podstawie nowych przepisów zniesione zostanie zwolnienie z opłat za korzystanie z wody, które obowiązują elektrownie oraz elektrociepłownie. Oznacza to, że opłata za wodę może być dwukrotnie wyższa ponieważ musi pokryć zużycie wody na potrzeby systemów chłodzenia natomiast pozostała część będzie pokrywać opłatę za ścieki, które po zużyciu wody zostaną przekazane „na zewnątrz”.
Przeciętny użytkownik nie tylko zapłaci znacznie więcej za wodę, która jest wykorzystywana w gospodarstwach domowych, ale również będzie musiał ponieść koszt nakładany na elektrownie. Jeśli zwiększone zostaną koszty nałożone na elektrownie, automatycznie zwiększą się ceny energii elektrycznej lub ogrzewania.
W projekcie uwzględniono także wprowadzenie zróżnicowanie cen wody ze względu na jej pochodzenie. Dwa razy droższa będzie woda podziemna (tańsza będzie powierzchniowa). Dodatkowo, poza zniesieniem zwolnień z opłat za wodę przeznaczoną na cele przemysłową, zniesione zostaną również zwolnienia dla celów rolniczych. Choć opłaty te będą nieco niższe.
Pozyskane w ten sposób środki mają być przeznaczane przede wszystkim na regulowanie rzek śródlądowych, a także na inwestycje związane z utrzymaniem odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa przeciwpowodziowego. Trzeba tutaj bowiem podkreślić, że w związku z możliwymi podwyżkami, do budżetu będzie trafiało więcej środków, a tym samym można założyć, że struktura wodociągowo – kanalizacyjna oraz działania związane z ochroną środowiska będą się nieustannie rozwijać.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że w obowiązujących obecnie przepisach, które odnoszą się do reguł prowadzenia kalkulacji kosztów, podkreśla się przede wszystkim możliwości wzięcia pod uwagę planowanych zmian uwarunkowań ekonomicznych, które mogą oddziaływać na poziom kosztów danym roku obowiązywania wybranych taryf. Odnosi się to do kosztów ponoszonych w danym roku obrachunkowym, które poprzedzają rok, w którym wprowadzana jest dana taryfa.

Dodatkowo, możliwe jest tutaj uwzględnienie wszelkich zmian, które będą wynikać z planu wdrożonego w roku obowiązywania nowych taryf czy też w odniesieniu do kosztów, które są konsekwencją prowadzonych inwestycji modernizacyjnych i rozwojowych czy też związanych z działaniami na rzecz ochrony środowiska.
W rozporządzeniu ministra budownictwa z dn. 28 czerwca 2006 roku ustalono również najważniejsze wskaźniki przeliczeniowe kosztów do określenia niezbędnych przychodów, a które będą podstawą dla ustalania cen oraz stawek opłat ponoszonych za wodę i ścieki. Są one w dużej mierze różnicowane przez typ kosztów. W efekcie tego, kalkulacja ta częściej jest zbliżona do wykorzystywanych reguł prognozowania oraz kalkulowania.
Wszystkie inne koszty eksploatacji oraz utrzymania są precyzowane wg planowanych czy też obowiązujących stawek na dany rok, na który ustalona jest wybrana taryfa. Natomiast w przypadku zakupu wody czy też ceny za wprowadzenie ścieków do urządzeń, które nie należą do firmy wodociągowo – kanalizacyjnej – w oparciu o planowane koszty lub te, które wynikają z zawartej przez firmę umowy.
W przypadku kosztów, które odnoszą się do inwestycji o charakterze modernizacyjnym czy rozwojowym oraz ekologicznym, określa się je w odpowiednich wartościach, które zostały zdefiniowane w konkretnych umowach kredytowych czy pożyczkowych zaakceptowanych w danym roku obowiązywania ustalonej taryfy.
Każda firma wodociągowo – kanalizacyjna może odpowiednio różnicować ceny i taryfy ze względu na przyjęte przez siebie kryteria (odnosi się to także do poszczególnych gospodarstw domowych). Oznacza to, że w zależności od generowanych kosztów wybranych usług firma może określić niezależne ceny za wodę oraz za ścieki dla mieszkańców miast oraz wsi czy też poszczególnych dzielnic.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że w przypadku ustalania cen za ścieki opadowe oraz roztopowe mamy tutaj do czynienia z zróżnicowaniem ich ze względu na urządzenia kanalizacyjne, do których będą odprowadzane.
Należy tutaj podkreślić, że zupełnie inne zasady obowiązują w przypadku określania cen za kanalizację ogólnospławną, a inne dotyczące kanalizacji deszczowej. W pierwszym przypadku koszty dotyczące odprowadzania czy to ścieków opadowych czy roztopowych przy użyciu kanalizacji ogólnospławnej odnoszą się do każdej, z wydzielonych grup taryfowych odbiorców, świadczonych usług kanalizacyjnych. Natomiast podmioty dostarczające ścieki opadowe oraz roztopowe mają ustaloną odrębną stawkę. Jest ona wielkością wyważoną w jednostkach pieniężnych, a które dany podmiot musi zapłacić firmie wodociągowo – kanalizacyjnej, za jednostkę miary powierzchni zanieczyszczonej cechującej się trwałą nawierzchnią, z której odprowadza się ścieki opadowe oraz roztopowe.

Sposób wydzielenia kosztów na konkretne grupy taryfowe musi brać pod uwagę zarówno współczynniki alokacji, które są określone w oparciu o przeprowadzone analizy kosztów odnoszące się do wielkości, rodzaju oraz metod zagospodarowania danej powierzchni zanieczyszczonej (trwałej nawierzchni).
Do ścieków opadowych oraz roztopowych zalicza się przede wszystkim: wody opadowe oraz roztopowe, które zostały ujęte w otwarte albo zamknięte systemy kanalizacyjne, które pochodzą z powierzchni zanieczyszczonej charakteryzujących się trwałą nawierzchnią (dotyczy to miast, portów, lotnisk, terenów przemysłowych i handlowych, a także usługowych i składowych, baz transportowych, dróg oraz parkingów).
Należy tutaj również podkreślić, że nie każda woda opadowa może być traktowana jako ścieki. Do tej kategorii nie można zaliczać wody opadowych pochodzących z powierzchni dachów (nie są one bowiem nawierzchniami zlokalizowanymi na powierzchni ziemi).
Najwięcej zastrzeżeń wzbudza odprowadzanie do kanalizacji ogólnospławnej przez zarządców dróg czy posiadaczy powierzchni zanieczyszczonych sprowadza się to bowiem często do przerzucania kosztów na pozostałych dostawców ścieków przemysłowych czy bytowych. Jednocześnie, oznacza to zwolnienie tych podmiotów z regulowania opłat. Wielokrotnie było podkreślane, że rozwiązanie takie narusza nie tylko obowiąże przepisy prawne dotyczące kwestii ustanawiania opłat, ale również przepisy zawarte w Konstytucji RP. Dlatego też zasadnym wydają się roszczenia sprowadzające się do konieczności zastosowania zmian w obowiązującym prawie.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że stawka opłaty abonamentowej to wartość wyrażona w odpowiedniej jednostce pieniężnej, a która przypada na danego odbiorcę usług za wybrany okres rozliczeniowy. Na jej podstawie, każdy odbiorca usług musi zapłać firmie wodociągowo – kanalizacyjnej odpowiednią kwotę za utrzymanie w całkowitej gotowości do nieprzerwanego świadczenia usług wszystkich urządzeń wodociągowych oraz kanalizacyjnych. Odnosi się to również do opłaty uiszczanej za usługę sprowadzającą się do odczytania wodomierza czy też innego urządzenia pozwalającego na pomiar i rozliczenie należności za ilość dostarczanej wody lub odprowadzonych ścieków.
Stawka opłaty abonamentowej jest ustalana w oparciu o trzy wymienione powyżej, odrębne typy kosztów. Należy tutaj podkreślić, że utrzymanie w gotowości i w odpowiednim stanie wszystkich urządzeń wykorzystywanych do efektywnej realizacji tej usługi (najczęściej koszty eksploatacyjne mogą wynosić nie więcej niż 15% wszystkich kosztów, a które dzieli się w myśl przyjętego wcześniej współczynnika alokacji na poszczególne taryfowe grupy odbiorców jak również na liczbę odbiorców zawartych w danej grupie taryfowej). Jednocześnie, oznacza to wszystkie inne koszty odnoszące się do eksploatacji, a które nie zostały uwzględnione przy definiowaniu stawki obowiązującej w ramach opłaty abonamentowej muszą być uwzględniane przy określaniu ceny za 1m3 dostarczanej wody oraz odprowadzanych ścieków.
Warto tutaj podkreślić, że stawka ta wcale nie musi odnosić się do wszystkich wyszczególnionych powyżej kosztów. Większość z nich może bowiem znacznie wykraczać poza ustalone 15% całości, a z racji ustalonego limitu nie można było w żaden sposób przekroczyć. Oznaczało to, że jeśli koszty przewyższyły próg 15% nie można było ich doliczyć do rozliczenia.
W przygotowanym rozporządzeniu nie uwzględniono także specyfiki wszystkich kosztów, które powinny być uwzględnione przy określaniu stawki opłaty abonamentowej w części odnoszącej się do wprowadzonych rozwiązań organizacyjnych i technicznych. Te mogą być inne – w zależności od wybranej firmy wodociągowo – kanalizacyjnej.  
Dodatkowo, stawka opłaty abonamentowej uwzględnia także zróżnicowane koszty dla wydzielonych grup taryfowych i dla różnych odbiorców: rozliczanych w oparciu o wskazania wodomierza, osoby korzystające z lokali znajdujących się w budynkach wielolokalowych jak również odbiorcy rozliczani w oparciu o przeciętne normy zużycia wody.
Stawka, dla danego odbiorcy świadczonych usług określana jest za konkretny okres rozliczeniowy – nie tak jak było dawniej, za każdy miesiąc.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, ze każde przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne jest pod kontrolą Ministerstwa infrastruktury i Budownictwa (odpowiadające także za kontrolę gospodarki mieszkaniowej – odbiorców świadczonych przez firmy usług).

Dodatkowo, obowiązujące stawki czy taryfy są akceptowane przez władze samorządowe (niezależnie od odbiorców usług). Oznacza to, że firmy poniekąd przynależą także do struktur samorządowych (to one je powołują). Wszystkie te zależności powodują, że niezwykle trudno jest ustalić jednolite, całkowicie uzasadnione ekonomicznie i zrozumiałe zasady określania cen obowiązujących za wodę oraz ścieki. Odnosi się to zarówno do tworzenia odpowiedniego prawa jak również konieczności jego przestrzegania. Odnosi się to także do władz samorządowych, które w swoim obowiązku mają czuwanie nad właściwym przestrzeganiem prawa, a przede wszystkim koniecznością przedkładania interesu publicznego ponad ekonomikę.
Wszystkie zasady obowiązujące w zakresie definiowania taryf za zbiorowe zaopatrzenie w wodę czy też usuwanie ścieków jest regulowane przede wszystkim przez ustawę z dn. 7 czerwca 2001 roku o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków jak również przez rozporządzenie ministra budownictwa z dn. 28 czerwca 2006 roku dotyczącego ustalania taryf, wzoru wniosku o zatwierdzenie taryf, warunków rozliczeń.
Każda z tych regulacji wyznacza konkretne zasady stosowania i tworzenia obowiązujących w danym roku taryf i opłat za korzystanie z usług przedsiębiorstw wodociągowo – kanalizacyjnych. Definiują one metody naliczania opłat, elementy składowe, a przede wszystkim dzielą na konkretne taryfy, którym przyporządkowane są określone ceny.
Dodatkowo również, wyszczególnione powyżej regulacje określają sposób nakładania ewentualnych kar za wszelkie próby oszustw czy nadużyć w zakresie korzystania z usług firm wodociągowo – kanalizacyjnych.
Przepisy te są regularnie modyfikowane, tak aby systematycznie eliminować z nich wszelkie niejasności, wprowadzać kolejne zapisy, które pozwalają na doprecyzowanie obowiązujących zapisów jak również starają się uprościć przyjęte zasady. Nie zawsze jest to możliwe, a zróżnicowanie regionalne czy też determinowanie ceny wody przez szereg zewnętrznych czynników, powoduje, że metoda rozliczeń, stosowana w oparciu o przyjęte tutaj przepisy prawne nieustannie budzi wiele wątpliwości i zastrzeżeń. Jednocześnie, powoduje, że przeciętny użytkownik, nie zawsze przyjęte zasady rozumie.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że od 6 września 2016 roku wprowadzona została zmiana dotycząca obowiązujących zasad wyliczania taryf obowiązujących za zbiorowe zaopatrzenie w wodę oraz odprowadzanie ścieków.
Wraz z 6 września 2016, przy definiowaniu kluczowych przychodów niezbędnych dla wyliczenia taryfowych cen oraz stawek opłat, firma wodociągowo – kanalizacyjna może w tych przychodach brać pod uwagę także wszelkie koszty realizowanych inwestycji wodociągowych, które będą finansowane również ze środków, które w znacznej części mogą być finansowane ze środków unijnych czy też innych dotacji.

W myśl wprowadzonej zmiany firma określa wszystkie niezbędne przychody, które są wykorzystywane do przeprowadzenia wyliczeń taryfowych cen oraz stawek opłat zaplanowanych na rok, w którym dana taryfa będzie obowiązywać. Może ona zawierać koszty eksploatacji czy też utrzymania – również amortyzację albo odpisy umorzeniowego definiowane zgodnie z obowiązującymi przepisami dotyczącymi rachunkowości od wartości początkowego poszczególnych środków trwałych. Są one niezależne od metody ich finansowania.
Można powiedzieć, że wdrożenie takiego zapisu, w znacznym stopniu ułatwiło interpretację obowiązujących zasad jak również pozwoliły na ich sprecyzowanie. Dotychczas bowiem, zapis ten, nie uwzględniał konkretnej możliwości uwzględnienia przez dane przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne, w swoich niezbędnych przychodach, wartości kosztów wynikających z przeprowadzonych inwestycji wodociągowych, a które finansowano z różnego rodzaju dotacji.
Obowiązujące dotychczas przepisy budziły wiele wątpliwości i zastrzeżeń. Trudno je było w sposób jednoznaczny zinterpretować i stworzyć rozwiązanie, które zadowalałoby każdą ze stron. Wielokrotnie pojawiały się tutaj konflikty pomiędzy firmą wodociągowo – kanalizacyjną, a konkretną radą miasta, której zadaniem było zatwierdzenie zgłoszonych taryf. Wprowadzone przed laty zmiany pozwoliły na ograniczenie ich występowania, a jednocześnie spowodowały, że są one znacznie łatwiejsze do jednoznacznej interpretacji. Oznacza to, że dużo prościej jest zweryfikować poprawność zaproponowanych taryf oraz określić ich uzasadnienie. W ten sposób współpraca pomiędzy przedsiębiorstwem wodociągowo – kanalizacyjnym, a radą gminy oraz użytkownikami sieci jest zdecydowanie bardziej przejrzysta i opiera się na bardziej ujednoliconych warunkach. Wodociągi Siemianowickie Aqua-Sprint wzorcowo współpracują z Radą Miasta Siemianowice Śląskie. Dzięki tej kooperacji korzystają mieszkańcy naszego miasta.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że jak wynika z rozporządzenia ministra budownictwa z dn. 28 czerwca 2006 roku dotyczące definiowania taryf, a także wzoru wniosku o zatwierdzenie taryf czy warunków rozliczeń za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzenie ścieków, ustalenie taryfowych cen oraz stawek opłat obowiązujących za wodę czy odprowadzanie ścieków konieczne jest również wprowadzenie stosownego podziału odbiorców usług na konkretne, zróżnicowane grupy odbiorców wybranych usług. Dodatkowo również, dokonują wyboru typu taryfy, wg której konkretna grupa będzie rozliczana. Jednocześnie, przeprowadzana jest alokacja niezbędnych przychodów na konkretne, taryfowe grupy odbiorców konkretnych usług. Ważne jest także przeprowadzenie stosownego podziału wszystkich niezbędnych przychodów, które mieszczą się w wybranych taryfowych grupach odbiorców świadczonych usług, Podział ten powinien uwzględniać również przyjętą wcześniej strukturę cen jak również wprowadzony rodzaj przyjętych stawek opłat. Ostatnim elementem jest wyliczenie taryfowych cen, a także typów stawek poszczególnych opłat.

Odpowiednie wyliczenie taryfowych cen oraz stawek przeprowadzane jest w oparciu o podzielenie odpowiadających im, a zaplanowanych z rocznym wyprzedzeniem niezbędnych przychodów przez zaplanowaną roczną ilość świadczonych przez firmę usług. W ten sposób otrzymuje się informacje, jakie stawki, dla wybranych taryf mogą zostać wprowadzone, aby zapewnić odpowiedni komfort użytkownikom, aby zapewnić firmie właściwe funkcjonowania, a jednocześnie generować zyski, z których można utrzymać pracowników lub prowadzić inwestycje.
Dodatkowo, zaplanowana roczna ilość wszystkich wykonywanych usług powinna być wyliczana jako suma sprawdzonej ilości realizowanych usług w danym roku obrachunkowym, który poprzedza rok planowanego wcześnie wdrażania taryf, a także zmiany liczby świadczonych usług – również tych, które wynikają z planowanej realizacji ustalonego na początku planu przewidującego rozwój oraz modernizację.
Wyliczenie odpowiedniej stawki obowiązującej dla konkretnej taryfy nie jest zadaniem prostym. Musi uwzględniać wiele zewnętrznych czynników, które determinują jej ostatecznych charakter oraz określają ostateczny kształt.
Ceny te najczęściej wyliczane są każdego roku i obowiązują na dany rok rozliczeniowy.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że w zależności od tego jaki został przyjęty rodzaj taryfy dla wybranych grup odbiorców usług można wyszczególnić taryfę jednolitą oraz niejednolitą. Ta pierwsza uwzględnia wyłącznie jednolite ceny usług oraz takie same stawki opłat przyjmowane dla wszystkich taryfowych grup odbiorców. Są one inne dla zaopatrzenia w wodę jak również dla usługi sprowadzającej się do odprowadzania ścieków. Z kolei w przypadku tego drugiego rodzaju, mamy tutaj do czynienia z odmiennymi stawkami dla wybranych taryfowych grup odbiorców ceny obowiązującej za dostarczenie wody oraz za usługę odprowadzania ścieków. Mogą być one odmienne dla każdej z grup taryfowych.
Kolejny podział uwzględnia strukturę taryfy. W efekcie tego, mamy tutaj do czynienia z taryfą wieloczłonową, czyli taką, która zawiera ceny oraz stawki opłat. Dodatkowo, można również wyróżnić taryfę jednoczłonową. Uwzględnia ona cenę odnoszącą się do 1m3 wody lub ścieków, albo cenę odniesioną do konkretnej jednostki miary powierzchni zanieczyszczonej, a która cechuje się trwałą nawierzchnią, jej typem czy metodą zagospodarowania, a z której odprowadza się czy to ścieki opadowe czy roztopowe. Nie uwzględniają one stawki opłaty abonamentowej.
Ostatni przedstawiony tutaj podział wynika ze zróżnicowania cen wody, w poszczególnych jej przedziałach (podobnie jak ze ściekami). Wyróżnia się tutaj taryfę: sezonową oraz progresywną. Pierwsza z nich cechuje się nieco wyższymi cenami ustalonymi na sezon największego zapotrzebowania na korzystanie z usług oraz niższymi stawkami ustalanymi poza sezonem. Z kolei druga taryfa wykorzystywana jest przede wszystkim w przypadku znacznie bardziej ograniczonych możliwości ujmowania wody czy też oczyszczania ścieków przez firmę, gdzie ceny wody czy ścieków zwiększają się wprost proporcjonalnie do zwiększania się ich ilości (oczywiście, nie powinno to przekroczyć przedziału, który został ustalony w odpowiednich przepisach, a który odnosi się do przeciętnych norm zużycia wody.
Jak widać, z rozporządzeniu ministra budownictwa z 2006 roku w odniesieniu do cen wody czy też za odprowadzanie ścieków obowiązuje kilka zróżnicowanych taryf. W zależności od tego, która z nich zostanie przyjęta stawka będzie niższa lub wyższa. Przyjęcie konkretnego rozwiązania determinuje zatem wielkość opłat, a tym samym pozwala na różnicowanie cen wody w poszczególnych województwach, a nawet w miastach czy konkretnych regionach – w zależności od przyjętej taryfy (do której klasyfikuje się konkretna grupa odbiorców) cena może się odpowiednio zmieniać.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że w rozporządzeniu ministra budownictwa z dn. 28 czerwca 2006 roku zdefiniowano także najważniejsze kryteria pozwalające na różnicowanie cen oraz stawek opłat za wodę i ścieki.
Poszczególne taryfowe ceny czy też stawki naliczanych opłat, muszą być wyliczane w taki sposób, aby mogły bez problemu zagwarantować otrzymanie ze wszystkich wpłat odbiorców usług odpowiednich przychodów, które utrzymują się na poziomie pozwalającym na samofinansowanie się firmy jak również generowanie określonego zysku. Jednocześnie, stawki i opłaty powinny być takiej wysokości, aby motywowały odbiorców poszczególnych usług do bardziej racjonalnego wykorzystywania wody oraz wprowadzania oszczędności, jeśli chodzi o ograniczenie zanieczyszczeń ścieków. Dodatkowo, mają one pozwolić na eliminowanie subsydiowania skrośnego. Muszą ułatwić definiowanie oraz weryfikowanie wszystkich należności jakie powinny przysługiwać na poszczególne usługi.
Wszystko to, powoduje, że stawka opłat abonamentowej powinna być obliczana przede wszystkim w odniesieniu do utrzymania w odpowiedniej gotowości wszystkich urządzeń zarówno wodociągowych jak i kanalizacyjnych, a także w oparciu o przeprowadzone odczyty wodomierza oraz urządzeń pomiarowych jak również właściwe rozliczanie należności zarówno za wodę jak i za ścieki.
Wyszczególnione powyżej koszty nie są jednak zaliczane do stawki opłaty abonamentowej, która jest wyliczana dla osób, które korzystają z lokali umiejscowionych w budynku wielolokalowym (rozlicza się je w oparciu o umowę zawieraną z firmą), a także dla tych odbiorców usług, których rozlicza się w oparciu o przepisy odnoszące się do przeciętnych norm zużycia wody jak również dla odbiorców korzystających z usług oprowadzania ścieków opadowych i roztopowych przy użyciu kanalizacji deszczowej.
Do stawki abonamentowej włączało się natomiast, wspomniane powyżej, koszty utrzymania w pełnej gotowości urządzeń wodociągowych oraz kanalizacyjnych. Opłata ta była obniżona o tę część kosztów eksploatacji oraz utrzymania urządzeń przy wyliczaniu szczegółowych cen za wodę oraz ścieki.
Odpowiednie różnicowanie omówionych powyżej cen było możliwe przede wszystkim dzięki wprowadzeniu odpowiednich podziałów odbiorców i przypisanie ich do odpowiednich grup (wyszczególnionych w oparciu o zakładane koszty świadczenia tych usług).

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że jednym z dokumentów pozwalających na ustalenie cen wody jest rozporządzenie ministra budownictwa z dn. 28 czerwca 2006 roku dotyczące definiowania taryf, a także wzoru wniosku o zatwierdzenie taryf czy warunków rozliczeń za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzenie ścieków?  
Dokument ten, poza wymienionymi w tytule zagadnieniami definiuje również kryteria określania taryf oraz warunki prowadzenia rozliczeń za zbiorowe zaopatrzenie w wodę jak również za odprowadzanie ścieków.
W poszczególnych taryfach definiujących możliwość zaopatrzenia zbiorowego w wodę oraz zbiorowe odprowadzanie ścieków ustala się przede wszystkim formę prowadzonej w danym momencie działalności jak również rodzaj i strukturę wybranej taryfy, a także poszczególne, taryfowe grupy odbiorców jak również rodzaje i wysokość ustalonych cen i stawek opłat czy kluczowe warunki rozliczeń uwzględniające wyposażenie danej nieruchomości w przyrządy czy urządzenia służące do przeprowadzania pomiarów. Dodatkowo także wskazano najważniejsze warunki niezbędne do zastosowania wybranych cen i stawek poszczególnych opłat.
W zakresie ustalonych warunków niezbędnych do stosowania cen oraz stawek opłat, rozporządzenie definiuje również ogólny zakres świadczonych usług dla wybranych, taryfowych grup odbiorców oraz kluczowe standardy jakościowe obsługi odbiorców usług. Taryfowe ceny oraz stawki opłat definiuje się tak, aby w oparciu o nie, a także zakres czy rozmiar świadczonych usług można było przeprowadzić stosowne obliczenia za korzystanie z tych właśnie usług.
Każda taryfa, ze względu na jej rodzaj czy strukturę składa się przede wszystkim z ceny za m3 dostarczonej wody (na podstawie odczytu wodomierza) oraz stawki abonamentowej przypadającej na danego odbiorcę, cenę za m3 odprowadzanych ścieków, cenę za jednostkę miary konkretnej powierzchni zanieczyszczonej cechującej się trwałą nawierzchnią. Wyszczególniono również określone stawki za wszelkie przekroczenia warunków odprowadzania ścieków o charakterze przemysłowym do posiadanych urządzeń kanalizacyjnych – z uwzględnieniem przepustowości oczyszczalni, a także otrzymywanego poziomu redukcji ładunku zanieczyszczeń czy metody wykorzystania powstających osadów ściekowych. Na koniec, ustalana jest również stawka opłaty za podłączenie instalacji do urządzeń wodociągowych i kanalizacyjnych, którymi dysponuje dana firma.
Jak widać z przytoczonych powyżej informacji, rozporządzenie definiuje najważniejsze czynniki, które wpływają na ostateczną kwotę ceny wody i odprowadzania ścieków.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że zasady określania taryfy za zbiorowe zaopatrzenie w wodę oraz odprowadzanie ścieków zostało określone ustawą z dn. 7 czerwca 2001 roku o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków. Natomiast ceny oraz stawki za świadczone usługi określa się w oparciu o zasady uwzględnione w rozporządzeniu ministra budownictwa z dn. 28 czerwca 2006 roku. Najczęściej są one definiowane w oparciu o niezbędne przychody, które powinny wystarczyć na pokrycie planowanej w danym roku działalności.
W myśl rozporządzenia Wodociągi Siemianowickie Aqua-Sprint wybierają rodzaj oraz strukturę taryfy, która będzie w jej przypadku stosowana. Kalkulację przeprowadza się odpowiednio w odniesieniu do:
  • podziału wszystkich odbiorców na poszczególne grupy taryfowe i odbiorców usług;
  • rodzaj taryf i dopasowanych do nich struktur cen oraz stawek opłat;
  • odpowiadającego konkretnym taryfom ceno oraz stawkom opłat zróżnicowania kosztów w zakresie świadczonych usług.

Taryfy, w zależności od tego jakiego są rodzaju, jaką przyjmują strukturę, dla wybranych grup mogą składać się przede wszystkim z takich elementów jak:
  • cena za metr sześcienny wody, w rozliczeniach, które przeprowadza się w oparciu o odczyt wskazań wodomierza albo w oparciu o przepisy, które odnoszą się do przeciętnych norm zużycia wody;
  • stawka opłaty abonamentowej przypisanej na odbiorcę (rozliczenie opierające się o wskazania wodomierza, rozliczenia z osobą, która korzysta z lokalu w budynku wielorodzinnym czy też w rozliczeniach opierających się o przepisy związane z przeciętnymi normami zużycia wody);
  • cena za metr sześcienny odprowadzanych ścieków (rozliczenie na podobnych zasadach jak w przypadku wody);
  • cena za jednostkę miary powierzchni zanieczyszczonej o trwałej nawierzchni skąd odprowadza się ścieki opadowe oraz roztopowe, przy pomocy kanalizacji deszczowej;
  • stawkę opłaty abonamentowej na danego odbiorcę (podobnie jak w przypadku rozliczenia za wodę);
  • stawkę opłaty wyznaczonej za przekroczenie warunków wprowadzania ścieków o charakterze przemysłowym do urządzeń kanalizacyjnych;
  • stawkę opłat za podłączenie do urządzeń wodociągowo – kanalizacyjnych.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że Polacy znajdują się w czołówce społeczeństw, które płacą najwięcej za ścieki. Biorąc pod uwagę parytet siły nabywczej, w 2012 roku średnia opłata wynosiła tutaj 2,93 euro za metr sześcienny. W Anglii czy Walii wartość ta wynosiła 1,42 euro natomiast we Francji 1,74 euro. Nieco wyższy poziom cen za ścieki ustalono w Holandii – 2,55 euro oraz w Austrii – 2,62 euro czy w Niemczech – 2,80 euro. Oznacza to, że rachunki za ścieki płacone w Polsce, byłyby nieporównywalnie wyższe od tych płaconych we Francji, w Anglii, a zbliżone do tych regulowanych w Holandii.
Źródło: jewishbusinessnews.com
Analizując powyższe zestawienie nietrudno dojść do ogólnego wniosku, że polskie ceny przewyższają te obowiązujące w krajach Europy Zachodniej, czyli w państwach, które są zdecydowanie bogatsze, a społeczeństwo zarabia znacznie więcej pieniędzy niż przeciętny Polak. Bezzasadnym wydaje się więc ustalanie cen na tak wysokim poziomie – tym bardziej, że jest on często nieosiągalny, jeśli porówna się wielkość opłat z uzyskiwanymi dochodami.
Na wielkość polskich rachunków za ścieki (ale również za wodę) wpływają w dużej mierze prowadzone inwestycje. W krajach zachodnioeuropejskich inwestycji tych było znacznie mniej lub ich koszty były nieco niższe – w efekcie tego również rachunki za usługi wodociągowo – kanalizacyjne były odpowiednio mniejsze.
Można by zatem powiedzieć, że realnym sposobem na kształtowanie rachunków jest dopasowanie poziomu inwestycji i ich kosztów do realnych potrzeb przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjnych. W rzeczywistości okazuje się, że inwestycje są na właściwym poziomie i uzasadnione ekonomicznie. W efekcie tego, użytkownicy płacą za usługi wodnokanalizacyjne kwotę w wysokości uzasadnionej specyfiką działalności przedsiębiorstw wodnokanalizacyjnych.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że ciekawym zestawieniem jest raport „Porównanie europejskich cen wody i ścieków”.
Źródło: bdew.de
Pokazane zostały w nim ceny za wodę oraz ścieki, jakie obowiązują w poszczególnych krajach Europy.
Dla przykładu, w myśl raportu, średnia opłata za wodę w Polsce, uwzględniając parytet siły nabywczej, w 2012 roku wynosił ok. 1,82 euro za metr sześcienny natomiast przeciętna wielkość rocznego rachunku za wodę to wartość 65 euro (w przeliczeniu na jedną osobę).
W Anglii oraz w Walii, mimo, że cena za metr sześcienny jest nieco niższa niż w Polsce, bo wynosi 1,40 euro to rachunek za wodę (w skali roku, na jedną osobę) wynosił 79 euro. Podobnie przedstawia się sytuacja w Holandii. Tutaj również metr sześcienny wody nie jest tak drogi jak w Polsce, gdyż wynosi 1,51 euro natomiast opłata za rachunek (roczna) wynosi 71 euro. Identycznie wielkość rachunków wygląda w Austrii. Za metr sześcienny wody płaci się 1,76 euro natomiast roczny rachunek za zużycie wody wynosi 88 euro. Jedynie we Francji oraz w Niemczech, cena za metr sześcienny wody jest wyższa niż w Polsce. Odpowiednio wynoszą one: 1,86 euro oraz 1,94 euro. Adekwatnie większe są także rachunki roczne (w przeliczeniu na jedną osobę): 104 euro oraz 87 euro (choć w Niemczech wartość rachunku jest niższa).
Jako ciekawostkę można dodać tutaj fakt, że Polacy zużywają znacznie mniej wody niż państwa zachodnie (jest to nawet połowa mniej niż Francuzi czy Anglicy). Oznacza to, że gdyby Polacy zużywali tyle samo wody, co pozostałe kraje, rachunki byłyby znacznie wyższe. Można więc powiedzieć, że w przypadku Polski, strategia systematycznego podnoszenia cen wody, przyczynia się do zwiększenia poziomu oszczędności wody.
Pojawiająca się różnica pokazuje, że nie zawsze wysoka cena wody działa motywująco do zwiększenia poziomu oszczędności wody. Częściej jest to zjawisko występujące w krajach, gdzie społeczeństwo zarabia więcej. Mimo, że wydaje się, iż świadomość ekologiczna w państwach zachodnich jest zdecydowanie lepiej rozwinięta, to analizując zachowania użytkowników i oceniając wielkość ich rachunków, nie jest to prawdą. Jest to przede wszystkim uzależnione od kultury, doświadczeń, a przede wszystkim od wiedzy ekologicznej i świadomości pojawiających się zagrożeń.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że w latach 2000 – 2013 średnie opłaty za wodę wzrosły przeciętnie o 145%. Z kolei o 220% (w tym samym okresie) zwiększyły się opłaty za ścieki. Efektem tego jest zmniejszenie poziomu zużycia wody (w latach 2000 – 2013) o prawie 20%. Dla porównania, warto tutaj podkreślić, że w tym samym okresie, na terenie całej UE zwiększyły się one odpowiednio o 71% oraz 66%.
Źródło: thenews.com.pk
Zdecydowanie mniejsze podwyżki zastosowano w krajach Europy Zachodniej (mniejsze inwestycje), a także w krajach takich jak Czechy, Estonia czy Litwa. W Czechach odbiór ścieków zdrożał o 149% natomiast w Estonii o128%, a na Litwie o 87%.
Cena wody jest powiązana z opłatami za ścieki, czyli zużytą wodę. Dlatego też opłata ta również jest naliczana wg wodomierza. Jednocześnie, na cenę wody wpływa także poziom inwestycji i modernizacji czy remontów podejmowanych przez firmy wodociągowo – kanalizacyjne. Dodatkowo, są również uzależnione od rozbudowy sieci wodociągowo – kanalizacyjnej. Oznacza to, że budowa nowej infrastruktury obciąża budżet firmy, a część z tych kosztów przerzucanych jest na użytkowników – nawet, jeśli nie będą oni realnie korzystać z konkretnych inwestycji.
Dla użytkowników kolejne inwestycje poczynione przez Wodociągi Siemianowickie Aqua-Sprint oznaczają następne podwyżki cen. Analogicznie zatem, im mniej przewidzianych inwestycji ceny wody są obniżane. Im mniej inwestycji tym gorsza jakość usług. Mimo, że pozornie jest to sytuacja korzystna dla użytkowników należy mieć na uwadze fakt, że brak modernizacji może zwiększać prawdopodobieństwo wystąpienia awarii czy też różnego rodzaju przerw w dostawach. To z kolei może utrudnić funkcjonowanie całej sieci jak i samych użytkowników, którzy coraz częściej będą musieli zmagać się z przerwami w dostawach wody. Dlatego też, mimo że pozornie brak inwestycji oznacza niższe ceny, to jednocześnie jest tożsamy ze znacznym pogorszeniem jakości świadczony usług i szeregu utrudnień, które pojawiają się w kontekście niesprawnej czy wadliwej instalacji lub całego systemu.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że ustalając cenę wody należy pamiętać, że ustanowienie jej na zbyt niskim poziomie może przyczynić się do marnotrawienia zasobów. Jeśli woda będzie za tania, użytkownicy przestaną pilnować poziomu jej zużycia, a tym samym będą doprowadzać do sytuacji, w których będzie marnotrawiona.
Źródło: malecoupons.com
Jeśli cena wody utrzymuje się na odpowiednio wysokim poziomie, większość osób stara się ograniczyć zużycie, tak aby maksymalnie obniżyć wielkość opłat za wodę. Nie wykorzystują jej bezmyślnie, nie odkręcają nadmiernej ilości czy też kontrolują ilość dotychczasowego zużycia. Dużo bardziej dbają także o szczelność instalacji, o ich prawidłowe funkcjonowanie. W ten sposób, mimo że zyski Wodociągów Siemianowickich Aqua-Sprint są odpowiednio mniejsze, oszczędność wody jest wyższa. Jest to szczególnie istotne obecnie, kiedy próbuje się zwiększyć poziom świadomości ekologicznej i coraz częściej wskazuje się na negatywne konsekwencje nadmiernego zużycia wody i wyczerpywania się jej zasobów. Jednak, do momentu, w którym faktycznie problem ten nie zacznie się pojawiać (na szerszą skalę, w najbliższym regionie) większość użytkowników traktuje go w sposób nieco surrealistyczny. Dlatego też kontrolowanie poziomu zużycia wody przy pomocy ustalania nieco wyższych cen wydaje się być najbardziej efektywnym rozwiązaniem.
Skuteczność takiego działania jest widoczna przede wszystkim w krajach czy w miejscach, w których woda jest tańsza, a opłaty za nią nie są, aż tak obciążające. Wówczas używa się jej kilkakrotnie więcej, bezmyślnie, a przede wszystkim do sytuacji, w których nie zawsze jest to konieczne (brak umiejętności dopasowania faktycznie potrzebnej wody do zużywanych zasobów).
Dlatego też, mimo iż ceny wody są stosunkowo wysokie i nieustannie są zwiększane, z perspektywy ekologicznej jest to dobre rozwiązania, które niejako przymusza społeczeństwo do bardziej świadomego korzystania z wody. Wydaje się, że jest to działanie przesadne, jednak obserwując zależność pomiędzy ceną, a realnym zużyciem wody, jest to jedno z najlepszych rozwiązań, które można tutaj wdrożyć. Zasadniczo przynosi ono najlepsze efekty.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że taryfy złożone są zarówno z opłaty zmiennej jak i abonamentowej.
Źródło: combiboilersleeds.com
Pierwsza z nich wiąże się z ilością faktycznie pobranej przez klienta wodą oraz z ilością odprowadzonych do kanalizacji ścieków. Najczęściej przyjmuje się, że do kanalizacji odprowadzana jest taka sama ilość ścieków jak pobranej wody. Wychodzi się bowiem tutaj z założenia, że woda, która została pobrana musi wrócić. Nie uwzględnia to natomiast wody pobranej do podlewania ogródków, do mycia samochodów czy do innego użytku zewnętrznego, który nie zawsze wiąże się z oddawaniem ścieków. Dlatego też, użytkownikom zaleca się nie tylko instalacje wodomierzy, ale również urządzeń pozwalających na pomiar ilości odprowadzonych do kanalizacji ścieków. W ten sposób unikną oni naliczania opłaty za ścieki, które nie zostały doprowadzone do kanalizacji. Będą uiszczać jedynie opłatę za faktycznie zużytą wodę i ilość odprowadzonych ścieków.
Druga opłata to abonament miesięczny, który jest całkowicie niezależny od opłaty zmiennej. Regulowany jest od każdego użytkownika. Płaci się go za możliwość korzystania z usług i dostęp do instalacji. W tym przypadku, opłata zmienna pokrywa koszty, które wiążą się przede wszystkim z ilościowym zużyciem wody czy też ilością dostarczanych ścieków. Z kolei z abonamentu pokrywane są (do pewnego stopnia) koszty stałe, które ponosi się na utrzymanie w ciągłej gotowości systemu, który jest wykorzystywany do świadczenia usługi, personelu, który dokonuje odczytów urządzeń pomiarowych, a także odpowiednich rozliczeń.
Identyczna taryfa obowiązuje również w energetyce oraz w telekomunikacji. Oznacza to, że zasady jej tworzenia są mniej więcej podobne jak w przypadku tych ustalanych w odniesieniu do energetyki czy telekomunikacji.
Taryfa składana jest przez Wodociągi Siemianowickie Aqua-Sprint do Prezydenta Miasta Siemianowice Śląskie. Wówczas zostaje zweryfikowana czy przygotowano ją zgodnie z obowiązującymi przepisami. Natomiast koszty, które są w niej zawarte podlegają stosownej weryfikacji. Jeśli wszystko jest przygotowane zgodnie z obowiązującymi zasadami taryfa zostaje przedstawiona radzie miasta pod akceptację. W przypadku kiedy rada, w stosownym terminie, nie podejmie żadnej konkretnej decyzji taryfa wchodzi w życie w ustawowo przewidzianym do tego terminie. Informacje na temat przyjętych taryf publikowane są na stronach internetowych, a także w lokalnej prasie.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że na systematyczny wzrost cen wody i odprowadzania ścieków ma wpływ wiele zróżnicowanych czynników. Należy tutaj podkreślić, że jeśli zależałoby to wyłącznie od samych przedsiębiorstw wodociągowo – kanalizacyjnych, to podwyżki cen nie byłyby tak częste. Często, wraz ze zwiększeniem cen proporcjonalnie maleje poziom zużycia wody. W efekcie tego, nie zawsze podwyżka cen wiąże się ze zwiększeniem osiąganych przez firmę dochodów. Firma taka jak Wodociągi Siemianowickie Aqua-Sprint tym różni się od większości spółek prawa handlowego, że celem naszym nie jest generowanie jak największego zysku.
Źródło: nortonnorris.com
Wprowadzenie, jednej stałej ceny wody jest również niemożliwe ze względu na regularnie zwiększające się koszty eksploatacyjne i związane z funkcjonowaniem danego przedsiębiorstwa – są to ceny całkowicie niezależne od prowadzonej przez firmę wodociągowo – kanalizacyjną polityki. Na ceny te wpływają zarówno koszty produkcji jak i zakupu jak również dodatkowe opłaty narzucane przez organy ustawodawcze. Mimo, że nie są one nazywane opłatami za wodę, to w zdecydowanym stopniu wpływają one na jej cenę, determinując jej wysokość. Co więcej, opłaty te nie trafią w ogóle do budżetu danego przedsiębiorstwa (a więc firma z ich naliczania nie ma żadnych korzyści), a do budżetu państwa czy gminy.
Warto tutaj podkreślić, że w 2000 roku podatki stanowiły jedynie 4,5% ceny wody natomiast rok później było to, aż 8% natomiast w 2002 roku przekroczyły poziom 25%. Są to kwoty, które w znacznym stopniu zawyżają realną cenę samej wody oraz opłat związanych ze świadczeniem usług. Oznacza to, że odbiorca zobowiązany jest do płacenia nie tylko za faktycznie zużyta wodę i koszty eksploatacyjne z procesem tym związane, ale również szereg ukrytych w cenie wody opłat. Można więc powiedzieć, że coraz częściej, poszczególne przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne stanowią bardziej podmiot pośredniczący w zbieraniu podatków.
Z tego też względu, Wodociągi Siemianowickie Aqua-Sprint nie mają bezpośredniego wpływu na ceny wody. Częściej to państwo i odpowiednie regulacje prawne determinujące wielkość opłat dodatkowych kształtują ostateczną cenę za świadczenie regulowane przez użytkowników.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że jak wynika z ustawy, Wodociągi Siemianowickie Aqua-Sprint są zobowiązane do każdorazowego przedstawiania Miastu koncepcji planu pięcioletniego, w którym uwzględnia wszystkie inwestycje, remonty i modernizacje.
Źródło: romanpichler.com
W oparciu o ten plan przygotowana jest odpowiednia kalkulacja kosztów, które będą ponoszone w związku z podejmowanym przedsięwzięciami (realizowanymi w danym roku obowiązywania taryfy).
To właśnie te koszty stanowią jedną z zasadniczych elementów każdej ceny wody. Dlatego też, w poszczególnych regionach pojawiają się czasem znaczne różnice w cenach wody oraz ścieków. Dla każdej gminy czy miasta koszty te są odmienne. Ich kalkulacja musi być natomiast przeprowadzona w taki sposób, aby pokryła wszystkie niezbędne inwestycje i ich koszty, w zakresie gospodarki wodno – ściekowej jak również koszty eksploatacji sieci, w tym również tych dotyczących oczyszczania ścieków – także te koszty są odmienne dla każdej z gmin.
Oznacza to, że każdorazowo, kiedy ceny wody są obniżane, przeprowadzane są cięcia w planowanych remontach. Z jednej strony, wydaje się to korzystne dla użytkowników, jednak w przypadku starszych instalacji, może wiązać się z częściej występującymi awariami i problemami w zapewnieniu ciągłości dostaw. Ograniczanie inwestycji nie jest również korzystne dla samego przedsiębiorstwa ponieważ częstsze awarie to większe straty i konieczność podejmowania kosztownych napraw (które mogą znacznie przewyższyć koszty planowanego wcześniej remontu czy modernizacji).
Dodatkowo, na obniżenie ceny wody może wpływać również sama gmina. Zyskuje ona takie prawo na mocy ustawy o zmianie ustawy o dochodach jednostek samorządy terytorialnego.  W myśl obowiązujących przepisów, od 1 stycznia 2001 roku wprowadzono specjalny podatek od sieci wodociągowych i wykorzystywanych do odprowadzania ścieków, a także od budynków lub ich części, które są związane z procesem poboru czy uzdatniania wody. Początkowo stawka wynosiła 1% od wartości nieruchomości oraz wartości sieci, natomiast już w 2002 roku zwiększono go o 100%, czyli do poziomu 2%. Jednak nie musi on wynosić 2%. W ustawie określono, że powinien nie przekroczyć 2%. To w gestii gminy leży określenie faktycznej stawki. Oznacza to, że gmina może go obniżyć do poziomu 1% czy 1,5%. Jest to rozwiązanie, które niewiele gmin decyduje się wdrożyć ponieważ oznacza to mniejsze wpływy do budżetu.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że na cenę wody oraz ścieków wpływ ma wiele czynników, które zależą od funkcjonowania zarówno przedsiębiorstwa jak i ogólnych warunków działania państwa i obowiązujących przepisów.
Czynniki cenotwórcze mogą zostać podzielone na dwie kategorie. Jedna z nich to koszty stałe natomiast druga to koszty zmienne.
Pierwszym czynnikiem zaliczającym się do kosztów stałych są przede wszystkim odpisy amortyzacyjne. Stanowią one ok. 25% ogółu kosztów związanych z dostawą wody oraz z odbiorem ścieków. Kolejnym czynnikiem jest podatek od nieruchomości. Opłata ta stanowi ok. 16% ogólnych kosztów jakie należy opłacać za wodę. Ostatnia kategorią kosztów zaliczanych do kosztów stałych są koszty pracownicze.

Źródło: europa.eu
Większość z nich jest wynikiem stopowanych technologii jak również kodeksu pracy czy przepisów BHP. Wymienione tutaj elementy są niezmienną częścią opłaty za wodę i za odbiór ścieków. Oznacza to, że są one doliczane każdorazowo, niezależnie od lokalizacji i poziomu zużycia wody.
Druga kategoria to koszty zmienne. Są to wszystkie koszty, które należy doliczyć do ceny wody, a których nie da się w sposób jednoznaczny podliczyć ponieważ ich wielkość, każdorazowo jest zmienna (w zależności od uwarunkowań rynkowych).
Pierwszą kategorią kosztów zmiennych jest zakup wody od Górnośląskiego Przedsiębiorstwa Wodociągowego, cena dla każdego z miast aglomeracji śląskiej różni się na co wpływ ma lokalizacja miasta. Najczęściej stanowią one około dwudziestu procent wszystkich kosztów wody. W dalszej kolejności, należy doliczyć tutaj także koszt materiałów, paliw oraz chemikaliów. Jednocześnie, do ceny wody trzeba dodać również koszty energii i wszelkich usług obcych (do elementów tych zalicza się głównie dozór, ubezpieczenie majątku, a także media, pocztę czy telefon). Dodatkowo, na koszty zmienne składa się także koszt gospodarki osadami oraz wielkość strat ponoszonych na sieci. Jak więc widać, z przytoczonego powyżej wyliczenia, ustalenie taryf i cen wody oraz odprowadzania ścieków nie sprowadza się jedynie do samego świadczenia usługi, ale z szeregu dodatkowych czynników warunkujących odpowiedni poziom cenowy.
Wszystkie, wyszczególnione powyżej czynniki, w mniejszym lub większym stopniu wpływają na kształtowanie się cen wody i odprowadzania ścieków. Z uwagi na specyfikę funkcjonowania każdego zakładu, inne obszary działania czy też uwarunkowania zewnętrzne i ogólną liczbę użytkowników, koszty te mogą się różnić, w zależności od miasta, którego dotyczą.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że jednym z podmiotów, który ma decydujący wpływ na określenie taryfy cen za wodę oraz ścieki w ramach konkretnego miasta ma rada miasta?

Źródło zdjęcia; www.siemianowic.pl – autor: Rafał Jakoktochce
Dodatkowo, kwoty ustalone są również w restrykcyjnych przepisach, których przedsiębiorstwa wodociągowo – kanalizacyjne muszą przestrzegać, aby spełnić ustalone normy.
Określenie taryfy za wodę oraz ścieki wiąże się przede wszystkim z ustawą o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę oraz odprowadzaniu ścieków. Jest to jednocześnie podstawowy i najważniejszy akt prawny, który reguluje obowiązujące w danym momencie taryfy za wodę oraz za ścieki. Dodatkowo, moc prawną mają również przepisy wykonawcze, które zostały uwzględnione w rozporządzeniu Ministra Budownictwa dotyczące definiowania taryf, wzorów wniosków zatwierdzających taryfy, a także warunki rozliczeń obowiązujących za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków. To właśnie te regulacje, w znacznym stopniu definiują reguły rządzące tym rodzaje usług.
W myśl zawartych, w omawianej ustawie, regulacji, Wodociągi Siemianowickie Aqua-Sprint, w terminie do 70 dni przed planowanym wejściem w życie określonej taryfy, prezentuje radzie gminy odpowiedni wniosek, o ich zatwierdzenie. Od tego momentu, rada miasta ma 45 dni na zatwierdzenie przygotowanych taryf. Oczywiście rada miasta może wniosku nie przyjąć. Jeśli taryfy nie zostaną zatwierdzone, nowe ceny ustalone przez przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne mogą wejść w życie po upływie 70 dni od momentu złożenia wniosku.
Jak wynika z zapisów omawianej tutaj ustawy, ustalone w ten sposób taryfy mogą obowiązywać przez rok. W tym czasie, nie mogą one zostać zmienione. Oznacza to, że po ustaleniu taryf i po uzyskaniu akceptacji ze strony rady gminy, przedsiębiorstwo musi funkcjonować w oparciu o te stawki i taryfy, które ustaliło – nawet, jeśli w czasie tego roku pojawiają się okoliczności, które znacznie podniosą koszty eksploatacyjne. Wszelkie zmiany mogą być wprowadzone dopiero po upływie roku, za zgodą rady miasta.
Każdorazowo, Wodociągi Siemianowickie Aqua-Sprint zobowiązane są do tego, aby wszelkie zmiany wprowadzane w cenniku świadczonych usług były konsultowane z radą miasta. Tylko w ten sposób, nowe taryfy będą mogły być obowiązującymi stawkami za świadczone usługi.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że jednym z częściej popełnianych błędów przy budowie systemu kanalizacyjnego jest budowa niewentylowanego szamba. Problematyczna jest także nieodpowiednio wykonana wentylacja, co odpowiada za rozprzestrzenianie się nieprzyjemnej woni ścieków w najbliższej okolicy zbiornika. Problem ten jest szczególnie uciążliwy w sezonie wiosenno – letnim, kiedy temperatury na dworze są coraz wyższe, a co za tym idzie nieprzyjemny zapach jest coraz cięższy i trudniejszy do zniesienia.  Dodatkowym utrudnieniem jest przedostawanie się tego zapachu – przez rury – do wnętrza domu. Jest to nie tylko nieprzyjemne, ale również niebezpieczne ponieważ dwutlenek węgla i toksyczne gazy powstające na skutek beztlenowej fermentacji, przedostają się do domu, gdzie się je nieustannie wdycha – narażając się tym samym na poważne problemy zdrowotne.
Mimo, że budowa szamba wydaje się niezbyt skomplikowana to brak wentylacji jest częstym błędem. Zwykle wynika to z braku wystarczającej wiedzy, ale też z zaniedbania i przekonania, że nie pełni ona żadnej istotnej funkcji, a co za tym idzie można ją pominąć.
Co więcej, na skutek podciśnienia jakie będzie się tworzyło w szambie, ścieki nie będą mogły dopływać z instalacji kanalizacyjnej.
Chcąc uniknąć omówionych powyżej sytuacji konieczne jest przygotowanie odpowiedniej wentylacji zbiornika – nawiewu i wywiewu. Do nawiewu, czyli do zasysania powietrza z zewnątrz – zwykle wykorzystuje się wywiewki o średnicy 110 lub 160 mm oraz wysokości, przynajmniej 0,5 m. Musi być ona zainstalowana w pokrywie szamba. Wywiew musi odbywać się przez pion kanalizacyjny i powinien być zakończony wywiewką znajdująca się ponad dachem budynku.
Przestrzegając omówionych powyżej zasad można mieć pewność, że instalacja nie tylko będzie spełniała swoje funkcje i nie będzie uciążliwa dla użytkowników, ale przede wszystkim będzie bezpieczna. Nie można bowiem, na skutek braku wystarczającej wiedzy czy też ewentualnych zaniedbań, doprowadzać do sytuacji, w której użytkowanie instalacji kanalizacyjnej jest niebezpieczne dla zdrowia.
Dlatego też decydując się na budowę szamba należy posiadać odpowiednie wytyczne lub zlecić pracę specjalistom, którzy wiedzą w jaki sposób, prawidłowo wykonać wentylację, aby spełniała ona wszystkie swoje funkcje.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że istotnym problemem, który często jest bagatelizowany przy budowaniu systemu kanalizacyjnego w domach jest hałas dochodzący z rur kanalizacyjnych. Zaniedbanie to często wynika z niskiej uciążliwości problemu, jednak przy częstym użytkowaniu instalacji czy też zbyt rażących błędach, może się okazać, że hałas jest bardziej irytujący niż można było to zakładać na początku.
Dlatego też, decydując się na budowę instalacji kanalizacyjne konieczne jest posiadanie odpowiedniego planu. Należy bowiem dokładnie przemyśleć o tym, w jakich ścianach będzie prowadzona rura. Tylko w ten sposób można będzie uniknąć sytuacji, w których domownicy będą zmuszeni do częstego (a czasem również wyjątkowo gwałtownego) wysłuchiwania przemieszczających się w rurach nieczystości. Przy większej liczbie domowników lub w przypadku kiedy rury umiejscowione są w najczęściej użytkowanym miejscu (lub w najcichszym np. sypialnia lub pokój małego dziecka), problem może być niezwykle poważny.
Projektując cały system, należy mieć na uwadze, że tworzywo, z którego wykonywane są rury nie mają możliwości tłumienia dźwięków. Z tego też względu, najlepiej, aby nie były one prowadzone na zewnątrz ścian. Jednak, często celowe prowadzenie rur w bruzdach (pocienianie ściany) może doprowadzić do sytuacji, w której odgłosy będzie można słyszeć w sąsiednim pomieszczeniu.
Do wyciszenia wszelkich odgłosów wydawanych przy przepływie ścieków stosuje się specjalną izolację dla rur. Najczęściej, jest ona wykonywana jako otulina z wełny mineralnej jak również jako obudowa zbudowana z płyt gipsowo – kartonowych. To ostatnie rozwiązanie stosuje się najczęściej w przypadku, kiedy rury przebiegają w lub przy ścianach sypialni lub pokoju dziennego.
Ciekawym i pomocnym rozwiązaniem jest także zastosowanie specjalnych rur niskoszumowych oraz kształtek, które są wykonane z tworzywa o znacznie zwiększonej masie oraz o pogrubionych ściankach. Nie jest to opcja stosowana najczęściej. Wynika to z faktu, że rury takie są zdecydowanie droższe. Dlatego też zamiennie, stosuje się znacznie tańsze rozwiązanie, czyli wyciszanie rur.
Niezależnie jednak od możliwości finansowych, wyciszenie takie jest konieczne. Zwłaszcza w przypadku kiedy rur nie da się schować w ścianę lub istnieje prawdopodobieństwo, że dźwięki się dodatkowo nasilą.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że opracowany system niskoszumowy to konstrukcja trójwarstwowa, składająca się z trzech różnych ośrodków materiałowych, powodujących częściowe pochłonięcie fal dźwiękowych oraz częściowe ich odbicie do wewnątrz. Dodatkowo również pozwala na zredukowanie transmisji do otoczenia. Pochłaniane czy odbijane fale mogą wprowadzać rury kanalizacyjne i kształtki w rezonans akustyczny. Może on narastać wraz z wysokością budynku (w stronę płynących ścieków). Jest on transmitowany przy pomocy systemu mocowania (obejmy) na całą konstrukcję budynku. Zastosowane przegrody budowlane, które zostały poddane transmisji rezonansu akustycznego mogą przekazywać je do pomieszczeń ze sobą sąsiadujących, w formie fal dźwiękowych.

Proces ten jest redukowany przez odpowiednią konstrukcję systemu. Jest to szczególnie ważne, gdyż dopuszczalny poziom hałasu w poszczególnych pomieszczeniach jest określony przez specjalne, krajowe normy bezpieczeństwa akustycznego budynków. Dlatego też, należy je szczególnie chronić przed wszelkimi niepożądanymi hałasami.
Ograniczenie hałasu przez system jest możliwy na kilka sposobów. Z jednej strony jest to odpowiedni system rur i kształtek pozwalający na ograniczenie hałasu (trójwarstwowa konstrukcja, specjalny układ materiałowy). Dodatkowo, jest to również odpowiedni sposób łączenia poszczególnych elementów. W ten sposób możliwe jest zapobieganie przekazywania drgań akustycznych pomiędzy wybranymi elementami całego systemu.
Ostatni element to mocowanie akustyczne pozwalające na likwidowanie mostków akustycznych, a tym samym ograniczenie pojawiających się hałasów i niepotrzebnych dźwięków.
W przeprowadzonych testach dotyczących poziomu redukcji hałasu, który pochodzi z instalacji kanalizacyjnych, oceniono, że opracowany system niskoszumowy pozwala na ograniczenie hałasu do poziomu 19dB. Jest to nieszkodliwa wartość, która nie tylko nie powoduje problemów zdrowotnych, ale też nie generuje uciążliwych dźwięków.
Mimo, że rozwiązanie jest stosunkowo drogie, warto zastanowić się nad jego instalacją ponieważ gwarantuje on cichą prace i wyższą jakość funkcjonowania całego systemu kanalizacyjnego.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, ze jednym z ciekawszych rozwiązań jakie można zastosować w przypadku budowy systemu kanalizacyjnego jest skorzystanie z kanalizacji niskoszumowej.
Projekt ten sprowadza się do opracowanego zestawu rur, kształtek oraz mocowań, które pozwalają na znaczne ograniczenie hałasu wewnątrzkanałowego. Jest to rozwiązanie innowacyjne na rynku ponieważ dotychczas, częściej stosowano różnego rodzaju systemy wyciszeń (wełna izolacyjna, płyty karton – gipsowe).

System jest pierwszym polskim systemem, który został opracowany przez jedną z polskich firm i oraz instytut badawczy. Jest to system nowego podejścia, który cechuje się przede wszystkim nowoczesną konstrukcją ścianek jak również zupełnie nową formułą materiałową czy optymalną wagą poszczególnych elementów. Większość zastosowanych tutaj rozwiązań dotychczas nie była w ogóle stosowana w systemach grubościennych lub jakichkolwiek innych, bardziej tradycyjnych systemach kanalizacji wewnętrznej.
Jedną z najważniejszych zalet systemu jest wysoki wskaźnik redukcji wszystkich szumów wewnątrz danego kanału. Dodatkowo, daje on możliwość instalacji systemu w gruncie jak i w budynku. Cechuje się także niskim poziomem chropowatości ścianek, dużą odpornością na wysoką temperaturę przepływających ścieków jak również odpornością na wszelkie domieszki chemikaliów, które mogą pojawić się w ściekach.
Wysoka jakość opracowanego rozwiązania jest potwierdzona licznymi nagrodami i wyróżnieniami jak również certyfikatami i normami jakościowymi czy bezpieczeństwa.
Warto tutaj podkreślić, że rozwiązanie to nie jest jeszcze stosowane na szeroką skalę. Wynika to przede wszystkim z faktu, że jest ono stosunkowo drogie i nie każdy ma możliwość zainstalowania takiego rozwiązania w swoim domu. Niemniej jednak, jest ono najbardziej efektywnym systemem, pozwalającym na praktycznie całkowite wyeliminowanie nieprzyjemnych i uciążliwych hałasów związanych z pracą rur kanalizacyjnych.
Z uwagi na zastosowane rozwiązania, system ten systematycznie będzie chętniej wybierany przez kolejnych użytkowników ponieważ daje on najlepsze rezultaty. To z kolei jest czynnikiem, na który coraz więcej osób zwraca swoją uwagę.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że jednym z częściej pojawiających się problemów, w zakresie użytkowania kanalizacji, jest niezachowanie odpowiedniego nachylenia wszystkich poziomych odcinków przewodu. W przypadku, kiedy spadki będą za małe lub jeśli nie będzie ich wcale, niemożliwym będzie grawitacyjne działanie całej instalacji. Doprowadzi to do sytuacji, w której grubsze zanieczyszczenia o charakterze mechanicznym będą się odkładać we wnętrzach rur. Początkowo problem może być niezauważalny jednak, jeśli mechanizm ten będzie się powtarzał przez kilka miesięcy może się okazać, że naleciałości będą blokować przepływ nawet najdrobniejszych zanieczyszczeń. Zmniejszenie światła rury może doprowadzić do całkowitego ustania przepływu.

Należy tutaj podkreślić, że jest to awaria trudna do zlokalizowania, a jeśli zanieczyszczenia będą odkładać się przez dłuższy czas, ich usunięcie może być niezwykle skomplikowane (nie wystarczy tradycyjny sprzęt, w skrajnych przypadkach konieczne może być znalezienie awarii lub zatrudnienie specjalisty, który usunie problem).
Chcąc uniknąć powstania tego problemu należy tak umieścić poziome przewody, aby miały one spadek – nie mniejszy (ale również i nie większy) niż 15%. Co ciekawe, w przypadku kiedy spadek będzie zbyt gwałtowny przepływające nieczystości mogą powodować hałas, co przy częstym użytkowaniu instalacji może być uciążliwe.
Zachowanie odpowiednich spadków i ich kątów pozwala na zredukowanie ewentualnych oporów. Dodatkowo, instalację taką dużo łatwiej jest czyścić przy użyciu spirali hydraulicznej.
Montując instalację kanalizacyjną należy również pamiętać, aby podczas mocowania jej do przegród budowanych, tak aby umożliwiać im kompensowanie wydłużeń wywołanych wzrostem temperatur. W przeciwnej sytuacji rury będą się nadmiernie odkształcać, a to z kolei może doprowadzić do rozszczelnienia całej instalacji lub do osadzania się nieczystości w powstałych zagłębieniach. Z czasem mogą one stać się przyczyną omawianego tutaj zmniejszenia przepływu lub nieprzyjemnego zapachu wydobywającego się z instalacji.
Budowa instalacji kanalizacyjnej jest zadaniem trudnym i wymaga odpowiedniego poziomu wiedzy technicznej, aby mogła spełniać swoje podstawowe zadania. Jeśli osoba, która podejmuje się założenia takiej instalacji nie posiada właściwych kompetencji, instalacja nie będzie działać prawidłowo.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że wybierając odpowiednie rury i elementy do instalacji kanalizacyjnej należy zwracać szczególną uwagę na materiał z jakiego są wykonane, na poziom elastyczności, na lekkość, współczynnik chropowatości czy odporność na korozję.
 
Przygotowując instalację należy dokładać wszelkich starań, aby liczba różnego rodzaju kształtek (kolanek, łuków, trójników, itp.) była jak najmniejsza. Im mniej połączeń tym większe szanse, że połączenia nie będą nieszczelne.
Do instalacji kanalizacyjnej nie powinno stosować się rur elastycznych. Często są one wybierane do podłączenia miski ustępowej czy też do wykonania łuków. Należy tutaj jednak pamiętać, że każdorazowo zwiększają one opór przepływu, pozwalają na gromadzenie się zanieczyszczeń, a przede wszystkim mogą okazać się nieodporne na zniszczenia przez gryzonie.
Warto również zwrócić tutaj uwagę na producenta poszczególnych elementów czy rur. Przygotowując instalację należy zdecydować się na jedną, konkretną firmę, która dostarczy wszystkich niezbędnych elementów. W ten sposób uniknie się ewentualnych problemów z niedopasowaniem czy brakami. Dodatkowo również należy rozważyć, która oferta zostanie wybrana. Na rynku bowiem można znaleźć zarówno droższe jak i tańsze rozwiązania – renomowane i powszechnie znane oraz te mniej rozpoznawane. Nie zawsze najdroższe rozwiązanie jest najlepsze. Konieczne jest zweryfikowanie pojawiających się na rynku opinii, ustalenie swoich oczekiwań i możliwości, a przede wszystkim skonsultowanie się ze specjalistą, który doradzi najlepsze z możliwych rozwiązań.
Wydaje się, że wybór rur do instalacji jest kluczowym elementem pozwalającym na zagwarantowanie efektywnego działania całego systemu. Trzeba tutaj bowiem podkreślić, że nawet w przypadku kiedy instalacja zostanie wykonana poprawnie i będzie się przestrzegało wszystkich zasad związanych z ich montażem, to jeśli materiał wykonania lub producent będzie źle dobrany, instalacja będzie się psuła i szybko niszczyła. To z kolei może znacznie zawyżyć koszty eksploatacyjne (dodatkowo również należy doliczyć cenę remontu i usuwania ewentualnych zniszczeń jakie powstały na skutek wadliwego funkcjonowania całej instalacji). Dlatego też, niezależnie od budżetu jakim się dysponuje, konieczne jest wybranie najbardziej sprawdzonego rozwiązania ponieważ koszty usuwania ewentualnych szkód mogą znacznie przewyższyć cenę nieco droższej opcji.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że niezależnie od tego, kto wykonuje instalacje kanalizacyjną należy pamiętać o tym, aby każde połączenie było starannie wykonane. Należy unikać zatem wszelkich pomyłek związanych z nieodpowiednim dobraniem średnicy, niepoprawnego uszczelniania czy niedopasowania do wymagań sprzętowych. W ich wyniku może bowiem dochodzić do nieszczelności.
Największą uciążliwością tego rodzaju usterki jest fakt, że większa część instalacji kanalizacyjnej znajduje się w ścianach czy w posadzkach. Oznacza to, że po zakończeniu prac budowlanych czy remontowych, dostęp do nich jest mocno utrudniony, a tym samym ich naprawa czy zlokalizowanie problemu jest sporym kłopotem. Wiąże się najczęściej z koniecznością burzenia fragmentu ścian czy zrywania podłogi.
Wszystko to powoduje, że chcąc stworzyć efektywnie działający system należy wybrać odpowiednie materiały i starannie je do siebie dopasować, połączyć i instalować. Większość wewnętrznych kanalizacji to systemy tworzone z polichlorku winylu, polietylenu o wysokiej gęstości czy też polipropylenu oraz wszelkich ich odmian, które powstają poprzez dodawanie materiałów mineralnych. Pozwalają one na zwiększenie ich masy, co znacznie poprawia własności akustyczne. W większości wypadków, tworzywa te są odporne na korozję, są lekkie i mają niewielki współczynnik chropowatości, a więc i opory przepływu są stosunkowo niewielkie.
Decydując się na budowę instalacji kanalizacyjnej należy wybierać rury i elementy pochodzące od jednego producenta systemu. W ten sposób zyska się bowiem pewność, że będzie on dobrze dopasowany. Dodatkowo również, możliwe jest uzyskanie specjalnej gwarancji na poprawne działanie instalacji.
Do tego, aby system działał sprawnie ważna jest również technika przycinania rur, narzędzia jakie się stosuje do ucinania i staranność. Istotne jest odpowiednie wymierzenie każdego odcinka i dobre dopasowanie do siebie poszczególnych elementów. Może się bowiem okazać, że nawet najlepiej dobrany system rur, zakupiony od tego samego producenta, nie spełni swoich wymagań, jeśli nie będzie poprawnie przygotowany do instalacji, ani tez nie będzie prawidłowo zamontowany.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że efektywnie działająca instalacja kanalizacyjna funkcjonuje w oparciu o grawitację. Oznacza to, że wszystkie ścieki, ze względu na swój ciężar, przepływają od urządzeń sanitarnych przez podejścia (czyli odcinki, które łączą dane urządzenie sanitarne z pionami) do pionów kanalizacyjnych. Dopiero stamtąd, przepływają do poziomo ulokowanych przewodów odpływowych.
Jedynie w szczególnych sytuacjach nie tworzy się instalacji grawitacyjnej. Jednak, do tego, aby mogła ona działać konieczna jest zastosowanie odpowiednich urządzeń mechanicznych posiadających napęd elektryczny. Pozwalają one na rozdrabnianie oraz przepompowanie ścieków w określonym kierunku. Jak zostało powiedziane, jest to rozwiązanie stosowane bardzo rzadko.
W przypadku instalacji grawitacyjnej, należy instalować rury o odpowiedniej średnicy. Muszą być one także dobrane do zakładanej ilości oraz typu odprowadzanych zanieczyszczeń. Jeśli nie będzie się brało pod uwagę tego czynnika może się okazać, że rura jest za wąska, a nieczystości nie mogą swobodnie przepłynąć. W ten sposób będą tworzyć się zatory i konieczne będzie regularnie udrażnianie rur, tak aby przywrócić im odpowiednią sprawność.
Dodatkowo, należy tutaj pamiętać, że średnica rur zwiększa się, im bardziej oddala się od przyboru sanitarnego i dołączania do niej następnych urządzeń sanitarnych.
Z tego też względu, najmniejszą średnicę zawsze będą miały te fragmenty instalacji, które są podłączone bezpośrednio z syfonem umywalki czy też bidetu lub pisuaru. Nieco większą średnicę muszą mieć rury podejścia od wanny, zlewozmywaka czy brodzika. W przypadku kiedy dana rura ma odbierać ścieki z kilku przyborów sanitarnych, jej średnica musi mieć taką wielkość, jak średnica największego z wylotów. Wspólne podłączenie może mieć zlew, umywalka, a także bidet, pisuar czy wanna lub brodzik oraz pralka i zmywarka. Nie można natomiast, podłączać do wspólnych przyłączy miski ustępowej. Jednocześnie, należy pamiętać, że rury jej przyłączy muszą mieć największą średnicę.
Przestrzegają powyższych wytycznych i dopasowując średnicę rury do rodzaju urządzenia i form korzystania z niego, można uniknąć wielu awarii czy też konieczności systematycznego udrażniania rur. Szczególnie starannie należy tego przestrzegać w przypadku instalacji miski ustępowej ponieważ, w tym przypadku konsekwencje wynikające z nieprawidłowości są najbardziej uciążliwe.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że wadliwa instalacja kanalizacyjna to przede wszystkim źle podłączone podejście rur kanalizacyjnych.

Należy tutaj bowiem podkreślić, że do tego, aby instalacja kanalizacyjna działała poprawnie konieczne jest sprawne poprowadzenie podejść, czyli przestrzeganie zasad dotyczących wymaganych spadków oraz długości. Każda z nich jest odpowiednio związana z rozmieszczeniem wybranych przyborów sanitarnych – czy to w kuchni czy w łazience, czy w toalecie. Co ciekawe, jeśli podłączenia będą źle zamontowane, może się okazać, że niemożliwym będzie odpowiednie zaaranżowanie pomieszczeń. Często okazuje się, że wprowadzony układ jest tak niekorzystny, że w znacznym stopniu utrudnia korzystanie z pomieszczenia lub dopasowanie do niego odpowiedniego sprzętu.
Problem jest o tyle poważny, że w przypadku zlekceważenie zaleceń i ustalenie układu niezgodnego z przebiegiem instalacji kanalizacyjnej może się okazać, że użytkowanie domu będzie znacznie utrudnione. Najczęściej przejawia się to w uciążliwym bulgotaniu w rurach, a przede wszystkim może także przejawiać się w słabym odpływaniu ścieków i nieprzyjemnym zapachu we wnętrzach. Odór jest konsekwencją wysysania wody z syfonów. Są to usterki, które są wyjątkowo uciążliwe dla domowników, a jednocześnie znacznie utrudniają korzystanie z zainstalowanego systemu. Każdorazowo bowiem nieprzyjemny zapach nasila się, przenosząc się również na inne pomieszczenia.
Chcąc uniknąć wszystkich tych problemów należy pamiętać, że instalacja kanalizacyjna funkcjonuje najlepiej wówczas, gdy poszczególne odcinki rur, które łączą urządzenia sanitarne z pionami są jak najkrótsze. Dlatego też, najlepiej, na początku prac ustalić ułożenie konkretnych elementów wyposażenia (np. ulokowanie miski ustępowej – nie może ona stać czy wisieć dalej niż 1 m od pionu – jeśli konieczne jest zrobienie dłuższego podejścia, musi być dodatkowo wentylowane). Dopiero po rozplanowaniu rozmieszczenia, określenia typów podejść możliwe jest wykonywanie dalszych prac mających na celu instalowanie całego systemu kanalizacyjnego.
Przestrzeganie ustalonych norm i wytycznych pozwala na dopasowanie architektury do wymagań i oczekiwań użytkowników, a jednocześnie umożliwia uniknięcie ewentualnych napraw i dalszych problemów.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że problemy z kanalizacją mogą pojawić się praktycznie w każdym domu. Niektórych trudno jest uniknąć jednak część z nich można zapobiec stosując odpowiednie działania jeszcze na etapie budowy domu. Jeśli dopilnuje się kilku podstawowych zasad można mieć pewność, że instalacja będzie działała poprawnie, a jej awaryjność będzie w znacznym stopniu ograniczona. W przypadku kiedy zaniedba się to jeszcze na etapie budowy, można liczyć się z powolnym odpływaniem ścieków, nieprzyjemnym zapachem czy cofaniem się nieczystości.
Pierwszym krokiem pozwalającym na uniknięcie pewnych problemów czy błędów jest wykonanie instalacji wyłącznie zgodnie z przygotowanym wcześniej projektem. Cała instalacja nie może być przypadkową kombinacją i układem rur różnej wielkości długości czy budowy. Do tego, aby instalacja działała bez zarzutów należy ją wcześniej zaprojektować. Dzięki temu wybierze się najbardziej optymalne rozwiązanie, które będzie przynosiło oczekiwane korzyści. W projekcie uwzględnia się również średnice rur kanalizacyjnych, ich długość, spadki czy też typ wykorzystanych materiałów.

Najlepiej, aby prace projektowe wykonała osoba kompetentna, specjalizująca się w tego rodzaju pracach.
Przygotowując projekt należy uwzględnić specyfikę budynku oraz zakres i metody użytkowania czy rozkład pomieszczeń. Należy przebieg instalacji kanalizacyjnej zaprojektować w taki sposób, aby w jej działaniu występowało jak najmniej możliwych zakłóceń.
Mając gotowy projekt należy zlecić jego realizacje specjalistycznej firmie czy osobie, która zna się na tego rodzaju pracach. Tylko wówczas będzie się miało większą gwarancję, że praca zostanie wykonana poprawnie, a przygotowana konstrukcja będzie spełniać wszystkie swoje zadania.
Warto tutaj podkreślić, że nawet, w przypadku kiedy będzie się starannie wykonywało wszystkie prace, będzie się postępowało zgodnie z wyznaczonym projektem, nie można mieć całkowitej pewności, że instalacja kanalizacyjna będzie sprawna i będzie funkcjonować bez zarzutu przez długie lata. Jednak budując ją zgodnie z ustalonym projektem będzie się nie tylko miało większą pewność, ale przede wszystkim będzie można dokonać napraw czy też zlokalizować awarię w oparciu o dokładny plan.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że ciekawym rozwiązaniem pozwalającym na wprowadzenie realnych oszczędności w zakresie gospodarowania ściekami i umożliwiającym optymalizację opłat za ścieki jest przepływomierz. To rozwiązanie rekomendowane szczególnie do zakładów przemysłowych.
Urządzenie to pozwala na przeprowadzenie realnego pomiaru rzeczywistej ilości wszystkich odprowadzonych przez zakład ścieków. Jest to doskonałe rozwiązanie dla firm i podmiotów, które do swoich procesów produkcyjnych wykorzystują wodę natomiast odprowadzane do kanalizacji ścieki rozliczane są w sposób ryczałtowy, albo w oparciu o wyliczenia z ilości wody. Oznacza to, że każdorazowo muszą one płacić taką samą cenę za pobraną wodę i taką samą ilość wytworzonych ścieków. Z jednej strony jest to logiczne ponieważ tyle samo wody ile się pobiera, tyle samo powinno trafić później do ścieków jednak nie zawsze jest ona przetwarzana w ten sposób.
Stosowanie takiej metody nie zawsze stanowi odzwierciedlenie dla rzeczywistej ilości odprowadzanych do kanalizacji ścieków. Przyczyną może być no strata wody w sieci, która pojawia się w przypadku starszych instalacji kanalizacyjnych. Dodatkowo, mogą pojawić się tutaj ubytki wynikające z procesów produkcyjnych, w czasie parowania czy rozbryzgiwania.
Wszystko to powoduje, że często właściciele dużych i średnich przedsiębiorstw płacą za ścieki zdecydowanie więcej niż powinni. Z tego też względu instalacja specjalnego urządzenia pomiarowego wydaje się zasadnym rozwiązaniem. Dzięki niemu bowiem możliwe jest zmierzenie realnej produkcji ścieków, które trafiają do kanalizacji.
Instalacja urządzenia pomiarowego pozwala na zwiększenie kontroli nad użytkowaniem wody oraz poziomem produkcji ścieków. Obserwując ilość tworzonych ścieków można także wprowadzić pewne zabiegi pozwalające na oszczędności tego poziomu. Mają urządzenie pomiarowe można ocenić czy wprowadzone rozwiązania przynoszą realne korzyści.
Mimo, że instalacja i odpowiednia konserwacja czy tez utrzymanie urządzenia jest stosunkowo droga, to może się okazać, że jest to inwestycja, która szybko się zwróci. Dzięki niemu, firma może znacznie obniżyć wielkość płaconych rachunków. Jest to szczególnie zalecane w przypadku tych przedsiębiorstw, które znaczą ilość wody stosują w czasie procesów produkcyjnych, a tym samym jest to woda, która nie trafia do ścieków, ale np. do tworzonego produktu czy też „ginie” – para wodna – w czasie jego trwania.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Dziś chcemy opowiedzieć o rozwiązaniu, które często jest stosowane na działkach oraz przez właścicieli trawników, a czasem również przez właścicieli sadów i ogrodów. Opowiemy o tak zwanej toalecie kompostującej.

Toaleta tego rodzaju, do swojej działania nie wymaga wody. W efekcie tego nie produkuje ona żadnych ścieków. Nieczystości gromadzone są w specjalnym zbiorniku utworzonym pod toaletą.
Toaleta kompostująca dużo bardziej popularna była w czasach, kiedy w domach nie funkcjonowały jeszcze tradycyjne toalety i na wsiach. Popularne w XX wieku (i wcześniej) wychodki, budowane były z drewna, w narożnych (czy też oddalonych od domu) częściach podwórka. Były niewielkimi pomieszczeniami, w których znajduje się specjalna deska z otworem, pod którym umieszczono pojemnik na nieczystości lub wykopano, odpowiednio zabezpieczoną dziurę, do której trafiają wszystkie nieczystości. Zgromadzone w ten sposób nieczystości, po określonym czasie, były rozlewane na ogrody, sady, a obecnie stosuje się je do trawników. Sporadycznie „nawóz” taki jest stosowany podczas hodowli warzyw. Choć nadal pojawiają się osoby, które uważają, że jest on najlepszy i zapewnia największe zbiory.
Dziś w Siemianowicach Śląskich praktycznie nikt nie decyduje się na budowanie toalety kompostującej na osiedlach jednorodzinnych – wynika to z powszechnego dostępu do sieci kanalizacyjnej. Poza tym takie archaiczne rozwiązania kojarzy się ono nie tylko ze złymi warunkami sanitarnymi i zacofaniem, ale również z możliwością zarażanie się chorobami.
Niekorzystna ocena tego rozwiązania wynika także z faktu, że nieczystości te, nieodpowiednio utylizowane mogą stanowić realne zagrożenie dla gleby i wód gruntowych. Mogą również powodować zanieczyszczenie warzyw czy owoców wzrastających na takim nawozie.
Wszystko to powoduje, że toalety kompostujące są uznawane za najbardziej ekstremalne rozwiązanie pozwalające na zwiększenie poziomu oszczędności i racjonalnego gospodarowania ściekami.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Jeszcze kilkadziesiąt lat temu jednym z najczęściej stosowanych rozwiązań mających na celu poprawę poziomu oszczędności ścieków była budowa przydomowej oczyszczalni.
Do dziś zresztą są one zdecydowanie tańsze w budowie i eksploatacji niż tradycyjne szamba. Trzeba tutaj bowiem podkreślić, że roczny koszt zakupu bakterii oraz enzymów niezbędnych do utrzymania prawidłowego działania oczyszczalni oscyluje w okolicach 150 – 200 zł. Z kolei roczny koszt wypróżniania szamba, w zależności od poziomu użytkowania, liczby mieszkańców oraz jego szczelności może nawet osiągnąć poziom ok. 960 zł w skali roku. Oczywiście, im bardziej ekologiczne gospodarowanie wodą, tym niższe rachunki za wywóz nieczystości. Jednak świadome użytkowanie wody może obniżyć również koszty funkcjonowania przydomowej oczyszczalni ścieków. Współcześnie eksploatacja przydomowej oczyszczalni jest niezwykle prosta. Wymaga jedynie dostarczania bakterii oraz enzymów do kanalizacji jak również sporadycznego wywozu osadu ze zbiornika. Przy racjonalnym gospodarowaniu czynność ta nie musi być powtarzana często. Z kolei, w przypadku tradycyjnego szamba, samo użytkowanie jest również proste. Jednak jego opróżnianie wymaga częstego pojawiania się firmy asenizacyjnej – im bardziej intensywne użytkowanie, tym musi pojawiać się częściej.
Przewagą przydomowej oczyszczalni ścieków jest niska uciążliwość jej funkcjonowania. Jeśli tylko zapewni się odpowiedni poziom bakterii niezbędnych do prawidłowego jej działania, nie powinna powodować żadnych kłopotów (pod warunkiem, że była zamówiona od sprawdzonego producenta i odpowiednio zainstalowana). Natomiast w przypadku szamba pojawiają się dwa zasadnicze problemy. Pierwszy wynika z częstych wizyt wozu asenizacyjnego. Jego działanie nie tylko powoduje hałas, ale również podczas jego pracy ulatnia się nieprzyjemny zapach. Może to przeszkadzać zarówno właścicielowi jak i sąsiadom (szczególnie nieprzyjemne latach, w czasie wysokich temperatur i przy otwartych oknach, kiedy zapach może dostać się do mieszkania). Drugi problem może być wywołany nieszczelnością szamba lub jego przepełnieniem (jeśli poziom nieczystości nie będzie odpowiednio często kontrolowany). W przypadku kiedy właściciel nie dopilnuje regularnego wywozu, z szamba może ulatniać się nieprzyjemny zapach, który może pozostać w okolicy na długi czas.
Największym problemem z szambem jest brak jego szczelności. Jest to sytuacja niebezpieczna dla środowiska, jeśli do gleby czy do wód gruntowych będą przedostawać się nieczystości. Jeśli problem nie zostanie wykryty, może przyczynić się do poważnych szkód. Dlatego też, wydaje się, że działanie przydomowej oczyszczalni ścieków jest zdecydowanie efektywniejszym sposobem na oszczędzanie ścieków i ekologiczne gospodarowanie nimi.
Największym sukcesem działalności Wodociągów Siemianowickich Aqua-Sprint jest fakt, że Siemianowice Śląskie, wieś która dopiero osiemdziesiąt pięć lat temu uzyskała prawa miejskie jest dziś praktycznie w całości pokryte siecią wodnokanalizacyjną. Kropką nad „i” będzie budowa na terenie naszego miasta ekologicznej oczyszczalni ścieków, która uczyni nasze miasto samowystarczalne w tym zakresie.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Najskuteczniejszym sposobem na oszczędzanie ścieków w domach położonych na obrzeżach miast było niegdyś uruchomienie przydomowej oczyszczalni ścieków.
Jeszcze do niedawna było to rozwiązanie chętnie wybierane przez właścicieli fabryk i dużych firm. Obecnie, są one budowane zazwyczaj przy domach jednorodzinnych czy na działkach rekreacyjnych na obrzeżach miast i aglomeracji. Z uwagi na fakt, że jej wielkość oraz typ może być dopasowany do praktycznie każdego rodzaju budownictwa, pozwala ona na efektywne zarządzanie ściekami, na praktycznie każdej posesji.
Zbiornik musi być dopasowany do liczby użytkowników, a także powinien wypełniać wszystkie wymagania ustanowione w normie PN  - EN 12566. Jej kluczowym założeniem jest konieczność prowadzenia badań przez producentów oczyszczalni, dotyczących jakości oczyszczonych ścieków. W ten sposób zyskuje się pewność, że do gruntu nie trafiają ścieki, ale oczyszczona woda (2 klasy czystości).
Przydomowa oczyszczalnia zbudowana jest ze zbiornika, gdzie gromadzone są wszelkie zanieczyszczenia, a także z drenażu, którego najważniejszym zadaniem jest prowadzenie rozkładu w taki sposób i doprowadzanie do takiej postaci, aby ścieki nie stanowiły realnego zagrożenia dla środowiska naturalnego.
Przydomowe oczyszczalnie to przede wszystkim alternatywa dla utylizacji zanieczyszczeń oraz ścieków. Mimo, że rozwiązanie to zyskuje coraz większą popularność to w dalszym ciągu, w wielu domach dominuje tradycyjne szambo. W tym przypadku ścieki spływają do specjalnego zbiornika, w którym są przechowywane. Zbiornik musi być regularnie opróżniany. Natomiast w przypadku przydomowych oczyszczalni ścieków, nie tylko nie trzeba ich opróżniać, ale również nieczystości nie zalegają przez dłuższy czas. W zbiorniku glinianym odbywa się bowiem wstępne oczyszczanie. Jest to możliwe dzięki działaniu bakterii beztlenowych. Sporadycznie natomiast, na dnie zbiornika gromadzi się osad, który trzeba usuwać.
Średni koszt budowy oczyszczalni to ok. 5 – 10 tys. zł. Wszystko jest jednak uzależnione od typu rozwiązania jakie zostanie wybrane.
Na koniec, należy tutaj zaznaczyć, że do tego, aby przydomowa oczyszczalnia ścieków działa w sposób sprawny, przynosiła rzeczywiste korzyści i ograniczała występowanie problemów, musi być nie tylko zainstalowana w sposób prawidłowy, od sprawdzonego producenta, ale przede wszystkim musi być we właściwy sposób użytkowana. Okazuje się bowiem, że większość ewentualnych problemów wynika z braku odpowiedniej wiedzy na temat zasad jej właściwego użytkowania, albo nieprawidłowej instalacji. Efektem tego mogą być czy to zapchane drenaże czy to nieprzyjemny zapach wydobywający się z oczyszczalni.
W Siemianowicach Śląskich zdecydowana większość nieruchomości jest przyłączonych do sieci wodnokanalizacyjnej.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Ciekawym sposobem na oszczędzanie ścieków jest zaopatrzenie się w odpowiedni sprzęt łazienkowy. Dzięki niemu ograniczony zostanie poziom zużycia wody, co automatycznie wpłynie na poziom wytwarzanych ścieków.
Pierwszym sposobem jest zakup mniejszej wanny, która mieści w sobie odpowiednio mniej wody. Jeśli nie ma możliwości zmiany wanny, warto ograniczyć ilość napuszczanej do niej wody. Nie zawsze bowiem, do kąpieli codziennych potrzebna jest pełna wanna. Czasem wystarczy napełnić wannę niewiele ponad poziom dna – w ilości zapewniającej komfort użytkowania oraz czystość.

Alternatywą dla wanny jest prysznic. Ilość zużytej wody pod prysznicem jest odpowiednio mniejsza niż w przypadku codziennych kąpieli w wannie. Dlatego też, warto pomyśleć nad instalacją kabiny prysznicowej w łazience lub specjalnego kranu z słuchawką prysznicową, dzięki czemu wanna może zostać zamieniona na prysznic.
Część osób decyduje się na ograniczanie liczby kąpieli do np. jednej dziennie czy do kąpania się kilka razy w ciągu tygodnia. Nie zawsze jest to rozwiązanie najkorzystniejsze ze względu na to, że nie każda osoba może sobie pozwolić na brak kąpieli (ich ciało wydziela nieprzyjemny zapach, który jest szczególnie uciążliwy latem). Nie zawsze więc rozwiązanie to będzie korzystne dla samej osoby oraz dla jej najbliższego otoczenia.
Sposobem na zwiększenie oszczędności jest instalacja specjalnej spłuczki, która posiada dwa przyciski – mniejszy i większy. Każdy z nich uwalnia odpowiednią ilość wody potrzebnej do spłukania nieczystości. Pozwala to na ograniczenie ilości wykorzystywanej wody do minimum.
Każde z tych rozwiązań, w znacznym stopniu pozwoli na wprowadzenie oszczędności w użyciu wody, a tym samym sprawi, że do kanalizacji czy też do szamba lub do przydomowej oczyszczalni ścieków będzie odprowadzana mniejsza ilość czystej wody.
Działania te – tylko z pozoru – wydają się z pozoru kosztowne i wymagają istotnych zmian w wyglądzie łazienki. Jednak analizując koszty zużytej niepotrzebnie wody i ewentualne oszczędności, może się okazać, że nawet remont łazienki stosunkowo szybko się zwróci. Dlatego też, jeśli w łazience wykorzystuje się zbyt duże ilości wody, a nie posiada się urządzeń pozwalających na ograniczenie tego użycia, warto pomyśleć nad zmianami, które przyniosą szybko realne korzyści.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że jednym z efektywniejszych sposobów oszczędzania ścieków jest ograniczenie poziomu zużycia wody. Oznacza to, że im mniej wody będzie się używało tym mniej będzie trafiało do ścieków. Często okazuje się bowiem, że do ścieków trafia woda, która teoretycznie jest czysta i może być użyta w inny sposób. Trafia ona natomiast do szamba czy do kanalizacji jedynie przez nieodpowiedzialne gospodarowanie jej zasobami.
Do najczęstszych sposobów marnotrawstwa wody zalicza się przede wszystkim niezakręcanie jej podczas mycia zębów czy też mycia twarzy lub włosów (jeśli myte są pod bieżącą wodą).

Osoby używające bieżącej wody często nie zakręcają jej w czasie wykonywania czynności mycia. Woda jest odkręcona przez cały czas, przez co czysta, niewykorzystana trafia do ścieków. Dużym problemem jest także spuszczanie wody w toaletach. Większość osób, mimo tego, że praktycznie każda spłuczka wyposażona jest w dwa przyciski (mniejszy i większy) odruchowo używa tego większego. To z kolei powoduje, że uwalniania jest większa ilość wody – choć nie jest to w rzeczywistości potrzebne. Dodatkowo, woda nadużywana jest np. przy myciu warzyw czy owoców, zmywaniu naczyń pod bieżącą wodą lub przez niedokręcanie czy nieszczelne krany.
Wszystkie wyszczególnione powyżej działania powodują, że do ścieków trafiają litry czystej wody, która nie została w żaden sposób spożytkowana. W efekcie tego szamba zapełniają się szybciej niż powinny, a instalacje kanalizacyjne i zajmujące się oczyszczaniem ścieków muszą pracować szybciej. Należy również podkreślić, że działanie to w znacznym stopniu podnosi również koszty utrzymania szamba czy opłat za nieczystości.
Większość osób postępujących w ten sposób nie tylko nie ma wykształconej świadomości ekologicznej i nie zdaje sobie sprawy z poziomu realności szkód jakie może wyrządzić takie działanie, ale też nie utożsamia rosnących kosztów związanych z eksploatacją czy też częstotliwością opróżniania szamba z jego użytkowaniem wody. Trzeba tutaj bowiem podkreślić, że im częściej trzeba szambo opróżniać tym większe są koszty jego użytkowania, a zapełnia się ono zdecydowanie szybciej, jeśli trafia do niego czysta woda. Dodatkowo, podnosi to również rachunki za wodę.
Wydaje się, że oszczędzanie ścieków powinno rozpocząć się od przekazania odpowiedniej wiedzy dotyczącej zasad ekologicznego i ekonomicznego użytkowania wody. Oznacza to, że dopóki osoby takie nie zyskają świadomości o realnych stratach i szkodach jakie mogą wyrządzić swoim nieodpowiedzialnym działaniem, nie będą podejmować żadnych działań mających na celu oszczędzanie wody, a w efekcie również oszczędzania ścieków.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że jednym ze sposobów na oszczędzanie wydatków na ścieki jest nielegalne pozbywanie się nieczystości. Jest to proceder najchętniej praktykowany przez właścicieli domów jednorodzinnych, gdzie działa tradycyjne szambo.
Przyczyną takiego zachowania jest chęć ograniczenia wydatków ponoszonych na regularne wizyty firm zajmujących się opróżnianiem szamba. Z racji tego, że przy intensywnej eksploatacji koszt ten może sięgnąć nawet 1000 zł rocznie, część osób szuka alternatyw. Zamiast jednak rozpocząć ograniczenie kosztów od oszczędzania wody i ekologicznego gospodarowania nią, decydują się na działania niezgodne z prawem.
Jednym z popularniejszych rozwiązań, pozwalających na oszczędności jest wylewanie ścieków na łąki i nieużytki a nawet do rzek i kanałów.

Mało kto ma jednak świadomość tego, że podejmując takie działania może zanieczyścić nie tylko glebę, ale również wody gruntowe, a tym samym zaszkodzić samemu sobie. Niewiele osób znajduje bowiem powiązanie z działaniem i poziomem czystości wody, a ich działaniami. Oznacza to, że dla większości osób postępujących w ten sposób, wylanie nieczystości na teren, który jest nieużywany, nie powoduje żadnych szkód, a im może pomóc podreperować budżet domowy.
Równie nielegalnym rozwiązaniem jest wylewanie ścieków do studzienek kanalizacyjnych. Osoby, które w ten sposób postępują zakładają, że skoro woda płynąca w studzienkach i tak trafia do oczyszczalni to ścieki jednej osoby nie zrobią różnicy, a podczas procesu oczyszczania, zostaną one zutylizowane. Także w tym przypadku, ci którzy tak postępują nie widzą powiązań pomiędzy ich działaniem, a jakością dostępnej wody czy też pojawiających się ewentualnie problemów zdrowotnych będących wynikiem spożycia czy użytkowania zanieczyszczonej w ten sposób wody.
Ostatnim, nielegalnym, sposobem na oszczędności, jest wylewanie nieczystości na sąsiednie podwórka. Jest to działanie stosunkowo rzadko spotykane jednak w dalszym ciągu się pojawia. Nieczystości wyprowadzane są rurą poza posesję właściciela szamba – najczęściej puszczane są wzdłuż ogrodzenia, tak aby nie były one zbyt widoczne.
Każde z tych działań, mimo że faktycznie pozwala na pewne oszczędności, jest czynnością nielegalną. Osoby, którym udowodni się stosowanie, któregoś z powyższych rozwiązań zostaną ukarani odpowiedniej wielkości karą pieniężną. Jej wysokość znacznie przewyższy ewentualny koszt legalnego i bezpiecznego opróżnienia szamba. Mimo zagrożeń i poważnych konsekwencji finansowych, proceder ten jest w dalszym ciągu uskuteczniany, co stanowi realne zagrożenie dla środowiska naturalnego.
Widzisz - reaguj. Jeśli jesteś świadkiem nielegalnego pozbywania się ścieków – natychmiast zadzwoń do Miejskiego Centrum Zarządzania Kryzysowego w Siemianowicach Śląskich tel. (32) 220 - 01 – 80.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że ciekawą metodą na oszczędzanie ścieków jest odzysk wody z kąpieli oraz z mycia naczyń. Jest to sposób, który obecnie jest stosowany bardzo rzadko. Większość osób uważa wodę z mycia naczyń czy z kąpieli za brudną i niezdatną do ponownego użycia. Mało kto ma świadomość tego, że o ile nie wykorzysta się jej do wszystkiego (np. spożycie, ponowna kąpiel, pranie, itp.) to nie trzeba jej wylewać.
Działania te nie są popularne również dlatego, że wymaga ona większej pracy. Należy bowiem wodę z wanny samodzielnie wybrać i przechowywać ją w wiaderku czy w innym pojemniku, z którego następnie woda zostanie przelana do toalety lub do pojemnika służącego do mycia podłóg.

Dużo prościej jest wypuścić wodę, a do innych czynności wykorzystać świeżą wodę płynącą prosto z kranu.
Jednym ze sposobów na ponowne zagospodarowanie wody z kąpieli jest np. mycie podłóg. To nie wymaga od nas zmiany infrastruktury czy specjalnych zakupów – wystarczy, że zmienimy nawyki.
W przypadku kiedy woda nie jest zbyt brudna, nie użyło się zbyt wielu środków czystości można ją wykorzystać do przemywania podłogi. Należy do niej dodać oczywiście odpowiednie środki przeznaczone do mycia. Dzięki temu, woda jest używana ponownie, a do mycia nie wykorzystuje się świeżej wody. W ten sposób, jedna woda może być zastosowana dwukrotnie, co znacznie zredukuje ilość ścieków odprowadzonych do kanalizacji czy do szamba. Ponowne zastosowanie może mieć również woda pochodząca z mycia naczyń. Dzięki temu oszczędza się czystą wodę, która normalnie jest wykorzystywana do tego celu.
Działania takie nie cieszą się zbyt dużą popularnością co wynika z niskiej świadomości ekologicznej i oszczędności. Dużo wygodniej jest spuścić wodę i do mycia podłogi czy do spłukiwania toalet wykorzystać świeżą wodę. Chcąc zwiększyć poziom oszczędności ścieków i zachęcić ludzi do ponownego wykorzystania wody przydatnej do użytkowania, konieczne jest prowadzenie działań edukacyjnych i zwiększających zakres świadomości ekologicznej.

CIEKAWOSTKI ZE ŚWIATA WODY
Czy wiesz, że jednym ze skuteczniejszych sposób na oszczędzanie ścieków, a przy tym na ekologiczne zarządzanie nimi jest budowa przydomowej oczyszczalni ścieków. Należy jednak mieć tutaj na uwadze, że jej działanie to nie tylko zalety i oszczędności. Pojawia się tutaj również kilka wad, o których należy pamiętać, decydując się na zastosowanie takiego właśnie rozwiązania. Mając na uwadze ewentualne problemy można ich odpowiednio wcześniej uniknąć, a tym samym zwiększyć poziom bezpieczeństwa i efektywności wykorzystanych rozwiązań.

Jedną z kluczowych wad związanych z działaniem przydomowej oczyszczalni ścieków jest zamieranie bakterii w sytuacji, w której, w sposób nieregularny dostarcza się ścieków. Problem ten może wystąpić przy częstych wyjazdach. Jeśli mieszkańców domu przez dłuższy czas nie ma, ścieki nie są dostarczane, a co za tym idzie, praca przydomowej oczyszczalni ścieków jest niemożliwa.
Problem ten jest stosunkowo prosty do rozwiązania. Należy jednak mieć świadomość, że on występuje i konieczne jest podjęcie odpowiednich kroków. Wystarczy bowiem, że po powrocie z wakacji, po dłuższej nieobecności, należy zastosować nieco większą dawkę bakterii. W ten sposób oczyszczalnia zacznie prawidłowo działać. W przypadku kiedy nie zwiększy się dawki bakterii, a oczyszczalnia zacznie być użytkowana od razu, po powrocie, może zacząć wydobywać się z niej wyjątkowo nieprzyjemny zapach. Jednocześnie, przy stałym pobycie w domu należy pam